fbpx

«Ο Γαλαξίας»

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

(La Voie Lactée  / The Milky Way)

 

  • Είδος: Δράμα, σάτιρα (Σε επανέκδοση με νέες, ψηφιακές αποκατεστημένες κόπιες 2Κ, δίχως περικοπές ή κομμένες σκηνές από την ελληνική λογοκρισία)
  • Παραγωγή: Γαλλία, Δυτική Γερμανία, Ιταλία (1969)
  • Σκηνοθεσία: Λουίς Μπουνιουέλ
  • Με τους: Πολ Φρανκέρ, Λοράν Τερζιέφ, Μισέλ Πικολί
  • Διάρκεια: 91΄
  • Διανομή: Ama Films
  • Προβολή της ταινίας: Μόνο στον κινηματογράφο «Άστυ» – Κοραή 4, Αθήνα.

Δύο ζητιάνοι, ο Πιέρ και ο Ζαν (Πολ Φρανκέρ και Λοράν Τερζιέφ, αντιστοίχως) ακολουθούν τη γνωστή, ισπανική, θρησκευτική πορεία προς τον τάφο του αποστόλου Ιακώβου που βρίσκεται στην πόλη Σαντιάγο ντε Κομποστέλα.

Καθ’ οδόν και με μεταφυσικό ύφος αρχίζει ένα ταξίδι στον χρόνο για να συναντήσουν οι δυο προσκυνητές διάφορες μορφές οι οποίες εκπροσωπούν τις διδασκαλίες της Χριστιανικής πίστης και επεξηγούν ποικίλα δόγματα και αιρέσεις, πάντα με βάση τα έξι μεγάλα καθολικά δόγματα.

Ο αιρετικός, ο αριστερός, ο αναρχικός, ο πολέμιος του καθωσπρεπισμού της λερής αστικής τάξης και της εκκλησιαστικής υποκρισίας, ο υπέροχος ηγέτης του κινηματογραφικού σουρεαλισμού, ο σκηνοθέτης Λουίς Μπουνιουέλ στην πιο αβανγκάρντ ταινία του σε σενάριο δικό του και του συνεργάτη του, από το 1964, τον βραβευμένο με τιμητικό Όσκαρ για την προσφορά του στο σινεμά, Ζαν Κλοντ Καριέρ.

Πρωτοποριακός σε όλα του, τολμηρός, διαχρονικός και διαυγής σε ηλικία 69 χρόνων, ο Ισπανός σκηνοθέτης Λουίς Μπουνιουέλ ακριβώς μετά την «Ωραία της Ημέρας» («Belle de Jour» – 1967) και πριν την «Τριστάνα»(1970), ο ισοπεδωτής και εξορκιστής των ταμπού, φιλμάρει ένα μοναδικό  road movie, να τρέχει βολίδα και με την χριστιανική πίστη στο τιμόνι, ταινία σταθμό στα κινηματογραφικά πράγματα.

Ο «Γαλαξίας» του Μπουνιουέλ απαγορεύτηκε στην Ιταλία με απευθείας εντολή της καθολικής, χριστιανικής έδρας, ενώ στην Ελλάδα η κόπια πετσοκόφτηκε από την εγχώρια λογοκρισία. Κλασική ταινία, ένα αριστούργημα της 7ης Τέχνης, που δεν πρέπει να απουσιάζει από τις σινεφίλ αισθήσεις.

Μια ταινία που ισορροπεί περίτεχνα στο τεντωμένο σχοινί της σοβαρότητας, της σάτιρας και του γνωστού μπουνιουελικού χιούμορ με όλους τους κοινωνικούς, πολιτικούς και θρησκευτικούς μηχανισμούς ξεμπροστιάσματος άψογα λαδωμένους, ακόμα κι αν έχουν περάσει 50 χρόνια από την πρώτη της προβολή.

Η διαχρονικότητα του σημαντικού, Ισπανού σκηνοθέτη είναι εμφανής και όλη ιστορία μοιάζει σαν να μην έχει περάσει ούτε μια μέρα από το 1969. Σε νέες, ψηφιακές αποκατεστημένες κόπιες 2Κ, δίχως περικοπές ή κομμένες σκηνές από την ελληνική λογοκρισία, θα απολαύσετε την προβολή μόνο στον κινηματογράφο «Άστυ». Μην την χάσετε!