fbpx

banner αεροδρομίου

 

«Βόμβα»

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

(Bombshell)

 

 

  • Είδος: Κοινωνικό
  • Παραγωγή: Η.Π.Α, Καναδάς (2019)
  • Σκηνοθεσία : Τζέι Ρόουτς
  • Με τους: Σαρλίζ Θερόν, Νικόλ Κίντμαν, Μάργκο Ρόμπι, Τζον Λίθγκοου, Μάλκομ ΜακΝτάουελ
  • Διάρκεια: 108’
  • Διανομή: Spentzos Film

Τα γεγονότα του σκανδάλου που ξέσπασε στο μεγαθήριο των αμερικανικών Μ.Μ.Ε. της  τηλεοπτικής Fox και αφορούσε τις καταγγελίες για σεξουαλική παρενόχληση. Οι διάσημες γυναίκες δημοσιογράφοι, η news anchor Μέιγκαν Κέλι (Σαρλίζ Θερόν – καλή!) και η παρουσιάστρια Γκρέτσεν Κάρλσον (Νικόλ Κίντμαν – καλή), μηνύουν τον κραταιό Ρότζερ Έιλς (Τζον Λίθγκοου – πολύ καλός), τον εμβληματικό ιδρυτή και διευθύνοντα σύμβουλο του τηλεοπτικού δικτύου Fox News, ότι οι σχέσεις του εργοδότη με τους υπαλλήλους του ξεπερνούσαν τα αυστηρά επαγγελματικά όρια, φτάνοντας εκβιαστικά και απροκάλυπτα στο σύμπαν των ανήθικών προτάσεων και πράξεων.

Με τις δυο υποψηφιότητες υπό μάλης, για την Χρυσή Σφαίρα του Α’ Γυναικείου Ρόλου στην Σαρλίζ Θερόν και στην Μαργκότ Ρόμπι για τον Β’ Γυναικείο Ρόλο, η ταινία του Αμερικανού σκηνοθέτη του «Austin Powers», Τζέι Ρόουτς, επίσης δημιουργού των δυο επιτυχημένων κωμωδιών «Γαμπρός της Συμφοράς», αλλά και του υπέροχου «Trumbo», κατεβαίνει στο σιρκουί των βραβείων, καταλήγοντας, πιθανώς, μέχρι την μεγάλη βραδιά της οσκαρικής τελετής.

Είναι από τις ταινίες που στην παρούσα κατάσταση της πολιτικής σκληροπυρηνικής Tramp-era Αμερικής, οι «δημοκρατικοί» στήνουν χορούς και πανηγύρια, αντάμα με το κίνημα των #MeToo, περί σεξουαλικών παρενοχλήσεων στους διάφορους επαγγελματικούς στίβους. Με εμφανή τον μισογυνισμό και την εκμετάλλευση της θηλυκής παρουσίας, όταν αυτή είναι εκτεθειμένη στα φώτα της δημοσιότητας, η ταινία ξεδιπλώνει το πρώτο μεγάλο σκάνδαλο των σεξουαλικών παρενοχλήσεων στο εφήμερο σύμπαν της τηλεόρασης, λίγο πριν «σκάσει» το άλλο, τρανταχτό όνομα του μεγάλο-παραγωγού του Χόλιγουντ, Τζέφρι Έπσταϊν. Ο ιδρυτής του τηλεοπτικού δικτύου της Fox News, ο «βασιλιάς» Ρότζερ Έιλς, μαζί και τα λογής βίτσια του, ένα από αυτά είναι και η σκοποφίλια – ίδιο με το βίτσιο του Άλφρεντ Χίτσκοκ – έπειτα από την απόφαση της «ριγμένης» δημοσιογράφου Γκρέτσεν Κάρλσον, τοποθετείται στα δικηγορικά γραφεία και έπειτα στο ικρίωμα της αποκαθήλωσης του.

Ναι, το δίνει ξεκάθαρα η ταινία, ότι η διαδικασία της πτώσης του Έλις ξεκίνησε εκδικητικά από μια αδικημένη δημοσιογράφο, που της άλλαξαν την ώρα μετάδοσης της εκπομπής της, αλλά και του ανθρώπινου φθόνου που κυοφορούσε μέσα της, βλέποντας την συνάδελφό της, την έξυπνη  και μοντέρνα Μέιγκαν Κέλι να συντονίζει εύρυθμα το σημαντικό, πολιτικό debate με τον υποψήφιο για τον προεδρικό θώκο των Η.Π.Α., Ντόναλντ Τραμπ, αγγίζοντας η δημοτικότητα της ουράνια ύψη.

Ναι, σκιαγραφεί καλά η ταινία, ότι η υπαίτια που ξεκίνησε όλο αυτό το σκάνδαλο είναι ένα δόλιο «τσόκαρο», μια κουτσομπόλα πολιτικών εκπομπών, μια ξανθιά τηλεπερσόνα σε παρακμή, που έφερε βαρέως την ακμάζουσα καριέρα της ανταγωνίστριας και ομόσταυλη της. Βέβαια, το εάν προσγείωνε στο κρεβάτι ο Ρότζερ Έιλς τις διάφορες μορφονιές του, δεν το βλέπουμε, απλά το υποθέτουμε, καθώς μόνο την ανάγκη του για μπανιστήρι καταμετρούμε στα δεικνυόμενα του κινηματογραφικού σεναρίου.

Όλοι μας, λίγο ή πολύ, γνωρίζουμε, πάντως, τι ακριβώς συμβαίνει σε αυτούς τους χώρους, όπως μια όμορφη γυναίκα ή ένας γοητευτικός άνδρας, που επαγγελματικά επιλέγει να ακολουθήσει τα συγκεκριμένα πεδία για να αναπτύξει καριέρα, επίσης, γνωρίζει, ότι τέτοιου είδους καταστάσεις «παίζουν» φόρα παρτίδα στο νοσηρό σύστημα των μίντια. Αρκετές, αρκετοί, πριν γίνουν αυτό που έγιναν, δηλαδή διάσημοι και «σημαντικοί», πρωτίστως, «πέρασαν» από τον πλανήτη κρεβάτι κάποιου ή κάποιας επικεφαλής και με ανοιχτά ή κλειστά τα σκέλια τους όρθωσαν τρανές καριέρες.

Το συμπέρασμα, λοιπόν, που πηγάζει αβίαστα, καταλήγει, ότι το κακό πρέπει να σταματάει εν τη γενέσει του και όχι να ενδίδει το υποκείμενο για να πάρει την θέση και μετά από χρόνια, ως αδικημένο να εξαπολύει φωτιά και ατσάλι με την αιτιολογία, το δήθεν φοβικό απέναντι στο ανδροκρατούμενο βασίλειο: «για να μην χάσω την δουλειά μου, δεν μιλούσα τόσα χρόνια». Αυτές είναι αστειότητες και άκαρπες δικαιολογίες για να διαιωνίζεται η φασιστική και χυδαία νοοτροπία του: «πρώτα σεξ και μετά καριέρα», που προτείνεται αφειδώς και απροκάλυπτα από άνδρες, αλλά και από γυναίκες σε κυρίαρχα πόστα όχι μόνο στους τομείς της ενημέρωσης και των καλλιτεχνών, αλλά παντού, όπου υπάρχει άφθονο χρήμα, αναγνώριση και ανταγωνισμός.

Ο έμπειρος σκηνοθέτης Τζέι Ρόουτς ρίχνει μπροστά τρεις εντυπωσιακές θηλυκές παρουσίες, πραγματικές «βόμβες», για να ισορροπήσει το χθες, το σήμερα και πως θα είναι το αύριο σε αυτόν τον αδίστακτο χώρο, προτείνοντας την μαχητική Σαρλίζ Θερόν, την πονηρή Νικόλ Κίντμαν και την άβγαλτη Μαργκότ Ρόμπι για να αφηγηθούν, ως εργαζόμενες γυναίκες την γραμμή πλεύσης των σύγχρονων μέσων μαζικής επικοινωνίας, όταν αυτά έχουν φύγει πια από την δύναμη και την κυριαρχία του ενός και, εντελώς, οικονομίστικα μεταβιβάστηκαν στην ισχύ των απρόσωπων, στυγνών και ψυχρών πολυεθνικών εταιριών για πιο σκοτεινά και άνευ συναισθήματος, παιχνίδια χειραγώγησης.

Ενδιαφέρουσα ταινία με ευαίσθητο νευρικό σύστημα στο σενάριο, καλές ερμηνείες, ευέλικτη η σκηνοθεσία του Ρόουτς σε μια άψογη στημένη παραγωγή πολιτικο-κοινωνικού διάκοσμου, ρίχνοντας, ας πούμε, μια αντικειμενική ματιά στα μετόπισθεν της αυλαίας ενός γεγονότος, που, τελικώς, κρίθηκε στα έδρανα της δικαιοσύνης με βαρβάτες αποζημιώσεις, – το ζητούμενο άλλωστε – και την αποκαθήλωση του mister Fox, από τον θρόνο του, αφού πέρασε, πρωτίστως, από την γνωστή, λαϊκή κρίση της τηλε-μάζας, ως είθισται άλλωστε.

Αξιολόγηση Ταiνιας

* * * * *  Αριστούργημα * * * * Εξαιρετική * * * Ενδιαφέρουσα * * Προβληματική * Αδιάφορη @ Κάκιστη