fbpx

banner αεροδρομίου

 

«Διαφυγή»

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

(Crawl)    

 

 

  • Είδος: Περιπέτεια
  • Παραγωγή: ΗΠΑ, Σερβία, Καναδάς (2019)
  • Σκηνοθεσία: Αλεξάντερ Αζά
  • Με τους: Κάγια Σκοντελάριο, Μπάρι Πέπερ
  • Διάρκεια: 87’
  • Διανομή: Odeon

Σφοδρός τυφώνας χτυπά τη Φλόριντα και η Χέιλι (Κάγια Σκοντελάριο) αγνοεί τις εντολές εκκένωσης για να αναζητήσει τον αγνοούμενο πατέρα της (Μπάρι Πέπερ). Τελικά, τον εντοπίσει σοβαρά τραυματισμένο στο υπόγειο του πατρικού της και οι δυο τους θα παγιδευτούν από τα ορμητικά νερά που πλημμυρίζουν όλο και περισσότερο το παραποτάμιο σπίτι.

Ο χρόνος που τους απομένει για να ξεφύγουν από την ισχυρή καταιγίδα εξαντλείται. Η Χέιλι και ο πατέρας της ανακαλύπτουν, ότι η ανερχόμενη στάθμη των υδάτων έφερε στην πόλη αλιγάτορες, που, αν μη τι άλλο, είναι απίστευτα πεινασμένοι.

Ο 41χρονος, Παριζιάνος Αλεξάντρ Αζά ήταν από τους πολλά υποσχόμενους σκηνοθέτες, από τους πιονέρους, θα λέγαμε, του ακραίου, γαλλικού τρόμου, μιας νέας μορφολογίας στο σινεμά της φρίκης, που με την «Υπερένταση» του 2003 (Haute Tension) άνοιξε νέους ορίζοντες στο κινηματογραφικό είδος. Τράβηξε κατά Χόλιγουντ μεριά και το 2006 το γεμάτο ένταση και τρόμο  «Αίμα στους Λόφους» με τον Τεντ Λιβάιν και την Κάθλιν Κουίνλαν κατέδειξε, πως, πραγματικά, ο Αζά δεν ήταν ένα πυροτέχνημα γαμήλιας νύχτας. Δυστυχώς, όμως, η συνέχεια δεν ήταν τόσο ελπιδοφόρα, για το κοινό του, κατασκευάζοντας, τελικά, μέτριες ταινίες τρόμου, χαμηλώνοντας κατά πολύ τον πήχη με τα τρισδιάστατα, εξωφρενικά «Πιράνχας» τού 2010.

Η διαφορετική αίσθηση του b-movie, που είχε δημιουργήσει με το γαλλικό αεράκι στην θεματολογία του μετασχηματίστηκε σε αποπνικτική ατμόσφαιρα επαναλαμβανόμενης ερημιάς δίχως έμπνευση. Εδώ, όμως, στην παραγωγή βρίσκεται ο σκηνοθέτης Σαμ Ράιμι («Νεκρός την Αυγή», «Ένα Απλό Σχέδιο», «Darkman», «Ο Στρατός του Σκότους», «Γρήγορη και Θανάσιμη», αλλά και σκηνοθέτης των τριών πρώτων «Spiderman» με τον Τόμπι Μαγκουάιαρ), οπότε το θέμα αποκτά ενδιαφέρον.

Και έχει ενδιαφέρον η ταινία, για τους φανατικούς του είδους, που παρακολουθούν ταινίες με σαρκοφάγα θηλαστικά της γης να κατασπαράζουν ανθρώπους. Ο Αζά ναι μεν ακολουθεί το πατρόν ανάλογων ταινιών, αλλά είναι αρκετά πειθαρχημένος, πιο μυαλωμένος και η σκηνοθεσία του απελευθερώνεται αρκετά στο βιβλικό σκηνικό που έχει στήσει.

Η αγωνία παίζει στα σωστά επίπεδα, υπάρχει το απαραίτητο κλειστοφοβικό στοιχείο, το αίμα αναβλύζει άφθονο στα νερά της καταποντισμένης Φλόριντα, οι ψηφιακοί αλιγάτορες πείθουν και ο Αζά χρησιμοποιεί έξυπνες και εύκαμπτες ιδέες κινηματογράφησης για να αυξήσει το αιματοβαμμένο της υπόθεσης, που ξεκινάει από τις μασέλες του αλιγάτορα και των λοιπών πεινασμένων υδρόβιων ερπετών.

Αν και έχουμε δει αρκετές μπιμουβιές με σαρκοφάγα κτήνη, ο βασιλέας όλων φυσικά είναι το «Jaws» του Σπίλμπεργκ και ελάχιστα πίσω του η πριγκίπισσα «Όρκα, Η Φάλαινα Δολοφόνος» του Μάικλ Άντερσον σε πιο καλλιτεχνικό ύφος. Η «Διαφυγή» του Αλεξάντρ Αζά, είναι ένα καλοστεκούμενο animal splatter, καθώς αρκετά χρόνια είχε να κάνει την εμφάνιση του στη μεγάλη οθόνη το συγκεκριμένο είδος και να διατηρεί το ενδιαφέρον του θεατή. Εάν δεν κάνω λάθος το γιγαντιαίο φίδι του Αμαζονίου «Ανακόντα» του Λούις Λιόσα ήταν η τελευταία φορά, που, τέλος πάντων, είδαμε κάτι που να αξίζει.                

Αξιολόγηση Ταiνιας

* * * * *  Αριστούργημα * * * * Εξαιρετική * * * Ενδιαφέρουσα * * Προβληματική * Αδιάφορη @ Κάκιστη