fbpx

banner αεροδρομίου

Η Κερασία Σαμαρά συζητάει για επικίνδυνες μαγειρικές με τη Νότα Διαμαντοπούλου

Νότα Διαμαντοπούλου

Νότα Διαμαντοπούλου

notadiamantopoulou@gmail.com

«…Είναι βιβλική η σχέση του ανθρώπου με το φαγητό, αρχέγονη και γι’ αυτόν τον λόγο καθησυχάζει το φαγητό. Σε κάνει να νιώθεις ασφάλεια και πως βρίσκεσαι δίπλα σε μια πηγή ζωής»

Αγαπώ πολύ τους καλλιτέχνες, τους ανθρώπους που στέκονται απέναντι στα ανηλεή φώτα, στα αδηφάγα βλέμματα του κοινού, σαν ακροβάτες σε τεντωμένο σχοινί, που εκείνοι που τους τοποθετούν σε βάθρο είναι έτοιμοι την επόμενη στιγμή – και δη – της επιτυχίας να τους πετάξουν για να περιμαζέψουν τα κομμάτια τους με τη δηθενιά της περίσσιας στοργής.

Αγαπώ την Κερασία με το σπάνιο όνομα, καθώς ανέβηκε τη σκάλα της επιτυχίας με σταθερό βήμα πάνω σε τακούνια, παντοφλάκια ή και ξυπόλυτη, ανάλογα με την ανάγκη του εκάστοτε ρόλου. Τελειόφοιτη Βιολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών, ήθελε να ασχοληθεί με τον άνθρωπο και το θαύμα της ζωής. Τμήμα ανθρωπολογίας όμως δεν υπήρχε στον χώρο της επιστήμης που διάλεξε και έτσι επέλεξε το θέατρο. Ήταν το αμέσως κοντινότερο και αυτό που είχε να κάνει με τη γλώσσα, την ψυχολογία, με τη μελέτη της συμπεριφοράς των ανθρώπων. Γράφεται στη Σχολή Βεάκη και από εκεί ξεκινά ένα άλλο θαύμα.

Το επόμενο και ίσως μεγαλύτερο πανεπιστήμιο ήταν η συνεργασία της με τον Λευτέρη Βογιατζή, τον μεγαλύτερο δάσκαλό της. Τα πέντε χρόνια που δούλεψαν μαζί περιείχαν το Εργαστήρι Αρχαίου Δράματος, μαθήματα με τους μεγαλύτερους καθηγητές πανεπιστημίων, πρακτική ασύλληπτη, τρομερή δουλειά και ταυτόχρονα έκαναν και το Εργαστήριο Φωνητικής Τέχνης του Σπύρου Σακκά.

Φέτος, η Κερασία Σαμαρά συνεχίζει με τις «Επικίνδυνες Μαγειρικές» του Ανδρέα Στάικου στο θέατρο Αλκμήνη και το πρώτο που μου γαργαλάει τη γλώσσα είναι αν μαγειρεύει. Προς έκπληξή μου, Ναι, όταν θέλει να περιποιηθεί αγαπημένους της ανθρώπους. Βλέποντας το υπέροχο κορμί μπαίνω στον πειρασμό να τη ρωτήσω τι τρώει;

Τώρα τελευταία έχω υποκύψει κι εγώ σε αυτό το ρεύμα υπέρ των ζώων και προσπαθώ να αποφεύγω, μάλλον δεν προσπαθώ, μου είναι δύσκολο να φάω κρέας.

Αν θα ήθελε να δημιουργήσει ένα εκλεπτυσμένο δείπνο για ποιον θα έβαζε τα δυνατά της;

Επειδή αισθάνομαι ότι την υπόλοιπη οικογένειά μου τη θεωρώ δεδομένη και δεν χρειάζεται να τους μαγειρέψω καλά, νομίζω πως θα έκανα ένα ωραίο δείπνο για έναν επίδοξο ή μέλλοντα ερωτικό σύντροφο ή σε κάποιον φίλο μου που νιώθω ότι δεν περνάει πολύ καλά.

Ο Ανδρέας Στάικος μετατρέπει τη μαγειρική σε μία από τις «καλές τέχνες». Πώς προσεγγίζεται και ενσωματώνεται αυτή η τέχνη στο θεατρικό σανίδι;

Το έργο ξαναγράφτηκε ως θεατρικό, έχει προστεθεί ένας χαρακτήρας που δεν υπήρχε, που τον υποδύεται ο Κωνσταντίνος Τζούμας. Παίρνοντας από τον συγγραφέα τον υπέροχο, εκλεπτυσμένο και κομψό λόγο, που υπαινίσσεται λαγνεία, ειρωνεία και στυλ, το μετέτρεψα σε ένα noir comic. Η Νανά, η ιδανική ερωμένη που τη διεκδικούν οι δύο αντεραστές, για μένα δεν είναι μία γυναίκα, είναι μία χίμαιρα. Είναι αυτό που κυνηγάμε στη ζωή μας και επειδή δεν το βρίσκουμε ποτέ μάς κάνει δυστυχισμένους και συχνά μας κάνει δυστυχισμένους και όταν το βρούμε. Είναι αυτό το ιδανικό στο οποίο αφιερώνουμε την ελευθερία μας.

Εκτίμησα το φαγητό μεγαλώνοντας. Είναι άραγε τυχαίο που όλα τα σοβαρά ζητήματα, από απλές ανθρώπινες σχέσεις μέχρι πολιτικές ή οικονομικές αντιπαλότητες, λύνονται γύρω από ένα τραπέζι;

Το φαγητό ικανοποιεί μία από τις τρεις βασικές ανάγκες του ανθρώπου: πείνα, φόβος, γενετήσια ορμή. Δεν είναι λίγο το να μπορείς να ικανοποιήσεις άμεσα το ένα τρίτο. Είναι βιβλική η σχέση του ανθρώπου με το φαγητό, αρχέγονη και γι’ αυτόν τον λόγο καθησυχάζει το φαγητό. Σε κάνει να νιώθεις ασφάλεια και πως βρίσκεσαι δίπλα σε μια πηγή ζωής.

«Ισχυρός είναι αυτός που μπορεί και χειρίζεται το παιχνίδι»

Ως σκηνοθέτης της παράστασης – έχει σκηνοθετήσει περί τα δέκα έργα –, πώς είναι να καθοδηγεί συναδέλφους;

Δεν σκηνοθετώ οτιδήποτε, σκηνοθετώ τα έργα που μου μιλάνε κατά έναν τρόπο. Είναι τόσο φυσικό να συνεργάζομαι με συναδέλφους μου πάνω στο ανέβασμα μιας παράστασης. Ποτέ δεν αισθάνθηκα πως πρέπει να κάνω κάτι ειδικό για να ακολουθήσουν αυτό που τους λέω, ακόμα και με ηθοποιούς που βρίσκονται στον χώρο πολύ περισσότερα χρόνια από μένα. Άλλωστε η πρώτη μου απόπειρα συνέβη το 2004 και μετά από δεκαπέντε χρόνια φαντάζει τώρα σαν μια πολύ φυσική διαδικασία.

Χαρακτήρες: Δαμοκλής, ο μεθοδικός αλλά με τη σπάθα πάνω απ’ το κεφάλι;

Όντως ο Δαμοκλής είναι ενήμερος της απειλής γιατί ξέρει ποια γυναίκα έχει δίπλα του. Είναι ένας πανέξυπνος άνθρωπος και ανά πάσα στιγμή καταλαβαίνει ότι κινδυνεύει να τη χάσει. Δεν πρόκειται να είναι πιστή επειδή πρέπει, θα είναι πιστή μόνο αν τα ένστικτά της είναι ικανοποιημένα στο έπακρο με το συγκεκριμένο άτομο. Γι’ αυτό είναι πάντα σε ετοιμότητα να τη διεκδικήσει. Είναι μεθοδικός, είναι γοητευτικός, είναι ο σίγουρος, ο ασφαλής σύντροφος, αυτός που δεν σου δημιουργεί κανένα πρόβλημα και που όμως επειδή δεν σου δημιουργεί κάποιο πρόβλημα τον βαριέσαι κιόλας.

Δημήτρης, ο παρορμητικός;

Ο Δημήτρης είναι ένας πολύ νέος, όμορφος και ενθουσιώδης άνδρας. Έχει τα χαρακτηριστικά της αφέλειας, της νεανικής χαράς. Δεν έχει όμως τη σταθερότητα και τη δύναμη του Δαμοκλή, γι’ αυτό και παρασύρεται εύκολα στα σχέδια του αντεραστή του. Έτσι μέχρι τα μέσα του έργου παραμένει σε άγνοια για το τι συμβαίνει. Δεν ξέρει δηλαδή πως έχουν μια κοινή ερωμένη.

Νανά, η μοιραία;

Η Νανά είναι το σύμβολο της θηλυκότητας όπως την ξέρουμε και όπως τη θυμόμασταν. Είναι ένα επιφανειακά εύθραυστο, αλλά στην πραγματικότητα αδηφάγο, άπληστο, άσπλαχνο πλάσμα, ακόρεστο, το οποίο είναι όμως αξιολάτρευτο και γι’ αυτόν τον λόγο οι άντρες γραπώνονται από πάνω της. Τους κάνει να νιώθουν σημαντικοί, τους κάνει να νιώθουν και εκείνοι αξιολάτρευτοι.

Ποιο είναι το κυρίαρχο φύλο στην παράσταση;

Η ερώτηση είναι και βασική διαφοροποίησή μας με τον συγγραφέα. Ο Ανδρέας έγραψε αυτό το έργο λατρεύοντας τις γυναίκες. Εγώ τη Νανά δεν τη βλέπω ως γυναίκα. Θεωρώ ότι είναι ο άνθρωπος και το ιδανικό του, είναι ο άνθρωπος και η αξία του, είναι το παιχνίδι της εξουσίας επάνω σε δύο ανθρώπους.

Ισχυρός είναι αυτός που μπορεί να χειρίζεται αυτό το παιχνίδι. Το ισχυρό φύλο εδώ είναι η Νανά. Δεν υπάρχει τίποτα δυνατό στους δύο εραστές. Οι εραστές άγονται και φέρονται από τα καπρίτσια και την επιθυμία της ερωμένης. Δεν έχουν να αντιπαραθέσουν δύναμη, ακόμα και όταν συσπειρώνονται για να της επιτεθούν μένουν άκαρπες οι προσπάθειές τους. Η Νανά, είτε με την παρουσία είτε με την απουσία, κυριαρχεί επάνω τους και καθορίζει το παιχνίδι».

info:

«Επικίνδυνες Μαγειρικές»

Συντελεστές

Κείμενο: Ανδρέας Στάικος

Σκηνοθεσία: Κερασία Σαμαρά

Σκηνικά-Κοστούμια: Κώστας Βελινόπουλος

Μουσική: Τάσος Καρακατσάνης

Φωτισμοί: Βαγγέλης Μούντριχας

Εικαστική δημιουργία: Θανάσης Παναγιώτου

Βοηθοί σκηνοθέτη: Τζένη Αναγνωστοπούλου –  Γιώργος Αντωνόπουλος

Κινηματογράφηση -Φωτογραφίες: Τζένη Γαβρά

Επεξεργασία Ψηφιακού Υλικού: Πέτρος Αργυρός-Νίκος Βουτενιώης

Επικοινωνία: Χρύσα Ματσαγκάνη

Παραγωγή: ΘΕΣΙΣ, www.thesisproduction.gr – ΥΠ.ΠΟ.

Ερμηνεία: Κωνσταντίνος Τζούμας, Ζαχαρίας Ρόχας, Κερασία Σαμαρά , Άρης Παπαδημητρίου.

Η παράσταση επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού

 

θέατρο Αλκμήνη

Διεύθυνση: Αλκμήνης 8-12

Σταθμός Μετρό: Κεραμεικός

Τηλέφωνο: 21 0342 8650