fbpx

banner αεροδρομίου

«Η Αρχή της Ισότητας»

 

 

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

(On the Basis of Sex)

 

  • Είδος: Βιογραφία
  • Παραγωγή: ΗΠΑ (2018)
  • Σκηνοθεσία: Μίμι Λέντερ
  • Με τους: Φελίσιτι Τζόουνς, Άρμι Χάμερ, Τζάστιν Θερού, Σαμ Γουότερστον, Κάθι Μπέιτς
  • Διάρκεια: 120’
  • Διανομή: Spentzos Film

 

Είναι πασιφανές, ότι οι Αμερικανοί μας διδάσκουν την βραχύσωμη ιστορία του έθνους τους μέσα από το σινεμά τους. Πιο πολλά γνωρίζουμε, εμείς οι Έλληνες, για πράγματα και πρόσωπα της βορειοαμερικανικής ηπείρου, παρά για  τους προγόνους και την ιστορία του τόπου μας. Η αλήθεια είναι ότι ο κινηματογράφος δεν διδάσκει ιστορία, αλλά γράφει την δική του ιστορία.

Έτσι λοιπόν, ακόμα ένα σημαντικό πρόσωπο του σύγχρονου αμερικανικού πολιτισμού, από το νομικό χώρο αυτή την φορά, φιγουράρει στην καινούργια ταινία της Μίμι Λέντερ («Χωρίς Αντάλλαγμα», «Ολέθρια Σύγκρουση», «Ο Ειρηνοποιός»), όπου η σκηνοθέτις άφησε για λίγο τα τηλεοπτικά πλατό για να ασχοληθεί με τα έργα και τις ημέρες της Ρουθ Μπάτερ Γκίνσμπεργκ.

Ποια είναι η εν λόγω κυρία διερωτάστε ευλόγως; Μα, η πρώτη γυναίκα νομικός που τόλμησε να πατήσει πόδι με τακούνι στην ανδροκρατούμενη, ισχυρή Αμερική και καθώς είναι δημοκρατικών, πολιτικών θέσεων, (όπερ φιλελεύθερη και μαχητική, ας πούμε) προώθησε την ισότητα των φύλων και των δικαιωμάτων των γυναικών, κερδίζοντας πολλαπλές νίκες ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου, φτάνοντας, μάλιστα, να αλλάξει «παλαιολιθικά» νομοσχέδια τα οποία είχαν γραφτεί και νομοθετηθεί από δημιουργίας του αμερικανικού έθνους. Δηλαδή, η γυναίκα να πάψει να είναι η εξαρτώμενη νοικοκυρούλα υπό της κηδεμονίας του δουλευτή, κουβαλητή ανδρός και να έχει την ίδια αντιμετώπιση και τα όμοια δικαιώματα από την πολιτεία. Το ευτράπελον είναι, ότι όχημα για τον αγώνα της, ως προς την αλλαγή του νομοσχεδίου, η δυναμική Ρουθ Μπάτερ Γκίνσμπεργκ χρησιμοποίησε την υπόθεση ενός καλοσυνάτου, ηλικιωμένου εργένη που περιποιόταν την ανήμπορη μητέρα του. Αμερικάνικα πράγματα…

Η Μίμι Λέντερ δεν φτιάχνει χαζές ταινίες. Τα έργα της είναι καλοβαλμένα (κορυφαίο γα μένα φιλμ της Λέντερ είναι η «Ολέθρια Σύγκρουση», ως ο αντίπους του μπλοκμπαστερικού Αρμαγεδδώνα) με την μόνη διαφορά, ότι ενώ είναι άρτιες τους λείπει η ψυχούλα, το καλό μαγείρεμα των συναισθημάτων και των εντάσεων όπως  λένε.

Και εδώ το ίδιο συμβαίνει, κάτι που οφείλεται μάλλον σε μια σημαντική παράλειψη από την κινηματογραφική βιογραφία της Ρουθ Μπάτλερ Γκίνσμπεργκ και είναι το ταξίδι της στην Σουηδία, που στην παγωμένη, ευρωπαϊκή χώρα και την έρευνα της στο κορυφαίο πανεπιστήμιο Λουντ της πόλης Σκάνια. Εκεί άλλαξε όλο το σκεπτικό της, καθώς βίωσε την έντονη παρουσία των γυναικών στα πολιτικά και τα κοινωνικά πράγματα της Σουηδίας. Σημαντική παράλειψη στο σενάριο από τον γραφιά Ντάνιελ Στιπελμαν. Αλλά όπως προαναφέραμε ο κινηματογράφος δεν διδάσκει ιστορία. 

Η Φελίσιτι Τζόουνς φοράει παλικαρίσια όλη την ταινία επάνω της, αλλά ο φακός της Λέντερ, κινείται σαν την flat line παλμογράφου με κάποιες μικρές ενδείξεις ζωής για να μην σε πιάσει το βαθύ χασμουρητό. Εάν τυχόν, κυρίες μου (καθότι το θέμα σας αφορά) τυχόν γείρετε δι ελάχιστον στου καραβιού την πλώρη προς δίλεπτους υπνάκους, λόγω των δικονομικών τερτιπιών, είμαι σίγουρος, πως ο 33χρονος, clean cut Αμερικανός παίδαρος  Άρμι Χάμερ (Να με Φωνάζεις με τ’ Όνομά Σου) θα σας κρατήσει ξάγρυπνες επί των επάλξεων του ενδιαφέροντος. Εκτός του ότι είναι πανέμορφος ο μπαγάσας, τα λέει και ωραία.       

Γυναίκα σε κόσμο ανδρών. Είναι η πραγματική ιστορία της  Ρουθ Μπάτερ Γκίνσμπεργκ (Φελίσιτι Τζόουνς – ενδιαφέρουσα) μιας αγωνίστριας δικηγόρου και νέας μητέρας, γεννημένης και μεγαλωμένης στο αλάνικο Μπρούκλιν της Νέα Υόρκης, που αντιμετώπισε πολλές αντιξοότητες, όπως ο καρκίνος του αγαπημένου της συζύγου στους όρχεις του, αλλά και μια σειρά από εμπόδια στον αγώνα της για ίσα δικαιώματα μεταξύ ανδρών και γυναικών.

Με σπουδές στη νομική σχολή του Χάρβαρντ και του Κολούμπια αρχές της δεκαετίας του ‘50, σύζυγος και μητέρα πριν ξεκινήσει το πανεπιστήμιο, όταν στην σειρά της ήταν μόνο τέσσερις φοιτήτριες σε μια εποχή που η Αμερική φρόντιζε τα τέκνα της με άφθονη τεστοστερόνη στην σκέψη της.

Είναι η μορφωμένη γυναίκα με έμφυτη την μαχητικότητα που τα βάζει με το ανδρικό κατεστημένο. Εύγευστο «δημοκρατικό» ορεκτικό, μέρες που είναι με τον Ντόναλντ στον προεδρικό θώκο των ΗΠΑ. Η νεαρή Ρουθ αναλαμβάνει μια «καμένη», όπως λένε, φορολογική υπόθεση μαζί με τον σύζυγό της, τον επίσης δικηγόρο Μάρτιν Γκίνσμπεργκ (Άρμι Χάμερ – καλός) με την ελπίδα ότι θα αλλάξει ο τρόπος που τα δικαστήρια αντιμετωπίζουν τις σεξουαλικές διακρίσεις και η καριέρα της θα αλλάξει τελείως πορεία.