26
Παρ, Φεβ

(Αρθρογράφος)


Η μάνα μου με γέννησε κατακαλόκαιρο, χρονολογία σιγά μη σας πω. Γι αυτό το χειμώνα πιστεύω πως χάνω το στιλ μου. Ούσα μικρά, έτυχε να δω το «Ποτέ την Κυριακή» του Ντασέν. Δεν είχα καταλάβει επακριβώς τον επαγγελματικό προσανατολισμό της Μελίνας, αλλά βλέποντας πόσο ωραία περνούσε, ήθελα να ακολουθήσω τα βήματα της...

(Αρθρογράφος)


Η μάνα μου με γέννησε κατακαλόκαιρο, χρονολογία σιγά μη σας πω. Γι αυτό το χειμώνα πιστεύω πως χάνω το στιλ μου. Ούσα μικρά, έτυχε να δω το «Ποτέ την Κυριακή» του Ντασέν. Δεν είχα καταλάβει επακριβώς τον επαγγελματικό προσανατολισμό της Μελίνας, αλλά βλέποντας πόσο ωραία περνούσε, ήθελα να ακολουθήσω τα βήματα της μεγαλώνοντας.   Όμως αντί να πάω να κλειστώ σε καμιά δραματική σχολή, να ησυχάσετε από μένα, καθότι αταλάντου και κομπάρσα πολύ θα μου έπεφτε, πήγα και κρύφτηκα πίσω από τις κάμερες.

Στην αρχή σπούδασα τη φωτογραφία, αλλά δεν άφησα στην ησυχία της ούτε την σκηνοθεσία.  Δούλεψα την τηλεόραση, δεν ερωτευτήκαμεν διόλου. Ξεζουμίστηκα σε ταινίες και ντοκιμαντέρ. Αγάπησα σφόδρα το ραδιόφωνο. Έγραψα τις εκτενείς παρλαπίπες μου για ταινίες. Τώρα, θα σας γράφω για το στιλ που πολύ αγαπώ, όπως εγώ το αντιλαμβάνομαι, προσπαθώντας να το εντοπίσω, μέσα από ανθρώπους που γουστάρω και ήρωες-ιδες που με στοίχειωσαν στην μεγάλη οθόνη.

Περισσότερα
Στα χρόνια τα φοιτητικά ο αείμνηστος Πάνος Παναγιωτούνης, καθηγητής μου στην ιστορία της λογοτεχνίας, είχε εκφράσει την απορία, για το αν ήμουν Απολλώνια ή Διονυσιακή. Με περίσσια θρασύτητα είχα απαντ...
Καθόσον και εφόσον η καταγώγα μου είναι απ’ την Αργολίδα και μπορώ να έχω όσο έντονο θέλω το Νι και το Λι, από μικρό παιδί οι γονείς μου με πήγαιναν με το έτσι θέλω στο θέατρο της Επιδαύρου. Τότενες ,...
Έτσι έγινε και στην αληθινή ζωή. Η Ζωή Αύγουστο έφυγε κι εγώ, ένα εγωπαθές γουρούνι, ήμουν στην παραλία. Δεν θα έγραφα ποτέ νεκρολογίες. Ό,τι αφήνει κάποιος πίσω του μένει όσο τον θυμόμαστε. Με λέω εγ...
Αγαπημένο ημερολόγιο Πέμπτη μέρα διακοπών. Όλα βαίνουν καλώς. Φόρεσα τα μπανιερά μου, την καπελαδούρα και πήγα στο ήσυχο καφέ που κάνω το μπάνιο μου κάθε μέρα. Δύο ξαπλώστρες άδειες. Γιούπι! Ήταν οι θ...
Δεν σε διάλεξα για την επαγγελματική σου επιτυχία, μα για την ευτυχία που οσμιζόμουν γύρω σου. Ήξερα πως θα ΄μουν η μεγάλη κερδισμένη απ αυτόν τον έρωτα, μέσα απ την απουσία σου. Τώρα πρέπει να χεις π...
Βγαίνω από ένα μαγαζί με εσώρουχα. Τη βλέπω στο απέναντι πεζοδρόμιο. Θεόσταλτη κορμοστασιά στη γκρίζα πόλη, γαλάζιο-άσπρο φόρεμα, ψηλά τακούνια και καπέλο. Μένω άφωνη με την ομορφάδα της. Θέλω να της ...
«…είμαστε νέοι άνθρωποι, έχουμε μάθει να επιχειρούμε από πάρα πολύ μικροί, αυτό ξέρουμε να κάνουμε, αυτό αγαπάμε. Ρίσκο με πολύ αγάπη και πολύ δουλειά, γίνεται επένδυση.»Από παιδί θυμάμαι να δοκιμάζω ...
Αρχίζουν τα ματς και εμείς κάναμε μερικές ερωτήσεις στον έγκυρο αθλητικογράφο Αντώνη Καρπετόπουλο. Έξυπνες και χιουμοριστικές απαντήσεις σε αφελείς ερωτήσεις. Η λέξη που θα ακούτε πιο συχνά από τα ανδ...
Όταν κοιτάζω τις φωτογραφίες  στα social media της Ελευθερίας Τυράκη , το μυαλό μου τρέχει στα καλοκαίρια που πέρασαν μα και σ αυτά που θα έρθουν. Σήμερα στο εργαστήρι της  στο Greek Chic Handmades, μ...
Ήταν το 1996, όταν η Ιζαμπέλα Ροσελίνι, απολύθηκε από μούσα της εταιρείας καλλυντικών Lancome. Σε μια δεκαετία που έσφυζε από τα νιάτα των top models –Σίντι Κρόφορντ, Λίντα  Εβανγκελίστα, Κλόντια Σίφε...
Πάλι άυπνη απόψε. Μα πόσα φεστιβάλια  κινηματόγραφου πια! Πετούσε στις έξι το πρωί και όταν πετάει για τα φεστιβαλικά του, έχω αγρυπνία. Να κλείσω ταξί, να τον κοιτάζω που κοιμάται , να περιμένω να το...
Αν ήμουν άντρας θα είχα σπείρει μια ντουζίνα παιδιά. Είμαι όμως γυναίκα και δεν έχω ούτε ένα.  Από άποψη. Ίσως η αρχή να έγινε όταν εκείνη μιλούσε στη φίλη της, ενώ έπαιζα με τα κουκλόπανα, νομίζοντας...
Άνοιξη. Η εποχή μου. Ο χειμώνας που πέρασε, άφησε το παλτό στο πάνω μέρος της ντουλάπας και 3 με 4 κιλάκια επάνω μου. Με την προτροπή μιας φίλης πήγα γυμναστήριο. Καινούρια κόλπα. Cross training, trx ...
Πάσχα, βόλτα με φίλους, ήλιος και ένα εξάνθημα στο μπράτσο. Έτσι στα ξαφνικά, εκεί που δεν το περιμένεις, φευγαλέα να το πιάνει το μάτι. Το γονίδιο δεν εμπλουτίστηκε με αισιοδοξία. Ο νους στο κακό. Το...
Που πάνε Σάββατο  βράδυ δυο γυναίκες, κουρασμένες  απ τις  δουλειές τους, ξαπλωμένες  στα κρεβάτια τους και μιλώντας στο messenger για  τα μικρά, αθώα μυστικά τους; Πουθενά θα μου πεις χρυσό μου και δ...
  Απογευματάκι, στρίβω από την Πατριάρχου Ιωακείμ στην Ηροδότου 29. Χτυπάω το κουδούνι, μου ανοίγει ο ίδιος ο Μίλτος. Πιο όμορφος από ποτέ, εξολοθρευτής της φθοράς και της αβάσταχτης μετριότητας. Περι...
Ο θείος μου ο Κωστάκης, αδερφός του πατέρα μου, ήταν ο πιο αγαπημένος θείος. Είχε τελειώσει σχολαρχείο, αγαπούσε το διάβασμα, την ιστορία, την θρησκειολογία και την πολιτική. Το πολιτικώς ορθό στην επ...
Τώρα που ήρθε Άνοιξη και οι φούντες του ανθίζουν, ο θείος Μήτσος έπιασε τους χίπστερ να σφυρίζουν... Η κουβέντα έγινε το χειμώνα, η καθυστέρα και η άργητα μπήκε σαν προβοκάτσια α λα καρτ. Η έμπνευση γ...
Μπαίνω τρέχοντας μες στο σκοτάδι της κινηματογραφικής αίθουσας. Βλέπω γυναίκες χωμένες μέσα σε τάφους. Μαυροφορεμένες. Σιωπηλές. Και μετά πέφτει ο τίτλος «Τελευταίο Σημείωμα». Ο Βούλγαρης και η Καρυστ...
Έχω μια χαρμολύπη να την πω, δεν βγαίνω να το πω, ανάθεμα τα τάλαρα να το πω.. ούτε κι εγώ ξέρω. Θα έχετε καταλάβει βέβαια πως απ τον στόμα μου, σοβαρή κουβέντα δεν θα ακούσετε. Μα σας παρακαλώ , συνδ...