19
Δευ, Οκτ

Κάνε κράτηση Parking στο αεροδρόμιο

Η συγγραφέας Αννίτα Π. Παναρέτου σε α’ πρόσωπο στην Τίνα Πανώριου

00040404498575


«…Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, ταυτισμένα -δικαίως- με την εβραϊκή γενοκτονία, έχουν ωστόσο και μια παράπλευρη πραγματικότητα, που αφορά εκατομμύρια μη Εβραίων Ευρωπαίων, οι οποίοι οδηγήθηκαν από τους Ναζί σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στην επικράτεια του Τρίτου Ράιχ, προκειμένου να χρησιμοποιηθούν σε καταναγκαστική εργασία. Ανάμεσά τους, μερικές χιλιάδες Έλληνες (και αρκετές Ελληνίδες) υπέφεραν τα πάνδεινα, σε έναν καθημερινό αγώνα να κρατηθούν στη ζωή.»


Η Αννίτα Π. Παναρέτου γεννήθηκε στην Αθήνα, όπου και σπούδασε αγγλική και ελληνική φιλολογία. Έλαβε το διδακτορικό της δίπλωμα από τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Κρήτης. Έχει δημοσιεύσει εργασίες για πρόσωπα και θέματα της νεοελληνικής λογοτεχνίας, ενώ αφιέρωσε πολλά χρόνια στη μελέτη της ελληνικής ταξιδιωτικής λογοτεχνίας.

Έργα της σε αυτοτελείς εκδόσεις είναι: Ι. Μ. Παναγιωτόπουλος, συνολική θεώρηση του έργου του (Επικαιρότητα, 1990), Εργογραφία-βιβλιογραφία Ι. Μ. Παναγιωτόπουλου 1916-1982 (Σύλλογος προς Διάδοσιν Ωφελίμων Βιβλίων, 1990), Ελληνική ταξιδιωτική λογοτεχνία, 5 τόμοι, (Επικαιρότητα, 1995), Μια ιστορία καλοκαιρινή, παιδικό αφήγημα, (Καστανιώτης, 1992).

Έχει επίσης μεταφράσει τα έργα: Eric Ambler: «Υπόθεση Ντελτσώφ» (Κριτική, 1989), Paul Kennedy: «Η άνοδος και η πτώση των μεγάλων δυνάμεων. Οικονομική μεταβολή και στρατιωτική σύγκρουση από το 1500 ως το 2000» (Αξιωτέλλης, 1990), William Golding,: «Το Κωδωνοστάσιο» (Ζαχαρόπουλος, 1991).

Επίσης, τίτλοι έργων της συγγραφέως είναι: (2014) «Ψυχής εγκώμιον», βιβλιοπωλείον της Εστίας, «Τα πορτραίτα της», Βιβλιοπωλείον της Εστίας (2011), «Η παρηγορία των επιστολών σου», Ωκεανίδα (2007), «Ελλάδα διαδρομή αιώνων», Έφεσος (2004)

Η συγγραφέας Αννίτα Παναρέτου

​ Σε α' πρόσωπο

Ως μοναχοπαίδι περιορισμένο σε ένα σπίτι στο κέντρο της Αθήνας εκτόνωνα εκ των πραγμάτων στο διάβασμα τη γοητεία που, όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, ασκούσαν πάνω μου η περιπέτεια και η δράση. Τα κοριτσίστικα αναγνώσματα που συνήθως έπαιρνα ως δώρα, ήταν ευχάριστα αλλά όχι συναρπαστικά. Έτσι, λάτρεψα τον Βερν, τον Κούπερ, τον Χάγκαρντ, τον Στίβενσον, τον Δουμά, τον Μέλβιλ.

Φυσικά, μεγαλώνοντας, το αναγνωστικό πεδίο μου ευρύνθηκε: φιλολογία, τέχνη, ιστορία και η λογοτεχνία πρώτη και καλύτερη. Όπως όμως απεδείχθη, οι παλιές αγάπες δεν ξεχνιούνται, πόσο μάλλον όταν ταυτίζονται με τις ψυχικές ροπές μας (εξακολουθώ να απολαμβάνω τον Βερν). Έτσι, όσα στα πρώιμα χρόνια μου με σαγήνευαν ως περιπέτεια και δράση, βρήκαν την ώριμη έκφανσή τους στην Ιστορία, η οποία εδώ και πολύ καιρό με έχει κερδίσει σχεδόν ολοκληρωτικά.

Σκέφτομαι λοιπόν τώρα, ότι εκείνη τη χειμωνιάτικη μέρα του 2013, σ΄ εκείνη την εκποίηση μιας μεγάλης βιβλιοθήκης, πήρα το μοναδικό βιβλίο που πραγματικά με ενδιέφερε, χωρίς να ξέρω τι ακριβώς θα συναντούσα στις σελίδες του, κυρίως όμως χωρίς να ξέρω τι επίπτωση θα είχε στη ζωή μου: Κωνσταντίνου Θ. Μπακοπούλου, «Η ομηρία των πέντε αντιστρατήγων. Η ζωή των στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως, Αθήναι 1948». Ένα καταταλαιπωρημένο, διαλυμένο αντίτυπο μού αποκάλυψε μια άγνωστη πτυχή της ελληνικής Ιστορίας του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, σηματοδοτώντας την αρχή μιας επίμονης έρευνας.

Τ


  Όσοι επέζησαν, απελευθερώθηκαν την άνοιξη του 1945, με τη γερμανική συνθηκολόγηση. Αλλά η δοκιμασία τους δεν τελείωσε εκεί: ο επαναπατρισμός υπήρξε μια οδύσσεια, που για ορισμένους κράτησε μήνες -κάποιοι επέστρεψαν με τα πόδια, διασχίζοντας μια διαλυμένη, χαοτική Ευρώπη. Πολλοί έτυχαν μιας καχύποπτης κρατικής υποδοχής, εξαιτίας των αριστερών φρονημάτων τους.

Όλοι τους αγωνίστηκαν να ξαναχτίσουν τη ζωή τους, συμβιώνοντας με το ψυχικό τραύμα της στρατοπεδικής εμπειρίας. Άλλοι αδυνατούσαν να μιλήσουν γι΄ αυτήν, άλλοι άρχισαν να μιλούν και κάποιοι άρχισαν να γράφουν δεκαετίες αργότερα, με την παρακίνηση των δικών τους.

Ύστερα από επτά χρόνια, η επίμονη έρευνα απέφερε περισσότερες από 9.500 σελίδες συγκλονιστικών μαρτυριών, καθεμιά από τις οποίες είναι μοναδική και ιδιαίτερη. Προσπάθησα να τις συμπτύξω, αποσπασματικά και με όσο το δυνατό πιο ενδεικτικό τρόπο, σε ένα βιβλίο 500 σελίδων.

Οι αφηγήσεις αυτές συχνότατα υπερβαίνουν τα όρια της φαντασίας. Και είναι τραγικά συναρπαστικές, θλιβερά συναρπαστικές, αλλά και ηρωικά συναρπαστικές, επειδή αυτή είναι η αλήθεια και η ουσία της Ιστορίας.

«Συμπληρώνω τη μνήμη του κόσμου…» Έλληνες όμηροι και αιχμάλωτοι σε ναζιστικά και φασιστικά στρατόπεδα και φυλακές,1941-1945: Εκδόσεις Παπαδόπουλος (διαβάστε εδώ)
Ο Αντώνης Μιχ. Πρέκας, συνέντευξη στη Σμαράγδα Μιχ...
Συνέντευξη της Μάρθας Βούρτση, στη Σμαράγδα Μιχαλι...

By accepting you will be accessing a service provided by a third-party external to https://intownpost.com/

→ Όροι Χρήσης ←
→ Πολιτική Cookies ←

Υλοποίηση: Infinite - Colors
2020 © InTownPost.com
0
Shares