26
Πεμ, Νοε

Κάνε κράτηση Parking στο αεροδρόμιο

Η συγγραφέας Μαίρη Κόντζογλου, συνέντευξη στην Τίνα Πανώριου

LLKKOID8890-KONTZ


«…η δημιουργία της αστικής τάξης ξεκινά όταν αρχίζει η μεταποίηση κάποιων προϊόντων με μηχανές. Δηλαδή όταν μπαίνουν οι βάσεις για τη βιομηχανία. Η ποτοποιία είναι από τους πρώτους κλάδους της στην Ελλάδα»


Η Μαίρη Κόντζογλου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Έχει σπουδάσει Πολιτικές Επιστήµες στο Πάντειο Πανεπιστήµιο και έχει εργαστεί σε µεγάλες ελληνικές εταιρείες, µε αντικείµενο πάντα την Επικοινωνία.

Έχει εκδώσει τα μυθιστορήματα Το Μέλι το Θαλασσινό (2008), Περπάτα µε τον άγγελό σου (2009), την τριλογία «Οι μεσημβρινοί της ζωής» (2011) που αποτελείται από τα βιβλία Άγνωστη χώρα, Μεσονύκτιο, Μεσουράνηση, Χίλιες ζωές απόψε (2013), την τριλογία «Τα Παλιά Ασήμια» που αποτελείται από τα βιβλία Τα Παλιά Ασήμια (2014), Προσευχή για τα Παλιά Ασήμια (2015), Πέρα από τα Παλιά Ασήμια (2015), Οι Μαγεμένες (2017) και τη διλογία «Σκουριά και Χρυσάφι» (2020) που αποτελείται από τα μέρη Νεγρεπόντε (διαβάστε εδώ) και Πόρτο Λεόνε (διαβάστε εδώ).

Η συγγραφέας Μαίρη Κόντζογλου


Το πρώτο μέρος της διλογίας «Σκουριά και χρυσάφι», το Νεγρεπόντε τελειώνει με μια παθιασμένη σκηνή: Με την πρωταγωνίστριά σας Αυγουστίνα να ζει μια παράφορη βραδιά με έναν μοιραίο άνδρα. Έντονα ερωτικό και το δεύτερο μέρος της ιστορίας σας Πόρτο Λεόνε, κα Κόντζογλου;

Στο «Πόρτο Λεόνε» οι ήρωες είναι, πράγματι, έντονα παθιασμένοι. Για να πετύχουν τους στόχους και τα όνειρά τους, να νικήσουν το παρελθόν, να ξεπεράσουν τους εαυτούς τους. Κατά συνέπεια και οι έρωτες που υπάρχουν στο δεύτερο μέρος της διλογίας είναι δυνατοί.

Πέρα από την άκρως ενδιαφέρουσα όμως ζωή της οικογένειας Βαμβακά, σε δεύτερο πλάνο μάς εισάγετε και στη «γέννηση» του ελληνικού κράτους, μας μιλάτε για τη δημιουργία της αστικής τάξης, τη θέση της γυναίκας, την οικογένεια ως θεσμό που άλλαξε έκτοτε οριστικά;

Ακριβώς. Το «Πόρτο Λεόνε» είναι κατεξοχήν κοινωνικό μυθιστόρημα γιατί σ' αυτό, και πάντα με τους όρους ενός μυθιστορήματος, χαρτογραφείται πλέον η δημιουργία της αστικής τάξης στην Ελλάδα –η οποία ιχνηλατήθηκε στο «Νεγρεπόντε» –, καθορίζεται το πολιτικό σκηνικό που εξακολουθεί ακόμα και σήμερα να είναι κάπως έτσι, πολωτικό και διχαστικό, και ανατέλλει ο νέος ρόλος της γυναίκας στην κοινωνία και την οικογένεια. Ρόλος δύσκολος που εξελίσσεται αργά και κοπιαστικά για το φύλο μας.

Στο «Πόρτο Λεόνε» παρακολουθούμε την Αυγουστίνα ως Δεσποινίδα των Τιμών δίπλα στη βασίλισσα Αμαλία να συνδράμει τον αδελφό της Αντώνη στη δημιουργία του καλύτερου ποτού στον κόσμο. Ταυτόχρονα όμως μπαίνουμε και στη δική τους ζωή, με τις μικρότητες, τα πάθη, τις ζόρικες αποφάσεις, τα τραγικά γεγονότα που τους σημάδεψαν;

Παρακολουθούμε την Αυγουστίνα να έρχεται σε επαφή τόσο με την αρχαία Ελλάδα όσο και με τον δυτικό πολιτισμό κι αυτό θα την κάνει να ξεχωρίσει και να διαπρέψει «επαγγελματικά» στα επόμενα χρόνια.Το δε «επαγγελματικά» μέσα σε πολλά εισαγωγικά, γιατί η κοινωνική ανοχή για την εργαζόμενη γυναίκα αφορούσε μόνο εκείνες που το έκαναν για να μην πεθάνουν τα παιδιά τους από πείνα.

Η ζωή και η μοίρα του Όθωνα και της Αμαλίας αναφέρονται πάντα σε σχέση με την ιστορία του ελληνικού κράτους και των πολιτικών αναταραχών που συνέβησαν κατά τη βασιλεία τους, γιατί αυτός είναι ο καμβάς πάνω στον οποίο κεντιέται η δημιουργία της αστικής τάξης.

Για να μιλήσετε όμως για τον ταραγμένο 19ο αιώνα όπου ξετυλίγεται η ιστορία της οικογένειας Βαμβακά, θα πρέπει εσείς να κάνατε μια πολύ πολύ μεγάλη έρευνα, έτσι δεν είναι;

Ασφαλώς, δεν γίνεται διαφορετικά. Η ενδελεχής έρευνα δεν ήταν μόνο ιστορική, ήταν και κοινωνιολογική, ηθογραφική, οικονομική, έρευνα πολιτικής ιστορίας, έρευνα για τη ναυτιλία, το εμπόριο, τις διεθνείς συγκοινωνίες αλλά και συγκυρίες. Καθώς το Ποτό έγινε διεθνές, έπρεπε να κάνω την αντίστοιχη περίπου έρευνα για όλες τις χώρες στις οποίες αναφέρομαι.

Για να αποδοθεί σωστά μια εποχή τόσο σύνθετη και ταραγμένη απαιτείται διείσδυση, για να μην πω και μεταφορά στο τότε.

Σε ό,τι αφορά την κοινωνία της εποχής, εν ολίγοις στην Αθήνα και όχι μόνο, ο λαός ήταν χωρισμένος στα δύο; Σε ελάχιστους προύχοντες και αναρίθμητους φτωχούς. Μέχρι που στο παιγνίδι μπαίνουν οι καπεταναίοι και οι έμποροι και η μεσαία τάξη αρχίζει να δημιουργείται;

Κάπως έτσι, ναι, σε ό,τι αφορά την πληθυσμιακή σύνθεση της πρωτεύουσας. Αλλά ουσιαστικά η δημιουργία της αστικής τάξης ξεκινά όταν αρχίζει η μεταποίηση κάποιων προϊόντων με μηχανές. Δηλαδή όταν μπαίνουν οι βάσεις για τη βιομηχανία. Η ποτοποιία είναι από τους πρώτους κλάδους της στην Ελλάδα.

Η συγγραφέας Μαίρη Κόντζογλου στην παρουσίαση της διλογίας: «Σκουριά και χρυσάφι»


«Μελαγχολώ για το παρόν, αλλά δεν μπορώ παρά να αισιοδοξώ για το μέλλον»


Κοιτάζοντας πίσω βρήκατε έστω κάποια κοινά ανάμεσα στις οικονομικές ή πολιτικές καταστάσεις του τότε και του τώρα; Απογοητευτικές ομοιότητες;

Πολλές και πολύ απογοητευτικές. Θα αναφέρω μία χαρακτηριστική που έχει δύο σκέλη:

Αφορά τη χρηματιστηριακή φούσκα –το λέω με τους σημερινούς όρους– μετά τα «Λαυρεωτικά» το 1873 που τόσο μοιάζει μ' αυτή του 1999. Από τους φτωχούς μετακυλίστηκε πλούτος στους πιο εύπορους. Γιατί –και εδώ μπαίνω στο δεύτερο σκέλος, και μη μου πείτε ότι δεν σας θυμίζει κάτι–, σύσσωμος ο Τύπος άρχισε να διαχέει ανεπιβεβαίωτες φήμες για τον αμύθητο πλούτο των μεταλλείων του Λαυρίου θεωρώντας πιθανότατη ακόμα και την ύπαρξη κοιτασμάτων χρυσού.

Κλείνοντας: Μένετε μόνιμα στη Θεσσαλονίκη, εκεί γεννηθήκατε, εκεί συνεχίζετε να μεγαλώνετε. Η Αθήνα όπου και σπουδάσατε καθόλου δεν σας κέρδισε, δεν σας κερδίζει;

Όχι. Δεν νομίζω πως χρειάζεται να μας κερδίζει όλους. Αγαπώ την Αθήνα γι' αυτό που είναι, έχω πάρα πολλούς φίλους εδώ, αλλά η ζωή μου κυλάει όμορφα στη Θεσσαλονίκη με τον τρόπο που έμαθα τόσα χρόνια.

Ενόψει ενός διαφορετικού χειμώνα αισιοδοξείτε ότι όλα θα βελτιωθούν ή μελαγχολείτε για τις μέρες που θα έλθουν;

Μελαγχολώ για το παρόν, αλλά δεν μπορώ παρά να αισιοδοξώ για το μέλλον.

Κι ακόμα: Ετοιμάζετε κάτι νέο ή θα αφήσετε ένα τράτο μέχρι να ξαναπιάσετε το μολύβι;

Πάντα γράφω. Ό,τι γράφω δεν βλέπει πάντα το φως της έκδοσης. Για μένα όμως είναι το ίδιο. Γιατί η συγγραφή είναι κάτι σαν την αναπνοή μου.

Θερμά σας ευχαριστώ για τη συνεργασία.

Και εγώ σας ευχαριστώ πολύ.

Το δεύτερο και τελευταίο μέρος της συναρπαστικής διλογίας της Μαίρης Κόντζογλου: «Σκουριά και χρυσάφι: Πόρτο Λεόνε», κυκλοφορεί από της εκδόσεις Μεταίχμιο (διαβάστε εδώ)

Ο Γιώργος Φρατζεσκάκης, συνέντευξη στη Σμαράγδα Μι...
Ο σολίστας και συνθέτης Μιχάλης Παούρης συζητάει μ...

By accepting you will be accessing a service provided by a third-party external to https://intownpost.com/

→ Όροι Χρήσης ←
→ Πολιτική Cookies ←

Υλοποίηση: Infinite - Colors
2020 © InTownPost.com
0
Shares