fbpx

«Η άλλη, σχεδόν άγνωστη, ταινία για τον Freddie Mercury», γράφει ο Νάσος Καββαθάς

 

 

Νάσος Καββαθάς

Νάσος Καββαθάς

jokersbonus@yahoo.com

Bohemian Rhapsody movie: the gospel according to Brian May & Roger Taylor

Βρίσκομαι σε περίεργη θέση, αλλά τουλάχιστον: πρόκειται για ‘win-win’ situation. Εν ολίγοις: χαίρομαι μεν που «η ταινία για τον Freddie Mercury» έκανε και κάνει ντόρο, που πάει για τα Oscars, αν και δεν τη θεωρώ «καλή» σε τελική ανάλυση! (Την έχω δει 6-7 φορές ως τώρα – Διαβάστε την πρώτη γραπτή μου αντίδραση εδώ).

Τη θεωρώ «λίγη». Πρόχειρη. Επιφανειακή. Τη θεωρώ «φτηνή» για το καλλιτεχνικό μέγεθος του Freddie και προφανώς κομμένη και ραμμένη στα μέτρα των εναπομεινάντων Queen, Brian May και Roger Taylor, που, (λογικό είναι), στα 70 τους πουλάνε το stock.

Την παραγωγή τη θεωρώ μέτρια. Οι ηθοποιοί; Μια χαρά την κάνανε τη δουλειά τους πάνω στο άθλιο σενάριο. 

Είναι κάλπικη η εικόνα που δίνεται για τον Freddie.

Είναι η ιστορία ειπωμένη σύμφωνα με τον Brian May και Roger Taylor, μια χλιαρή χολιγουντιανή πατάτα, με ελάχιστο ζουμί: μια biopic σαν όλες τις άλλες, για το ομογενοποιημένο κοινό των Mall, των fast foods, τους σημερινούς επιφανειακούς προχειράνθρωπους.

Θεωρώ επίσης ότι ο Rami Malek δεν πρέπει να είχε την παραμικρή ιδέα περί Queen-Freddie Mercury πριν του προταθεί ο ρόλος, (δεν το θεωρώ κακό αυτό απαραίτητα). Ο Rami αντί για μίμηση του Freddie έπαιξε πρώτον ως Rami και δευτερον καθοδηγούμενος από τους σκηνοθέτες που θέλανε, προφανώς, να κάνουν μια biopic συνταγής.

Επειδή είναι καλός ηθοποιός το αποτέλεσμα είναι «αποδεκτό».

Η ταινία όμως είναι «το κατά May & Taylor ευαγγέλιο».

Τι; Αν θα άρεσε στον Freddie η ταινία;

Μπα!

Θα τους ξεμάλλιαζε!

Πάρτε λοιπόν την ταινία αυτή σαν ‘γκοφρέτα’, σαν συνθετικό χάμπουργκερ.

Όπως και το τωρινό line-up των περιοδευόντων “Queen+”, με ένα “American idol” ανδρείκελο να γαυγίζει τα hits.

O χρόνος θα την κρίνει καλύτερα, ενώ τώρα παίζει ακόμα όλος αυτός ο ενθουσιασμός, τα promotion, οι μεγαλοστομίες. Tα hits και το πάντα ισχυρό icon status του Freddie είναι που κόψανε τα εισιτήρια, κάνοντας την εν λόγω ταινία ένα από τα πιο «πετυχημένα biopic» ως τα σήμερα.

Για το μόνο που χαίρομαι είναι που όλη αυτή η φιέστα φέρνει τον Freddie κοντύτερα στην πλέμπα.

Η άλλη ταινία:

«The Freddie Mercury Story – Who wants to live forever»

Τηλεταινία του 2016, (βλ. Link  δεξιά).

Στην αρχή προφανέστατα η ταινία πρέπει να είχε τον τίτλο «The Great Pretender», συμπίπτοντας με μια πολυτελή φωτογραφική έκδοση υπό τον ίδιο τίτλο που κυκλοφόρησε επίσης τότε. Και εντέλει, προφανώς, για να δώσει το οκ ο Brian May, ο τίτλος της τηλεταινίας άλλαξε σε «Who wants to live forever».

Εδώ λοιπόν έχουμε μια τηλεταινία-ντοκιμαντέρ, μισό-μισό: υπάρχουν δηλαδή και συνεντεύξεις, και original υλικό, αλλά και δραματοποιημένα μέρη, με ηθοποιούς, ένα doc-fiction, δηλαδή.

Βέβαια, το budget είναι χαμηλό, αλλά η ταινία είναι τίμια.

Το κύριο βάρος πέφτει στις δραματικές τελευταίες μέρες του Freddie.

Toν Freddie υποδύεται o Jοhn Blunt, ένας σωσίας του Freddie και τους υπόλοιπους Queen τους υποδύονται οι υπόλοιποι της (κακής!) Tribute μπάντας του, των Killer Queen! (Sorry, αλλά «ευθύμησα» μέχρι δακρύων βλέποντας μερικά τους βίντεο).

Κοίτα όμως που παρά τις ταπεινές καταβολές της ταινίας, το τελικό value-αποτέλεσμα χτυπάει αρκετούς απ’ τους στόχους. Ως ντοκιμαντέρ πρώτα απ’ όλα μπαίνει σε «ύδατα» που άλλα ντοκιμαντέρ δεν τόλμησαν. Και ως ταινία-ταινία: ο Blunt καταρχήν είναι πειστικότερος.

Αυτόν έπρεπε να βάλουν και στην ταινία για τα multiplex.

Και εκεί που η ταινία με τον Malek είναι σχεδόν ..ομοφοβική, (είναι!!!), εδώ τα πράγματα είναι no holds barred. Πολύ πιο ρεαλιστικό αποτέλεσμα, σε αντίθεση με την ταινία που πάει να σηκώσει Oscars: 1ου Αντρικού ρόλου, Καλύτερης ταινίας κλπ.

Να λοιπόν, έτσι λειτουργεί ο φαύλος κύκλος:

Το προϊόν που υπερδιαφημίζεται παγκοσμίως από τα μέσα: δοξάζεται και κονομάει.

Το άλλο προϊόν, που έχει καλύτερο value, θα παραμεληθεί.

Πρέπει να πω επίσης, ότι αυτή η τηλεταινία-ντοκιμαντέρ λοιδορήθηκε από ένα ελεγχόμενο μέρος των μέσων, κυρίως λόγω της low budget παραγωγής της. Αλλά και η ταινία Bohemian Rhapsody έχει κακολογηθεί -δικαιολογημένα- κυρίως λόγω του άθλιου σεναρίου. Η ταινία «Bohemian Rhapsody» παρακολουθεί τον Freddie από τότε που συνάντησε τους Brian & Roger και πάει μέχρι το Live Aid, ενώ η ταινία «The Freddie Mercury Story – Who Wants to live Forever» περιγράφει τα τελευταία χρόνια της ζωής του.  

Και τέλος όσον αφορά την ταινία «Bohemian Rhapsody», έτσι κι αλλιώς, το Oscar είναι ένα «πέτσινο», «τσίγκινο» βραβείο: έχουν δοθεί Oscars και σε χειρότερες ταινίες.

Δείτε το «The Freddie Mercury Story – Who Wants to live Forever» και το ξανασυζητάμε.