27
Τρι, Οκτ

Κάνε κράτηση Parking στο αεροδρόμιο

Ο Εμμάνουελ Μανιός, συνέντευξη στη Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

eeuuuieieieo-


«Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία όπως λένε. Η εποχή είναι πράγματι σκοτεινή, αλλά αν δεν κρατήσουμε εμείς οι ίδιοι αναμμένο το φως για τους εαυτούς μας σίγουρα δε θα το κάνει κανείς άλλος!»


«Ο Εμμάνουελ Μανιός είναι μεγάλη έκπληξη για το ελληνικό θέατρο!».

Αυτά λέει το κοινό για τον δημοφιλή σκηνοθέτη και σκηνογράφο, τον τόσο καλά οπλισμένο με παιδεία και γνώσεις, που η μόρφωσή του, όπως ακριβώς μια εύφορη γη, φέρνει όλα τα καλά, όπως σημειώνει ο Σωκράτης.

Ο Εμμάνουελ Μανιός μόλις ολοκλήρωσε δυο σποτ για την επανεκκίνηση του θεάτρου με πρωταγωνιστές τον Γρηγόρη Βαλτινό και την Ελένη Ράντου, ενώ ετοιμάζει τη νέα του θεατρική παράσταση «Τα ρούχα» και ανθίσταται σε μια εποχή, που ο καιρός φέρνει μόνο κύματα. Είναι σεμνός, στηρίζεται σε γερές βάσεις κατευνάζοντας τις αναταράξεις, δεν φλυαρεί και μέσα από τις παραστάσεις του προβάλει, ό, τι κρύβεται και δεν φανερώνεται.

Έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε στο intownpost.com τον καλλιτέχνη που μας προσφέρει τέχνη, που μας κάνει καλύτερους και μας βοηθά να ερμηνεύσουμε τα μυστικά της υποκριτικής.

Ο σκηνοθέτης, σκηνογράφος και ηθοποιός Εμμάνουελ Μανιός


Μόλις σκηνοθετήσατε δύο σποτ με πρωταγωνιστές τον Γρηγόρη Βαλτινό και την Ελένη Ράντου της Ένωσης Θεατρικών Παραγωγών με το μήνυμα: «βγαίνουμε από το σπίτι για να αισθανθούμε ξανά την ευεργετική επίδραση της τέχνης στη ζωή μας». Πόσο δύσκολη κ. Μανιέ είναι κατά τη γνώμη σας η επανεκκίνηση του θεάτρου, όταν ο κορωνοϊός είναι και πάλι σε έξαρση και οι ειδικοί φοβούνται νέο κύμα;

Τίποτα δεν είναι πραγματικά δύσκολο όταν υπάρχει ενημέρωση και συνεργασία στο πλαίσιο μιας πολιτισμένης κοινωνίας. Σίγουρα η τρέχουσα κατάσταση δημιουργεί αμηχανία και επιφυλακτικότητα, αλλά όλοι μαζί πρέπει να αποφασίσουμε αν θα επιμείνουμε σε ό, τι έχουμε χτίσει ή αν θα αφήσουμε να αποδομηθεί και ουσιαστικά να καταστραφεί αυτό που έως τώρα ονομάζουμε ζωή μας! Δουλειά, επιμονή, συνεργασία και σοβαρότητα λοιπόν και ελπίζω ότι αργά ή γρήγορα θα ξεπεραστεί κι αυτό όπως και τόσα άλλα.

Εγκωμιαστικές οι κριτικές του κοινού για τις παραστάσεις σας. Ενδεικτικά αναφέρομαι στο έργο του Αύγουστου Στρίντμπεργκ «Δεσποινίς Τζούλια»που γράφτηκε: «Ο Εμμάνουελ Μανιός είναι μεγάλη έκπληξη για το ελληνικό θέατρο!» Αυτό είναι μια δικαίωση για εσάς;

Ασφαλώς τέτοιου είδους θετικές κριτικές με ευχαριστούν και με οπλίζουν με δύναμη και όρεξη για το όποιο επόμενο εγχείρημα μου αλλά προσπαθώ να παραμένω προσγειωμένος και κρατάω πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού μου αποφθέγματα, όπως το «Μηδένα προ του τέλους μακάριζε».

Πώς πήρατε την απόφαση να ασχοληθείτε με το θέατρο; Ποιες ήταν οι παραστάσεις, οι δημιουργοί, τα σημεία αναφοράς για εσάς;

Το Θέατρο υπήρχε από νωρίς στη ζωή μου. Πήγαινα σε παραστάσεις με την οικογένεια μου και λίγο αργότερα και εγώ ο ίδιος συμμετείχα σε ερασιτεχνικές ομάδες, είτε ως ηθοποιός ή ως σκηνογράφος και σκηνοθέτης. Αργότερα, κατά τα φοιτητικά μου χρόνια στο Λονδίνο είχα την τύχη να παρακολουθήσω από κοντά αλλά και να εργαστώ ως βοηθός σκηνοθέτης σε κάποιες μεγάλες παραγωγές όπου είδα και έμαθα πολλά για το αγγλικό, θεατρικό σανίδι. Παρόλα αυτά οι σπουδές μου ήταν πάνω στην τηλεόραση και τη διαφήμιση, οπότε απορροφήθηκα αρχικά εκεί και μετά από ένα μεγάλο διάστημα επέστρεψα ως σκηνοθέτης, αυτή την φορά επαγγελματικά, στο θέατρο ξεκινώντας με έργα του κλασικού ρεπερτορίου.

Κάνετε τέχνη σε μια εποχή που έχει μεγάλες δυσκολίες . Ελπίζετε, ότι οι υπάρχουσες συνθήκες θα σας επιτρέψουν να κυνηγήσετε το όνειρό σας;

Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία όπως λένε. Η εποχή είναι πράγματι σκοτεινή αλλά αν δεν κρατήσουμε εμείς οι ίδιοι αναμμένο το φως για τους εαυτούς μας σίγουρα δε θα το κάνει κανείς άλλος.


Photo gallery παραστάσεων σκηνοθετημένες από τον Εμμάνουελ Μανιό

«…Η ιστορία ολόκληρη το έχει αποδείξει, ότι όποτε υπήρξε πρόοδος, μπροστά ήταν οι νέοι»


Είναι το μότο σας η ατάκα της αξέχαστης Κατίνας Παξινού που την δανείζεστε, η οποία είχε πει: «Βάστα καρδιά μου σαν είσαι καλλιτέχνης»;

Δεν θα έλεγα ότι είναι μότο μου αλλά μία ατάκα που θυμάμαι όταν υπάρχουν αντιξοότητες. Η Kατίνα Παξινού και πολλοί άλλοι καλλιτέχνες της εποχής της ανταπεξήλθαν σε χαλεπούς καιρούς οπότε τους ανακαλώ συχνά ως φωτεινά παραδείγματα.

Ποιος ο σκοπός της ύπαρξης της τέχνης στη ζωή του ανθρώπου;

Ο σκοπός της τέχνης είναι πολλαπλός και μόνιμα εξελισσόμενος. Ο σκοπός της τέχνης ενέχει την προσωπική και συλλογικήέκφραση, την επικοινωνία και εν τέλει την κάθαρση. Οι πρώτοι άνθρωποι χάραζαν στα σπήλαια, οι «σύγχρονοι» άνθρωποι χαράζουν στον κυβερνοχώρο. Πρόσφατα, εν μέσω της πανδημίας, γίναμε μάρτυρες των πρώτων ψηφιακών πρεμιερών σε διάφορες εκφάνσεις της τέχνης, παραστατικής ή μη.

Μιλήστε μου για την παράσταση με τον τίτλο«Τα ρούχα» που θα ανεβάσετε προσεχώς. Ποια θέματα θίγει, σε ποιους απευθύνετε και τι μήνυμα έχει να δώσει;

Ίσως είναι η πρώτη φορά που ανεβάζω μία παράσταση που, όπως το νιώθω, τους αφορά όλους. Η συγγραφέας, η Ευσταθία Ματζαρίδου, έγραψε ένα μυθιστόρημα, ένα ψυχογράφημα όπως μου είπε η ίδια, το οποίο είναι τόσο άμεσο και αληθινό που δύσκολα περνάει απαρατήρητο. «Τα ρούχα» απογυμνώνουν τη μακρόχρονη σχέση δύο ανθρώπων μέσα από τα προσωπικά τους αντικείμενα και συγκεκριμένα μέσα από τα αγαπημένα ρούχα και αξεσουάρ που θυμάται ο ένας για τον άλλον. Διάβασα το κείμενο ξανά και ξανά και κάθε φορά εντυπωσιαζόμουν από την τόσο γήινη προσέγγιση της συγγραφέως, που όμως τελικά «χτυπάει κόκκαλο».

Είναι μεγάλο στοίχημα για μένα να διασκευάσω και να σκηνοθετήσω ένα παρθένο κείμενο με τέτοιον τρόπο που να αγγίξει το κοινό χωράς εύκολα ευρήματα και αυνανιστικούς μελοδραματισμούς. Με ενδιαφέρει η ανατομία αυτού του τέλους, but let's skip the drama. Αν υπάρχει ένα κεντρικό μήνυμα στην παράσταση που πρέπει να μοιραστώ την παρούσα στιγμή είναι ότι ναι σίγουρα κάθε τέλος είναι μια εκκίνηση αλλά όχι αναγκαστικά και μία καινούρια αρχή. Όταν σπάσει ή ραγίσει ένα οστό λογικά θα κολλήσει πάλι αλλά ποτέ δε θα είναι αληθινά ίδιο. «Τα ρούχα» θα ανέβουν στο θέατρο ΠΚ στις 28 Νοεμβρίου 2020 με πρωταγωνιστές τη Δήμητρα Παπαδήμα και τον Παύλο Κουρτίδη.

«Το θέατρο και η ποίηση είναι οι δύο τέχνες που βοήθησαν τους ανθρώπους να μείνουν ζωντανοί και να συνεχίσουν να ζουν», υποστηρίζει ο Άρθουρ Μίλερ. Είναι τόσο μεγάλη η δύναμη της τέχνης;

Η δύναμη της τέχνης είναι αδιαμφισβήτητα τεράστια και γι' αυτό βρίσκεται γύρω μας και ανάμεσα μας με αναρίθμητες εφαρμογές. Παλιά η τέχνη προσπαθούσε κυρίως να εκφράσει το θείο και τον σκοπό της ύπαρξης του ανθρώπου, αργότερα να κατευθύνει ή να εκπαιδεύσει τις μάζες. Σήμερα είναι όλα τα προηγούμενα αλλά συνάμα είναι πιο «δημοκρατική» εφόσον υπάρχουν πολλά περισσότερα κανάλια και εργαλεία έκφρασης.

Από που μπορείτε να αντλήσετε έμπνευση αυτά τα πέτρινα χρόνια;

Από παντού ουσιαστικά. Υπάρχουν θέματα και ιδέες που κουβαλάω χρόνια μέσα μου και σιγά- σιγά καταπιάνομαι με αυτά, όπως το περσινό μου θεατρικό έργο «Η Κενή Διαθήκη». Άλλες φορές αρκεί κάτι ξαφνικό ή μια συγκυρία για να πυροδοτήσει κάτι νέο. Για παράδειγμα πριν την πανδημία είχα άλλα στο μυαλό μου αλλά με τα νέα δεδομένα αισθάνθηκα την ανάγκη να κάνω κάτι απτό και ανθρώπινο και έτσι καταπιάστηκα με «Τα ρούχα».

Η ψυχαγωγία, με την έννοια της αγωγής της ψυχής, μπορεί να αποτελέσει διέξοδο από την πραγματικότητα και να φέρει συνάμα τη λύτρωση;

Προτιμώ να σκέφτομαι ότι ο θεατής επισκέπτεται και συμμετέχει σε μία εικαστική δράση παρά ότι αποδρά. Είμαι αντίθετος με την απόδραση. Ενισχύω τη συμμετοχή και τη συνειδητότητα στη συγκεκριμένη στιγμή που μοιραζόμαστε όλοι μαζί κάτι. Η λύτρωση είναι σίγουρα το επιθυμητό αποτέλεσμα των τεχνών και ιδίως του θεάτρου αλλά η σύγχρονη ψυχαγωγία μάλλον απέχει κατά πολύ από την επίτευξη αυτής της λύτρωσης.

Ποιο μήνυμα θα θέλατε να στείλετε στους νέους μέσα από το intownpost.com;

Δυστυχώς ή ευτυχώς τα νέα παιδιά της εποχής μας δεν έχουν άλλο δρόμο παρά να επιδείξουν ευρηματικότητα, συνεργασία, χωρίς φόβο και με τσαμπουκά, με ό, τι αποφασίσουν να καταπιαστούν. Η ιστορία ολόκληρη το έχει αποδείξει, ότι όποτε υπήρξε πρόοδος, μπροστά ήταν οι νέοι.

Πώς βλέπετε να διαχειρίζεται η ελληνική κοινωνία το νέο και απρόβλεπτο, όπως για παράδειγμα μια παγκόσμια πανδημία;

Η ελληνική κοινωνία έχει επιδείξει δύναμη και προσαρμοστικότητα πολλές φορές ανά τους αιώνες. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι η χώρα μας θα ανταπεξέλθει και σε αυτή την πρόκληση. Αρκεί να μην ξεχάσουμε δύο ελληνικές λέξεις οι οποίες από όσο γνωρίζω δεν μεταφράζονται σε καμία άλλη γλώσσα: κέφι και φιλότιμο.

Έχετε σκεφθεί το επόμενό σας θεατρικό ταξίδι;

Τα σχέδια είναι πολλά και οι εμπνεύσεις ακόμα περισσότερες. Αυτή τη στιγμή έχω επικεντρωθεί πλήρως στην παράσταση «Τα ρούχα». Όταν υλοποιηθεί ξαναμιλάμε.

Ένα από τα δυο σποτ που σκηνοθέτησε ο Εμμάνουελ Μανιός για την επανεκκίνηση του ελληνικό θεάτρου με πρωταγωνιστές τον Γρηγόρη Βαλτικό και την Ελένη Ράντου

Ο Βασίλης Λούκας, συνέντευξη στην Τίνα Πανώριου (σ...
Ο Κώστας Ηλιάδης, Καλλιτεχνικός Διευθυντής «The Un...

By accepting you will be accessing a service provided by a third-party external to https://intownpost.com/

→ Όροι Χρήσης ←
→ Πολιτική Cookies ←

Υλοποίηση: Infinite - Colors
2020 © InTownPost.com
0
Shares