fbpx

Η σπουδαία μας ηθοποιός Ασπασία Κράλλη συνομιλεί με τη Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

 

 

Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

smaragdamichalitsianou@gmail.com

«…αγαπώ και την δουλειά μου πολύ αλλά και τους ανθρώπους που με χρειάζονται και όταν αγαπάς, προσφέρεις, αλλιώς δεν αγαπάς»

Η μνεία στο όνομα  της Ασπασίας Κράλλη σε μια συζήτηση, σε μια κριτική, σε ένα Δελτίο Τύπου επιφέρει πάντα στον προφορικό λόγο επιφωνήματα, που χρησιμοποιούνται κυρίως, όταν θέλουμε να εκφράσουμε διάφορα συναισθήματα και κυρίως το θαυμασμό μας.

Η Ασπασία Κράλλη είναι μια ξεχωριστή περίπτωση ηθοποιού, που προκαλεί δέος και μαγνητίζει τόσο στη σκηνή όσο και έξω από αυτήν ακόμα και στο θέατρο της σιωπής. Γιατί ως καλλιτέχνης αυτό που επιχειρεί είναι να προκαλεί σπασμούς στην ηθική κλίμακα των ηθικών αξιών των θεατών και όχι να τους κάνει υποδείξεις.

Γι΄αυτό κάθε νέα της εμφάνιση είναι ένα νέο δώρο για τους θεατρόφιλους, όπως η φετινή στο συγκλονιστικό μονόλογο  του Colm Toibin «Η  Διαθήκη της Μαρίας» που ερμηνεύει σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μυλωνά.

«Η Διαθήκη της Μαρίας» (The Testament of Mary) παρουσιάστηκε στο Broadway το 2013 σε ερμηνεία της Fiona Shaw και προτάθηκε για τρία Tony Awards συμπεριλαμβανομένου του Best Play. Έχει ενδιαφέρον επίσης να αναφερθεί πως η έκδοση του έργου από τον συγγραφέα σε μορφή νουβέλας έχει ηχογραφηθεί από τη σπουδαία ηθοποιό Meryl Streep.

Μεγάλη η χαρά μας στο Intownpost  που την έχουμε κοντά μας.

Αυτή την σαιζόν κάνετε μια μεγάλη επιτυχία στο «Από Μηχανής Θέατρο» με το μονόλογο «Η διαθήκη της Μαρίας» έργο του Colm Toibin, που ανέβηκε για πρώτη φορά στην ελληνική σκηνή. Ένα έργο τραγικά επίκαιρο, αφού πολλές μητέρες χάνουν τα παιδιά τους (βλέπε Κωνσταντίνος Κατσίφας πολύ πρόσφατα), όπως η ηρωίδα που ενσαρκώνετε, που θρηνεί το παλικάρι της, το οποίο σκοτώθηκε σε μια εποχή μεγάλων αλλαγών και ιστορικών ανακατατάξεων. Τελικά κα. Κράλλη μια τέτοια θυσία μπορεί να χαρίσει στις επόμενες γενιές ένα καλύτερο κόσμο;

Δυστυχώς, κατά την γνώμη μου βέβαια, εκατομμύρια και δισεκατομμύρια ανθρώπων από γενέσεως του ανθρώπου έχουν θυσιαστεί σε πολέμους, σε επαναστάσεις αλλά και στην καθημερινότητα ακόμα για ένα……..» καλύτερο κόσμο», αλλά ο κόσμος δεν καλυτερεύει, γιατί αυτοί που τον κρατούν σε μια κατάσταση ασχήμιας, μιζέριας και κακίας είναι ανά τους αιώνες πολύ πιο δυνατοί (κι ας είναι λιγότεροι) απ’ αυτούς που θυσιάζονται. Όπως λέει και ο Σάμιουελ Μπέκετ: «στη γη βρισκόμαστε, σωτηρία δεν υπάρχει».

Ποιο είναι το χρέος μας απέναντι σε αυτούς τους ήρωες;

Το μόνο χρέος απέναντι σ αυτούς που θυσιάζονται για ιδανικά είναι να καλυτερεύσει ο κόσμος, αλλά αυτό είναι ουτοπιστικό!

«Είναι αδύνατο να βελτιωθεί ο κόσμος, εάν πρώτα δεν βελτιωθεί ο άνθρωπος». Θα αντιστρέφατε κάτι στην παραπάνω ρήση του Πλάτωνα;

Όχι βέβαια!!!

Ποια είναι η διαθήκη που αφήνει η Μαρία; Τί έχει να μας πει;

Η  Μαρία  με την διαθήκη της δηλώνει ακριβώς αυτό που λέει ο Πλάτωνας όταν σε μια στιγμή, μέσα από των χείμαρρο των λόγων της, βλέποντας να σταυρώνουν τον γιό της λέει : «ήταν φοβερό το πόσο λίγη σημασία έδιναν μερικοί όταν άρχισαν να τον καρφώνουν στον σταυρό. Μερικοί τάιζαν τα άλογά τους, άλλοι έπαιζαν ζάρια και κάποιοι είχαν ανάψει φωτιές και ψήνανε…..»

Πόσο επώδυνος είναι για σας αυτός ο ρόλος; Που αφήνετε όλο αυτό το βάρος, όταν τα φώτα της ράμπας χαμηλώνουν;

Όταν ένας ρόλος σαν κι αυτόν, σε οδηγεί να υποδυθείς τον απόλυτο πόνο, αυτόν της μάνας που έχασε το παιδί της, σε φτάνει σε  ανυπόφορο σημείο! Kαι μετά μόνο το χειροκρότημα του κοινού σε ξαλαφρώνει κάπως.

Μιλήστε μας για το ξεκίνημα σας στο θέατρο. Πώς έγινε η αρχή;

Πώς  να απαντήσω σ αυτήν την ερώτηση; Θα έπρεπε να σας διηγηθώ ολόκληρη την ζωή μου, κι αυτό μόνο σε μια αυτοβιογραφία (που δεν έχω την πρόθεση να γράψω) θα μπορούσε να απαντηθεί.

Ποιοι ήταν οι ρόλοι που σας σημάδεψαν ως ηθοποιό;

Όλοι οι ρόλοι που έπαιξα και είναι πάρα πολλοί, από τον πιο μικρό μέχρι τον μεγαλύτερο ήταν πάντα σημαντικοί για μένα.

Η αίσθηση που μου δίνετε κα. Κράλλη είναι η διάθεσή σας και η ικανότητά σας  να προσφέρετε στην τέχνη και στον άνθρωπο δίπλα σας. Έτσι δεν είναι;

Νομίζω πως ναι. Αγαπώ και την δουλειά μου πολύ αλλά και τους ανθρώπους που με χρειάζονται και όταν αγαπάς, προσφέρεις, αλλιώς δεν αγαπάς.

«…«οι «πνευματικοί άνθρωποι» πρέπει να συμμετέχουν στις εξελίξεις, αν και οι εξελίξεις αδιαφορούν παντελώς για τους πνευματικούς ανθρώπους»

Εκτός των άλλων μαθητεύσατε δίπλα στον διάσημο Γάλλο μίμο  Μαρσέλ Μαρσό, Πώς ήταν η εμπειρία σας και τι πήρατε από την τέχνη της μιμικής;

Ναι, είχα αυτή την μεγάλη τύχη! Πήρα απ τον δάσκαλο μου μαθήματα ζωής και τέχνης. Στον τόπο μας βέβαια κάθε καινούργιο και πρωτοποριακό το πολεμούν και το αμφισβητούν, αλλά και γι’ αυτό είχε προετοιμάσει τους μαθητές του ο δάσκαλος. Μας έλεγε πάντα να μην δίνουμε σημασία στις κρίσεις των άλλων και να κάνουμε με πίστη αυτό που αγαπάμε.

Το 1996, μαζί με το σύζυγό σας τον κ. Χρήστο Βαλαβανίδη δημιουργήσατε το «Από Μηχανής Θέατρο» μετατρέποντας ένα παλιό εργοστάσιο σ’ ένα σύγχρονο, καλαίσθητο και λειτουργικό θεατρικό χώρο. Σήμερα θα τολμούσατε κάτι τέτοιο μέσα στη βαθιά ύφεση;

Ως Έλληνες που είμαστε, το χαρακτηριστικό του λαού μας είναι η αποκοτιά, νομίζω πως ναι και σήμερα το ίδιο θα κάναμε.

Πώς βλέπετε το ρόλο του καλλιτέχνη στις μέρες μας; Θεωρείτε, ότι μπορεί να βοηθήσει τον άνθρωπο να βγει από τα φοβερά αδιέξοδα που είναι εγκλωβισμένος;

Ο ρόλος του θεάτρου είναι αυτός, δηλαδή να χαρίζει ανάταση ψυχής και να διδάσκει. Τώρα αν το καταφέρνει στις μέρες μας, τι να σας πω δεν ξέρω, ίσως καμιά φορά να το καταφέρνει.

Τι είναι αυτό που κάνει το θέατρο τόσο ξεχωριστό για εσάς;

Το ότι μπορώ να χάνομαι μέσα σε κόσμους που δεν είναι αληθινοί και να νιώθω ασφαλής μέσα σ’ αυτούς τους κόσμους.

Κοιτώντας τους συντελεστές της παράστασής σας με μεγάλη χαρά διάβασα, ότι την μετάφραση του έργου υπογράφει η Κατερίνα Βαλαβανίδη; Πώς είναι όταν πατάτε θεατρικά σε ένα κείμενο που φέρει την υπογραφή της κόρης σας;

Έχω την τύχη να έχω μια πολλή έξυπνη κόρη, που ξέρει τέλεια αγγλικά και ελληνικά. Δεν είναι η πρώτη φορά που μου έχει συμπαρασταθεί και με έχει εμπνεύσει στη δουλειά μου.

Είσθε παντρεμένη 45 χρόνια με τον σπουδαίο ομότεχνό σας και ποιητή Χρήστο Βαλαβανίδη. Πώς χτίσατε αυτή τη φοβερή σχέση;

Με το Χρήστο Βαλαβανίδη γνωριστήκαμε στην δραματική σχολή, μας ένωσε η κοινή αισθητική και το κοινό χιούμορ. Στην εποχή μας, όταν κάτι χαλούσε δεν το πετούσαμε, το διορθώναμε.

Τί σας επηρέασε πιο πολύ στα χρόνια που πέρασαν;

Στα χρόνια που πέρασαν με επηρέασε πολύ η προδοσία και το χάσιμο των φίλων. Η οικονομική κρίση με επηρέασε λίγο γιατί έχω μάθει να ζω λιτά.

Έχει καθήκον ο πνευματικός άνθρωπος να παίρνει θέση απέναντι στα κοινωνικά και πολιτικά προβλήματα του καιρού του; Ο Σαρτρ κάπου σημειώνει ότι «στη βία πρέπει να αντιτάξουμε βία» ή ότι «πρέπει να κατεβούμε και στο οδόφραγμα αν χρειαστεί». Συμφωνείτε με αυτή την άποψη;

Θα καταλάβατε ελπίζω ότι δεν είμαι και ιδιαίτερα αισιόδοξος άνθρωπος. Ναι βέβαια οι «πνευματικοί άνθρωποι» πρέπει να συμμετέχουν στις εξελίξεις, αν και οι εξελίξεις αδιαφορούν παντελώς για τους πνευματικούς ανθρώπους.

Ποια ιστορική προσωπικότητα σας γοητεύει περισσότερο και γιατί;

Με γοητεύουν οι εφευρέτες και οι ανακαλύψεις που γίνονται από τους ερευνητές.

Είστε αισιόδοξη  για το μέλλον της χώρας μας;

ΌΧΙ.