fbpx

Λεωνίδας Μαριδάκης, συνέντευξη στην Μαρκέλλα Χρυσοστόμου

 

 

Μαρκέλλα Χρυσοστόμου

Μαρκέλλα Χρυσοστόμου

markella_ch@windowslive.com

«Την έμπνευσή μου την αντλώ ακριβώς από την ίδια τη χαρά, το φως και την αισιοδοξία. Η ύπαρξη είναι πολύ δύσκολο πράγμα, αλλά αυτές οι ποιότητες της δίνουν θετικό πρόσημο»

Από μικρό παιδί ακόμα, το καλοκαίρι αποτελούσε για μένα την ύψιστη ευτυχία.

Τα δικά μου χαμόγελα αυτή την όμορφη εποχή του χρόνου ήταν πάντα λιγάκι πιο πλατιά, το βλέμμα των περαστικών μου έμοιαζε πιο φωτεινό και η διάθεση για δημιουργία και υπέροχα πράγματα «σκαρφάλωνε» στα πιο απρόσμενα ύψη.

Το καλοκαίρι, άλλωστε, όλα μοιάζουν ομορφότερα.

Και είναι πολύ ενδιαφέρον όταν, κάθε θέρος που περνάει, έχεις και κάτι θεσπέσιο να ανακαλύψεις.

Μια ενδιαφέρουσα «ανακάλυψη» που μου «κέντρισε» το ενδιαφέρον φέτος το καλοκαίρι. Ένα τραγούδι με τον τίτλο: «Αστυπάλαια».

Ο ασυμβίβαστος και ανατρεπτικός Χανιώτης τραγουδοποιός, Λεωνίδας Μαριδάκης, μετρά ήδη αρκετά χρόνια στον χώρο, αφού, όσο θυμάται τον εαυτό του, δραστηριοποιείται επιτυχώς με τη μεγάλη του αγάπη, τη μουσική.

Γιός της γνωστής ηθοποιού και καλλιτέχνιδας, Μαρινέλλας Βλαχάκη, ο ίδιος μοιάζει να επιλέγει προσεκτικά τα τραγουδιστικά του βήματα, διαλέγοντας πάντα την απλότητα και την ουσία, παρέα με την κιθάρα του.

Έχοντας ήδη τρεις ολοκληρωμένες δουλειές στο ενεργητικό του, ο Λεωνίδας χαράσσει επιτυχημένα τη δική του, μοναδική πορεία, στην αχανή «πεδιάδα» της Ελληνικής, μουσικής βιομηχανίας. Ο τελευταίος του δίσκος, μάλιστα, «Βάρκα στο Σπίτι», περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τραγούδια σε στίχους Μάνου Ελευθερίου και παρουσιάζει μία διαφορετική πτυχή του καλλιτέχνη, συνδυάζοντας χαρούμενες μελωδίες με αναπάντεχους στίχους.

Είμαι πολύ χαρούμενη, επομένως, διότι ο Λεωνίδας, σε ένα μικρό διάλειμμα από τις μουσικές εμφανίσεις που πραγματοποιεί και φέτος το καλοκαίρι στα Χανιά, βρέθηκε στο InTownPost και μας εξομολογήθηκε τις σκέψεις του.

«Βάρκα στο σπίτι», λοιπόν, ο τίτλος της τελευταίας σου προσωπικής δουλειάς, η οποία κυκλοφορεί από τις δισκογραφικές εκδόσεις του Μετρονόμου. Πως προέκυψε η συγκεκριμένη συνεργασία;

Τον Θανάση  Συλιβό τον γνωρίζω, τον εκτιμώ και τον παρακολουθώ χρόνια, μέσα από τις ωραίες εκδόσεις του περιοδικού Μετρονόμος. Μετά το πρώτο μου άλμπουμ, το 2005, με φιλοξένησε σε μια συνέντευξη στις σελίδες του και το 2010 έβγαλα εκεί το δεύτερο άλμπουμ μου, το «Σε βάθος δρόμου». Όλα πήγαν όμορφα, λοιπόν, κι έτσι ακολούθησε και το «Βάρκα στο σπίτι» και πάλι κάτω από τη στέγη των εκδόσεων Μετρονόμος. Είναι μια μικρή δισκογραφική, με μεγάλο πια κατάλογο, που αγαπάει το ελληνικό τραγούδι και που λειτουργεί με έναν χειροποίητο, αλλά και πολύ τίμιο τρόπο.

Μίλησε μου για τη συνεργασία που είχες με τον Μάνο Ελευθερίου. Φαντάζομαι αποκόμισες αρκετά από αυτή σας την «επαφή». Τι ξεχωρίζεις από αυτή τη συνεργασία;

Είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο ο Μάνος Ελευθερίου για την πορεία μου στο τραγούδι. Κάναμε μονάχα ένα τραγούδι μαζί, αλλά η γραφή του και οι συγκεκριμένοι στίχοι που μου εμπιστεύτηκε θεωρώ ότι μου έδωσαν  την πυξίδα να πορευτώ προς νέους δρόμους στη μελοποίηση. Όταν μου έδωσε τους στίχους του ένοιωσα σαν να μου έδινε την ευχή του. Μου πήρε αρκετό χρόνο να μελοποιήσω τη «Βάρκα στο σπίτι» και να εκδώσω το ομότιτλο cd. Όταν εκδόθηκε και το πήρε τελικά στα χέρια του, με πήρε την επομένη τηλέφωνο και με ευχαρίστησε  για το «εξαιρετικό τραγούδι». Τους επόμενους μήνες  -και μέχρι που έφυγε ξαφνικά από κοντά μας- έπαιζε σχεδόν πάντα κάποιο τραγούδι από το cd στις εκπομπές του. Για το Μάνο Ελευθερίου μπορώ να πω πως είχα την τύχη να γνωριστώ και να συνδεθώ με έναν ανιδιοτελή, ουσιαστικό και «μεγάλης πνοής» άνθρωπο.

Ό,τι έχω ακούσει μέχρι σήμερα από εσένα μου εμπνέει φως, χαρά, αισιοδοξία και δημιουργία. Αλήθεια, από που αντλείς τη δική σου έμπνευση;

Είναι ίσως παράξενο, αλλά την έμπνευσή μου την αντλώ ακριβώς από την ίδια τη χαρά, το φως και την αισιοδοξία. Η ύπαρξη είναι πολύ δύσκολο πράγμα, αλλά αυτές οι ποιότητες της δίνουν θετικό πρόσημο. Ένας φίλος και συνεργάτης που έφυγε πολύ νωρίς από κοντά μας ο Πέτρος Αλαντζάς, είχε πει κάποτε, όταν πρώτο άκουσε τα τραγούδια μου, πως ακόμα και οι πιο συναισθηματικές ή σκοτεινές μελωδίες μου κρύβουν μέσα τους «κάτι ανθρώπινο και θετικό». Μου άρεσε αυτό γιατί -πίσω από όλα- νομίζω πως αυτό θέλω να εκφράσω μέσα από τη μουσική μου και αυτούς τους ορίζοντες να εξερευνήσω με τα τραγούδια μου. Τους ανθρώπινους, τους ερωτικούς, τους υπερβατικούς, τους ορίζοντες που μας φέρνουν κοντά στους άλλους.

Σήμερα το πρωί άκουγα το αγαπημένο μου κομμάτι σου, «Δυο Λογάκια Φως». Γνωρίζω πως θα ακουστεί κοινότυπο, όμως δεν μπορώ να μην το θέσω στο τραπέζι. Ποιο από τα κομμάτια σου ξεχωρίζεις και γιατί;

Το «Δύο λογάκια φως» είναι ένα «χαμηλού προφίλ» τραγούδι που λέει όμως κάτι πολύ συγκεκριμένο. Το έγραψα στην αποκορύφωση της κρίσης, τότε που όλα ήταν δύσκολα και που ήταν διπλά σημαντικό για να πάρουμε δύναμη να εκφράζουμε και με λόγια την αγάπη που έχουμε στον άλλον. Ποιο τραγούδι μου αγαπάω περισσότερο… κατά καιρούς μπορώ να πω πως δένομαι με διαφορετικά κομμάτια μου. Το «Ασημένιο τραγούδι», η «Αστυπάλαια» , τα ντουέτα «Η Αγάπη νικάει» και «Έρωτας ή τίποτα» είναι από αυτά που μου αρέσουν και που με ακολουθούν στις ραδιοφωνικές μεταδόσεις, αλλά και διαχρονικά στις ζωντανές εμφανίσεις μου.

«… Να σεβόμαστε τον εαυτό μας, να μας σέβεται η πολιτεία, να μην κανιβαλίζουμε τους συνάνθρωπους μας, να ξεφύγουμε επιτέλους από αυτό το κλίμα γκρίνιας και αγανάκτησης που έχει εδραιωθεί στη χώρα και μας έχει γίνει δεύτερη φύση»

Αν δεν ήσουν τραγουδοποιός, τι θα ήθελες να είσαι;

Δεν ξέρω… μικρός ήθελα να γίνω αστροναύτης ή σούπερ ήρωας.

Ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση που έχεις αντιμετωπίσει, μέχρι σήμερα, στη μουσική σου πορεία;

Για μένα πάντα η μεγαλύτερη πρόκληση στη μουσική είναι να μείνω προσηλωμένος στον δημιουργικό πυρήνα αυτής της πορείας και να μην απογοητευτώ από τις πρακτικές δυσκολίες της διαδρομής. Η Τέχνη όμως ευτυχώς είναι γενναιόδωρο πράγμα και με τον έναν ή τον άλλον τρόπο πάντα σου επιστρέφει το χρόνο και την ψυχή που δίνεις σε αυτήν.  Και αυτό βοηθάει.

Τι θα συμβούλευες έναν νεότερο άνθρωπο, ο οποίος τώρα ξεκινάει τα πρώτα του βήματα στον χώρο; Πόσο δύσκολα πιστεύεις ότι είναι τα πράγματα για ένα νέο παιδί στην Ελλάδα, το οποίο θέλει να βιοπορίζεται αποκλειστικά από τη μουσική του;

Εδώ θα θυμηθώ πάλι τον Μάνο Ελευθερίου. Στην πρώτη μας συνάντηση, για δύο μονάχα στιγμές στον Ιανό, με κοίταξε και μου είπε: «Έχεις διαλέξει έναν δύσκολο δρόμο». Τότε δεν το σπουδαιολόγησα, ήμουν ενθουσιασμένος, είχα μόλις βγάλει την πρώτη μου δουλειά. Είχε, τελικά, πολύ δίκιο. Είναι ένας δύσκολος αλλά και ωραίος δρόμος. Θα έλεγα, λοιπόν, σε έναν νέο καλλιτέχνη από τη μια να αφοσιωθεί σε αυτή την «απαιτητική ερωμένη» που είναι η μουσική και ταυτόχρονα να έχει και ένα plan B στο μυαλό του όσον αφορά το βιοπορισμό.

Θα άφηνες ό,τι έχεις κάνει μέχρι τώρα στη Ελλάδα για να κυνηγήσεις μια καλύτερη τύχη στο εξωτερικό; Ποια είναι η γνώμη σου για τα παιδιά που φεύγουν από εδώ εν έτη 2019;

Είναι δύσκολο να αναγκάζεται κάποιος να αφήσει την πατρίδα του και το σπίτι του για να αναζητήσει μια καλύτερη τύχη σε πιο οργανωμένες χώρες του εξωτερικού. Θέλει θάρρος και τσαγανό. Είναι όμως και αυτή μια εναλλακτική, σε περίπτωση που δεν γίνεται αλλιώς. Εγώ δεν το έχω σκεφτεί σοβαρά μέχρι τώρα, αλλά ίσως υπό προϋποθέσεις, να το έκανα. Σε αυτή την περίπτωση σίγουρα θα μου έλειπαν πολύ η γλώσσα, αλλά και οι άνθρωποι μου.

Τι είναι αυτό που εύχεσαι για το μέλλον, σε προσωπικό αλλά και συλλογικό επίπεδο;

Σε συλλογικό επίπεδο μάλλον πολύ βασικά πράγματα πια. Να σεβόμαστε τον εαυτό μας, να μας σέβεται η πολιτεία, να μην κανιβαλίζουμε τους συνάνθρωπους μας, να ξεφύγουμε επιτέλους από αυτό το κλίμα γκρίνιας και αγανάκτησης που έχει εδραιωθεί στη χώρα και μας έχει γίνει δεύτερη φύση.  Σε προσωπικό επίπεδο, να συνεχίσω δημιουργικά έτσι, όπως τον τελευταίο καιρό και να έχω τη δυνατότητα να εκδίδω και να επικοινωνώ τη δουλειά μου.

Που μπορούμε να «πετύχουμε» την… «βάρκα» σου αυτή την περίοδο και τι διαγράφεται στον ορίζοντα μουσικά;

Το επόμενο διάστημα έχω προγραμματίσει μια σειρά εμφανίσεων στην Κρήτη. Ένα αφιέρωμα στα τραγούδια του Μάνου Ελευθερίου, το οποίο θα παρουσιάσω στο «Amari Green festival» στις 21 Ιουλίου 2019, στον «Αγροτικό Αύγουστο», στα Χανιά την 1η Αυγούστου 2109 και στον Κεφαλά Αποκορώνου στις 11 Αυγούστου. Επίσης, ένα απολύτως καλοκαιρινό πρόγραμμα, σόλο με την κιθάρα μου παρουσιάζω όλες τις Τετάρτες του Ιουλίου και του Αυγούστου στο Jokal’s, σε μια πανέμορφη αυλή στο κέντρο της πόλης των Χανίων. Αυτά όσον αφορά τα live.

Στα δισκογραφικά νέα τώρα, ενώ ήδη δρομολογούνται σαν single κάποια τραγούδια, σε στίχους Δημήτρη Παπαχαραλάμπους και Νικόλ Κατσάνη, τον Σεπτέμβριο θα μπω στο στούντιο να ηχογραφήσω το νέο μου δίσκο σε στίχους αποκλειστικά του ποιητή και στιχουργού  Δημήτρη Λέντζου. Είναι μια δουλειά που εκτιμώ ότι θα είναι ένα σημαντικό δισκογραφικό βήμα και για τους δυο μας, καθώς έχουμε μια πολύ καλή χημεία στη συνεργασία μας.

Αφήνοντας το Λεωνίδα να αρμενίζει τα πέλαγα της δημιουργίας με τη βάρκα του, αποχωρώ με τους καλύτερους οιωνούς. Θέλει πείσμα και επιμονή, τελικά, για να είσαι ο εαυτός σου, ακόμα και σε χαλεπούς καιρούς. Ο Λεωνίδας μας το υπενθύμισε αυτό για τα καλά.

Του ευχόμαστε ό,τι πιο δημιουργικό για το μέλλον και ταξίδια γεμάτα με αισιοδοξία και μουσική!

Φιλιά,

Μαρκέλλα