fbpx

banner αεροδρομίου

Θοδωρής Βουτσικάκης, συνέντευξη στη Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

 

 

Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

smaragdamichalitsianou@gmail.com

«Η κρίση στραγγάλισε πολλά πράγματα όχι όμως ελπίζω την διάθεση για έκφραση και δημιουργία»

«Ένα πολύ μεγάλο και σπουδαίο ταλέντο τόσο υποκριτικά, όσο, κυρίως, φωνητικά. Ακούγοντάς τον να τραγουδά, δεν είναι δύσκολο να διαπιστώσεις ότι θα μπορούσε να σταθεί τουλάχιστον αξιοπρεπώς σε ανάλογες παραστάσεις στα μεγαλύτερα θέατρα του εξωτερικού», έγραψε για τον καλύτερο ερμηνευτή της γενιάς του, το Θοδωρή Βουτσικάκη το Music Corner  (Τάσος Κριτσιώλης). Κι όπου κι αν πέσει το βλέμμα μόνο εγκωμιαστικά σχόλια θα δεις για τον Θοδωρή Βουτσικάκη. Ο ίδιος όμως, είναι τόσο σεμνός και ταπεινός, που νιώθω ότι κοκκινίζει, όταν του το λέω, κι ας μην είναι εμφανές.

O Θοδωρής Βουτσικάκης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και είναι ένας από τους πιο σημαντικούς νέους Έλληνες τραγουδιστές, ερμήνευσε τον Ερωτόκριτο στο ομώνυμο μιούζικαλ και μεγάλη επιτυχία της Εναλλακτικής Σκηνής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, σε μουσική Δημήτρη Μαραμή. Η πολυετής συνεργασία του με τη Λίνα Νικολακοπούλου οδήγησε στην πρώτη μεγάλη προσωπική του περιοδεία με την υπογραφή της σπουδαίας στιχουργού καθώς και στην επερχόμενη δισκογραφική συνεργασία τους με τον βραβευμένο με Oscar Ιταλό συνθέτη Nicola Piovani.

Έχει συνεργαστεί μεταξύ άλλων με τους Σταύρο Ξαρχάκο, Χρήστο Λεοντή, Μαρία Φαραντούρη, Μάριο Φραγκούλη, Dulce Pontes, Luis Borda, Νίκο Ξυδάκη, Δάφνη Αλεξανδρή, με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, και έχει εμφανιστεί σε σημαντικούς χώρους όπως το Ηρώδειο, το Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, το Abbey de Neumunster, τα Μέγαρα Μουσικής Αθηνών και Θεσσαλονίκης.

Ο πρώτος του προσωπικός δίσκος «Αισθηματική ηλικία» σε μουσική Δημήτρη Μαραμή απέσπασε εξαιρετικές κριτικές. Επίσης έχει συμμετάσχει στους δίσκους Φλόγα που καίει, Aleli – De Creta a Buenos Aires,  Στον αέρα του Μελωδία – (Τυχερό Αστέρι) κ.ά.

Κάτοχος διπλώματος Μονωδίας με Άριστα (Ωδείο Φίλιππος Νάκας/Θάλεια Μαυρίδου) και πτυχίου Νομικής (ΑΠΘ/Υποτροφία Ι.Κ.Υ), παρακολούθησε επίσης μαθήματα μοντέρνου τραγουδιού (Arts Educational Schools London/ Ceris Deveril/Υποτροφία Arnaoutis Foundation), musical performance (Σία Κοσκινά/PMTP) και υποκριτικής (Χρήστος Παπαστεργίου/Μεταμορφώσεις).

Πώς μπήκε η μουσική στη ζωή σας κ. Βουτσικάκη;

Δεν θυμάμαι τον εαυτό μου χωρίς μουσική. Περίπου στην ηλικία των 6-7 άρχισα να μελετάω πιάνο, να γρατζουνάω την κιθάρα της μητέρας μου, να είμαι μέλος παιδικών χορωδιών και γενικά να ανακαλύπτω τη σημασία της μουσικής στη ζωή μου. Οι γονείς μου έπαιξαν σημαντικό ρόλο σε αυτό, καθώς και ένας ιδιαίτερα αγαπητός άνθρωπος του ευρύτερου οικογενειακού περιβάλλοντος.

Γίνατε ευρέως γνωστός και αγαπητός στο κοινό μέσα σε σύντομο διάστημα. Τί νομίζετε ότι άγγιξε τον κόσμο και σας αγκάλιασε πέρα από τo υπέροχο μέταλλο της φωνής σας;

Για να είμαι ειλικρινής δεν αισθάνομαι ακριβώς έτσι. Πιστεύω πως γίνομαι σταδιακά αναγνωρίσιμος και βήμα-βήμα αγαπητός μέχρι να φτάσω στο σημείο που επιθυμώ να είμαι και εγώ ένα ωραίο κομμάτι αυτού του μεγάλου ποταμού που ονομάζουμε ελληνικό τραγούδι. Αν κάτι πάντως αγγίζει τον κόσμο πέρα από την χροιά ή το ρεπερτόριο, πιστεύω πως είναι η βαθιά αγάπη για αυτό που κάνω.

Τι μουσική ακούτε και ποιες είναι οι μουσικές σας επιρροές;

Μπορώ να ακούσω πολλά και διαφορετικά ήδη μουσικής και να τα ευχαριστηθώ πραγματικά ανάλογα με το που βρίσκομαι και την παρέα. Λατρεύω την κινηματογραφική μουσική και έχω τις αδυναμίες μου φυσικά σε φωνές και δημιουργούς. Οι επιρροές μου σχετίζονται με την ευρωπαϊκή μουσική, τις ethnic αναφορές της μεσογειακής σκηνής, τις αμερικάνικες μπαλάντες και φυσικά τα διάφορα ύφη και στυλ του ελληνικού τραγουδιού. Άλλωστε η βιωματική γνώση ενός ρεπερτορίου είναι κάτι σαν DNA, ένας ισχυρός κώδικας που μπορούμε να ανακαλούμε και να χρησιμοποιούμε κάθε φορά που το θέλουμε.

Μιλώντας για συνεργασίες, υφίστανται κάποιες που κατέχουν ξεχωριστή θέση στην καριέρα σας και γιατί;

Όλες οι συνεργασίες αφήνουν σημαντική παρακαταθήκη στο πέρασμα τους. Αν ξεχωρίζουν κάποιες είναι γιατί περνάνε σε μια άλλη σφαίρα επικοινωνίας, αναζήτησης και αγάπης. Αισθήματα και σκέψεις που μετατρέπουν τη συνεργασία σε σχέση ανθρώπινη και ουσιαστική.

Υπάρχουν αγαπημένα τραγούδια ή συνθέτες που δεν παραλείπετε ποτέ να συμπεριλάβετε σε ένα πρόγραμμα;

Συνήθως ό, τι με συντροφεύει στην καθημερινότητα υπάρχει με κάποιο τρόπο και στα προγράμματα μου. Άλλοτε σαν ρεπερτόριο και άλλοτε σαν επιρροή. Η Λίνα Νικολακοπούλου, ο Σταύρος Ξαρχάκος, ο Μιχάλης Γκανάς, ο Leonard Cohen, o Nicola Piovani, ο Alberto Iglesias, η Dulce Pontes, o Josh Groban, η Δήμητρα Γαλάνη, o Δημήτρης Μαραμής είναι μερικοί μόνο από όσους συνηθίζω να τραγουδάω ή προσπαθώ να εμπλουτίζω με τις μουσικές και τον λόγο τους τον μουσικό μου κόσμο. Ιδιαίτερη θέση έχουν στην καρδιά μου η «Ρωμαϊκή Αγορά» και «Το Χαμόγελο της Τζοκόντας» του Μάνου Χατζιδάκι.

Η κρίση στραγγάλισε και τη δισκογραφία που τα τελευταία χρόνια αργοσβήνει. Θεωρείτε ότι αυτό δυσκολεύει τη δουλειά σας;

Η κρίση στραγγάλισε πολλά πράγματα όχι όμως ελπίζω την διάθεση για έκφραση και δημιουργία. Η δισκογραφία έχει περιοριστεί πολύ, αλλάζει μορφή ίσως και κανόνες, παραμένει όμως απαραίτητη για την καλλιτεχνική διαδρομή των δημιουργών και των ερμηνευτών. Γνωρίζω μόνο από εξιστορήσεις τη «χρυσή» εποχή της δισκογραφίας στην Ελλάδα και άρα δεν μπορώ να πω πως έχω πραγματικό μέτρο σύγκρισης. Σίγουρα όμως ξέρω τις σημερινές δυσκολίες παραγωγής δίσκων και πως αυτό επηρεάζει τη δουλειά μας. Με προβληματίζει πολύ η εξέλιξη αυτής της κατάστασης αν και θεωρώ ότι όσο γεννιούνται τραγούδια που αφορούν, θα βρίσκονται οι τρόποι για να δισκογραφούνται και τα μέσα για να φτάνουν στους ακροατές με τα όποια νέα δεδομένα της μουσικής βιομηχανίας.

Τι σας συνέδεσε με τη Λίνα Νικολακοπούλου, πέρα από τη συνεργασία σας για το δισκογραφικό project σε μουσική του Nicola Piovani;

Η επαγγελματική μας σχέση ξεκίνησε επίσημα τον Μάιο του 2015, όταν με κάλεσε να συμμετέχω στο ποιητικό αφιέρωμα που επιμελήθηκε για τον Γιώργο Σαραντάρη σε μουσικές της Δάφνης Αλεξανδρή. Ακολούθησαν πολλές αγαπημένες μου κοινές στιγμές μέχρι να φτάσουμε στην δισκογραφική μας συνάντηση με το Nicola Piovani. Νομίζω πως αυτό που μας συνδέει ουσιαστικά είναι ο τρόπος που αντιλαμβανόμαστε τη ζωή. Αισθάνομαι ότι στεκόμαστε στην ίδια πλευρά του μπαλκονιού κοιτώντας την ίδια όμορφη θέα!

Ο Θοδωρής Βουτσικάκης, η Λίνα Νικολακοπούλου και ο Νίκολα Πιοβάνι
Λίνα Νικολακοπούλου και Θοδωρής Βουτσικάκης

««Δεν θέλω τίποτε άλλο παρά να μιλήσω απλά…», λέει ο Σεφέρης στην αρχή του ποιήματος του και θεωρώ πως ναι, η απλότητα στην τέχνη είναι διαχρονική»

Ο Θοδωρής Βουτσικάκης και η Μαρία Φαραντούρη

Πώς ήταν η εμπειρία σας από τον Ερωτόκριτο, τo ομώνυμο μιούζικαλ του Δημήτρη Μαραμή, με τον οποίον συνεργαστήκατε και στην  πρώτη δισκογραφική σας δουλειά με τίτλο «Αισθηματική ηλικία»;

Ο «Ερωτόκριτος» είναι μια πολύ δυνατή εμπειρία και μοναδική στιγμή στην μέχρι τώρα πορεία μου. Είχα την ευκαιρία να ζήσω το έργο από τη γέννηση του, όταν παρουσιάζαμε με τον Δ. Μαραμή την «Αισθηματική ηλικία».  Με ωρίμασε καλλιτεχνικά και με εξέλιξε ερμηνευτικά. Μέσα από τον «Ερωτόκριτο» επίσης άρχισα να απολαμβάνω τη σχέση μου με το μουσικό θέατρο.

Πιστεύετε ότι υπάρχουν κυκλώματα στο χώρο της μουσικής, που βάζουν τροχοπέδη στους νέους τραγουδιστές;

Παντού υπάρχουν δύσκολες συνθήκες και επικίνδυνοι άνθρωποι που καλό είναι να αποφεύγουμε.

Έχετε ενδείξεις που σας κάνουν αισιόδοξο για το μουσικό μέλλον της χώρας;

Είμαι αισιόδοξος ούτως ή άλλως. Οι ενδείξεις είναι οι νέες γενιές καλλιτεχνών που έρχονται να εκφράσουν με το δικό τους τρόπο τα αισθήματα και την εποχή. Το νιώθω. Ανυπομονώ να δω και τα «έργα» τόσο της δικής μου γενιάς όσο και των επόμενων.

Τι σημαίνει προσωπικά για σας αυτό που λέμε επιτυχία;

Εκτιμώ και θαυμάζω τη διαχρονικότητα ως ένα θεμελιώδες στοιχείο της επιτυχίας.

Ο ποιητής είναι κατώτερος από τον ζωγράφο στην απεικόνιση ορατών πραγμάτων και πολύ κατώτερος από τον μουσικό στην έκφραση αοράτων πραγμάτων, όπως υποστηρίζει ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι. Εσείς τι λέτε επ΄ αυτού; Eγώ λέω, πως ένα ποίημα, ένας πίνακας και μια μουσική σύνθεση, στέκονται στο ίδιο σημείο σταθερά και αδιασάλευτα και σε περιμένουν να ανατρέξεις ξανά και ξανά για να ανακαλύψεις κρυμμένους θησαυρούς.

Είναι η μουσική «το φεγγαρόφωτο στη σκοτεινή νύχτα της ζωής», όπως αναφέρει σε ένα απόφθεγμά του Γερμανός συγγραφέας Ζαν-Πωλ Ρίχτερ;

Αν δεν είναι αχτίδα του ήλιου στην εκθαμβωτική μέρα της ζωής, θα μπορούσα να την φανταστώ ως φεγγαρόφωτο που αντανακλά στην άλλοτε γαλήνια και άλλοτε φουρτουνιασμένη θάλασσα στη σκοτεινή νύχτα της ζωής.

«Γιατί και το τραγούδι το φορτώσαμε με τόσες μουσικές που σιγά-σιγά βουλιάζει. Και την τέχνη μας τη στολίσαμε τόσο πολύ που φαγώθηκε από τα μαλάματα το πρόσωπό της». Η παραπάνω άποψη του Σεφέρη θα μπορούσαμε να πούμε, ότι είναι διαχρονική;

«Δεν θέλω τίποτε άλλο παρά να μιλήσω απλά…», λέει ο Σεφέρης στην αρχή του ποιήματος του και θεωρώ πως ναι, η απλότητα στην τέχνη είναι διαχρονική.

Η σχέση σας με την πολιτική ποια είναι;

Τιμώ την ιδιότητα του Έλληνα πολίτη χωρίς να έχω καμία σχέση με την πολιτική.

Με ποια τραγούδια είναι φορτωμένο το καράβι της φετινής σας συνεργασίας με τη Μαρία Φαραντούρη;

Φέτος το καλοκαίρι, η εμβληματική αυτή τραγουδίστρια, η Μαρία Φαραντούρη, μου έκανε την τιμή να με καλέσει να συμμετέχω στο μουσικό αφιέρωμα που έφτιαξε για τον παγκόσμιο κινηματογράφο και παρουσιάζεται στις 10 Ιουλίου 2019 στο Ηρώδειο με τον τίτλο «Πάμε Σινεμά;». Σε αυτή τη βραδιά θα ακούσετε ξεχωριστά και λατρεμένα τραγούδια του ελληνικού και ξένου κινηματογράφου, τραγούδια που αγαπήθηκαν πολύ και χάραξαν τη δική τους πορεία στο χρόνο. Οι Μάνος Χατζιδάκις, Μίκης Θεοδωράκης, Nicola Piovani, Nino Rota, Eλένη Καραίνδρου, Σταύρος Ξαρχάκος, Henry Mancini, Simon and Garfunkel είναι μερικοί μόνο από τους συνθέτες των τραγουδιών που θα παρουσιάσουμε.

Τι να περιμένουμε από εσάς κ. Βουτσικάκη στο εγγύς μέλλον;

Εκτός από την εμφάνιση μου στις 10 Ιουλίου στο πλευρό της Μαρίας Φαραντούρη, είναι αρκετές και οι συναυλιακές παρουσιάσεις ανά την Ελλάδα του «Ερωτόκριτου» του Δημήτρη Μαραμή με τους Vamos Ensemble. Φυσικά ανυπομονώ και για την κυκλοφορία του δίσκου μας με τους Nicola Piovani και Λίνα Νικολακοπούλου που έχω μέσα στην καρδιά μου.