fbpx

Κοπ (ΆΝΝΑ )…. μαρτυράει η Νότα Διαμαντοπούλου!

Νότα Διαμαντοπούλου

Νότα Διαμαντοπούλου

notadiamantopoulou@gmail.com

Σε διάλεξα για φίλη μου στο προαύλιο του ξεχάρβαλου τότε 3ου Γυμνασίου Θηλέων, όταν εσύ στα διαλλείματα έπαιζες μπάσκετ στην αυλίτσα του νεοκλασικού της Τσάμης Καρατάσου, πολυκατοικία τώρα πια, εγώ σε κοίταζα πίσω απ το εξωσχολικό βιβλίο που πάντα κράταγα.. Ήμασταν δυο αντίθετα πλάσματα, ανάμεσα σε καμιά διακοσαριά κορίτσια.

Σε άφησα να με διαλέξεις εσύ, ανεβαίνοντας τα σκαλάκια, γιατί σε θαύμαζα, ήσουν το διαφορετικό μου και σε άφησα να μου πεις με τον παιδικό εκείνο τρόπο, αν θέλω να κάτσουμε στο ίδιο θρανίο. Έξι χρόνια στο ίδιο θρανίο.

Στη Θεσσαλονίκη που είχα πάει, καμιά ταινία δεν είδα. Τριγυρνούσα σε μικρά, στενά δρομάκια αποφεύγοντας τον κόσμο. Δεν είμαι πια είκοσι ένα, που έμπαινα και σε πέντε ταινίες τη μέρα. Ένας νόστος για τις φίλες, που στη συνέχεια είχαμε γίνει η θρυλική τετράδα. Με σας μιλούσα στο τηλέφωνο, είσαστε το μόνο μου παρόν μέσα στις χρονικές απεραντοσύνες του παρελθόντος και του μέλλοντος.

Κι ας μη θυμάμαι πόσα χρόνια σας ξέρω, σας αγαπώ, σας εμπιστεύομαι.

Όταν γύρισα, λες και μύρισες τα φαγωμένα νύχια σου, ολόκληρη γυναίκα πια και δεν ντρέπεσαι, οσμίστηκες τη βαρεμάρα μου, όπως τότε στο σχολείο τις ώρες των γαλλικών και πήρες τηλέφωνο. Είμαι Κουκάκι, πάμε για καφέ; Σε είκοσι λεπτά πέρνα να με πάρεις.

Όχι δεν θα πάμε σε όλα αυτά τα καφέ που συχνάζουμε κάθε Σάββατο που έρχεσαι απ τα Βόρεια Προάστια . Σήμερα θα κοπροσκυλιάσουμε κυριλέ. Είναι δικαίωμα μας. Σήμερα θα πούμε για τις νίκες μας. Τις νίκες της μετριότητάς μας, τις νίκες τις έκπαγλες, τις νίκες των ονείρων μας.

 

Σήμερα δεν θα μιζεριάσουμε. Στην πισίνα του Divani, οι δυο μας, μόνες ξαπλωμένες με τα μπουφάν μας, με το γκαρσόνι στα πόδια μας, να απολαμβάνουμε καφέδες με κουλουράκια και μετά κοκτέιλς που έφερνε το μικρό αγόρι. Μοναδικές πελάτισσες, μια οικογένεια αγάπης οι δυο μας. Μια κυριλάτη σήμερα κοπάνα, όχι όπως παλιά.

Άφησες παιδιά στο σχολείο, να τα περιμένει η γυναίκα στο σπίτι σας και εγώ δυο πεινασμένα γατιά. Θα ζήσουμε το τώρα, δεν θα ασχοληθούμε καθόλου με το μέλλον, σαν πολυδουλεμένα γιάπικα σκυλιά.

Ας μας νομίζουν για ελαφρόμυαλες. Θα πάρουμε τα φτυαράκια μας και θα απολαύσουμε τούτο το διάλειμμα. Θα δείξουμε γαλήνη στις ατυχίες των χρόνων που πέρασαν, θα τις ποτίσουμε με βάλσαμο, θα τις κάνουμε να φαίνονται ανώδυνες.

«Ο έξυπνος άνθρωπος δεν επιδιώκει τις απολαύσεις, αλλά την απουσία πόνου», έλεγε ο Αριστοτέλης στα Ηθικά. Εμείς τα θέλουμε και τα δύο και την απόλαυση κι ας είναι εφήμερη, τον πόνο έξω από δω, ξεχνώντας τις απουσίες μας.

Σήμερα θα είμαστε έξυπνες κατά πως είπε και ο Σοφοκλής στην Αντιγόνη «η ευφυία αποτελεί βασικό στοιχείο της ευτυχίας». Μας ταιριάζει σήμερα ο Σόφοκλες «Ω κοινόν αυτάδελφον Άννας κάρα»

Στα υπόψη Αννιώ: Σαν μας προσεγγίζει η ευθυμία, το γέλιο, η χαρά, πρέπει να βρίσκει την πόρτα ορθάνοιχτη.