fbpx

banner αεροδρομίου

 

«…Για Πάντα»

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

 

 

  • Είδος: Ερωτική, δραματική
  • Παραγωγή: Ελλάδα (2019)
  • Σκηνοθεσία : Γιάννης Παπαδάκος
  • Με τους: Γιάννης Τσιμιτσέλης, Κατερίνα Γερονικολού, Όλγα Δαμάνη, Χάρης Μαυρουδής, Ευγενία Σαμαρά, Πένυ Αγοραστού, Αντιγόνη Νάκα, Σπύρος Κυριάκος, Στέργιος Αντούλας.
  • Διάρκεια: 111’
  • Διανομή: Village Films

O Πέτρος (Γιάννης Τσιμιτσέλης) είναι ένας επιτυχημένος σεφ με άστατη ερωτική και αισθηματική ζωή. To παιδικό παρελθόν του, το γεμάτο από ενδοοικογενειακή βία στιγμάτισε την αισθηματική του ζωή, με αποτέλεσμα να κινείται στα λειβάδια των εφήμερων σχέσεων, των αγοραίων γυναικών και των πληρωμένων ερώτων, βλέποντας την δέσμευση σαν τον χειρότερο εφιάλτη του. Αγοράζει βινύλια από δεύτερο χέρι και είναι αφοσιωμένος στο δικό του εστιατόριο που χαίρει εκτίμησης.

Η Ζωή (Κατερίνα Γερονικολού) είναι η ρομαντική, ισορροπημένη κοπέλα που ράβει παιδικά κουστούμια φανταστικών ηρώων, δίνοντας ζωή και χαρά στις επιθυμίες των μικρών ανθρώπων, αγοράζει μεταχειρισμένα βιβλία και αγαπάει την δουλειά της. Οι δυο αυτοί άνθρωποι συναντώνται τυχαία και ξεκινούν μια ερωτική σχέση όλο πάθος, αλλά η άρνηση του Πέτρου να δεσμευτεί μοιάζει με αξεπέραστο εμπόδιο.

Οι δυο νέοι, Έλληνες ηθοποιοί, σύντροφοι και στην ζωή, ο Γιάννης Τσιμιτσέλης και η Κατερίνα Γερονικολού συναντώνται κινηματογραφικά και ερμηνεύουν τον Πέτρο και την Ζωή, αντιστοίχως, στο ριμέικ της τούρκικης ταινίας «Issiz Adam», του Τσαγκάν Ιρμάκ, που προβλήθηκε στις ελληνικές αίθουσες το 2008, με τον τίτλο «Πάντα Μόνος».

Ο σκηνοθέτης Γιάννης Παπαδάκος των «κανιβαλιστικών» προγαμιαίων «Bachelor 2» και «Bachelor 3», αφήνει το τηλεοπτικό μπόλι της προχειροκαφρίλας στην άκρη και μαζί με τον Γιάννη Τσιμιτσέλη, που είναι υπεύθυνος για την διασκευή του σεναρίου, φτιάχνει κάτι το κινηματογραφικό, που έχει, βρε παιδί μου, σώμα και νευρικό σύστημα ικανό να το παρακολουθήσεις. Ριμέικ είναι και όχι πρωτογενής ιδέα το σενάριο, οπότε ο σκηνοθέτης με προσοχή αντιγράφει πλείστες σκηνές του τούρκικου πρωτότυπου έργου και τις προσαρμόζει στην ελλαδική πραγματικότητα, που σε λίγο δεν θα απέχει και πολύ από την τουρκική από τα τόσα τηλεοπτικά σίριαλ, της όμορης χώρας, που παρακολουθεί ο Έλληνας.

Η ταινία δεν είναι από αυτές που θέλεις να φύγεις στο πρώτο δεκάλεπτο γιατί δεν αντέχεται, ούτε όμως να κουτρουβαλιαστείτε στις άκαρπες πλαγιές των συγκρίσεων με τις αντίστοιχες ταινίες του Χριστόφορου Παπακαλιάτη.

Παρότι είναι εμφανής η σεναριακή αδυναμία στην περιφερειακή στήριξη των δυο χαρακτήρων η ταινία βλέπεται μια χαρά, έως το τέλος της. Είναι μοδάτη, τρυφερή, βγάζει συγκίνηση, ειδικά στο φινάλε, διαθέτει soundtrack με φροντισμένη επιλογή τραγουδιών και είναι ενταγμένη στο σύγχρονο πνεύμα της παραγωγής του κινηματογραφικού είδους. Ο Γιάννης Παπαδάκος με το «…Για Πάντα» αλλάζει αεροδιάδρομο και προσπαθεί, όσο μπορεί, να αποδιώξει το τηλεοπτικό φάντασμα από τον κινηματογραφικό του φακό, πλασάροντας μια υπέροχα, φωτογραφημένη Αθήνα, αποφεύγοντας, επιτέλους, τα θλιβερά και μίζερα σημεία της. Οι δυο πρωταγωνιστές είναι φρέσκοι, άψογοι, συμμετέχουν στο σενάριο, δένουν μεταξύ τους και γουστάρουν που είναι μαζί, παρότι ο ρόλος είναι κόντρα στον Γιάννη Τσιμιτσέλη, καθότι τον έχουμε συνηθίσει στις ανάλαφρες κωμωδίες. Τώρα, τα διάφορα συγκρίσιμα μεγέθη με άλλες ταινίες, όπως ανέφερα παραπάνω, ας τα αφήσουμε στην άκρη γιατί, τελικά, δεν βγάζουν νόημα, μόνο κακό κάνουν και σπρώχνουν ακόμα πιο πίσω στο έρεβος το ελληνικό σινεμά και τις όποιες, πραγματικά, φιλότιμες προσπάθειες του.  

Αξιολόγηση Ταiνιας

* * * * *  Αριστούργημα * * * * Εξαιρετική * * * Ενδιαφέρουσα * * Προβληματική * Αδιάφορη @ Κάκιστη