fbpx

«Η Σύζυγος»

 

 

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

(The Wife)

  • Είδος: Δράμα
  • Παραγωγή: ΗΠΑ, Σουηδία, Αγγλία (2017)
  • Σκηνοθεσία : Μπιορν Ρούνγκε
  • Με τους: Γκλεν Κλόουζ, Τζόναθαν Πράις, Κρίστιαν Σλέιτερ, Μαξ Αϊρόνς
  • Διάρκεια: 100’
  • Διανομή: Seven Films –  Spentzos Film
  • Διακρίσεις: Χρυσή Σφαίρα Α’ Γυναικείου Ρόλου σε Δραματική Ταινία

Ήμουν περίεργος να διαπιστώσω την βαρύτητα της υποψηφιότητας της Γκλεν Κλόουζ για το Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου, παρακολουθώντας την ταινία «Η Σύζυγος». Τελικά, τα παιχνίδια που παίζονται σε τέτοιου είδους βραβεύσεις είναι πολύπλοκα όχι όμως δυσανάγνωστα, όπως γράψαμε σε προηγούμενο άρθρο μας.

Αντικειμενικά να αναφέρουμε πως η Ολίβια Κόλμαν στην «Ευνοούμενη» του Γιώργου Λάνθιμου δεν κινδυνεύει, μόνο που για την υπέροχη Κλόουζ είναι η έβδομη υποψηφιότητα της, οπότε μην παραξενευτείτε εάν δείτε το αγαλματάκι να απιθώνεται στα χέρια της Γκλεν και όχι της καταπληκτικής Ολίβια.

Η σπουδαία Αμερικανίδα ηθοποιός, ως γνωστόν, έχει διεκπεραιώσει δύσκολους και πρωτότυπους ρόλους μπροστά από τις κάμερες και «Η Σύζυγος» στο υποκριτικό παρελθόν της μοιάζει με ρολάκι της σειράς και ως ρολάκι ουδεμία απογείωση από μεριάς της δεν υφίσταται. Στο εγκλωβιστικό κλισέ μιας μικροαστής ηρωίδας που θα μπορούσε να την παίξει η πάσα μια ηθοποιός μέτριων έως καλών προδιαγραφών και να τονώσει το βιογραφικό της, η Γκλεν Κλόουζ μπαίνει στην γραμμή σαν πρωτάρα και με τα χέρια απλωμένα «ζητιανεύει» τον χρυσόδερμο Όσκαρ. Και για αυτό πιθανώς να το «τσιμπήσει» το βραβείο, επειδή από την Ακαδημία είναι η εξάκις παραμελημένη, αδικημένη ηθοποιάρα και όχι γιατί αξίζει Όσκαρ η ερμηνεία της.

Το σενάριο βασίζεται στο ομότιτλο, πετυχημένο βιβλίο της Μεγκ Γούλιτζερ, το οποίο η σεναριογράφος Τζέιν Άντερσον το έφερε στα «ροζ» όρια γυναικείου αναγνώσματος του συρμού με επίκεντρο την καταπιεσμένη προσωπικότητα της γυναίκας που επαναστατεί εν μέσω νομπελικής βράβευσης του εγωιστή, νάρκισσου, λογοτέχνη, ατάλαντου συζύγου της, ενώ όλη η δόξα και η επιτυχία του οφείλεται αποκλειστικά στο εμπνευσμένο, συγγραφικό ταλέντο της συζύγου. Ώπα, περίμενε λίγο να σταθώ καλά…

Σαράντα χρόνια «Η Σύζυγος» υπομένει τον άθλιο, εγωπαθή, γκομενάκια, φιγουρατζή συγγραφέα της φακής, είναι η δουλάρα, ghost writer που γράφει τα βιβλία του και αυτός τα υπογράφει για δικά του, γίνονται επιτυχίες, προτείνεται, τελικά, για το βραβείο των βραβείων, χαίρονται και χοροπηδούν σαν τα ερίφια στο κρεβάτι και βρίσκει την στιγμή στη Σουηδία να στήσει σκηνή αποχαιρετισμού, βγάζοντας τα απωθημένα της γιατί τα πήρε ξανά στο κεφάλι με ακόμα δυο τρεις μαλακίες του; Απλά χαρακτηρισμένο εκ μέρους της, ως η ύψιστη «κατινιά» του αιώνα απούσας προσωπικότητας και όλο το comme il faut, το διανοουμενίστικο, στιβαρό της εξήντα φεύγα συνειδητοποιημένη συζύγου, της μητέρας πυλώνας και υποδειγματικής γιαγιάς, που ορθώνει χαρακτήρα από την αρχή της ταινίας, γίνεται κουρέλι απλωμένο στο μανταλάκι. Τόσο αφάνταστο τόσο πρόχειρο, τόσο εύκολο.

Κι αυτό το φινάλε, ακόμα μια ζητιανιά για δάκρυ. Αστειότητες και οι πραγματικά σκεπτόμενες γυναίκες, που τρέφουν σεβασμό, πολιτισμό, διακρίνονται από εσωτερικό κάλλος και σοφία στις υπάρξεις τους θα πρέπει να γελούν με την καρδιά τους. Ως εδώ. Εάν βραβευτεί αυτός ο ρόλος με Όσκαρ, η Γκλεν Κλόουζ θα μείνει στην ιστορία ως η ηθοποιός με το βραβείο «Άρλεκιν» ή «βίπερ Νόρα». Νισάφι!      

Η Τζόαν είναι η τέλεια σύζυγος.  Επί σαράντα χρόνια έχει θυσιάσει το ταλέντο, τα όνειρα και τις φιλοδοξίες της για να στηρίξει το σύζυγο της και τη λογοτεχνική του καριέρα.

Ο γάμος τους έχει χτιστεί με άνισους όρους κι εκείνη έχει ξεπεράσει τα όρια της. Την παραμονή της βράβευσης του Τζο με το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, η Τζόαν ετοιμάζεται να αποκαλύψει το μεγαλύτερο μυστικό της καριέρας του.