fbpx

banner αεροδρομίου

«Η Επιστροφή του Μπεν»

 

 

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

(Ben is Back)

 

  • Είδος: Δράμα
  • Παραγωγή: ΗΠΑ (2018)
  • Σκηνοθεσία: Πίτερ Χέτζες
  • Με τους: Λούκας Χέτζες, Τζούλια Ρόμπερτς, Κόρντεϊ Μπ. Βάνς
  • Διάρκεια: 103’
  • Διανομή: Feelgood Entertainment

Μελόδραμα καραμπινάτο, από αυτά που γίνεται κόμπος όλο το εντερικό σύστημα, σφραγίζει το ηλιακό πλέγμα και μαυρίζει η διάθεση αυτοστιγμής. Οικογενειακή ιστορία με την αποφασιστική μητέρα που είναι ικανή να φτάσει έως τις πύλες της κολάσεως για να διασώσει το βλαστάρι της, γένους αρσενικού. Στο κέντρο του δράματος η οσκαροβραβευμένη Τζούλια Ρόμπερτς (Έριν Μπρόκοβιτς) να λοξοκοιτάει για μια ακόμη φορά τις οσκαρικές υποψηφιότητες.

Ταινία ερμηνειών και σενάριο προσεγμένο ως προς την δραματοποίηση της ιστορίας, να εξελίσσεται όμοιο με κατάβαση στα σκοτάδια της ανθρώπινης κατάρρευσης. Όλα είναι μαύρα και κατάμαυρα σε αυτή εδώ την δουλειά του Αμερικανού σεναριογράφου και σκηνοθέτη Πίτερ Χέτζες  («Ο Νταν Έφαγε Κόλλημα», «Η Παράξενη Ζωή του Τίμοθι Γκριν»), ο οποίος είχε προταθεί  το 2002 για το Όσκαρ Διασκευασμένου Σεναρίου της ταινίας «Για Ένα Αγόρι». Και σε αυτή την ταινία το σενάριο, εκτός της σκηνοθεσίας  είναι δικό του.

Δεν υπάρχουν μεμπτά σημεία ή κακοτοπιές στην ταινία, ανοίγει, μάλιστα, με τσαμπουκά και τις πόρτες του θρίλερ, της αγωνίας στο τελευταίο μέρος, για να ολοκληρωθεί το ήδη υπάρχον ψυχοπλάκωμα και να βγεις από την αίθουσα κουρέλι. Το περίβλημα της δεν είναι γυάλινο και εξωπραγματικό έτοιμο να διαλυθεί, καθώς αρκετές, δυστυχώς, οικογένειες που έχουν βαδίσει το συγκεκριμένο μονοπάτι με κάποιο αγαπημένο μέλος της μικρής τους κοινωνίας γνωρίζουν άριστα τι θα πει βερίκοκο και τους κινδύνους που ελλοχεύουν στο να χάσεις τον άνθρωπο σου σε μηδενικούς χρόνους.

Ο ρεαλισμός είναι το βασικό συστατικό αυτής της ταινίας, που ναι μεν βρίσκεται διπλωμένος στην πλάστιγγα των αγγλοσαξωνικών αξιών, από την άλλη όμως είναι μια τραγική, αληθινή καταγραφή που δεν αμφισβητείται. Η Τζούλια Ρόμπερτς ως «καμένη» φιγούρα, μάνας, αγαπημένου, ναρκομανούς γιού σε απεξάρτηση, ανεβάζει το στροφόμετρο στα κόκκινα με τέτοιο τρόπο, αποδεικνύοντας την πολύχρονη πείρα της στον χώρο του σινεμά. Ούτε υπερβολική είναι, ούτε αδιάφορη, απλά ερμηνεύει μια μάνα που η ανησυχία της μετατρέπεται σε απόγνωση και αυτό το βγάζει. Το δεύτερο, ενδιαφέρον συστατικό είναι ένταση και ο αρνητικός ηλεκτρισμός που σκορπά η παρουσία του πολύ καλού, 22χρόνου ηθοποιού Λούκας Χέτζες (γιός του σκηνοθέτη) – είναι ο πιτσιρικάς στην ταινία του  Κένεθ Λόνεργκαν «Μια Πόλη Δίπλα στη Θάλασσα» -, όταν εισέρχεται στην οικογένεια, ταράζοντας με την απρόσμενη παρουσία του τα φαινομενικά ήρεμα νερά τις ημέρες των χριστουγεννιάτικων γιορτών.

Ο  Πίτερ Χέτζες δεν αφήνει το θέμα του να ξεχειλώσει και το διεκπεραιώνει, σχεδόν αποστασιοποιημένος από διδακτισμούς, πονετικά, έντονα, άλλοτε ψυχρά, σκληρά και άλλοτε συναισθηματικά, απλώνοντας ένα ευαίσθητο και συνάμα εκρηκτικό, νευρικό σύστημα διάρκειας χρόνου ενός μόνο εικοσιτετραώρου, ικανό να σε κρατήσει στην μαύρη τσίτα.

Η διαχείριση ενός νέου ανθρώπου που περνάει από το μάτι της βελόνας για να καταφέρει να απεξαρτηθεί, μαχόμενος με το παρελθόν και το πάθος του, αλλά και η συμβολή της οικογένειας σε αυτόν τον αγώνα ζωής και θανάτου είναι η επικίνδυνη εξέδρα, όπου επάνω της στήνεται η ταινία του Χέτζες.

Η κορυφαία, προσωπική μου στιγμή στην ταινία, είναι όταν η διαλυμένη μάνα, η γεμάτη ανθρώπινο πόνο, θυμό και οργή έρχεται τυχαία αντιμέτωπη με το κτήνος που άνοιξε στον γιο της την θύρα του εθισμού στις ναρκωτικές ουσίες. Ακίνδυνη φαινομενικά, διακριτική στο όριο, αλλά μαινάδα εσωτερικά, κατασπαράζει λεκτικά αυτό το τέρας, που βρίσκεται στο απυρόβλητο, λόγω της ιδιότητας του. Η Ρόμπερτς σε αυτή την σκηνή προσφέρει απλόχερα την εμπειρία της με ερμηνευτικό ηχόχρωμα πολλών καρατίων ικανό να σε οδηγήσει για το υπόλοιπο της ώρας στα σκοτεινά δώματα του Άδη. Και μόνο για αυτή την σεκάνς θα άξιζε το Όσκαρ. Απλά απίθανη!!!

 

Η λευκή Χόλι (Τζούλια Ρόμπερτς – πολύ καλή) είναι παντρεμένη σε δεύτερο γάμο με τον αφροαμερικανό Νιλ (Κόρντεϊ Μπ. Βάνς – καλός), που εκτός των δυο τέκνων της από τον πρώτο γάμο της, έχει ακόμα δυο μικρά με τον Νιλ. Ο μεγάλος της γιος, ο 19χρονος Μπεν (Λούκας Χέτζες – πολύ καλός) πρώην ναρκομανής, βαποράκι με βαρύ, εγκληματικό παρελθόν, αφήνει το κέντρο απεξάρτησης και επισκέπτεται ξαφνικά την οικογένεια του για το διήμερο των Χριστουγέννων. Η απρογραμμάτιστη άφιξη του προκαλεί σύγχυση στην αδελφή και τον πατριό του, καθότι γνωρίζουν, πως κάθε επίσκεψη του Μπεν στο σπίτι προκαλεί προβλήματα.

Η Χόλι όμως, ως μάνα που είναι, ευχαριστιέται με την καρδιά της από τον ερχομό του, τον υποδέχεται ενθουσιασμένη, συμπεριφέρεται χαζά και αδέξια, ενώ πληροφορείται από τον Μπεν, πως είναι πανέτοιμος ψυχολογικά και νοητικά να ξεπεράσει τον εθισμό του στα ναρκωτικά.

Ο Νιλ, που δεν μασάει από τέτοιου είδους συμπεριφορές, αποστασιοποιημένος και λογικός ταρακουνάει την γυναίκα του, υπενθυμίζοντας στην Χόλι, πως ο νεαρός είναι ακόμα μια ρυθμισμένη ωρολογιακή βόμβα έτοιμη να εκραγεί ανά πάσα στιγμή και πρέπει να επιστρέψει άμεσα στο κέντρο. Η ανησυχία της μάνας μετατρέπεται σε πειθαρχεία, έχοντας τον γιο της υπό στενή παρακολούθηση. Το παρελθόν όμως δεν ξεχνάει και το ένα γεγονός πυροδοτεί το άλλο. Η παλιά συμμορία και ο αρχηγός της, ο διακινητής ναρκωτικών που είχε στην δούλεψη του τον νεαρό πληροφορείται την επιστροφή του Μπεν και για τον φέρει πίσω, με αφορμή ένα παλιό χρηματικό χρέος, απάγει τον σκύλο της οικογένειας. Ο Μπεν που γνωρίζει ποιος είναι αναλαμβάνει με την μητέρα του να φέρουν τον σκύλο πίσω.  Μια κρίσιμη νύχτα ξεκινάει, με νέες συνταρακτικές αλήθειες να έρχονται στο φως, και την αγάπη της μητέρας για τον γιο της να δοκιμάζεται μέσα από σοβαρές προκλήσεις τις οποίες πασχίζει να πολεμήσει κάνοντας τα αδύνατα δυνατά.