fbpx

banner αεροδρομίου

«Η Θετική Πλευρά της Ζωής»

 

 

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

 (The Upside)     

 

  • Είδος: Κοινωνική δραμεντί
  • Παραγωγή: ΗΠΑ (2018)
  • Σκηνοθεσία : Νιλ Μπέργκερ
  • Με τους: Μπράιαν Κράνστον, Κέβιν Χαρτ, Νικόλ Κίντμαν
  • Διάρκεια: 126’
  • Διανομή: Odeon

Για πολλοστή φορά το Χόλιγουντ «τσιμπάει» ένα διαμαντάκι από την αντιπέρα όχθη του Ατλαντικού και το μεταποιεί σε αμερικάνικο φο μπιζού. Ω θεοί… «Η Θετική Πλευρά της Ζωής» είναι remake του γαλλικού blockbuster «Άθικτοι» (Intouchables) των: ‘Ερικ Τολεντανό και Ολιβιέ Νακάς που πριν από οχτώ χρόνια έσπασε τα ταμεία, συγκίνησε όλο τον κόσμο και φώτισε υπέρλαμπρα τον αστέρα του Γαλλο-Σενεγαλέζου ηθοποιού Ομάρ Σι.

Οι παραγωγοί της ταινίας Τζέιον Μπλούμενταλ, Τοντ Μπλακ και Στιβ, σκέφτηκαν λοιπόν να προσφέρουν την αμερικανική άποψη στο γαλλικό κινηματογραφικό hit σε σκηνοθεσία Νιλ Μπέργκερ («Η Τριλογία της Απόκλισης», «Ο Μάγος Άιζενχαϊμ», «Απόλυτη Ευφυΐα»). Και φυσικά καμία σχέση το μεν με το δε, όσο feelgood κι αν προσπάθησαν να το κατασκευάσουν τα αμερικανάκια. Πως μοιάζει; Όπως ακριβώς είναι να τρως ναξιώτικο κολιό λιαστό και παριανή ξινομυζήθρα με τσίπουρο φτιαγμένα από Ταϊλανδέζο μετανάστη κάπου στο Μιζούρι. Θα τα δοκίμαζες; 

Αφάνταστο και χυδαία δαχτυλισμένο το σενάριο στην αμερικανική εκδοχή με τον συναισθηματικό χώρο ανάμεσα στους δυο άνδρες να γεμίζει ρωγμές, περισσότερο από την πλευρά του μαύρου «υπηρέτη», που κάνει, π.χ., φιγούρα στους φτωχούς του γκέτο με την Φεράρι του πλούσιου ή την άστοχη και αδέξια σεκάνς της συνάντησης σε γεύμα του τετραπληγικού, δισεκατομμυριούχου τεχνοκράτη με την γυναίκα που επιθυμεί ή το τραβηγμένο από τα μαλλιά American style happy end, κι άλλες αρκετές ανοησίες, που δεν θα αναφέρω.

Αμερικανιές, που η γαλλική εκδοχή δεν χρειαζόταν. Περιττά φτιασίδια για το φιλοθεάμον κοινό των ΗΠΑ, ικανά όμως να αλλοιώσουν όλο το υπέροχο υπόβαθρο και κάθε στιλ που στηρίζεται το βασικό, γαλλικό σενάριο. Άλλωστε η φιλία, τόσο του υπέροχου και εκφραστικού Φρανσουά Κλιζέ, όσο και του θυελλώδους Ομάρ Σιρ, γεφυρώθηκε ανιδιοτελώς, απαλλαγμένη από το ντεκόρ κοινοτυπιών και άλλων μελό ή μάγκικων στοιχείων. Σε άλλο ταμπλό έπαιξαν οι Γάλλοι και σε άλλο παίζουν οι Αμερικάνοι.

Άσε δε που ο Σι είναι ντερέκι (1,90 μ.), ομορφάντρας, στοιχείο καταλυτικό για τον ρόλο, ενώ ο καημένος Κέβιν Χαρτ με το ζόρι πιάνει το 1,60, όπου δίπλα στην Νικόλ Κίντμαν φαντάζει με νάνος. Φιλότιμες είναι οι προσπάθειες, πάντως, του πολύ καλού Μπράιαν Κράνστον και κατά τα άλλα άψογου Κέβιν Χαρτ, αλλά έως εδώ. 

 

Ο τετραπληγικός δισεκατομμυριούχος Φίλιπ Λακάς (Μπράιαν Κράνστον,  «Breaking Bad») προσλαμβάνει για βοηθό του έναν πρώην κατάδικο, ο οποίος είναι ελεύθερος υπό όρους, τον Ντελ Σκοτ (Κέβιν Χαρτ, «Jumanji: Καλώς Ήρθατε στη Ζούγκλα»), που βρίσκεται σε διάσταση με την γυναίκα του, μονίμως άφραγκος και σε άσχημη σχέση με τον γιό του, κοινώς ένας φτωχοδιάβολος που τα λέει χύμα και τσουβαλάτα. Κανείς δεν τον θέλει ως νοσοκόμο δίπλα στον κυριλέ τεχνοκράτη, ειδικά η πιστή και εργατική γραμματέας του Λακάς, η Ιβόν (Νικόλ Κίντμαν).

Ο καθηλωμένος στο αναπηρικό αμαξίδιο πλούσιος διακρίνει κάτι το ιδιαίτερο στον χαρακτήρα του Ντελ και αποφασίζει να τον προσλάβει, οπότε μια ιδιαίτερη σχέση αρχίζει να αναπτύσσεται ανάμεσα στον Φίλιπ και στον μαύρο νοσοκόμο του.