fbpx

banner αεροδρομίου

 

Η επόμενη ταινία για τον Freddie Mercury (Μέρος 2ον), του Νάσου Καββαθά

Νάσος Καββαθάς

Νάσος Καββαθάς

jokersbonus@yahoo.com

Στο Πρώτο Μέρος, (διαβάστε το ΕΔΩ), επιβεβαιώσαμε ότι το sequel, η «συνέχεια» της ταινίας  Bohemian Rhapsody, συζητιέται ήδη. Κι είναι πολλοί οι τρόποι που μπορεί να πραγματοποιηθεί: sequels, pre-quels, spin-off’s, αφού ο Freddie πουλάει, γιατί να μη γίνει και 2η, ακόμη και 3η ταινία ή και περισσότερες; Με την πρώτη ταινία να τελειώνει στο Live Aid τα περιθώρια μένουν ορθάνοιχτα.

Magic Years

Μετά το Live Aid λοιπόν οι Queen έγραψαν και κυκλοφόρησαν το άλμπουμ «A Kind of Magic» που είναι συγχρόνως και soundtrack της θρυλικής πρώτης ταινίας «Highlander». H Magic Tour ήταν μια θριαμβευτική περιοδεία και ήταν και η τελευταία των Queen. Αλλά βέβαια, ο Freddie ήταν ενεργός ως συνθέτης και μέγιστος τραγουδιστής μέχρι τις απολύτως τελευταίες μέρες της ζωής του

Ο «Συμφωνικός» Mercury

Μου δίνεται εδώ η ευκαιρία να σημειώσω κάποια πράγματα που δεν έχει σημειώσει κανείς, μα κανένας μουσικός -ή όχι- δημοσιογράφος ποτέ:

Ο late Freddie Mercury, ο Freddie στα τελευταία χρόνια της ζωής και απόλυτα ταυτόχρονα της καριέρας του, ήταν περισσότερο ενεργός από ποτέ. Μεγάλο μέρος από το, absolutely, καλύτερο μερίδιο της δημιουργίας του συνέβη τότε, στα τελευταία του χρόνια. Είναι όπως συνηθίζω να λέω: Ο συμφωνικός Freddie Mercury.

Μέσα σ’ εκείνα τα 6 χρόνια -από το Live Aid ως το τέλος- υπάρχουν πολλές από τις απολύτως καλύτερες στιγμές του: Ηχογράφησε τέσσερα (!) άλμπουμς με τους Queen (A Kind of Magic, The Miracle, Innuendo και υλικό για το Made in Heaven που κυκλοφόρησε το ’95), και πολύ solo υλικό, μέσα στο οποίο περιλαμβάνεται βέβαια το υπέρλαμπρο άλμπουμ «Barcelona» με την diva της Opera, Monserrat Cabaillet.

Εν ολίγοις: η μεγάλη αγάπη του Freddie για την Opera, όταν ο κόμπος έφτασε στο χτένι, εκδηλώθηκε περίτρανα, και ο ίδιος δούλεψε σκληρότερα από ποτέ, (κατ’ ομολογίαν του ιδίου). Φίλοι και φίλες μου, αυτό που θέλω να πω είναι:

Ερμηνείες του Freddie όπως αυτές στα Innuendo’, ‘How can I go on’, ‘Mother Love’, ‘The Show must go on’, είναι lifetime highlights – ο ‘τελικός’ Freddie είναι ο καλύτερος Freddie Mercury! Σχεδόν όλοι οι άλλοι ‘μεγάλοι τραγουδιστές’ που μπορείς να σκεφτείς, κάποτε ‘έσπασαν’, χάσανε ‘πόντους’, φυσιολογικό είναι. Ο Freddie, αντίθετα, έφυγε και από τα live και από τα studio’s ανερχόμενος! Στις τελευταίες του συναυλίες (το ’86) ήταν σε καλή φόρμα, στις τελευταίες του ηχογραφήσεις: ακόμη πιο βελτιωμένος, καλύτερος από ποτέ! Το ‘The Show must go on’ το είπε one take! Για να το τελειώνω: ο τραγουδιστής-καλλιτέχνης Freddie του 1980 είναι ακόμη καλύτερος από τον Freddie των early 70s. Ο Freddie των late 80s, early 90s είναι ακόμη πιο βελτιωμένος.

Ως άνθρωπος πάλι εκείνη την εποχή, είναι κατασταλαγμένος, ωριμότερος, αμείωτα τετραπέρατος στα καλλιτεχνικά και στις business του. Ένας μουσικός ήρωας ακόμα δραστήριος αν και βάναυσα χτυπημένος από μια ύπουλη ασθένεια που δεν τον αφήνει καν να γνωρίζει πότε θα τον διεκδικήσει μοιραία. Βαθύτερος, σοφότερος, ζούσε κι έφυγε ως κύριος.

A Kind of Magic

Ας γυρίσουμε στο υποτιθέμενο sequel, εξαρτάται από το που θέλουν να δώσουν βάρος οι συντελεστές. Δεν είναι απαραίτητο να φανταστούμε μια ταινία με μία κατάμαυρη, απελπισμένη ατμόσφαιρα, έναν μακρύ οδυρμό μέχρι το απέλπιδο τέλος.

Ακόμη, τότε, υπήρχε η ελπίδα μιας καταπολέμησης της νέας, άγνωστης διαβολικής νόσου – κι η αλήθεια, τραγικά, είναι ότι σήμερα οι περιπτώσεις σαν του Freddie έχουν υψηλότερες δυνατότητες αντιμετώπισης και επιβίωσης.

Από το Live Aid ως το τέλος είναι 6μισι χρόνια απ’ τα οποία τα έξι είναι -σχεδόν- business as usual. Ένα καλογραμμένο σενάριο μπορεί να χειριστεί τη σκιά της ασθένειας ως μια μεν αναπόφευκτη κατάληξη, αλλά σε όλο το διάστημα πριν της κατάληξης έχουμε: έναν ηρωϊκότερο, ωριμότερο, και ακόμα ανερχόμενο, καλλιτεχνικά, Freddie – και Queen μαζί του. Εξαρτάται, είπαμε, με το τι ταινία θα θέλουν τώρα να κάνουν.

Δεν μπορώ να μη φανταστώ ένα trailer με ‘Α Κind of Magic’, ‘Highlander’, ‘Who wants to live forever’ ‘I Want it All’, το βίντεο με τα παιδάκια για το The Miracle’, τη γνωριμία και τις ηχογραφήσεις με τη Monserrat, που να μην χτυπήσει κορυφαίο, λαϊκό ενδιαφέρον και να οδηγήσει σε κάποιο καλό αποτέλεσμα, αν γίνει καλά, (συζητήσιμο αυτό!) Τα συστατικά είναι όλα εδώ.

Ένα άλλο ζήτημα είναι και το εξής: αν οι παραγωγοί/δημιουργοί της ταινίας προτίθενται να κάνουν, μεταξύ άλλων, την απόλυτη ταινία κατά του AIDS! Δε μπορώ να φανταστώ γιατί όχι. 

Επίλογος 1

Χωρίς λοιπόν να βάζω μέσα τα προσωπικά μου κριτήρια, θεωρώ ότι είναι πιθανότατο να το δούμε το sequel του Bohemian Rhapsody. Σύντομα; Σε αναμονή: Αν είναι να τον υποδυθεί πάλι ο Malek τότε μάλλον θα γίνει σχετικά σύντομα. Έτσι, θα έχουν όλα τα στοιχεία που ήδη απέδωσαν επιτυχώς, (σε εισπράξεις τουλάχιστον).

Αλλά ακόμη και αργότερα να γίνει, θα μπορούσε να είναι η πλατφόρμα για κάποιον άλλο ηθοποιό, μια άλλη κινηματογραφική ομάδα ακόμα, να κεφαλαιοποιήσει πάνω σε μια ήδη πετυχημένη συνταγή. «Η ταινία για τον Freddie Mercury πέτυχε, γιατί να μην κάνουμε sequel(s);» Αργά ή γρήγορα κάποιος ή κάτι, (όπως αυτό το κείμενο π.χ.), θα βάλει μπρος τους μηχανισμούς.

Ζωγραφική δια χειρός Νάσου Καββαθά

Επίλογος 2

Κράτησα και τον Επίλογο 1, έτσι, για την ιστορία, που λέμε. Όπως προανέφερα, αυτό το κείμενο γράφηκε ως επί το πλείστον λίγο μετά την κυκλοφορία της ταινίας Bohemian Rhapsody. Το sequel θεωρώ ότι είναι ήδη σε προγραμματισμό. Βγαίνουν φήμες, διαψεύδονται, ίσως είναι λίγο νωρίς ακόμα.

Τα στοιχεία που ανέφερα θα υπάρχουν σίγουρα μέσα στο sequel, αλλά ίσως να δοθεί αλλού βάρος και λεπτομέρεια. Συνοπτικά, εγώ -στη θέση των παραγωγών- θα πήγαινα για (τουλάχιστον) 2 ακόμα ταινίες.

Η πρώτη θα ήταν βασισμένη στο άλμπουμ ‘A Kind of Magic’ και την περιοδεία ‘Magic Tour’ που ακολούθησε, (η τελευταία και μεγαλύτερη περιοδεία των Queen). Σε συνδυασμό -γιατί όχι- με την ‘Highlander’ saga. Θα την έβλεπα σαν μια ταινία και spin off, αλλά και σε ευθεία συνέχιση του μύθου.

Και μετά, η τρίτη και τελική (?!) ταινία θα μπορούσε να είναι κάτι διαφορετικό: ένα κλειστό, δωρικό, οικογενειακό -σχεδόν- δράμα. Λέγοντας οικογενειακό εννοώ και την θετή οικογένεια του Freddie μαζί με τη φυσική. Barcelona, The Miracle, Innuendo, τοπία της Ελβετίας, γυρίσματα video-clips, ο Freddie και η αυλή του. Θα μπορούσε κάλλιστα να είναι ακόμα και μια νεο-φελλινική ταινία, αλλά, που να σκεφτούν τέτοια οι αρπακόλληδες του Χόλιγουντ! 

Στ’ αλήθεια, θα εκπλαγώ αν η επόμενη ταινία προκύψει καλύτερη από το φτωχό και μετριότατο -δοκιμασμένης, πλαστικής και fast-food συνταγής- Bohemian Rhapsody: πρέπει να κατανοηθεί ότι η ταινία Bohemian Rhapsody έγινε τόσο μεγάλη επιτυχία κυρίως λόγω του σπουδαίου καλλιτέχνη που ανεπαρκώς επιχείρησε να βιογραφήσει.

Ο Freddie κέρδισε τα Oscars, όχι οι συντελεστές.

Επιμύθιο

Γλυκόπικρη γεύση. Προβλεπόμενη «χρυσή πατάτα» το  Bohemian Rhapsody, αλλά ακόμη κι έτσι: o Freddie συζητιέται και συνεχίζει τους καλλιτεχνικούς του θριάμβους σε νέες μεταμορφώσεις, συσκευασίες και πλατφόρμες. One man, one vision. (Έστω και blurred vision, όπως στο maxi-single!)

Αλλά αφού ο κόσμος, το γούστο της πλειοψηφίας, αρκείται στα αναμασημένα και τα επιφανειακά, η δουλειά είναι εύκολη για τους παραγωγούς και τα επιτελεία τους που πάνε για τα σίγουρα κέρδη. Και κέρδη θα βγάλουν. Απ’ την άλλη: Κερδισμένοι περισσότερο όσοι εμβαθύνουν στη μουσική του Freddie Mercury.

Η φωτογραφία της πρώτης σελίδας του άρθρου είναι ζωγραφική δια χειρός του Νάσου Καββαθά