fbpx

«Καρουζέλ»

 

 

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

(Körhinta)

 

 

  • Είδος: Δράμα (Α/Μ)
  • Παραγωγή: Ουγγαρία (1955) σε πλήρη ψηφιακή αποκατάσταση 4Κ από το εργαστήριο Magyar Labor των Ουγγρικών αρχείων κινηματογράφου
  • Σκηνοθεσία: Ζόλταν Φάμπρι
  • Με τους: Μάρι Τέρετσικ, Ίμρε Σόος, Άνταμ Σίρτες, Μπέλα Μπάρσι, Μάνι Κις
  • Διάρκεια: 90΄
  • Διανομή: Carousel Films

Ο Ίστβαν, γαιοκτήμονας, αποχωρεί από την κολλεκτίβα των αγροτών και απαγορεύει στην κόρη του Μάρι να βλέπει τον Μάτε, αγαπημένο της και υπέρμαχο του συνεταιρισμού.

Ο Μάτε αντιδρά αλλά κι η Μάρι δεν αποδέχεται τα σχέδια που έχει γι’ αυτήν ο πατέρας της. Η χειραφέτησή της συγκλονίζει την οικογένειά της, ενώ οι συγκρούσεις με αφορμή την κολλεκτιβοποίηση κορυφώνονται.

Το Φεστιβάλ Καννών του 1956 σημαδεύτηκε από ένα πρωτοφανές συμβάν: Ένας νεαρός κριτικός των Cahiers du Cinema, προκάλεσε επεισόδιο κατά τη διάρκεια της απονομής, εξοργισμένος για την άδικη, μη βράβευση ενός φιλμ και της πρωταγωνίστριάς του. Η διαμαρτυρία του ήταν τόσο έντονη που το φεστιβάλ του απαγόρευσε την είσοδο και για την επόμενη χρονιά. Ο κριτικός ονομαζόταν Φρανσουά Τρυφό, η ταινία για την οποία διαμαρτυρήθηκε ήταν το «Καρουζέλ» του Ζόλταν Φάμπρι και η πρωταγωνίστριά του Μάρι Τέρετσικ.

Ένα πραγματικό αριστούργημα της 7ης Τέχνης που βάζει το ουγγρικό σινεμά στον χάρτη. Για πρώτη φορά σε ταινία του ανατολικού μπλοκ, η εστίαση αποσπάται από την ταξική σύγκρουση, το στυλιζάρισμα και η αφήγηση ξεπερνούν τα στερεότυπα του σοσιαλιστικού ρεαλισμού, ανοίγοντας τον δρόμο για την έκρηξη του ουγγρικού «Νέου Κύματος» που θα ακολουθούσε λίγα χρόνια μετά αναδεικνύοντας στη συνέχεια στο κινηματογραφόφιλο κοινό την σπουδαία σχολή των Μαγυάρων σκηνοθετών (Γιαν Καντάρ, Μπέλα Ταρ, Ίλντικο Ενιέντι).

Το «Καρουζέλ» εισάγει μοντέρνους αφηγηματικούς κανόνες και στυλ, διαθέτοντας δυο σκηνές ανθολογίας του παγκόσμιου σινεμά: την εξαιρετικά πολύπλοκη τεχνικά σκηνή του Καρουζέλ, μια από τις πρώτες σκηνές που η αιώρηση αποδίδεται με τέτοια αληθοφάνεια, όπου ο διευθυντής φωτογραφίας, ο Μπάρναμπας Χέγκι μένει στην ιστορία, αλλά και την σκηνή του χορού, ένα αριστούργημα του μοντάζ με 77 cut σε δυο λεπτά. Παράλληλα, ο Ζόλταν Φάμπρι (15 Οκτωβρίου 1917 – 23 Αυγούστου 1994) εγκαινιάζει την αφήγηση μέσω ενδιάμεσων φλας μπακ που θα εξελίξει αργότερα και θα γίνει σήμα κατατεθέν του.

Ο Φάμπρι, έπειτα από εξαντλητικό κάστινγκ, επέλεξε την δεκαοχτάχρονη Μάρι Τέρετσικ, θεατρική ηθοποιό στα πρώτα της βήματα, πρωτόβγαλτη τότε στο σινεμά. Στο πλευρό του καταξιωμένου Ίμρε Σόος, η Τέρετσικ έλαμψε σε κάθε σκηνή, έγινε το «πρόσωπο» της ταινίας και ξεκίνησε μια τεράστια καριέρα που φτάνει ως τις μέρες μας με πάνω από εκατό φιλμ στο ενεργητικό της και συνεργασίες με όλα τα ιερά τέρατα του Ουγγρικού σινεμά.

Στην Ελλάδα η ταινία προβλήθηκε το 1957 με τον τίτλο: «Τίποτα δεν Σβήνει τον Πόθο».

Μοναδικές ερμηνείες σε μια έξοχη κινηματογραφική γραφή. Μην την χάσετε!!!