fbpx

banner αεροδρομίου

«Βηρυτός»

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

«Βηρυτός»          

(Beirut)   

  • Είδος: Περιπέτεια κατασκοπίας
  • Σκηνοθεσία: Μπραντ Άντερσον
  • Με τους: Τζον Χαμ, Ρόζαμουντ Πάικ, Ντιν Νόρις, Λάρι Πάιν
  • Διάρκεια: 109’
  • Διανομή: Feelgood Entertainment

Ο πολλά υποσχόμενος Αμερικανός διπλωμάτης Μέισον Σκιλς (Τζον Χαμ –πολύ καλός) μαζί με την γοητευτική, εξωτικών προδιαγραφών γυναίκα του Νάντια τοποθετείται στην σαγηνευτική, πανέμορφη Βηρυτό του 1972. Το ζεύγος έχει υπό την προστασία του τον μικρό Λιβανέζο Καρίμ, τον οποίο τον προωθούν από πλευράς μόρφωσης και εκπαίδευσης ώστε να φτάσει το παιδί ψηλά και να γίνει άξιος και τρανός. Σ΄ ένα σουαρέ ντε γκαλά στο σπίτι του διπλωμάτη μπουκάρουν τρομοκράτες αρπάζουν τον Καρίμ και πάνω στο μπάχαλο σκοτώνεται η γυναίκα του διπλωμάτη. Η τραγωδία κτυπά την ψυχοσύνθεση του Μέισον, ο οποίος επιστρέφει στις ΗΠΑ ράκος, συνεχίζει να εργάζεται στο διπλωματικό σώμα, αλλά στην σάλα με τα αζήτητα, καθώς πνίγει βάσανα και καημούς στην βότκα και στο σκοτς. Δέκα χρόνια μετά, δηλαδή το 1982, εποχή Ρίγκαν, που έχει αρχίσει το νταβαντούρι στον Λίβανο, μετατρέποντας την μαγευτική χώρα των Κέδρων σε σεληνιακό τοπίο, πράκτορας της CIA και φίλος του Μέισον απάγεται από μια ανεξέλεγκτη ομάδα ανταρτών της PLO. Η ομάδα ζητάει από τους Αμερικανούς να απελευθερώσουν τον νούμερο ένα τρομοκράτη από τις ισραηλινές φυλακές, ώστε να επιστρέψουν τον πράκτορα σώο και αβλαβή. Οι μυστικές υπηρεσίες ανασύρουν τον αλκοόλα Μέισον, που είναι καμένο χαρτί, για να απελευθερώσει τον φίλο του. Κοντά του δένουν και μια δυναμική πρακτόρισσα, την Σάντι (Ρόζαμουντ Πάικ, ακόμα ένας διαφορετικός ρόλος για την Αγγλίδα ηθοποιό, που τον βγάζει αέρα) για να έχει από κοντά τον Μέισον στις διαπραγματεύσεις σε περίπτωση που θα χάσει το μέτρο.

Από την μια στο σεναριακό τιμόνι έχουμε τον ευέλικτο Τόνι Γκίλροϊ της τριλογίας του Τζέισον Μπορν  του «Michael Clayton» και του «Rogue One: A Star Wars Story». Εν ολίγοις τα διαπιστευτήρια μιας κάποιας εγγύησης στο σενάριο είναι ορατά. Από την άλλη όμως η βάση της σαπουνόπερας με το δράμα του διπλωμάτη είναι τόσο κλισέ για να στήσει επάνω του την αποκάλυψη ενός σοβαρού, διεθνούς ιστορικού γεγονότος. Οκ, θα μου πεις, κάπου πρέπει να αναπτύξει την μυθοπλασία του και η ταινία να έχει αρχή, μέση και τέλος. Αποδεκτό, αλλά το plot μοιάζει να είναι γραμμένο στην καφετέρια τρώγοντας ντόνατς. Σενάριο παλιό, λένε οι σημειώσεις της παραγωγής, που δεν έβρισκε τον δρόμο της υλοποίησης διότι αφορούσε την διάλυση μιας χώρας που την προκάλεσαν οι πολεμοκάπηλες ορέξεις του Ρίγκαν, το μένος του ισραηλίτικου κράτους και οι διεφθαρμένες μέθοδοι των Παλαιστινίων. Ώσπου, το «Argo» του Μπεν Άφλεκ τσίμπησε οσκαράκι με το θέμα της απελευθέρωσης των διπλωματών από το Ιράν του Χομεϊνί η «Βηρυτός» βγήκε από το ντουλάπι της λήθης και πήρε τον δρόμο της στα πλατό. Ο Γκίλροϊ αναπτύσσει υποφερτά τις ανάρμοστες συμπεριφορές των εμπλεκομένων κρατών στο θέμα του Λιβάνου, παραμελώντας από ένα σημείο και έπειτα την προσωπική τραγωδία του διπλωμάτη για να αφοσιωθεί αποκλειστικά στο μεγάλο δράμα του λιβανέζικου λαού, που Χριστιανοί, Μουσουλμάνοι και Εβραίοι γίνανε μαλλιά κουβάρια. Η γραφή του σεναρίου, αναφέρει ο ίδιος ο σεναριογράφος, είναι εμπνευσμένη από ένα πραγματικό γεγονός απαγωγής αμερικανού πράκτορα που έλαβε χώρα στην Βηρυτό το 1982. Ο ιστός της ταινίας στο γρήγορα και αμέσως γυρνάει στο αμιγώς κατασκοπευτικό, ταξιδεύοντας νορμάλ στα παρασκήνια του παραλογισμού και της πολιτικής σήψης. Έχουμε και τον βομβαρδισμό των πληροφοριών σε πολιτικό και ιστορικό επίπεδο, που ίσως ζητήσουν παραπάνω την προσοχή σας. Βολευτείτε καλά στο κάθισμα και συντονιστείτε καλοπροαίρετα στην προσπάθεια του νοικοκύρη σκηνοθέτη Μπραντ Άντερσον του «Άγρυπνου» και του «The Call» που φιλότιμα καθιστά το σοφόν σαφές, όσο μπορεί ο άνθρωπος, χρησιμοποιώντας πολλούς τρόπους κατά την διάρκεια των εξελίξεων. Ο Τζον Χαμ («Baby Driver», «Town»), ξεγλιστράει άνετα από τους δεύτερους κινηματογραφικούς ρόλους και με την Χρυσή Σφαίρα στο χέρι από το τηλεοπτικό «Mad Man» αναδύεται στο καρέ του πρωταγωνιστή, που, μάλιστα ανταπεξέρχεται περίφημα.