16
Παρ, Απρ

(Αρθρογράφος)


Η μάνα μου με γέννησε κατακαλόκαιρο, χρονολογία σιγά μη σας πω. Γι αυτό το χειμώνα πιστεύω πως χάνω το στιλ μου. Ούσα μικρά, έτυχε να δω το «Ποτέ την Κυριακή» του Ντασέν. Δεν είχα καταλάβει επακριβώς τον επαγγελματικό προσανατολισμό της Μελίνας, αλλά βλέποντας πόσο ωραία περνούσε, ήθελα να ακολουθήσω τα βήματα της...

(Αρθρογράφος)


Η μάνα μου με γέννησε κατακαλόκαιρο, χρονολογία σιγά μη σας πω. Γι αυτό το χειμώνα πιστεύω πως χάνω το στιλ μου. Ούσα μικρά, έτυχε να δω το «Ποτέ την Κυριακή» του Ντασέν. Δεν είχα καταλάβει επακριβώς τον επαγγελματικό προσανατολισμό της Μελίνας, αλλά βλέποντας πόσο ωραία περνούσε, ήθελα να ακολουθήσω τα βήματα της μεγαλώνοντας.   Όμως αντί να πάω να κλειστώ σε καμιά δραματική σχολή, να ησυχάσετε από μένα, καθότι αταλάντου και κομπάρσα πολύ θα μου έπεφτε, πήγα και κρύφτηκα πίσω από τις κάμερες.

Στην αρχή σπούδασα τη φωτογραφία, αλλά δεν άφησα στην ησυχία της ούτε την σκηνοθεσία.  Δούλεψα την τηλεόραση, δεν ερωτευτήκαμεν διόλου. Ξεζουμίστηκα σε ταινίες και ντοκιμαντέρ. Αγάπησα σφόδρα το ραδιόφωνο. Έγραψα τις εκτενείς παρλαπίπες μου για ταινίες. Τώρα, θα σας γράφω για το στιλ που πολύ αγαπώ, όπως εγώ το αντιλαμβάνομαι, προσπαθώντας να το εντοπίσω, μέσα από ανθρώπους που γουστάρω και ήρωες-ιδες που με στοίχειωσαν στην μεγάλη οθόνη.

Περισσότερα
Δεν πέρασε ένας μήνας από την ορκωμοσία του και ο Τζο Μπάιντεν, πάει στο Καμπ Ντέιβιντ για Σαββατοκύριακο, παίζοντας βιντεοπαιχνίδια με τη εγγονή του, ενώ η Καμάλα Χάρις αναλαμβάνει την διακυβέρνηση τ...
Θα σας διηγηθώ μια ιστορία με σασπένς, τσακωμούς, παρακάλια και γενικά ό,τι είδους τερτίπια μπορεί να κάνει μια γυναίκα, που θέλει να κρατήσει τον άντρα της ασφαλή. Βλακεία μου! Λοιπόν, τέλη Ιουλίου κ...
«Η Διχόνοια που βαστάει ένα σκήπτρο η δολερή καθενός χαμογελάει "πάρ' το" λέγοντας "και σύ". Κειό το σκήπτρο που σας δείχνει έχει αλήθεια ωραία θωριά, μην το πιάστε γιατί ρίχνει εισέ δάκρυα θλιβερά». ...
«Εγώ εκείνη την ώρα μιλούσα με την Γιαδικιάρογλου….». Νομίζω τους διαλόγους των μαθητριών με τον κύριο Φλωρά τους θυμόμαστε όλοι. Ο παμπόνηρος όμως κυρ Αλέκος, τον οποίο «ξίγκλαγε» πολύ συχνά η Μελίνα...
Οικτίρω τον εαυτό μου, που έστω και για λίγο, στην αρχή αυτής της υποτιθέμενης «πανδημίας» αφέθηκα να γίνω το πειραματόζωο στην παγκόσμια «φάρμα των ζώων». Αφέθηκα στον φόβο. Πολύ δυνατό αίσθημα. Μια ...
Τις ατέλειωτες νύχτες του καταναγκαστικού εγκλεισμού, τις πέρασα στο «ψαχτήρι» του laptop. Προσπαθούσα να βρω μιαν άκρη. Βρήκα και πολλά και λίγα. Ένα βιβλίο, που είχα αγοράσει πριν το lockdown, ήταν ...
Μαρί Κλερ: Μια γυναίκα με κότσια, Αυτή Το σπίτι είναι σε κατάσταση αποσύνθεσης. Η γενιά μου ήταν το ίζημα του φεμινισμού. Εμείς περνούσαμε έξω απ την κουζίνα, θεωρώντας πως εκεί κατοικοεδρεύουν ζοφερά...
Τί τύπος γυναίκας είσαι; Αμέτρητες οι μέρες της καραντίνας, του εγκλεισμού. Κάθε απόγευμα στις έξι, δύο άντρες μονοπωλούν στους τηλεοπτικούς δέκτες την επικαιρότητα. Ο Τσιόδρας και ο Χαρδαλιάς. Γνώμη ...
Πριν το Ίντερνετ, Θυμάμαι Στα χρόνια της χολέρας, που ο περισσότερος κόσμος δουλεύει από το σπίτι, ο άντρας μου έχει μεταφέρει την εφημερίδα στο γραφείο του δικού μας σπιτιού. Τα τηλέφωνα σταθερά και ...
Αχ Κώώώώστα!!! Κατά το ημερολόγιο τηςΆννας Φρανκ. Η βέβηλη, η καραντινιασμένη. « Δεν κοιμάμαι πια τα βράδια…». Οι βιολογικοί μου ρυθμοί έχουν παντελώς αποσυντονιστεί. Κοντεύω να σαλτάρω. Σε ημιτρέλου ...
Πρωθυπουργέ μου, μένω στο σπίτι, δεν μπορώ να θυμηθώ πόσες μέρες, έχοντας έναν σύζυγο με καρδιακό πρόβλημα. Δεν ήθελα να νοσήσω ούτε απ' την εποχική γρίπη μην τυχόν και τον κολλήσω. Προσέχω από την επ...
Έχω χάσει το λογαριασμό. Πόσες μέρες είμαι στο σπίτι; Πόσες χιλιάδες φορές έχω πλύνει τα χέρια μου, τραγουδώντας το happy birthday δις και απολυμαίνοντας το σπίτι. ΝΤΙΝ, ιδέα: Πόσοι πρωταγωνιστές, έχο...
«Τρελαίνομαι μια παγώνω, μια ζεσταίνομαι, τρελαίνομαι μια πεθαίνω μια ανασταίνομαι». Αυτός είναι ο ύμνος μου, τραγουδισμένος απ την Αννούλα τη Βίσση. Φαντάζομαι και πολλών άλλων γυναικών που έχουν περ...
«…Είμαστε και αληθινοί και φανταστικοί. Και με τις δύο έννοιες φανταστικοί!» Την Αντιγόνη τη γνώρισα στις πρωινές δημοσιογραφικές προβολές ταινιών, στο κινηματογράφο Ιντεάλ. Έκανε δημόσιες σχέσεις σε ...
Κλάμα και κλάμα. Άμα σου λέω θέλω να με πιστεύεις. Με κλάμα ήρθε με κλάμα έφυγε. Θα σου τα πω όπως τα έζησα και όχι όπως θα τα έλεγαν οι γυναικολόγοι που πέρασαν από την  ζωή μου και δεν ήταν και...
Εκείνο το Σαββατοκύριακο έγινε ένας χαμούλης με τους μπάτσους να μπουκάρουν σε δυο σινεμάδες για να βγάλουν τα ανήλικα και καλά απ’ τις αίθουσες όπου παιζόταν το «Joker».  Βγήκαν δημοσιογράφοι, η υπου...
«…Είναι βιβλική η σχέση του ανθρώπου με το φαγητό, αρχέγονη και γι' αυτόν τον λόγο καθησυχάζει το φαγητό. Σε κάνει να νιώθεις ασφάλεια και πως βρίσκεσαι δίπλα σε μια πηγή ζωής»Αγαπώ πολύ τους καλλιτέχ...
Σε μια χώρα που αγαπάει να καταβροχθίζει τα είδωλα της, την εκτίμησα κι εγώ λίγα χρόνια πριν. Αν ο χρόνος που περνά, φαίνεται στα μάτια μας, τότε τα μικρά, περίτεχνα μακιγιαρισμένα δικά της, δεν τον ά...
Με τον Βασίλη Μπαρμπαρίγο δεν γνωριζόμασταν, παρότι ένα Σάββατο απόγευμα –λίγες μέρες πριν συστηθούμε -καθόμασταν σε διπλανά τραπεζάκια, πίνοντας το ίδιο κρασί. Εκείνος με μια φίλη του, εγώ με μια δικ...
Στον ΤάκηΤα πολύ παλιά χρόνια ζούσαν σε ένα νησί, ευτυχισμένοι, χωρίς πόνο, καημό και βάσανο οι Λωτοφάγοι. Ο λωτός ήταν οι λήθη τους. Μια δαγκωνιά και η χαρά αναβλύζει μέσα τους. Δεύτερη και το σφουγγ...