fbpx

Ηρώ Σκάρου: μια μικρή κουβέντα στο Intownpost με την Τίνα Πανώριου

Τίνα Πανώριου

Τίνα Πανώριου

panoriout@gmail.com

 «…Οι Ικαριώτες ειδικά γνωρίζουν καλά το νόημα της φιλοξενίας και της αλληλεγγύης.  Διακρίνονται από χαλαρότητα ξέρουν όμως και να γλεντάνε με αυθορμητισμό και ορμητικότητα»

Η Ηρώ Σκάρου κατάγεται από την Ικαρία. Μεγάλωσε στη Σύρο και την Αθήνα. Όσο σπούδαζε φιλοσοφία έκανε μεταφράσεις και δίδασκε αγγλικά. Εργάστηκε ως κειμενογράφος και δημοσιογράφος. Μπήκε στον χώρο των πολυεθνικών με ένα μεταπτυχιακό στο μάρκετινγκ. Βγήκε με μια εκπαίδευση στη διδασκαλία της γιόγκα. Σήμερα διδάσκει και συνεχίζει να διδάσκεται.

Διηγήματά της έχουν εκδοθεί σε συλλογικούς τόμους. Αυτό είναι το πρώτο της ατομικό έργο.

Διηγήματα τον αριθμό 21 περιλαμβάνει το βιβλίο σας. 21 ιστορίες που βγάζουν μικρές κραυγές απόγνωσης. Κι αναρωτιέμαι:  Μια τόσο νέα κι ωραία κοπέλα όπως εσείς πως βγάλατε τόσο πόνο;

Καταρχάς ευχαριστώ για τις φιλοφρονήσεις. Τώρα, σε ό,τι αφορά την απόγνωση που εισπράττετε, μπορεί η ίδια να μην την έχω βιώσει, την αντιλαμβάνομαι όμως γύρω μου.  Φυσικά τα θέματα για τα οποία γράφω με απασχολούν. Οι αντιφάσεις των ανθρώπινων σχέσεων – οικογενειακών, φιλικών, ερωτικών, η σχέση μεταξύ παρελθόντος και παρόντος, η ταυτότητα και το πώς αυτή δημιουργείται. Αυτές οι ιστορίες μ’ ενδιαφέρουν κι έτσι τις γράφω παίρνοντας ως βάση ένα γεγονός που μου είπαν ή παρατήρησα η ίδια και στη συνέχεια επινοώ τις ειδικές λεπτομέρειες. Προσπαθώ να έχω τη ματιά ενός ουδέτερου παρατηρητή. Μου αρέσει να φωτίζω το γεγονός από κάποιες μόνο πλευρές και να αφήνω τις υπόλοιπες καθώς και τα συμπεράσματα στους αναγνώστες.

«Μια Χαρά» είναι ο τίτλος του έργου σας. Πόσο παραπλανητικό όμως το περιεχόμενο;

Φυσικά, η έκφραση «Μια Χαρά» χρησιμοποιείται στον τίτλο ειρωνικά. Πόσες φορές όμως την ακούμε ή και τη λέμε όταν τα πράγματα δεν είναι καθόλου μια χαρά. Μόνο και μόνο για να διασκεδάσουμε ανησυχίες και αρνητικά συναισθήματα.

Ως χαρακτήρας εσείς, στην δική σας ζωή είστε απαισιόδοξη ή απλά παρατηρείτε και καταγράφετε τη σκοτεινή πλευρά των πραγμάτων μόνο στα γραπτά σας;

Είμαι αισιόδοξη, με την έννοια ότι  ακόμη κι όταν τα πράγματα δεν είναι «μια χαρά», δεν απογοητεύομαι αλλά συνεχίζω να θέτω στόχους και να κινούμαι προς αυτούς.  Δυστυχώς όμως είναι πολλοί αυτοί που βλέπουν το ποτήρι μισοάδειο και δεν κάνουν τίποτα για να το γεμίσουν. Γι’ αυτούς τους ανθρώπους γράφω. Πιστεύω όμως, πως μέσα από μια μικρή καταστροφή μπορεί κάποιος να βγει αναγεννημένος. Η συνειδητοποίηση και μόνο  των ελλείψεών μας μπορεί να μας κάνει καλύτερους. Αγαπημένος αφορισμός του  Φρήντριχ  Σλέγκελ: «Οι ίδιες οι ελλείψεις μας είναι και οι ελπίδες μας».

Πως πήρατε την απόφαση να μοιραστείτε μαζί μας αυτές τις ιστορίες, το σκεφτόσασταν καιρό;

Δεν το σκεφτόμουν καιρό. Αυτά τα διηγήματα γράφτηκαν σε διάστημα ενάμιση περίπου χρόνου. Και αποφάσισα να τα μοιραστώ έπειτα από παρότρυνση· πρώτα δικών μου ανθρώπων που διάβασαν τις ιστορίες μου και τις αξιολόγησαν θετικά κι ύστερα από συγγραφείς και δάσκαλους δημιουργικής γραφής που με καθοδήγησαν και με ενθάρρυναν.

Γεννηθήκατε στην λιγάκι «ηρωοποιημένη» Ικαρία, μεγαλώσατε και στη Σύρο. Η θάλασσα δηλαδή είναι εντός σας. Τα αγαπάτε λίγο παραπάνω τα δυο αυτά νησιά, έχουν «γράψει» μέσα σας;

Στη Σύρο έζησα τα πιο χαρούμενα παιδικά μου χρόνια. Από την Ικαρία κατάγομαι και την επισκέπτομαι κάθε καλοκαίρι. Αγαπώ τα νησιά λίγο περισσότερο από τα υπόλοιπα μέρη της χώρας μας, νομίζω επειδή είναι αυτόνομες υπάρξεις. Γι’ αυτό και οι άνθρωποί τους έχουν κάτι το διαφορετικό. Μέσα σε μια περιορισμένη κοινότητα δεν υπάρχει χώρος για τυπικότητες. Οι Ικαριώτες ειδικά γνωρίζουν καλά το νόημα της φιλοξενίας και της αλληλεγγύης.  Διακρίνονται από χαλαρότητα ξέρουν όμως και να γλεντάνε με αυθορμητισμό και ορμητικότητα. Όποτε βρίσκομαι λοιπόν στο νησί μου βιώνω λίγο περισσότερο τη γονιδιακή πραότητα, μου δίνεται όμως και η ευκαιρία να διασκεδάσω και το κυριότερο να έρθω σε αληθινή επαφή με τους γύρω μου και τη φύση.

Η Ηρώ Σκάρου με το σκηνοθέτη Κώστα Γαβρα και τον συγγραφέα Άρη Σφακιανάκη

«…Είμαι ευγνώμων που μπορώ να διδάσκω και να διδάσκομαι παράλληλα»

Το βιβλίο «Μια Χαρά Είναι» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Γκοβόστη

Έχετε σπουδάσει φιλοσοφία έχετε δουλέψει στο μάρκετινγκ, έχετε αγαπήσει τη γιόγκα. Και τώρα γράφετε. Τα σχέδια σας τα επόμενα τι περιλαμβάνουν;

Γράφω από νεαρή ηλικία. Παράλληλα, ασχολούμουν και με άλλες δραστηριότητες, αθλητικές και καλλιτεχνικές, αναζητώντας τρόπους έκφρασης και επικοινωνίας.  Και αρκετές από αυτές τις εξέλιξα· πάντα μέσα από εντατική άσκηση και μαθητεία. Σε ό,τι αφορά τις σπουδές μου και την επαγγελματική μου πορεία, είναι αλήθεια ότι έχω κάνει μέσα στα χρόνια αρκετές και σημαντικές αλλαγές. Κι αυτό συνέβη γιατί έκανα και κάνω συχνά αυτοαξιολόγηση και επαναπροσδιορισμό στόχων. Προσπαθώ καθώς εξελίσσομαι να προσαρμόζω τα δεδομένα γύρω μου. Δεν συνηθίζω να κάνω μακρόπνοα σχέδια, στους άμεσους στόχους μου, όμως περιλαμβάνεται σίγουρα περισσότερη άσκηση.

Μια κανονική μέρα σας πως είναι; Διαφορετική συχνά, η ακολουθείτε μια κανονικότητα;

Υπάρχει μια κανονικότητα με την έννοια ότι κάθε μέρα θα κάνω τα προγραμματισμένα μου μαθήματα και διαφορετική καθώς όταν δουλεύεις με ανθρώπους η κατάσταση είναι πάντα δυναμική. Είμαι ευγνώμων που μπορώ να διδάσκω και να διδάσκομαι παράλληλα.

Η παρουσίαση του πρώτου σας έργου έγινε σε ένα «ντιστεγκέ» μαγαζί του κέντρου. Πως και έτσι και όχι κάπου αλλού  πιο- όχι- τόσο – «φωτισμένα»

Ήθελα η πρώτη μου παρουσίαση να είναι μια γιορτή, ένα πάρτι με τους φίλους μου και την οικογένειά μου. Το Salon de Bricolage που με φιλοξένησε είναι ένας ιδιαίτερος, ατμοσφαιρικός χώρος που εκτός από τη ψυχαγωγία που προσφέρει στα μέλη του προωθεί την τέχνη μέσω εκθέσεων εικαστικού χαρακτήρα και παρουσιάσεων βιβλίων. Ταίριαζε απόλυτα με αυτό που είχα στο μυαλό μου και το αποτέλεσμα δικαίωσε πιστεύω την επιλογή μου. Ήταν μια ξεχωριστή βραδιά για μένα και τους καλεσμένους μου.

Και τα φετινά Χριστούγεννα πέρασαν πιά. Πως αισθάνεστε γενικά στις γιορτές; Γλυκά ή μελαγχολείτε λιγάκι;

Γνωρίζω ότι τα Χριστούγεννα είναι στατιστικά η πιο πιθανή περίοδος να βιώσει κάποιος κατάθλιψη κι αυτό μπορεί να οφείλεται στη μοναξιά, τον απολογισμό της χρονιάς που πέρασε, στην εμπορευματοποίηση των γιορτών σε συνάρτηση με την οικονομική κρίση. Για μένα οι ημέρες αυτές είναι χαρούμενες. Μου έδωσαν και πάλι  την ευκαιρία να γιορτάσω  ουσιαστικές σχέσεις με τους αγαπημένους μου, την οικογένεια και τους φίλους μου. Και παρότι με κουράζουν, μου αρέσουν τα ψώνια, οι ετοιμασίες, τα φαγητά και οι επισκέψεις.