fbpx

banner αεροδρομίου

«Η Δύναμη της Αλήθειας»

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

(Donbass)

 

  • Είδος: Δράμα, πολιτικο-κοινωνική σάτιρα
  • Παραγωγή: Γερμανία, Ουκρανία, Γαλλία, Ολλανδία, Ρουμανία, Πολωνία (2019)
  • Σκηνοθεσία: Σεργκέι Λοζνίτσα
  • Με τους: Ταμάρα Γιατσένκο, Λουντμίλα Σμοροντίνα, Μπόρις Καμόρζιν
  • Διάρκεια: 122’
  • Διανομή: Ama Films
  • Διακρίσεις: Βραβείο Σκηνοθεσίας «Ένα Κάποιο Βλέμμα» στο φεστιβάλ Κανών 2018
  • Προβολή της ταινίας: Αποκλειστικά στον κινηματογράφο «Άστυ» (Κοραή 4)

Το Ντόνμπας (Donbass) είναι η περιοχή της Ανατολικής Ουκρανίας, που οι άνθρωποι του ζουν στις δυο πλευρές του χάσματος ενός εμφύλιου πολέμου.

Ο τακτικός στρατός της Ουκρανίας και οι εθελοντές μάχονται τις αυτονομιστικές ομάδες, υποστηριζόμενες από τη Ρωσία του Πούτιν. Η διαφθορά, η εγκληματικότητα όλων των ειδών, ο τρόμος και η προπαγάνδα βρίσκονται στην πρώτη γραμμή αυτής της σύρραξης. Η δε ταπείνωση είναι συνηθισμένη.

Το παλμαρέ του Λευκορώσου σκηνοθέτη  Σεργκέι Λοζνίτσα είναι στα ντοκιμαντέρ και μόνο τρεις ταινίες μεγάλου μήκους προηγούνται του «Donbass». Μέσα σε αυτές εντάσσεται και το βραβευμένο στις Κάνες από την Fripesci «Το Πρόσωπο της Ομίχλης» του 2012, που απόλαυσαν και οι Έλληνες κινηματογραφόφιλοι. Η τέταρτη κατά σειρά μεγάλου μήκους ταινία του μυθοπλασίας είναι «Η Δύναμη της Αλήθειας», όπου η ρεαλιστική γραφή του Λοζνίτσα καταπιάνεται με τα δραματικά και συνάμα αιματηρά γεγονότα που έλαβαν χώρα στην συγκεκριμένη περιοχή της Ουκρανίας στο χρονικό διάστημα του 2014 κατά την εμφύλια σύρραξη ανάμεσα στον τακτικό στρατό της χώρας με την υποστήριξη της Δύσης και τους αντικυβερνητικούς φιλορώσους που απαιτούσαν την αυτονομία τους.

Η αλήθεια είναι, πως ένας πόλεμος και δη ένας εμφύλιος δύσκολα καταγράφεται αντικειμενικά, εφόσον είναι ένα ιστορικό γεγονός, που κόστισε σε νεκρούς και εδάφη, χωρίζοντας σε δυο αντίθετα μέρη τον λαό. Αν και οι δεκατρείς ιστορίες που πλαισιώνουν την ταινία βασίζονται σε αληθινά γεγονότα, πάλι, το όποιο μάτι πίσω από τον φακό μπορεί εύκολα να πολιορκηθεί από το συναίσθημα και την προσωπική άποψη του δημιουργού.

Το σενάριο είναι γραμμένο από τον ίδιο τον σκηνοθέτη και διακρίνεις έντονα την μεγαλύτερη εικόνα που θέλει να εδραιώσει ως βασικό ρυθμό της ταινίας, μετασχηματίζοντας κάποιες στιγμές το τραγικό σε κωμικό, στην χρωματική της μαύρης κωμωδίας, αλλά και το δραματικό σε σάτιρα. Πραγματική σχοινοβασία το εγχείρημα, καθώς υπάρχουν ιστορίες που πραγματικά σου κόβεται η αναπνοή. Τελικά το αποτέλεσμα κυβοποιείται αίσια και βγαίνει στον βαθμό του ρεαλισμού, ικανό να σε προβληματίσει, αφού πόλεμος και κοινωνία συνυπάρχουν στην βίαιη αντιπαράθεση τους.

Η ντοκιμαντερίστικη εμπειρία του Λοζνίτσα ταξινομεί ξεκάθαρα τα όρια και τις θέσεις ανάμεσα στο ντοκουμέντο και την μυθοπλασία. Η πολιτική διαφθορά, το χρήμα, οι ολιγάρχες, ο στρατός, οι αντάρτες, η προπαγάνδα και οι απλοί πολίτες στην μέση όλων των συμφερόντων Ανατολής και Δύσης είναι το τέλειο σκηνικό και συνάμα η μαγιά για τα καλοστημένα «σκετσάκια» τούτου του γλυκόπικρου και κωμικοτραγικού φιλμ με την καλή αφήγηση, που είτε αποτυπώνονται από την κινούμενη κάμερα, είτε με τα σταθερά πλάνα είναι μια ωμότατη καταγγελία στα αίσχη που διαπράχθηκαν και, πραγματικά, αξίζει να παρακολουθήσετε με ενδιαφέρον.

Ο κινηματογράφος δεν διδάσκει ιστορία, αλλά σίγουρα προσφέρει γεωγραφικά το ήθος και τις συνήθειες εθνών στον κατάλληλο χρόνο με όχημα ένα πραγματικό γεγονός ή μια ιστορία. Η χειμωνιάτικη απεικόνιση του Ντόνμπας στην ταινία του Σεργκέι Λοζνίτσα είναι ακριβώς όπως και οι καρδιές των ανθρώπων του: λασπωμένο, ερημωμένο, άλλοτε σκληρό και χυδαίο, άλλοτε πένθιμο και άλλοτε χαρούμενο όπως η διάθεση στην τελετή ενός γάμου.

Αξιολόγηση Ταiνιας

* * * * *  Αριστούργημα * * * * Εξαιρετική * * * Ενδιαφέρουσα * * Προβληματική * Αδιάφορη @ Κάκιστη