fbpx

«Η μοναδική σούπερ-ηρωίδα της Marvel συστήνεται κινηματογραφικά», οι ταινίες της εβδομάδας από τον Γιώργο Noir Παπαϊωσήφ

 

 

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

Ένα καλό πανοραμικό πλάνο να μοιάζει με ζωή, άλλοτε η σιωπή κι άλλοτε ένα μουσικό θέμα να συνοδεύει την εικόνα, δίχως φωνές και μεταλλικούς ήχους. Η εσωτερικότητα της ημέρας, όσο απίστευτο κι αν ακούγεται είναι βωβή σαν να πηγαίνει αντίθετα στους εγωιστές ήχους. Α, ξέχασα να συμπεριλάβω κι ένα φως από σημείο που να μπορεί να κινείται όσο ακίνητο κι αν φαίνεται, είτε είναι πρωί, είτε είναι εσπέρα. Όχι βράδυ γιατί η νύχτα δεν έχει ίχνος σιωπής μηδέ έξω μηδέ μέσα της. Για αυτό το φως καλύτερα είναι να αγγίζει την δράση πρωινές ώρες. Αν θέλει ο σκηνοθέτης το βάζει και την μεσημβρία ακριβώς στο κέντρο του πλάνου για καλύτερη ορατότητα δίχως σκιές.

Σκέφτεται ο γραφιάς το σενάριο και οι πρωταγωνιστές περιμένουν να διαβάσουν τις ατάκες τους. Υπάρχει χρόνος αρκετός. Μια ζωή ολόκληρη σαν κινηματογραφική ταινία. Άλλωστε τι να πεις. Περιμένουν οι άνθρωποι κάτω από το πανοραμικό πλάνο που επέλεξε ο σκηνοθέτης για να στιγματίσει το μεγαλείο της απλότητας. Μια στάλα χρόνου χωνεμένης αντοχής γι αυτά που πέρασαν, για αυτά που ζουν, για ό,τι έρθει και πιθανώς να μην τα προλάβουν.

Πάντα ελπίζουν οι ηθοποιοί για την καλύτερη ερμηνεία του ρόλου σαν ζωή κάτω από ένα καλό πανοραμικό πλάνο ώρα μεσημεριού. Θόρυβος κανένας. Ηρεμία και ο σκηνοθέτης είναι μαγεμένος, το ίδιο και οι θεατές στην σκοτεινή αίθουσα με τις σκιές στο άσπρο πανί.

Γράμματα και μουσική. Ένα πονεσιάρικο βιολί, μια σκιαγμένη τρομπέτα, ένα θυμωμένο τύμπανο, ένα διονυσιακό έγχορδο και η πλοκή ανάβει.  Δέος, έκσταση. Εκτεθειμένες εικόνες, άθλοι, ζωή, ταινία δίχως τέλος…  

«Captain Marvel»

 

  • Είδος: Περιπέτεια, δράση φαντασίας (Marvel)
  • Παραγωγή: Η.Π.Α. (2019)
  • Σκηνοθεσία: Άνα Μπόντεν και Ράιαν Φλεκ
  • Με τους: Μπρι Λάρσον, Σάμιουελ Λ. Τζάκσον, Μπεν Μέντελσον, Ντζίμον Χόνσου, Τζουντ Λο, Ανέτ Μπένινγκ, Λασάνα Λιντς, Κλαρκ Γκρεγκ
  • Διάρκεια: 124’
  • Διανομή: Feelgood Entertainment

Η Marvel  εφορμά στο μεγάλο πανί με το δικό του κορίτσι σωτήρα, σε σόλο εμφάνιση και όπως η Wonder Woman της DC comics, σώζει γαλαξίες και πλανητικά συστήματα. Είναι η μόνη, τελικά, που μπορεί να αντιμετωπίσει τον ισοπεδωτή Θάνος.

Γενεαλογικά, να αναφέρουμε εν τάχει, ότι η ιστορία της Captain Marvel ή Βερς κατά το εξωγήινο ή Κάρολ Ντένβερς κατά το γήινο, είναι αρκετά πολύπλοκη, καθώς δεν είναι η πρώτη σχεδιασμένη Captain Marvel στο γνωστό σύμπαν των super heros της Marvel, είναι όμως η πιο γνωστή και η πιο αγαπητή.

Προηγήθηκαν περί τους πέντε με έξι χάρτινους ήρωες – άνδρες και γυναίκες – με αυτόν τον τίτλο, αλλά η δυναμική Κάρολ Ντένβερς γεννημένη το 1968 από τον συγγραφέα Ρόι Τόμας και το πενάκι του Τζιν Κόλαν, είναι αυτή που αποφασίστηκε να εκπροσωπήσει κινηματογραφικά την υπέρτατη, θηλυκή δύναμη της Marvel, ως η γήινη αξιωματικός της αμερικανικής πολεμικής αεροπορίας με σούπερ δυνατότητες λόγω μιας κβαντο-έκρηξης. Στις «χάρτινες» περιπέτειες της έχει χαρακτηριστεί ως ο σπουδαιότερος, γυναικείος χαρακτήρας της Marvel, απόλυτα μαχητική, εκδικητική και αποτελεσματική.

Ως ταινία, τώρα, είναι αυτό που είναι και ευχαριστεί τους φανατικούς του είδους. Οι συνεργάτες Άνα Μπόντεν και Ράιαν Φλεκ στην σκηνοθεσία (νέοι και ψιλοανεξάρτητοι της κινηματογραφικής σκηνής) κουρδίζουν ευπρεπώς, κατά το απαραίτητον του θεαματικού, εφετζίδικου genre, την περιπέτεια και την δράση με κορυφαία παρουσία μια σούπερ γυναίκα στον χώρο των comics να κινείται σε ουρανό και γη. Βέβαια, για να είμαστε σωστοί, η Αμερικανίδα ηθοποιός Μπρι Λάρσον ως Captain Marvel – Κάρολ Ντένβερς δεν διαθέτει την αρχοντιά, το class και την δωρική στιβαρότητα της Ισραηλίτισσας Γκαλ Γκαντότ-Wonder Woman και ως αμερικανάκι η Μπρι (βέρα Καλιφορνέζα) που ενσαρκώνει την ηρωίδα της «αλητοπαρέας» Marvel έχει το τσίφτικο ύφος και το στυλάκι που χρειάζεται.

Κατά τα άλλα στο rock, γήινο περιβάλλον που διαδραματίζεται η πλοκή, χρονολογικής περιόδου αρχών της δεκαετίας του ΄90 ο διάκοσμος είναι σωστά στημένος με τέτοιο τρόπο που να δίνει τα αναγνωρίσιμα, ιστορικά στοιχεία της περιόδου, είτε μέσα από την μουσική ακολουθία της ταινίας, είτε από διάφορα αντι-ψυχροπολεμικά σλόγκαν και motos εκείνης της εποχής.

Υπάρχει και ο αειθαλής Σάμιουελ Λ. Τζάκσον που δίνει τον ρυθμό, τον τόνο στην δράση με χιούμορ, ουχί ακόμα μονόφθαλμος (εξηγεί την απώλεια του ματιού) αλλά σε νεότητα ως πράκτορας Men in Black, Νικ Φιούρι που ανακαλύπτει και συνεργάζεται με την Captain Marvel, ενώ ατυχώς συστήνεται στα nineties ως πράκτορας της Ασπίδας (Shield), τίτλος της οργάνωσης, που κινηματογραφικά τουλάχιστον, αποδόθηκε στο πρώτο επεισόδιο του Iron Man (ουπς..λαθάκι!). Το αλατοπιπέρισμα της παραγωγής προκύπτει από τον Τζουντ Λο και την Ανέτ Μπένινγκ σε καταλυτικούς για το στόρι, γαρνιτούρα, ρόλους.  

Η πολύτιμη γέφυρα για το κινηματογράφιλο κοινό κτίστηκε κατάλληλα και η Captain Marvel είναι έτοιμη, πάνοπλη για να αντιμετωπίσει τον σκληροτράχηλο, μακελάρη Θάνος στην πολυαναμενόμενη ναυαρχίδα της Marvel: «Εκδικητές: Η Τελευταία Πράξη», κάπου στις 25 Απριλίου 2019. Λάβετε τώρα μια πρόγευση για τον μεγάλο  αντίπαλο του συμπαντικού εξολοθρευτή και.. be patient fellas!

Η γαλαζοαίματη Βερς είναι η πολεμίστρια από την αριστοκρατική φυλή των ηρώων Κρι που ως φύλακες της τάξης ανά τους πλανήτες καταστέλλουν κάθε παράνομη πράξη των κακών Σκραλ.

Όταν αναλαμβάνει την πρώτη της αποστολή με την καταδίωξη του αρχηγού των Σκραλ σε ένα απόμερο πλανήτη του συστήματος και την απελευθέρωση ενός αιχμαλώτου Κρι, η επιχείρηση στραβώνει και η Βερς βρίσκεται αιχμάλωτη των Σκραλ, που την επιβάλλουν σε ένα βασανιστήριο μνήμης.

Ξαφνικά ανακαλύπτει, ότι τελικά δεν είναι μια καθαρόαιμη Κρι, αλλά η γήινη αξιωματικός της πολεμικής αεροπορίας, που έχασε την μνήμη της μετά από ένα ατύχημα, που της χάρισε κάποιες σούπερ δυνάμεις που δεν γνώριζε.

Σε γήινο έδαφος μεταφέρεται η δράση στην δεκαετία του ενενήντα, μετά το τέλος του ψυχρού πολέμου, όπου η Βερς αρχίζει να ανακαλύπτει το παρελθόν της.

Ο πλανήτης όμως κινδυνεύει από τους Σκραλ, που εκτός των άλλων έχουν την δυνατότητα της πολυμορφίας, οπότε η Βερς, πρώην γήινη πιλότος Κάρολ Ντένβερς, θα αναλάβει να τακτοποιήσει το θέμα και με την βοήθεια του πράκτορα Νικ Φιούρι της μυστικής οργάνωσης «Ασπίδα» θα προσπαθήσουν να αποτρέψουν την καταστροφή.

«Το Μυστικό της Ασημένιας Λίμνης»

(Under the Silver Lake)

 

  • Είδος: Noir περιπέτεια
  • Παραγωγή: Η.Π.Α (2018)
  • Σκηνοθεσία : Ντέιβιντ Ρόμπερτ Μίτσελ
  • Με τους: Άντριου Γκάρφιλντ, Ράιλι Κέο, Τόφερ Γκρέις
  • Διάρκεια: 139’
  • Διανομή: Spentzos Films

Ο Σαμ (Άντριου Γκάρφιλντ – καλός) είναι ένας ρέμπελος, απογοητευμένος και άνεργος 33χρονός που ξοδεύει τον χρόνο του προσπαθώντας να βρει ενδιαφέρον στην ανιαρή καθημερινότητα του.

Κάτω από τον ζεστό, ουρανό του Λος Άντζελες ανταμώνει μια όμορφη κοπέλα, την γειτόνισσα Σάρα (Ράιλι Κέο – καλή) η οποία χρησιμοποιεί την κοινόχρηστη πισίνα του συγκροτήματος που κατοικεί. Βρίσκει ενδιαφέρον στη Σάρα, την φλερτάρει και όταν μετά από δυο ημέρες αυτή εξαφανίζεται χωρίς εξηγήσεις, ο Σαμ βάζει σκοπό της ζωής του να ανακαλύψει τους λόγους που η μορφονιά χάθηκε ανεξήγητα από το πρόσωπο της γης. 

Ξεκινάει μία σουρεαλιστική αναζήτηση στο μεταμοντέρνο, ηλεκτρισμένο Λος Άντζελες των αντιθέσεων, ώστε να ανακαλύψει το μυστικό που κρύβεται πίσω από την εξαφάνιση της και έχει σχέση με την απαγωγή και τον μετέπειτα θάνατο ενός εκκεντρικού δισεκατομμυριούχου. Ο Σαμ θα αρχίσει να κολυμπάει σε άγνωστα νερά, χαμένος στα πιο ζοφερά και μυστηριώδη βάθη της παράνοιας μιας πόλης που άλλο δείχνει και άλλο είναι.

Ντέιβιντ Ρόμπερτ Μίτσελ ο σκηνοθέτης, Αμερικανός, γνωστός από το καλοβαλμένο θριλεράκι του 2014 «Σε Ακολουθεί» (It Follows), στην τρίτη κατά σειρά μεγάλου μήκους ταινία του, είναι σωστά ευθυγραμμισμένος στο είδος του σινεμά που θέλει να φιλμάρει και σε ότι «ψελλίζει» στα ενδιαφέροντα του καρέ.

Ο Μίτσελ σερβίρει ένα καλό γλύκισμα διαφόρων γεύσεων, που οι σινεφίλ και οι αρκετοί πνευματοδεμένοι με τις νεοεποχίτικες συνομωσίες θα «γλυκαθούν» τα μάλα. Παίζει χαριτωμένα σε όλο το φάσμα της ποπ κουλτούρας και οτιδήποτε έχει «κάψει» τον ανθρώπινο εγκέφαλο, δεκαετίες τώρα, το περνάει γενεές δεκατέσσερις.

«Το Μυστικό της Ασημένιας Λίμνης» έχει καλή κινηματογραφική βάση, είναι γουστόζικο και ξεδιπλώνεται με συγκρατημένο νεύρο στο νέο-noir σύμπαν δίχως να γίνεται χαζό και αδιάφορο.

Ο Άντριου Γκάρφιλντ εξελίσσεται σε ηθοποιό προδιαγραφών και υποστηρίζει άψογα αυτό που ο Μίτσελ σπρώχνει μπροστά. Και είναι εμφανής η αγάπη, η εκτίμηση στον μετρ του τρόμου Άλφρεντ Χίτσκοκ, αλλά και στον μέγιστο δασκάλο Ντέιβιντ Λιντς.

«Αδέλφια εξ' Aίματος»

(La Τerra dell' Αbbastanza / Boys Cry)

 

  • Είδος: Δραματική περιπέτεια
  • Παραγωγή: Ιταλία (2018)
  • Σκηνοθεσία: των αδελφών Νταμιάνο και Φάμπιο Ινοζέντσο
  • Με τους: Αντρέα Καρπεντζάνο, Ματέο Ολιβέτι, Μιλένα Μαντσίνι
  • Διάρκεια: 96’
  • Διανομή: Danaos Films

 

«La Τerra dell’ Αbbastanza», όπως είναι ο πρωτότυπος, ιταλικός τίτλος της ταινίας ερμηνεύεται ως «Η Γη της Επαγγελίας». Μόνο που είναι σχήμα οξύμωρο αφού η ιστορία της ταινίας είναι ακριβώς το αντίθετο από μια «στεριά ευημερίας». Συμμορίες, μαφία, χαμένα όνειρα, τοξικό παρών, αβέβαιο μέλλον για δυο παιδικούς, επιστήθιους φίλους, εν μέσω κοινωνικών αδιεξόδων επέλεξαν τον χώρο της παρανομίας και του εγκλήματος για να αντλήσουν υπόσταση και να επιβιώσουν, κάπου στα περίχωρα της Ρώμης.  

Ντεμπούτο των αδελφών Νταμιάνο και Φάμπιο Ινοζέντσο σε ταινία μεγάλου μήκους και μια χαρά τα πάνε. Η θλίψη και η εσωτερική αβεβαιότητα της σύγχρονης γενιάς είναι άριστα αποτυπωμένη στα πρόσωπα, στα ιδανικά και τα αντανακλαστικά των δυο νέων ανθρώπων. Μοιάζει σαν ταινία καταγγελίας των δυο αδελφών σκηνοθετών, αλλά και σαν γερό τεστ των κινηματογραφικών τους δυνατοτήτων.

Μια ιστορία με ανοιχτό το παράθυρο διεξόδου, που ως δρόμος μπλοκάρεται εξ΄ αρχής από την απέλπιδη επιλογή δυο νέων ανθρώπων που ολοφάνερα διαπιστώνουν την απόλυτη σκλαβοποίηση του συστήματος. Μαφιόζοι για τον σεβασμό και το άφθονο χρήμα και ο υπόκοσμος ως εφήμερο καταφύγιο στον δρόμο δίχως προοπτική και επόμενη μέρα. Στην άκρη της πορείας ο εγκλωβισμός.  

Ενδιαφέρουσα πρώτη κινηματογραφική δουλειά των αδελφών Ινοζέντσο , που δεν έχουν κάποια σπουδή ή τεχνική κατάρτιση, γραμμένη σε δικό τους σενάριο, είναι μια ταινία σκοτεινή, τραγική και συνάμα ειρωνική. Υπέροχοι και οι δυο νέοι ηθοποιοί, ο Αντρέα Καρπεντζάνο και ο εκφραστικότατος Ματέο Ολιβέτι, που κλέβουν κυριολεκτικώς την παράσταση.

Γκανγκστερικό δράμα που κινείται στην υγρή και παγερή ατμόσφαιρα του «Γόμορρα», τεστάροντας τα όρια και τις αντοχές της αληθινής φιλίας.      

Ο Μίρκο (Ματέο Ολιβέτι,- πολύ καλός) και ο Μανόλο (Αντρέα Καρπεντζάνο – καλός), είναι κολλητοί φίλοι από παιδιά. Ζουν και οι δύο σε μονογονεϊκές οικογένειες που δύσκολα τα βγάζουν πέρα, κάπου στα προάστια της Ρώμης. Περνούν τις μέρες τους στη σχολή και τις νύχτες τους κάνοντας βόλτες με το αμάξι, κάνοντας όνειρα για τις γυναίκες, τον έρωτα, τις δουλειές που θα βρουν, τα χρήματα που θα κερδίσουν και μια καλύτερη ζωή που έρχεται.

Ένα βράδυ, παρασύρουν άθελά τους με το αμάξι έναν άγνωστο πεζό και στη συνέχεια τον εγκαταλείπουν αβοήθητο στην άσφαλτο. Αυτό που δεν γνωρίζουν, είναι ότι στην πραγματικότητα έχουν σκοτώσει έναν πληροφοριοδότη της αστυνομίας και ότι με αυτό τον τρόπο έχουν μόλις εξαργυρώσει μια θέση στην τοπική συμμορία μαφιόζων.

Οι ανέσεις που τους εξασφαλίζει το εύκολο χρήμα και οι αυταπάτες μιας ακμάζουσας καριέρας στην πυραμίδα της μαφίας, «μεθούν» τους δύο νέους που πολύ σύντομα θα συνειδητοποιήσουν ότι ο κόσμος του οργανωμένου εγκλήματος δεν είναι η γη της επαγγελίας που αναζητούσαν.

«O Τυχοδιώκτης του Παρισιού »

(L’ Empereur de Paris)     

  • Είδος: Βιογραφική περιπέτεια ιστορικής περιόδου
  • Παραγωγή: Γαλλία (2018)
  • Σκηνοθεσία: Ζαν Φρανσουά Ρισέτ
  • Σενάριο: Βενσάν Κασέλ, Όλγα Κιριλένκο, Φρέγια Μέιβορ, Όγκουστ Ντιλ, Φαμπρίς Λουκινί, Ντενί Μενοσέ, Tζέιμς Τιερέ
  • Διάρκεια: 110’
  • Διανομή: Odeon – Audio Visual

Υπαρκτό πρόσωπο ο ήρωας και μέτρ των αποδράσεων Βιντόκ και μάλιστα η νεανική ζωή του έχει καταγραφεί ως βίος και πολιτεία ενός τυχοδιώκτη απατεώνα, που πριν γίνει ο σπουδαίος ντεντέκτιβ αστυνόμος των γαλλικών Αρχών του 19ου αιώνα, σπατάλησε το βιός του σε μονομαχίες, γυναίκες, κλοπές, φυλακίσεις και αποδράσεις.

Ευγένιος Φρανσουά Βιντόκ και τα κατορθώματα του, λένε, πως ενέπνευσαν σπουδαίους, μεταναπολεόντιους Γάλλους συγγραφείς, όπως τον Ονορέ ντε Μπαλζάκ, τον Βίκτωρα Ουγκό για τον Γιάνι Αγιάνι των «Αθλίων» αλλά και τον Αμερικάνο Έντγκαρ Άλαν Πόε. Μια θρυλική  μορφή της ταραγμένης περιόδου της αυτοκρατορίας του Βοναπάρτη, ο οποίος θεωρείται και ο πατέρας της σύγχρονης εγκληματολογίας, καθώς ήταν ο ιδρυτής και ο πρώτος διευθυντής της γνωστής Sûreté Nationale, όπως ενημερώνουν οι εγκυκλοπαίδειες.

Στην κάμερα του  Γάλλου σκηνοθέτη Ζαν Φρανσουά Ρισέτ έχουν καδραριστεί διάφοροι σταρς από τις δυο όχθες του Ατλαντικού Ωκεανού. Ο Ίθαν Χοκ, ο Λόρενς Φίσμπερν και ο Γκάμπριελ Μπερν, όταν ο Ρισέτ έστησε το 2005 το remake του Τζον Κάρπεντερ «Επίθεση στο Σταθμό 13», Ο Μελ Γκίμπσον το 2015 στην «Βίαιη Δικαιοσύνη» και δεν αναφερόμαστε στους Γάλλους Ζεράρ Ντεπαρντιέ και Βενσάν Κασέλ στις ταινίες «Δημόσιος Κίνδυνος 1 & 2».

Ο Ρισέτ είναι καλός χειριστής της περιπέτειας και εδώ χρησιμοποιεί ξανά τον Κασέλ, που όπως και ο Ντεπαρντιέ είναι από τους σύγχρονους, άνδρες Γάλλους ηθοποιούς-σταρ με χολιγουτιανό διαβατήριο. Καλή μούρη ο Βενσάν ως Βιντόκ, μόνο που η διαχείριση του συναισθήματος του απατεώνα με καρδιά και τσαγανό χρειαζόταν περισσότερη δουλειά.

Το στόρι είναι δομημένο σε παλαιομοδίτικη φόρμα κινηματογράφησης (σαν να διαβάζεις τα «Κλασικά Εικονογραφημένα» για όσους θυμούνται), δίχως να χάνει σε αίγλη και ο Ρισέτ σε πολλά πλάνα χρησιμοποιεί φιλμ των 35 mm με πλούσια σκηνικά, καλή επιμέλεια στον τομέα της ενδυματολογίας, στην διεύθυνση παραγωγής (Φρανσουά Αμέλ) και την φωτογραφία (Μανού Ντακόζ), να προσδίδουν κατάλληλη ατμόσφαιρα στην περιπέτεια, κάτι που προσωπικά μου άρεσε. Πλούσια και καλοστημένη ταινία. Μια καλή πινελιά είναι και η παρουσία του «παγωμένου» Γερμανού ηθοποιού Όγκουστ Ντιλ («Άδωξοι Μπάσταρδη», «Kursk: Η Τελευταία Αποστολή») στον ρόλο του εγκληματία Ναθάνιελ.

Φυσικά είναι καλύτερη παραγωγή, σε ρεαλιστικό πεδίο δράσης και καταγραφής από το μεταφυσικό και αλχημιστικό «Vidocq, Η Μάσκα του Τρόμου» του 2001 σε σκηνοθεσία του επίσης Γάλλου σκηνοθέτη της «Catwoman», Πιτόφ με πρωταγωνιστή τον Ζεράρ Ντεμπαρντιέ.       

Στο απόγειο της βασιλείας του Ναπολέοντα, ο Βιντόκ (Βενσάν Κασέλ – καλός), ο μόνος άνθρωπος που απέδρασε με επιτυχία από δύο φυλακές υψηλής ασφαλείας, είναι ένας θρύλος στον κόσμο των παρανόμων. Αφού θεωρήθηκε νεκρός μετά από την τελευταία, εντυπωσιακή του απόδραση μαζί με ένα ακόμα εγκληματία κατάδικο, τον Ναθάνιελ (Όγκουστ Ντιλ – καλός), ο πρώην κακοποιός κρατάει πια χαμηλό προφίλ, ως ένας απλός έμπορος ρούχων.

Στον πάγκο με τα τόπια στην πολυσύχναστη παριζιάνικη, λαϊκή αγορά ο Βιντόκ γνωρίζει και βοηθά την κλέφτρα Ανέτ (Φρέγια Μέιβορ), που την κυνηγά ο αστυνόμος Ντουμπιγιάρ (Ντενί Μενοσέ), αφού η κοπελιά έχει ξαφρίσει κάποια ρολόγια από τις τσέπες περαστικών. Στην συνέχεια την σώζει από ένα ντουέτο κακοποιών, που περίμεναν μεγαλύτερη λεία από τα κλοπιμαία.

Το παρελθόν του όμως δεν τον αφήνει ήσυχο, καθώς αυτοί που προσπάθησαν να κακοποιήσουν την Ανέτ και τους ξυλοφόρτωσε ήταν πρώην συγκρατούμενοι του και τον αναγνώρισαν ως τον θρυλικό Βιντόκ. Μαχαιρώνουν κάποιον  και κατηγορούν τον Βιντόκ ως δολοφόνο. Για να αποδείξει την αθωότητα και τις καλές προθέσεις του, κλείνει μια συμφωνία με την αστυνομία. Να καταδιώξει και να συλλάβει πρώτα τους δυο πραγματικούς μαχαιροβγάλτες που τον κατηγόρησαν άδικα και στην συνέχεια όλους τους κλέφτες και δολοφόνους του Παρισιού, μαζί και τον αρχηγό τους με αντάλλαγμα την ελευθερία του. Χωρίς καν να το προσπαθεί, ο Βιντόκ γίνεται από πρώην κατάδικος αστυνόμος.

 

«Ένα Όμορφο Αγόρι»

(Beautiful Boy)

 

  • Είδος: Κοινωνικό δράμα
  • Παραγωγή: Η.Π.Α. (2018)
  • Σκηνοθεσία : Φέλιξ Φον Γκρόνιγκεν
  • Με τους: Στιβ Καρέλ, Τίμοθι Σαλαμέ, Μόρα Τίρνεϊ
  • Διάρκεια: 120’
  • Διανομή: Seven Films

Ένα βαθιά συγκινητικό πορτρέτο της ακλόνητης αγάπης ανάμεσα στα μέλη μιας οικογένειας και της απόλυτης δέσμευσης της απέναντι στην προσπάθεια του νεαρού γιου, για απεξάρτηση. Η ταινία βασίζεται στα απομνημονεύματα του καταξιωμένου δημοσιογράφου Ντέιβιντ Σέφ, αλλά και του γιού του, Νικ Σεφ: «Beautiful Boy: A Father’s Journey Through His Son’s Addiction», περιγράφοντας μια σκληρή πραγματικότητα: ότι ο εθισμός είναι μια ασθένεια που δεν κάνει διακρίσεις και μπορεί να χτυπήσει οποιαδήποτε οικογένεια ανά πάσα στιγμή.

Το 2005, ο καταξιωμένος δημοσιογράφος Ντέιβιντ Σεφ έγραψε ένα άρθρο με τίτλο «Ο Εθισμένος Γιος μου» για το New York Times Magazine. Mια συγκλονιστική,  ειλικρινή και αξέχαστη κατάθεση ψυχής για τη μάχη που έδινε ο γιος του Νικ, με τον εθισμό του στα ναρκωτικά. Ταυτόχρονα περιέγραφε τις δικές του προσπάθειες να σώσει την οικογένειά του – τη δεύτερη σύζυγό του Κάρεν και τα δύο πολύ μικρότερα παιδιά τους – στη διάρκεια μιας δεκαετούς δοκιμασίας.

Δύο χρόνια αργότερα, ο παραγωγός Τζέρεμι Κλάινερ της Plan B Entertainment ,  έμαθε ότι ο Σεφ είχε γράψει ένα βιβλίο για τον 10ετή αγώνα του γιου του, με τίτλο «Ένα Όμορφο Αγόρι» και ταυτόχρονα ο ίδιος ο Νικ είχε γράψει τα δικά του απομνημονεύματα με τίτλο «Tweak». Τα δύο βιβλία κυκλοφόρησαν ταυτόχρονα και δημιούργησαν ένα συναισθηματικό, πολυεπίπεδο πορτρέτο μιας  οικογένειας σε κρίση. Όταν ο Κλάινερ μοιράστηκε τα βιβλία με τους συνεργάτες του, τους παραγωγούς Ντίντι Γκάρντνερ και Μπραντ Πιτ, πρότεινε ένα ασυνήθιστο σενάριο.

Κάθε βιβλίο ήταν από μόνο του συγκινητικό και σημαντικό, ο συνδυασμός τους, όμως, θα μπορούσε να γίνει κάτι πολύ μεγαλύτερο. Οι δύο διαφορετικές οπτικές απέναντι στα ίδια γεγονότα συνδυάστηκαν για το σενάριο μιας ταινίας.

O τίτλος του βιβλίου και της ταινίας «A Beautiful Boy» προέρχεται από το ομότιτλο τραγούδι που έγραψε ο Τζον Λένον , όταν γεννήθηκε ο γιος του, Σον. Το τραγούδι «Beautiful Boy» είχε πάντα μεγάλη σημασία για τον Ντέιβιντ Σεφ, αφού στην αρχή της δημοσιογραφικής του καριέρας είχε πάρει συνέντευξη από τον Λένον.

Στα 18 του χρόνια, ο Νίκολας Σεφ (Τίμοθι Σαλαμέ) είναι καλός μαθητής, συντάκτης της σχολικής εφημερίδας, ηθοποιός στις θεατρικές παραστάσεις του σχολείου και μέλος της ομάδας υδατοσφαίρισης. Φανατικός αναγνώστης και ταλαντούχος καλλιτέχνης, ο Νικ είναι έτοιμος για το κολέγιο.

Είχε αρχίσει να πειραματίζεται με τα ναρκωτικά όταν ήταν 12 ετών, αλλά στα τέλη της εφηβείας του δοκίμασε για πρώτη φορά μεθαμφεταμίνη και, όπως έγραψε κι ο ίδιος, «ο κόσμος έγινε ξαφνικά από ασπρόμαυρος, technicolor».

Ο Nικ, πολύ γρήγορα μεταμορφώθηκε, από ένα παιδί που απλά δοκίμαζε περιστασιακά ουσίες, σ’ έναν πλήρως εξαρτημένο έφηβο. Ανάμεσα σε αποτυχημένες προσπάθειες αποτοξίνωσης, εξαφανίσεις και υποσχέσεις που δεν τηρήθηκαν και καθώς ο Νικ βυθίζεται όλο και πιο βαθιά στον κόσμο των ναρκωτικών, ο πατέρας του, Ντέιβιντ Σεφ (Στιβ Καρέλ) αγωνίζεται να κρατήσει την οικογένεια ενωμένη και με την δύναμη της αγάπης, να σώσει το «όμορφο αγόρι» του από τα συντρίμμια της εξάρτησης.

«Iαν ΜακΚέλεν: Ρόλος Ζωής»

(McKellen: Playing The Part)

 

  • Είδος: Ντοκιμαντέρ- βιογραφία
  • Παραγωγή: Αγγλία (2017)
  • Σκηνοθεσία : Τζο Στίβενσον
  • Διάρκεια: 92’
  • Διανομή: Neo Films

Βασισμένη σε μια συνέντευξη 14 ωρών, η ταινία «Ίαν ΜακΚέλεν: Ρόλος Ζωής» είναι ένα ταξίδι στις σημαντικές στιγμές της ζωής του σπουδαίου Άγγλου ηθοποιού ΜακΚέλεν, από την πρώιμη παιδική ηλικία σε μια απαιτητική καριέρα που τον έθεσε υπό το φως της δημοσιότητας για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του.

Πλήθος φωτογραφιών από το προσωπικό αρχείο του ΜακΚέλεν και κινηματογραφικά ανακατασκευασμένων σκηνών, ο θεατής γίνεται μάρτυρας της λάμψης αυτού του ακατέργαστου ταλέντου μέσα από την ένταση, την διαφορετικότητα και την αφοσίωση.

Ο σκηνοθέτης του ντοκιμαντέρ για τον Ίαν ΜακΚέλεν, Τζο Στίβενσον, αποφοίτησε από την Κινηματογραφική Ακαδημία της Νέας Υόρκης σε ηλικία μόλις 17 ετών.

Η πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία ως σκηνοθέτη και παραγωγού ήταν το «Chicken» το 2015, ενώ με τον Άγγλο ηθοποιό Στίβεν Φράι γύρισε την τηλεταινία «he Happy Prince with Stephen Fry», βασισμένη στο παραμύθι του Όσκαρ Γουάιλντ.

Κατά βάση θεατρικός ηθοποιός, εξαίσιος ερμηνευτής σεξπηρικών έργων, ως ο σπουδαιότερος ηθοποιός της γενιάς του έχει χαρακτηριστεί, ο Ιάν ΜακΚέλεν.

Ακτιβιστής, ομοφυλόφιλος, σπουδαίος άνθρωπος, αναφέρουν όσοι τον συναναστρέφονται, έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό με την συμμετοχή του σε δυο blockbuster κινηματογραφικές τριλογίες του σκηνοθέτη Πίτερ Τζάκσον («Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών» και «Χόμπιτ») υποδυόμενος τον μάγο Γκάνταλφ.

Προβάλλονται επίσης:

Η ταινία της Ναόμι Καουάσε «Κάθε Χίλια Χρόνια» του Κρίστοφερ Λάντον (Tanweer)

Το ντεμπούτο της Τώνιας Μισιαλή με την μεγάλου μήκους ταινία «Παύση» Από τις 7 Μαρτίου θα προβάλλεται μόνο στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος.

Το ντοκιμαντέρ  του Χρήστου Πυθαρά «Σόπι – Μια Ημέρα Ακόμη» που θα προβληθεί στον κινηματογράφο «Δαναός» στις 9, 10, 16 και 17 Μαρτίου 2019.