14
Παρ, Αυγ

Κάνε κράτηση Parking στο αεροδρόμιο

Καλωσήλθατε στο σπίτι …και στο πνεύμα, του Νάσου Καββαθά

Είναι ακόμα οι πρώτες μέρες της «υπομονής». Οι υστερίες και η προσκόλληση στις οθόνες δεν βοηθάει, δεν προσφέρει κάτι θετικό.

Αν και είναι ακόμα σε εξέλιξη οι μύριες-όσες όψεις και συνέπειες της πανδημίας αυτής, οι σκέψεις αυτών των ημερών αξίζει να σημειωθούν. Και, βρίσκω, δε διαφέρουν πολύ από εκείνες της (πιο) συνηθισμένης καθημερινότητας.


«-Ναι, ναι – Μάθε από εμένα..», σα να σου ψιθυρίζει η συνολική κατάσταση.

Aκόμα με εκπλήσσει η προσκόλληση των πολλών στο μοιρολόϊ της τηλεόρασης, (ενώ δε θα' πρεπε να με εκπλήσσει). Για κάποιους σαν εμένα, που δεν άλλαξε και πολύ ο τρόπος ζωής τους, τα γεγονότα αυτής της Άνοιξης μας ξεγύμνωσαν γι' άλλη μια φορά τους «μολυσμένους».

Δεν το συζητάω ότι πρέπει να προσέχουμε. Και είναι ό,τι απλούστερο: μένοντας εντός. Έχω δει πια τόσες ταινίες που νιώθω προετοιμασμένος και άλλωστε τι κάνουν οι dystopian ταινίες με πανδημίες, zombies κλπ από το να σε προετοιμάζουν για το μέλλον; Νάτο λοιπόν το μέλλον, εδώ είναι.

Τι θα προτιμούσες; Φαντάσου να μην παίρνονταν μέτρα: πολλαπλάσιες απώλειες, σαν την πανούκλα τον Μεσαίωνα. Μήπως να αναθεωρήσουμε λιγάκι; Μήπως είναι ευκαιρία να γνωριστούμε καλύτερα με τον εαυτό μας; Με τους ανθρώπους μας; Να ανανεώσουμε το συλλογικό φρακαρισμένο, σκλαβωμένο νιονιό που σε πολλούς έχει μείνει να ατροφεί ή να λοξοδρομεί ισόβια;

Μια πνευματική ευκαιρία

Όχι, όχι, μην μου κολλάς στην βαμπιρο-τηλεόραση και τις μαριονέττες της. Αυτό εξάλλου θα στο συνιστούσα και εκτός 'Ιού'. Μην κολλάς στο τραγούδι της «σειρήνας». Εναλλακτικά θα συνιστούσα -έτσι κι αλλιώς- καλό διάβασμα, δημιουργικό παιχνίδι (αν έχεις παιδί/-ιά).

Όχι, μην μου ποστάρεις ατάκες του Σωκράτη, του Επίκουρου, του Αϊνστάϊν, του Καζαντζάκη και πιάσε το ίδιο το βιβλίο, διάβασε τα λόγια τους, είναι σα να συζητάς μαζί τους. Καλό διάβασμα, επαναλαμβάνω. Δεν είναι ατάκες από ελληνικές ταινίες.

Τώρα που υπάρχει διαθέσιμος χρόνος, μπορεί να επενδυθεί καλά, καλύτερα.

Δε χρειάζεται προσκόλληση στην «Ιο-λογία» - ακόμη και μόνο μια φορά την ημέρα ενημέρωση για τις εξελίξεις αρκεί.

Γιατί –με την «ευκαιρία» αυτού του «εγκλεισμού»- να μην ανοιχτούμε λίγο περισσότερο, πνευματικά;: καλύτερες μουσικές, καλύτερα αναγνώσματα. Με το ίντερνετ, κοτζάμ πολυεργαλείο, και εκατομμύρια χρήστες μόνο για βλακείες, γιατί;

Γιατί να μην κάνει κάποιος αρχή ακόμη κι από εδώ, το IntownPost, με όλα αυτά τα ενδιαφέροντα πράγματα εδώ μέσα: κάτω-κάτω μπορεί να βρει όλα τα παλιότερα άρθρα μου, πάνω-πάνω μπορεί να μπει στο γενικό μενού με όλα τα περιεχόμενα.

Πάρε ιδέες, η ακαλλιεργησία είναι εξίσου αληθινή πανδημία, μακρόχρονη και θριαμβεύτρια ως τα σήμερα!

Ήρωες

Είτε δημιούργημα/νέμεση της φύσης, είτε ανθρώπινη συνομωσία/βιολογικό όπλο της εξουσίας κ.ο.κ., αυτή η νέα κατάσταση πέταξε κατά πρόσωπο του καθενός και την ερώτηση: Ποιος είσαι; Τι είσαι;

Ειλικρινά, οι ευχές μου, η καλή μου ενέργεια είναι με τους άτυχους ανθρώπους που νοσούν και με τους Ήρωες που στέκουν στην πρώτη γραμμή του πολέμου: ιατροί, νοσηλευτές, επιστήμονες κ.α.

Πάλι αυτοί περιμένεις να σε σώσουνε!

Μόνο τότε εκτιμάς.

Και πάλι, προσωρινά..

Περιμένοντας πως και πώς την επιστροφή στη συνήθεια του αφιλοσόφητου βίου. Είναι, αλήθεια, φυγόπονος, βολεψάκιας ο σύγχρονος μέσος άνθρωπος.

Και να: έξαφνα βρεθήκανε όλοι οι ομιλούντες πίθηκοι στην ίδια «σελίδα». (Θρησκείες, τι έγινε; Μήπως αποδείχτηκε, ότι η πίστη δε σώζει ενώ η ιατρική (επιστήμη) σώζει;) Γιατί να μην αδράξει κανείς την ευκαιρία και να βγει λίγο καλύτερος από αυτή τη γενικευμένη κατάσταση;

Στα βίντεο, στις ειδήσεις, στα μπαλκόνια της Ιταλίας, είδα σαξοφωνίστες, κιθαρίστες και ακορντεονίστες, ντέφια, κατσαρόλες, ανθρώπους κάθε ηλικίας να τραγουδάνε, και μάλιστα: δημώδη κομμάτια, ταραντέλλες όχι ραπ ή σύγχρονα ξεφτιλο-σουξέ βέβαια! Ο άλλος έπαιζε με την τρομπέτα του το Imagine (John Lennon), ένα νέο, δημώδες άσμα κι αυτό.

Απ' την άλλη, όλα τα βούρλα της μόδας σα να έχουνε λουφάξει, αφού μια άλλη αρρώστια πήρε τη θέση τους.


 Υστερόγραφο

Ναι, ξέρω, όπου υπάρχει καταστροφή υπάρχει ευκαιρία για «κέρδος» (!). Είναι σίγουρο και αποδεδειγμένο ότι όσοι μπορούν να εκμεταλλευτούν μια καταστροφή όπως η πανδημία θα το κάνουν. Έτσι είναι ο κωλάνθρωπος, δεν είναι κάτι νέο.

Μ' αυτά που κάνει ο άνθρωπος στη Γη και τα πλάσματά της, συνηθίστε το και εκμεταλλευτείτε ό,τι θετικότερο μπορείτε απ' αυτή την εμπειρία, μάθετε απ' αυτήν, αφού μπορεί να μην είναι κι η τελευταία φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο. Δεν είναι απίθανο να το ξαναζήσετε. Δυστυχώς. Συνεχίζουμε να ταράζουμε ασταμάτητα τις ισορροπίες της φύσης. Η φύση δε θα ταράξει τις δικές μας, πρόχειρες κι ευαίσθητες ισορροπίες;

«Ιστορίες Κινηματογραφικής Τρέλας», του Γιώργου No...
«Ιστορίες κινηματογραφικής τρέλας No 30», του Γιώρ...

By accepting you will be accessing a service provided by a third-party external to https://intownpost.com/

→ Όροι Χρήσης ←
→ Πολιτική Cookies ←

Υλοποίηση: Infinite - Colors
2020 © InTownPost.com
0
Shares