fbpx

Κορίνα Λεγάκη, συνέντευξη στη Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

 

 

Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

smaragdamichalitsianou@gmail.com

« Η αδικία που συμβαίνει σε βάρος συνανθρώπων μας και ειδικά σε αθώες ψυχές παιδιών που ούτε να συλλαβίσουν την λέξη «πόλεμος» δεν γνωρίζουν, δεν αντέχεται.»

Η Κορίνα Λεγάκη είναι η τραγουδίστρια που επιλέχτηκε από την αξεπέραστη Μαρία Φαραντούρη, μαζί με τον Θοδωρή Βουτσικάκη, ως η μοναδική γυναικεία φωνή που θα τη συντροφεύσουν στο ξεχωριστό μουσικό ταξίδι της με τον τίτλο: «Πάμε Σινεμά;».

Την Τετάρτη 10 Ιουλίου 2019 στο ρωμαϊκό ωδείο κάτω από την Ακρόπολη με τραγούδια που σημάδεψαν αλησμόνητες κινηματογραφικές στιγμές και  απέκτησαν μια δική τους αυτόνομη πορεία και έξω από τις κινηματογραφικές αίθουσες.

Το InTownPost.com καλωσορίζει την Κορίνα Λεγάκη, μια εξαιρετική τραγουδίστρια, μια περσόνα πολύγλωσση και πολυπολιτισμική, που μέσα στις πρόβες τζενεράλε βρήκε το χρόνο και τη διάθεση να απαντήσει σε όλες τις ερωτήσεις μας όχι απλά να τις ξεπετάξει, λειτουργώντας σαν άψογη επαγγελματίας.

Η Κορίνα Λεγάκη γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης, και είναι ελληνο-σουηδικής καταγωγής. Σπούδασε κλασικό και τζαζ τραγούδι, πιάνο και ορθοφωνία, ενώ συμμετείχε στο Εργαστήριο Φωνητική Τέχνης του Σπύρου Σακκά. Έχει ηχογραφήσει και συμπράξει επί σκηνής με σημαντικούς συνθέτες, τραγουδιστές, μουσικούς και ensembles διαφόρων ειδών (από τη Free Jazz μέχρι την Παραδοσιακή κι από την Ακαδημαϊκή ως την Ethnic μουσική).

Για πρώτη φορά εμφανίστηκε στην δισκογραφία με την συμμετοχή της στον δίσκο του συγκροτήματος ΑΡΜΟΣ «Άνεμοι και Παλίρροιες» το 2007, ενώ το 2010 κυκλοφόρησε το πρώτο προσωπικό της άλμπουμ «Χορός με τη βροχή» (μουσική: Συγκρότημα Αρμός, Δ. Μαραμής, Στ. Γαργάλας / στίχοι: Κ. Μπουρναζάκης, Σ.Τριβιζάς κ.ά.). Το 2012 με τον συνθέτη Δημήτρη Μαραμή κυκλοφορούν το άλμπουμ «Τάγκο για Τρεις», το οποίο περιέχει μελοποιήσεις σημαντικών Ελλήνων ποιητών  (Μιχάλης Γκανάς, Κώστας Καρυωτάκης, Μαρία Πολυδούρη).

Ξεκινώντας από την άνοιξη του 2017 και μέχρι σήμερα περιοδεύει ανά την Ελλάδα με τους συνθέτες Γιώργο Ανδρέου και Γιώργο Καζαντζή, ενώ παράλληλα προετοιμάζει το επόμενο προσωπικό της άλμπουμ, με νέα τραγούδια του Νίκου Ξυδάκη και του Γιώργου Ανδρέου, σε στίχους Μάνου Ελευθερίου, Κικής Δημουλά, Μιχάλη Γκανά, Διονύση Καψάλη, Θοδωρή Γκόνη.

Στο DNA σας κα. Λεγάκη κουβαλάτε τη μουσική κουλτούρα της Κρήτης  αλλά και της Σουηδίας λόγω της μητέρας σας. Γεννημένη σε μουσική οικογένεια από πατέρα  επαγγελματία μουσικό της λαϊκής σκηνής και έναν παππού πιανίστα της κλασσικής μουσικής και της jazz ήρθε σαν φυσική συνέχεια η ενασχόλησή σας με τη μουσική. Μέσα σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς που περνάει η χώρα, η οποία  βρίσκεται σε βαθειά ύφεση, μπορείτε να κινηθείτε ελεύθερα και να κυνηγήσετε το όνειρό σας;

Το να «κυνηγήσει» κανείς τα όνειρά του προϋποθέτει, κατά την άποψη μου, αυτογνωσία και θέληση εξέλιξης. Επίσης οφείλει να «βλέπει» πέρα από τον εαυτό του, με κριτήριο την προσφορά στην κοινωνία και την αφοσίωση στην Τέχνη που ασκεί. Ζώντας λοιπόν στην εποχή των Selfies θα έλεγα πως η μεγαλύτερη παγίδα είναι η αυτοπροβολή και η πεποίθηση ότι είσαι…το κέντρο του κόσμου. Αν ελευθερωθείς από αυτά, τότε ναι, μπορείς να αφουγκραστείς τα όνειρά σου – ας υπάρχουν πρακτικές δυσκολίες, ειδικά στον κόσμο της μουσικής βιομηχανίας. Αργά ή γρήγορα θα βρεις την λύση.

Τι μας έχετε ετοιμάσει για τις φετινές βραδιές του καλοκαιριού;

Η έναρξη του φετινού καλοκαιριού συμπίπτει με μια πολύ σημαντική και τιμητική πρόταση που δέχτηκα από την Μαρία Φαραντούρη – να συμμετάσχω στην συναυλία της στο Ηρώδειο, στις 10 Ιουλίου, με τίτλο «Πάμε σινεμά;»

Θα τραγουδήσουμε τραγούδια από τον Ελληνικό και παγκόσμιο κινηματογράφο, με συνοδοιπόρους τον Γιάννη Στάνκογλου, τον Θοδωρή Βουτσικάκη, τον Χρήστο Παπαγεωργίου, την Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ υπό την μουσική διεύθυνση του Αναστάσιου Συμεωνίδη και τον Γιώργο Μονεμβασίτη. Στη συνέχεια θα περιοδεύσω με τον συνθέτη Γιώργο Ανδρέου που παρουσιάζει σε επιλεγμένα μέρη της Ελλάδας και στην Κύπρο το νέο έργο του «Ναυς μαγική, η Ναυς των Ονείρων» (μελοποιημένος λόγος των: Ευριπίδη, Σαίξπηρ, Γιουρσενάρ, Παπαδιαμάντη, Ρίτσου, Σεφέρη και πολλών άλλων).

Η έναρξη της περιοδείας θα γίνει στις 19 Ιουλίου στο Δημοτικό Θέατρο Βόλου, με φιλοξενούμενο τον εξαιρετικό κι αγαπημένο Γιάννη Κότσιρα, την Καμεράτα του Δημοτικού Ωδείου Βόλου και την Χορωδία του Παν/μίου Θεσσαλίας. Παράλληλα θα πραγματοποιήσω κάποιες προσωπικές μου συναυλίες, παρουσιάζοντας μεταξύ άλλων καινούργια τραγούδια από την επερχόμενη δισκογραφική μου εργασία (σε μουσική Νίκου Ξυδάκη και Γιώργου Ανδρέου και σε στίχους των: Μάνου Ελευθερίου, Κικής Δημουλά, Διονύση Καψάλη, Θοδωρή Γκόνη), που θα κυκλοφορήσει τον ερχόμενο Οκτώβριο.

Τα τραγούδια του παρελθόντος, τα οποία, όμως, έμειναν «μισοφωτισμένα», όπως εύστοχα σχολιάσατε, που συμπεριλαμβάνεται στον τέταρτο δίσκο σας, ο οποίος  φέρει τον τίτλο «Mosaic», πήραν άλλη διάσταση μέσα από τη ματιά του Γιώργου Ανδρέου και χάρη στην αισθαντική σας φωνή έγιναν γνωστά και δημοφιλή από τις νεώτερες γενιές. Νιώθετε ότι δικαιωθήκατε με αυτή την επιλογή;

Η χαρά μου είναι μεγάλη όταν σε κάποιες συναυλίες μου, παιδιά νεώτερης γενιάς μου ζητούν τραγούδια που επιλέξαμε να επανασυστήσουμε με τον Γιώργο Ανδρέου, με τον δικό μας «τρόπο», τραγούδια που το ραδιόφωνο κατά κάποιο τρόπο έχει «ξεχάσει».  Έτσι γεφυρώνονται γενιές και συνεχίζεται η αόρατη συγκινητική σκυταλοδρομία τραγουδιών, δημιουργών και ερμηνευτών. Το ίδιο συνέβη και με τον δίσκο «Kymatographos» (2014) όπου διασκευάσαμε, παρέα με τον Παναγιώτη Μάργαρη και τον Γιώργο Κατσάνο, τραγούδια από τον Ελληνικό και τον παγκόσμιο κινηματογράφο. Αναφέρω ενδεικτικά τα: Beautiful that way, La vita e bella (των N.Piovani, G.Dor, Noa), το Nature Boy (του E.Ahbez), το Despedida (των A.Pinto και Shakira). Συμπεριλαμβάνω στις συναυλίες μου αυτά τα τραγούδια – και αγαπιούνται πολύ. Μάλιστα, τις προάλλες, μου έστειλαν βίντεο από ωδείο όπου μαθήτρια είχε επιλέξει να τραγουδήσει το Despedida για τις εξετάσεις φωνητικής. Αναφέρω εδώ την συναυλία (με αυτό το υλικό) που έδωσα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τον περασμένο Νοέμβρη μετά από πρόσκληση του Γιώργου Γραμματικάκη.

Το νανούρισμα The Goldfish (A Lullaby) ενός εννιάχρονου κοριτσιού που βρίσκεται σε μια βάρκα, χωρίς γονείς και με μόνες αποσκευές την ελπίδα και τις μνήμες της, γραμμένο από τον συνθέτη Γιώργο Ανδρέου και τραγουδισμένο συγκινητικά από εσάς, με τη συνοδεία της μικρής Ellmah Salim Bwanahadi και της χορωδίας του Δημοτικού Σχολείου Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης Αλσούπολης, έγινε μαχαιριά στην καρδιά μας για τους σωρούς των προσφύγων στο Αιγαίο. Για πόσο θα αντέξουμε ακόμα τις σκηνές ανείπωτου πόνου των προσφύγων;

Η αδικία που συμβαίνει σε βάρος συνανθρώπων μας και ειδικά σε αθώες ψυχές παιδιών που ούτε να συλλαβίσουν την λέξη «πόλεμος» δεν γνωρίζουν, δεν αντέχεται.Με αφορμή αυτά τα τραγικά γεγονότα, ηχογραφήσαμε το τραγούδι The Goldfish (A Lullaby) με τον Γιώργο Ανδρέου, τον Θωμά Κοντογεώργη και την Χορωδία του Δημοτικού Σχολείου Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης Αλσούπολης. Ένα τραγούδι-σχόλιο για τον φόβο, τις θρησκευτικές και ιδεολογικεές διαμάχες, τις θεωρίες υπεροχής – που οδηγούν στο Άουσβιτς… Πόλεμοι τόσο μακριά, τόσο κοντά. Η σημερινή ευμάρεια που μετατρέπεται σε αυριανή δυστυχία. Ο πρόσφυγας. Ο ξεριζωμένος από τον τόπο του. Παρά τη θέλησή του.

Κορίνα Λεγάκη και Γιώργος Ανδρέου

«..Υπάρχει ένα διάσημο απόφθεγμα ενός σημαντικού συνθέτη: «Όπου ακούς μουσική, πλησίασε με εμπιστοσύνη. Οι κακοί άνθρωποι δεν τραγουδούν»»

Κι όμως ο Μπρεχτ κάπου σημειώνει: «Ο πόλεμος είναι όπως η αγάπη: πάντα βρίσκει έναν τρόπο» και ομολογώ κα. Λεγάκη ότι δεν το κατάλαβα. Εσείς πως εισπράττετε την  άποψη του μεγάλου δραματουργού;

Αναφέρεται στα ξεχωριστά χαρακτηριστικά και τις ιδιαιτερότητες της αγάπης, όχι του πολέμου.

Μιλάτε ελληνικά, σουηδικά, αγγλικά, γερμανικά και γαλλικά ενώ τραγουδάτε και σε διάφορες ισπανόφωνες γλώσσες. Ήδη έχετε τραγουδήσει στην Ευρώπη ενώ έχετε «ανοιχτή γραμμή» με την δεύτερη πατρίδα σας τη Σουηδία. Αυτό σημαίνει, ότι είσθε έτοιμη να ανοίξετε τα φτερά σας για μια διεθνή καριέρα;
Πιστεύω πως όλοι οι Έλληνες, δημιουργοί κι ερμηνευτές της δικής μου γενιάς (εξαιτίας διαφόρων συνθηκών και προτεραιοτήτων), έχουν καθυστερήσει πολύ να επικοινωνήσουν το τραγούδι μας τουλάχιστον στο ευρωπαϊκό μουσικό τοπίο. Σκεφτείτε πόσο καλύτερα τα έχουν καταφέρει οι Πορτογάλοι αλλά και οι Ισλανδοί. Όσο για μένα, πρώτα με ενδιαφέρει αυτονόητα η επικοινωνία με το Ελληνικό ακροατήριο. Πιστεύω ότι αυτό είναι πάντα το πρώτο θετικό βήμα για το ενδεχόμενο μιας διεθνούς δραστηριότητας στην τέχνη μου.

Το κοινό βλέπει τις λαμπερές παρουσίες των τραγουδιστών επί σκηνής. Αν μας εισάγατε στον κόσμο του τραγουδιού θα λέγατε, ότι πρόκειται για μια δύσκολη τέχνη; Μια τέχνη όμως, που εμπεριέχει λίγο ρουτίνα. Με την ευκαιρία ποια είναι η καθημερινή σας μέθοδος πριν βγείτε μπροστά στο κοινό;

Μπροστά στο ακροατήριο και μόνο εκεί δικαιώνεται (ή δυσκολεύεται) ο ερμηνευτής, αφού η τέχνη μας υπάρχει μόνο εφόσον συμβαίνει απέναντι στους συνανθρώπους μας, δημόσια. Προετοιμασία για όλο αυτό δεν υπάρχει, μόνο άσκηση, τόσο στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του τραγουδιού όσο και στην αγωνιώδη προσπάθεια επιλογής ενός ουσιαστικού ρεπερτορίου.

Τι απολαμβάνετε κα . Λεγάκη περισσότερο σ’ αυτό που κάνετε;

Δεν ξέρω αν η σωστή λέξη είναι «απόλαυση». Προτιμώ να πω ότι αισθάνομαι πληρότητα, επειδή για μένα, από παιδί, το τραγούδι ήταν (και παραμένει) το πιο πολύτιμό μου όνειρο.

Πώς πιστεύετε ότι η οικονομική κρίση έχει επηρεάσει το τραγούδι;

Η καλλιτεχνική δημιουργία δεν επηρεάζεται από τις οικονομικές συνθήκες – είναι βαθειά ανάγκη της ψυχής. Εκείνο που επηρεάζεται είναι όλη η αλυσίδα δημοσιοποίησης και επικοινωνίας του καλλιτέχνη και του έργου του με τους ανθρώπους της εποχής του.

Οι υποκριτικές ικανότητες είναι απαραίτητες πια στους τραγουδιστές;

Υπάρχουν σπουδαίοι ερμηνευτές σε κάθε εποχή που έχουν ή δεν έχουν χρησιμοποιήσει το στοιχείο της υποκριτικής σαν «εργαλείο» για την performance τους.

Όταν τραγουδάτε τι νιώθετε ;

Ελεύθερη

Είναι «Η μουσική…η πιο δυνατή μορφή μαγείας» όπως ισχυρίζεται ο αμερικανός μουσικός Marilyn Manson;

Η μουσική κατάγεται από βαθιές, πανάρχαιες τελετές των ανθρώπων, όταν ήθελαν να στηρίξουν την κοινότητά τους. Η μουσική είναι η πιο αγαπητή λαϊκή τέχνη. Και είναι ακαταμάχητη.

Ασπάζεσθε το παρακάτω απόφθεγμα  του Κινέζου φιλόσοφου Μένκιου; «Αν ο βασιλιάς (σ.σ: Ή ο πρωθυπουργός όπου δεν υπάρχει βασιλεία)  αγαπάει τη μουσική, δεν υπάρχει πολύ άδικο στη χώρα». Κι αν ναι, γιατί;

Υπάρχει ένα εξίσου διάσημο απόφθεγμα ενός σημαντικού συνθέτη: «Όπου ακούς μουσική, πλησίασε με εμπιστοσύνη. Οι κακοί άνθρωποι δεν τραγουδούν».