fbpx

banner αεροδρομίου

«Μετά»

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

 (After)

 

  • Είδος: Ερωτικό
  • Παραγωγή: Η.Π.Α. (2019)
  • Σκηνοθεσία : Τζένι Γκέιτζ
  • Με τους: Τζόζεφιν Λάνγκφορντ, Χίρο Φάινς-Τίφιν, Ντίλαν Άρνολντ
  • Διάρκεια: 100’
  • Διανομή: Spentzos Film

Βασισμένο στο διεθνές best seller της Άνα Τοντ, που διαβάστηκε πάνω από 1,6 δισεκατομμύριο αναγνώστες, το «Μετά» είναι αυτό που ονομάζεται φαινόμενο στην κατηγορία των ερωτικών αναγνωσμάτων για τινέιτζερς.

Η πρωτοετής φοιτήτρια Τέσα Γιάνγκ (Τζόζεφιν Λάνγκφορντ- καλή) είναι η αφοσιωμένη κόρη της χωρισμένης μάνας (καμιά αναφορά σε πατέρα) και πιστή στον σχολικό της έρωτα με τον μικρότερό της Νόα (Ντίλαν Άρνολντ)  Η Τέσα ξεκινάει την πρώτη της χρονιά στο κολέγιο με μεγάλες φιλοδοξίες για το μέλλον. Περνάει τις μέρες της συγκεντρωμένη στο πρόγραμμα της και  με ισχυρή προσήλωση στον στόχο  και στα καθήκοντα της.

Ο οργανωμένος και ευπρεπής κόσμος της καταρρέει όταν γνωρίζει τον μυστηριώδη τυπά Χάρντιν Σκοτ (Χίρο Φάινς-Τίφιν – καλός) με τα μπερδεμένα καστανά μάτια του, την αλαζονική, αγγλική προφορά του και τα διάφορα τατουάζ στο σώμα του.

Ο Χάρντιν είναι ο άγριος και σκληρός τύπάκος που διαβάζει Άγγλους ρομαντικούς, έχει άποψη για την φύση του έρωτα και η Τέσα κανονικά θα τον αγνοούσε. Και έτσι έπραξε το κορίτσι, μέχρι που βρέθηκε μόνη της σε μία λίμνη, μαγνητισμένη από την μεθυστική του ενέργεια.

Καθώς η Τέσα βιώνει την πρώτη της επαφή με την ελευθερία, ξεκινάει ένα ταξίδι αυτογνωσίας και σεξουαλικής αφύπνισης που θα την αλλάξει για πάντα. Ο εφηβικός της έρωτας, ο Νόα πηγαίνει στον αγύριστο και η κοπέλα πλάι στον Χάρτιν ανακαλύπτει μία φωνή και ένα εσωτερικό πάθος που δεν ήξερε καν ότι είχε. Συνειδητοποιεί, μάλιστα, ότι υπάρχει η ζωή της πριν τον Χάρντιν και η ζωή της… «Μετά» τον Χάρτιν.

Από την εποχή της εφηβικής, σεξουαλικής ψηλάφησης της αθώας «Γαλάζιας Λίμνης» του 1980 με τον Κρίστοφερ Άτκινς και την Μπρουκ Σίλντς και καπάκι το 1981 με την «Ατέλειωτη Αγάπη» (Endless Love) με τον γόη Μάρτιν Χιούιτ (πάει αυτός εξαφανίστηκε από παντού) και πάλι την εκπάγλου ομορφιάς, την 16χρονη τότε Μπρουκ Σίλντς (πάει κι αυτή), μέχρι σήμερα στον κινηματογραφικό, εφηβικό ρομαντισμό και έρωτα χύθηκε αρκετό δάκρυ στα ρόδινα μάγουλα των εφήβων.

Κάθε γενιά έχει το δικό της σημείο αναφοράς. Το «Μετά» ως βιβλίο της Τοντ (το 2014 που το έγραψε, η συγγραφέας ήταν 25 χρόνων) και στη συνέχεια ως ντεμπούτο σε μεγάλου μήκους ταινία της 50χρονης σκηνοθέτιδας Τζένι Γκέιτς, έρχεται η ιστορία της μυξοπαρθένας για να σηκώσει λάβαρο στην κατηγορία του νεανικού romance. Στο μεταβατικό στάδιο της έφηβης σε νεαρή κοπέλα, ένα μεταβατικό στάδιο που πετυχαίνει την ηρωίδα να είναι η παρθένα που την ξεβγάζει ο «μάγκας» και ο «τσίφτης» σκληρούλης, αλλά ρομαντικός και ευαίσθητος, το «Μετά» δεν διαθέτει ίχνος πρωτοτυπίας, ενώ είναι αυτοκρατορικά βυθισμένο στα κλισέ του είδους.

Μουσικούλες με χιτάκια, ροδαλή ατμόσφαιρα, γνωριμία του πρώτου σαρκικού έρωτα, απογοητεύσεις, φρου φρου και αρώματα σε συννεφάκια δίχως ίχνη προβληματισμού. Δεν διάβασα το βιβλίο της Τοντ, αλλά η ταινία της Γκέιτζ είναι ένα προχειρότατο Άρλεκιν.

Βάζω να ακούσω Ντάιαν Ρος και Λάιονελ Ρίτσι…