fbpx

banner αεροδρομίου

«Δόκτωρ Ύπνος»

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

(Doctor Sleep)

 

 

  • Είδος: Τρόμος, δράση
  • Παραγωγή: Η.Π.Α. (2019)
  • Σκηνοθεσία : Μάικ Φλάναγκαν
  • Με τους: Γιούαν ΜακΓκρέγκορ, Ρεμπέκα Φέργκιουσον, Κάιλεχ Κάραν, Κλιφ Κέρτις Νατάλια Ρέγιες
  • Διάρκεια: 153’
  • Διανομή: Tanweer

Με αρκετά ψυχολογικά τραύματα από την εξωφρενική, παιδική εμπειρία του στο ξενοδοχείο «Overlook», ο Ντάνι Τόρανς (Γιούαν ΜακΓκρέγκορ – καλός) προσπαθεί να βρει την εσωτερική του ηρεμία. Αλκοολικός και κοινωνικά χαμένος, σε μια αναπάντεχη, μεταφυσική συνάντηση με την μικρή και θαρραλέα Άμπρα (Κάιλεχ Κάραν – καλή), θα αλλάξει η ζωή του.

Η Άμπρα διαθέτει τις ίδιες ακριβώς πνευματικές ιδιότητες με τον Ντάνι, την γνωστή ως «λάμψη» και οι δυο τους θα επιστρατεύσουν τις δυνάμεις τους για να αντιμετωπίσουν την δαιμονική Rose the Hat (Ρεμπέκα Φέργκιουσον – καλή), την αρχηγό μιας συμμορίας μεταφυσικών δολοφόνων, με την ονομασία «The True Knot» (ο Δεσμός), που αναζητούν προικισμένους ανθρώπους με υπερφυσικές δυνάμεις, απλά για να «ρουφήξουν» την αύρα τους και να γίνουν αθάνατοι.

Να θεωρήσουμε, πως αυτή η ταινία – βασιζόμενο το σενάριο στο ομότιτλο βίβλο (ημερομηνία έκδοσης 2013) -, είναι ο απόλυτος «εξορκισμός» του Στίβεν Κινγκ στην ταινία του Στάνλεϊ Κιούμπρικ. Οι λάτρεις της «Λάμψης» του 1980, γνωρίζουν, πάραυτα, την επί δεκαετιών διαμάχη ως προς την αντιπάθεια που τρέφει ο Κινγκ στον Κιούμπρικ, λόγω της «άστοχης» σεναριακής, διαχείρισης των χαρακτήρων του βιβλίου από τον αξέχαστο σκηνοθέτη, κάτι που ο συγγραφέας δεν «χώνεψε» ποτέ και, μάλιστα, ποτέ δεν το συγχώρεσε στον Στάνλεϊ, καθώς το μυθιστόρημα εμπεριέχει πλείστα βιογραφικά στοιχεία του Κινγκ, όπως ο αλκοολισμός του, τα οποία ο σκηνοθέτης, αυτοκρατορικά, τα μετέθεσε στον κάλαθο των αχρήστων. Η «Λάμψη» του Στάνλεϊ Κιούμπρικ, πάντως είναι το φιλμ ορόσημο στο κινηματογραφικό είδος του μεταφυσικού τρόμου, παρότι ο Κίνγκ γεννά φλύκταινες στο άκουσμα της.    

Να, λοιπόν και η συνέχεια της, που οι φανατικοί του συγγραφέα περιμένουν να απολαύσουν. Άλλο στόρι και άλλο ύφος. Αναλογιστείτε μόνο το δυσβάσταχτο βάρος και την πίεση μεγατόνων που ένοιωσε ο Αμερικανός Μάικ Φλάναγκαν όταν σκηνοθετούσε το sequel ενός θέματος, που ο κατά τα άλλα ο προσηνής και συνεργάσιμος Στίβεν Κινγκ, προφανώς θα φιλούσε καραούλι μην και συμβούν στον «Doctor Sleep» τα ίδια παρατράγουδα με αυτά της «Λάμψης». Η συγγραφή του βιβλίου, ως συνέχεια, είναι εμφανώς μια εσωτερική εντολή του Κινγκ, ένας φόρος τιμής για να δικαιώσει το αγαπημένο του πρώτο μέρος, που «κακόπεσε» κινηματογραφικά στα χέρια του Στάνλεϊ Κιούμπρικ.   

Ο Φλάναγκαν με αυτή την ταινία δεν αγγίζει παρθενικά τα «ιερά» γραπτά του μετρ του τρόμου. Σκηνοθέτησε ικανοποιητικά το νετφλιξιακό «Το Παιχνίδι του Τζέραλντ», ενώ οι περγαμηνές του πίσω από τον φακό μαρτυρούν κινηματογραφιστή που εργάζεται αποκλειστικά στο σινεμά του τρόμου: («Ouija: Η Πηγή του Κακού», «Somnia», «Hush», «Ο Καθρέφτης της Κολάσεως»), συνοδεύοντας, μάλιστα, τις ταινίες του τόσο στη σεναριακή εκπόνηση, όσο και στην επίπονη δουλειά του μοντάζ. Έτσι και εδώ, στην μεταφορά του βιβλίου σε σενάριο και στο μοντάζ ηγείται ο ίδιος ο σκηνοθέτης και δεν τα πηγαίνει διόλου άσχημα, καθώς όλες οι ταινίες που αφορούν τον Κινγκ ως προς την παράδοξη και μεταφυσική τους γραφή, κινηματογραφικά είναι, άπασες, προβληματικές, έως αποτυχημένες.

Οι ερμηνείες είναι συμπαγείς, η φωτογραφία του Μάικλ Φιμογκνάρι άψογη και η σεκάνς του φινάλε στο γνωστό, ορεινό ξενοδοχείο «Overlook», για τους παλαιότερους, θα οργανώσει ένα νοσταλγικό ταξίδι ήχου και εικόνας στην, τότε, παράνοια του Τζακ Τόρενς. Το σίγουρο είναι, ότι δεν θα ενταχθείτε στην ψυχρή και ανατριχιαστική, κιουμπρικιανή ατμόσφαιρα της προ 39ετίας «Λάμψης», αλλά σε μια μοντέρνα, καλοστημένη ταινία τρόμου, που τα στοιχεία της πλοκής διαθέτουν την απαιτούμενη θριλερική αγωνία και η δράση της χαϊδεύει με άποψη και διακριτικά την διαλεκτική και το στιλ των «X-Men», αλλά και του υπέροχου, τηλεοπτικού «Sense 8».

Πάντως, αυτά που ο Κίνγκ θέλει να περάσει στο μεγάλο πανί, και αφορούν το κτίσιμο των χαρακτήρων, ο Φλάναγκαν τα υπηρετεί ευλαβικά και με ζήλο. Σε μια περίοδο που το κινηματογραφικό είδος του τρόμου βρίσκεται σε κωματώδη κατάσταση ο «Δόκτωρ Ύπνος» είναι μια καλή πρόταση, που δεν «κοιμάσαι».

Αξιολόγηση Ταiνιας

* * * * *  Αριστούργημα * * * * Εξαιρετική * * * Ενδιαφέρουσα * * Προβληματική * Αδιάφορη @ Κάκιστη