fbpx

«Θα Μπορούσες Ποτέ να με Συγχωρέσεις;»

 

 

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

(Can You Ever Forgive Me?)     

 

  • Είδος: Βιογραφία
  • Παραγωγή: ΗΠΑ (2018)
  • Σκηνοθεσία : Μάριελ Χέλερ
  • Με τους: Μελίσα ΜακΚάρθι, Ρίτσαρντ Ε. Γκραντ
  • Διάρκεια: 107’
  • Διανομή: Odeon

Ταινία που κατεβαίνει ολοταχώς στην οσκαρική κούρσα, διεκδικώντας τρία αγαλματίδια: Διασκευασμένου Σεναρίου, Α’ Γυναικείου Ρόλου (Μελίσα ΜακΚάρθι) και Β’ Ανδρικού Ρόλου (Ρίτσαρντ Ε. Γκραντ). Και στις τρεις κατηγορίες που είναι τοποθετημένη παίζει καθαρά, καθώς και το σενάριο και οι δυο ρόλοι είναι αξιοπρόσεκτα και όντως αξίζουν τις υποψηφιότητες. Βέβαια η Μελίσα ΜακΚάρθι έχει να αντιμετωπίσει την Ολίβια Κόλμαν της «Ευνοούμενης» και την Γκλεν Γκλόουζ της «Wife» στον Α΄ Γυναικείο Ρόλο, ενώ ο Ρίτσαρντ Ε. Γκραντ στον Β΄ Ανδρικό θα «κονταροκτυπηθεί» με τους πιο σοβαρούς διεκδικητές της συγκεκριμένης κατηγορίας, όπως είναι ο Μαχερσάλα Αλί του «Πράσινου Βιβλίου» και ο Άνταμ Ντράιβερ του «BlacKkKlansman: H Παρείσφρηση».

Πάντως, τόσο η πληθωρική ΜακΚάρθι, όσο και ο μπριλάντε Ρίτσαρντ Ε. Γκραντ είναι άψογοι στην δεύτερη ταινία της Καλιφορνέζας ηθοποιού και σκηνοθέτιδας Μάριελ Χέλερ. Είναι από αυτές, ρε γαμώτο, που μοσχοβολούν μπίτνικ, νεοϋρκέζικο άρωμα ανακατεμένο με νοθευμένο ουίσκι, κλεισούρα, αποτυχία και ξεθυμασμένη ναφθαλίνη, δηλαδή, ατμόσφαιρα μιας εποχής που αγαπάνε οι σινεφίλ. Με σωστό προσανατολισμό η σκηνοθεσία και δίχως να πλατσουρίζει σε ανοησίες, δίνει τον απαιτούμενο αέρα στην βροντερή, πλην όμως εκπληκτική ερμηνεία της ΜακΚάρθι και τον άπλετο χώρο στο ταπεραμέντο του υπέροχου, Άγγλου ηθοποιού Γκραντ, ο οποίος όταν πληροφορήθηκε την υποψηφιότητα του για το Όσκαρ Β΄ Ανδρικού Ρόλου βγήκε έξω στον δρόμο και πανηγύριζε, ο θεόμουρλος (υπάρχει σχετικό βίντεο).

Το προσεγμένο σενάριο της Νικόλ Χολοφσένερ και του Τζεφ Γουίτι (υποψήφιοι για Όσκαρ Διασκευασμένου Σεναρίου) βασίζεται στο ομότιτλο βιβλίο-αυτοβιογραφία της συγγραφέως Λι Ίσραελ (3 Δεκεμβρίου 1939 – 24 Δεκεμβρίου 2014), που από επιτυχημένη βιογράφος επιφανών γυναικών με ευπώλητες εκδόσεις, κατέληξε δεινή πλαστογράφος επιστολών αλληλογραφίας διάσημων, όπως των: Ντόροθι Πάρκερ, Ερνστ Χέμινγουεϊ, Τζορτζ Σ. Κάουφμαν, τις οποίες μοσχοπουλούσε σε συλλέκτες μέχρι που την «τσίμπησε» το FBI.  

Από τη λίστα των μεγάλων Αμερικανών πλαστογράφων ξεχωρίζει μια γυναίκα: η ειρωνική, η καυστική, η εγωίστρια, η άφιλη, η λεσβία, η γατόφιλη και ψιλο-αλκοολική Λι Ίσραελ (Μελίσα ΜακΚάρθι – πολύ καλή), νυν άφραγκη, τέως επιτυχημένη συγγραφέας βιογραφιών της Κάθριν Χέπμπορν, της Ταλούλα Μπάνκχεντ, της Εστέ Λόντερ και της δημοσιογράφου Ντόροθι Κιλγκάλεν κατά τη δεκαετία του ‘70 και του ‘80.

Στο μικρό της διαμέρισμα στο Μανχάταν, παρέα με την γάτα της, που δεν έχει ούτε το νοίκι να πληρώσει, η Ίσραελ δεν φανταζόταν ποτέ ότι θα ήταν φτωχή και εξαθλιωμένη. Δεν μπορούσε να δεχθεί ότι μια τόσο ταλαντούχα συγγραφέας όσο η ίδια, θα κατέληγε τόσο χαμηλά. Μια συγγραφέας που δεν έβγαζε την δική της φωνή σε γραπτό, αλλά καταπιανόταν με τις ζωές διάσημων προσώπων.

Όταν δεν διέθετε τα χρήματα για μια εξέταση της γάτας της στον κτηνίατρο, πούλησε όλα τα αντικείμενα αξίας που είχε στην κατοχή της και μέσα σε αυτά ένα αυθεντικό γράμμα της Κάθριν Χέπμπορν για 200 δολάρια. Τότε ένας κόσμος με απέραντες δυνατότητες ανοίχτηκε μπροστά της.

Για να γλιτώσει τη χρεοκοπία άρχισε να δακτυλογραφεί σε αντίκες γραφομηχανές με παλιά επιστολόχαρτα διάφορες, πλαστές επιστολές διασήμων και να τις πουλάει στους συλλέκτες ως αυθεντικές. Βοηθό σε αυτή την απάτη έχρισε έναν φίλο της από τις παλιές καλές εποχές, τον μεσήλικα, ξοφλημένο, ομοφυλόφιλο, Άγγλο ηθοποιό Τζακ (Ρίτσαρντ Ε. Γκραντ – επίσης πολύ καλός).

Η παράνομη φάμπρικα πήγαινε μια χαρά ώσπου μια πλαστή επιστολή εξετάστηκε ενδελεχώς από έναν αγοραστή συλλέκτη με αποτέλεσμα να αμφισβητηθεί η αυθεντικότητά της.

Η Λι Ίσραελ έγραψε το βιβλίο «Θα Μπορούσες Ποτέ να με Συγχωρέσεις;» (Can You Ever Forgive Me?) το 2008.