fbpx

«Μικρά Αθώα Ψέματα 2»

 

 

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

(Nous Finirons Ensemble)

 

 

  • Είδος: Δραμεντί
  • Παραγωγή: Γαλλία, Βέλγιο (2019)
  • Σκηνοθεσία: Γκιγιόμ Κανέ
  • Με τους: Φρανσουά Κλουζέ, Μαριόν Κοτιγιάρ, Ζιλ Λελούς, Λοράν Λαφίτ, Μπενουά Μαζιμέλ
  • Διάρκεια: 135’
  • Διανομή: Odeon

Ο Μαξ (Φρανσουά Κλουζέ ) σε ηλικιακή κρίση θέλει να πουλήσει το εξοχικό του, να μείνει μόνος του, γεμάτος παραξενιές, χωρισμένος και με καινούργιο ταίρι, η οποία νέα σύντροφος του προσκαλεί κρυφά εκείνη την «παλιο-παρέα» ως έκπληξη στα 60α γενέθλια του.

Η παρέα καταφθάνει στο γνωστό σπίτι του Μαξ. Η Μαρί (Μαριόν Κοτιγιάρ) στο ίδιο στιλ όπως ήταν αλλά με παιδί, ο Έρικ (Ζιλ Λελούς) διάσημος ηθοποιός και πλούσιος με παιδί κι αυτός δίχως σύντροφο, ο Βανσάν (Μπενουά Μαζιμέλ) χωρισμένος και σε σχέση με άνδρα και ο αγαθούλης Αντουάν (Λοράν Λαφίτ) σαν να μην πέρασε ούτε ημέρα από πάνω του.

Στην μια εβδομάδα που θα περάσουν ξανά μαζί τις διακοπές τους θα ξεκινήσουν γεγονότα και καταστάσεις έτοιμα να ανάψουν την θρυαλλίδα που οδηγεί απευθείας στην μπαρουταποθήκη των ανθρώπινων συμπεριφορών.    

Εάν έχετε ήδη παρακολουθήσει την πρώτη ταινία του ηθοποιού και σκηνοθέτη Γκιγιόμ Κανέ «Μικρά Αθώα Ψέματα» (2011) και πραγματικά μείνατε ευχαριστημένοι από την vise versa θεματική της «Μεγάλης Ανατριχίλας» αλά γαλλικά, εδώ, συγγνώμη, αλλά θα απογοητευθείτε.

Είναι το γνώριμο ίσων δόσεων μιξάζ χιούμορ και δράματος, αυτή τη φορά σε υπερβολικό βαθμό, είναι οι ίδιοι ακριβώς ηθοποιοί, που ότι είχαν να δώσουν το πρόσφεραν γενναιόδωρα στην πρώτη έντιμη ταινία του Κανέ, με αποτέλεσμα στο δεύτερο μέρος να αρχίσουν οι βερμπαλιστικές, φράγκικες ερμηνείες για να καλυφθούν τα χαοτικά, αναμασημένα θέματα του σεναρίου, που μοιάζουν με τηλεοπτικό big brother.

Η ατυχία είναι, ότι από μόνοι τους οι Γάλλοι και εν ονόματι της κονόμας, δεν τραβάνε χειρόφρενο, καταστρέφοντας τα όποια αρώματα, τις όποιες γεύσεις άφησε η πρώτη συμπαθητική ιδέα, προ δεκαετίας περίπου, κατασκευάζοντας αυτοκρατορικά ανούσιες, δεύτερες συνέχειες στραγγαλισμένες στα πάσης φύσεως κλισέ με σκοπό, και καλά, να δημιουργήσουν ένα δεύτερο smash hit.

Η οδός της πεπατημένης είναι ξεκάθαρη στην ταινία και μυαλό δεν βάζουν, αν και θεματικά λειτουργεί αυτόνομα, δίχως ο θεατής αναγκαστικά να έχει δει την πρώτη μεγάλη επιτυχία του Γκιγιόμ Κανέ.

Ουδείς από τους γκράντε Γάλους πρωταγωνιστές δεν διασώζει την κατάσταση. Πάραυτα «μεγάλη ανατριχίλα» δημιουργείται στον θεατή από αυτό το επαναλαμβανόμενο, αφώτιστο και ανέμπνευστο sequel, με σοβαρό κίνδυνο να παρασύρει στο βάραθρο του Καιάδα και εκείνο το πρώτο, το καλό.