11
Τρι, Αυγ

Κάνε κράτηση Parking στο αεροδρόμιο

Αποκλειστικό: «Μέσα στον εγκλεισμό η Αλμπέρτα Τσοπανάκη συνάντησε το «Θεό του Φόβου»», γράφει η Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

2223

 

«Η προσωπική μου άποψη είναι, ότι η μοίρα των ανθρώπων κατευθύνεται από μια παγκόσμια εξουσία η οποία αποτελείται από ανθρώπους διεστραμμένους, κενόδοξους και ψυχοπαθείς…»


Η καραντίνα και η απομόνωση προκάλεσαν έκρηξη δημιουργικότητας σε πολλούς καλλιτέχνες. Έτσι συνέβη και στην περίπτωση της Αλμπέρτας Τσοπανάκη, η οποία λίγο πριν τον εγκλεισμό είχε απομονωθεί στη Μάνη και εμπνεύστηκε από το γεγονός, αυτό καθεαυτό, του φόβου. Του πρωτόγνωρου φόβου στον αιώνα μας, όπου κράτησε ολόκληρη την ανθρωπότητα κλεισμένη μέσα στα σπίτια.

Η γνωστή συγγραφέας, σκηνοθέτης, ηθοποιός και ιδρύτρια του θεάτρου «Παραμυθίας» συνδυάζοντας την ενδοσκόπηση και την συγκέντρωση του πνεύματος έγραψε το μυθιστόρημα που θα μεταφέρει και επί σκηνής τη νέα χειμερινή περίοδο στο θέατρό της στον Κεραμικό.

Ο Σταλίτσας είναι ένα μαύρο μωρό και ο μοναδικός επιζών από το ναυάγιο. Το πρώτο μυθιστόρημα της Αλμπέρτας Τσοπανάκη πραγματοποιεί την παρουσίασή του Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου του 2020 στο Poliς Cafe ώρα 20:00', από τις εκδόσεις Θεατροσκόπιο.Ο τίτλος του μυθιστορήματος είναι: «Ο Θεός του φόβου», που μετά από δυο μήνες θα κυκλοφορήσει στα αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά.

Η συγγραφέας, σκηνοθέτης, ηθοποιός και ιδρύτρια του θεάτρου «Παραμυθίας» Αλμπέρτα Τσοπανάκη


Το μυθιστόρημα «Ο Θεός του Φόβου» είναι η ιστορία μιας γυναίκας η οποία είναι συγγραφέας και δημοσιογράφος και την έχουν στείλει από το site που εργάζεται να κάνει ένα ρεπορτάζ για το μεταναστευτικό και ξαφνικά βρίσκεται μάρτυρας σε ένα ναυάγιο με πνιγμένους λαθρομετανάστες. Ένας άντρας θα της δώσει ένα μωρό μαύρο το οποίο έχει καταφέρει να επιζήσει μέσα από αυτό το φρικτό πνιγμό των μεταναστών.

Η Αλμπέρτα Τσοπανάκη μιλά αποκλειστικά για το «Θεό του φόβου» στο intownpost:

«Η ηρωίδα θα πάρει το μαύρο μωρό που διασώθηκε πραγματοποιώντας μαζί του ένα ταξίδι ζωής. Το βαφτίζει σε μία λίμνη , το βγάζει Σταλίτσα και αρχίζει να του διηγείται την ιστορία της ανθρωπότητας μέσα από παραμύθια που κρύβουν φόβο, απρόσμενες καταστήσεις της ζωής, πραγματικά γεγονότα και μοιραίες ανατροπές. Επιπλέον, υπάρχει μεγάλη αλήθεια στο μυθιστόρημα, πολύ τρυφερότητα που πιστεύω ότι θα προβληματίσει και θα συγκινήσει τόσο τους αναγνώστες όσο και τους θεατές του θεατρικού έργου.»

Παντού φόβος και τώρα μόνο φόβος. Ο φόβος φταίει για όλα;

Ο ανθρώπινος φόβος εμπεριέχεται μέσα στον ψυχισμό του ανθρώπου και στα κύτταρά του από την ώρα που γεννιέται μέχρι την ώρα του θανάτου. Μας ακολουθεί πάντα ο φόβος, που όσο είμαστε μωρά μας τον διοχετεύουν μέσα από τα παραμύθια τα οποία μας αφηγούνται με το τρομακτικό στοιχείο να επικρατεί σε αυτά, με πρωταγωνιστές φοβερά και αδηφάγα θηρία που απειλούν τους ανυποψίαστους ήρωες με δράκους και τα απειλητικά στοιχεία της φύσης αναπόφευκτα για τον άνθρωπο, όπως είναι οι κατακλυσμοί, γενικά τα ακραία καιρικά φαινόμενα και επιπλέον η κοινωνία αυτή μας επιβάλει το καλό και το κακό κατά το δοκούν.

Το μυθιστόρημα «Ο Θεός του Φόβου», κα Τσομπανάκη, το γράψατε κατά την διάρκεια της αναγκαστικής καραντίνας λόγω κορωνοϊού, στον πύργο σας στη Μάνη όπου παραμείνατε μεγάλο διάστημα. Από που αντλήσατε έμπνευση μέσα σε αυτή τη φοβερή εποχή, όταν χιλιάδες συνάνθρωποί μας έχαναν τη ζωή τους καθημερινά από τον φονικό ιό;

Να σας πω κα. Μιχαλιτσιάνου, ότι ο εγκλεισμός για μένα που γράφω είναι τρόπος ζωής. Η συγγραφή είναι μια απόλυτα μοναχική διαδρομή όπου εκ των πραγμάτων απομονώνεσαι. Όμως δεν είχα ποτέ την ευκαιρία μιας τόσο μεγάλης χρονικής περιόδου, την οποία μου την έδωσε ο covid 19 . Έτσι κατέφυγα στην ωραία Μάνη, στη μέσα Μάνη, στην αρχαία Ίππολα, η οποία ιστορικά αποτελεί την πρώτη Ακρόπολη που κτίστηκε από τους αρχαίους Έλληνες και η ιστορία αναφέρει ότι προϋπήρχε της Ακροπόλεως των Αθηνών.

Εκεί λοιπόν, στην κρημνώδη Μάνη κατάφερα να ολοκληρώσω το πρώτο μου μυθιστόρημα «Ο Θεός του φόβου» καθώς ποτέ άλλοτε δεν έτυχα της ευκαιρίας να ολοκληρώσω κάποιο μου μυθιστόρημα και όλα μου τα μυθιστορήματα τα οποία έχω ξεκινήσει παραμένουν ημιτελή. Άντλησα την έμπνευσή μου από τα προσωπικά μου πιστεύω για την ίδια τη ζωή. Η προσωπική μου άποψη είναι, ότι η μοίρα των ανθρώπων κατευθύνεται από μια παγκόσμια εξουσία η οποία αποτελείται από ανθρώπους διεστραμμένους, κενόδοξους και ψυχοπαθείς. Αυτή λοιπόν, η μερίδα των ανθρώπων έχει κατορθώσει μέσα στους αιώνες να εξουσιάζει απόλυτα τις ζωές και τη μοίρα των ανθρώπων, ενώ θα μπορούσε να έχει λυθεί το πρόβλημα της διαβίωσης και της παιδείας, όπως επίσης θα μπορούσε πολύ εύκολα, μέσα από ενημέρωση και εκπαίδευση, να μην γεννάει μια άπορη γυναίκα 17 και 35 παιδιά. Όμως η διαστροφή τής εξουσίας δεν αφήνει περιθώρια σκέψης τέτοιου είδους.

Η Αλμπέρτα Τσοπανάκη

  

 «…ο κόσμος είναι μια συνεχής αλλαγή και η ζωή είναι γέννημα της φαντασίας. Αυτό το είπε ο Δημόκριτος και με εκφράζει απόλυτα»


Αντί όμως να χρησιμοποιείται ως ήρωες τα θύματα του ιού, δανειστήκατε ένα θέμα που τα τελευταία χρόνια μας πονάει πολύ, όταν το Αιγαίο έχει γίνει υγρός τάφος μεταναστών;

Το θέμα μου αντλείται από την ύπαρξη της ανθρωπότητας και είναι ο φόβος. Ο Φόβος, όπως προείπα, που ακολουθεί τον άνθρωπο απόν τη γέννηση μέχρι τον θάνατό του. Πρέπει όμως να αντιληφθούμε και να κατανοήσουμε πλήρως, ότι εκτός από το ανθρώπινο ένστικτο που εμπεριέχει τον φόβο, ο φόβος είναι καθοδηγούμενος και κατευθυνόμενος προκειμένου να χειραγωγεί συνειδήσεις και να παραλύει τις ανθρώπινες αντιδράσεις για αντίσταση.

Θεωρείται λοιπόν, ότι με αυτή την πανδημία η μερίδα αυτών των ψυχοπαθών εξουσιαστών έπαιξε με τον ανθρώπινο φόβο;

Σας απαντάω απόλυτα ναι. Πιστεύω ότι διανύουμε τον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο χρόνια τώρα, από το Τσερνομπίλ που έχει ως αποτέλεσμα εκατομμύρια καρκινοπαθών ως θύματά του στον πλανήτη Γη και τώρα κατασκευάζουν ιούς, προκειμένου να χειραγωγήσουν τον άνθρωπο.

Το θέμα του έργου σας, είναι βαρύ θέμα, όπως ο φόβος που έχει απασχολήσει και απασχολεί εκατομμύρια ειδικών επιστημόνων, δεν θα μπορούσε να λείπει αυτή την εποχή που ψυχολογικά δεν είμαστε και στα καλύτερά μας.

Δεν μπορώ να κατανοήσω ειλικρινά πια εποχή υπάρχει - και θα υπάρχει - που ο άνθρωπος θα είναι στα καλύτερά του. Πιστεύω ότι πάντα θα πάλλεται, αφενός προσπαθώντας να ανακαλύψει τον εαυτό του και αφετέρου τις προθέσεις του απέναντί του, που παραμένουν πάντα σε αμφισβήτηση.

Υπηρετάτε χρόνια τώρα ένα θέατρο αξιών που ακολουθεί το κοινό πιστά. Πιστεύετε, ότι το θέατρο πρέπει να είναι άκρως καταγγελτικό και ανατρεπτικό όπως εσείς η ίδια;

Αν δεν είναι το θέατρο καταγγελτικό, τότε θα έχει χαθεί για πάντα το όνειρο και η δικαιοσύνη. Οφείλει η τέχνη να είναι καταγγελτική. Οι κύριοι με τα κοστούμια και τις γραβάτες, οι οποίοι για τον πολύ κόσμο αποτελούν πρότυπο προς μίμηση, μπορεί να είναι τόσο σάπιοι, παιδόφιλοι, άρρωστοι, διαστροφικοί και η καρέκλα τους, που αναμφισβήτητα τους δίνει εξουσία να την χρησιμοποιούν, προκειμένου να καλύπτει την πραγματική εικόνα τους που είναι η απόλυτη ασυνειδησία, ο εκχυδαϊσμός, και η ωμή χυδαιότητα. Έχω γνωρίσει πολλούς τέτοιους ανθρώπους, που κάτω από το μεταξωτό τους πουκάμισο και τον καλοκουμπωμένο κόμπο της γραβάτας τους δεν βρίσκεται τίποτε άλλο παρά ένας απέραντος βόθρος που κολυμπάει μέσα του η παράνοια.

Κάνετε νύξη στο βιβλίο σας για το φόβο του έρωτα;

Θα σας απαντήσω ότι ο κόσμος είναι μια συνεχής αλλαγή και η ζωή είναι γέννημα της φαντασίας. Αυτό το είπε ο Δημόκριτος και με εκφράζει απόλυτα.

Η συγγραφέας Ειρήνη Βαρδάκη, συνέντευξη στην Τίνα ...
Ο συγγραφέα Δημήτρης Σίμος, συνέντευξη στην Τίνα Π...

By accepting you will be accessing a service provided by a third-party external to https://intownpost.com/

→ Όροι Χρήσης ←
→ Πολιτική Cookies ←

Υλοποίηση: Infinite - Colors
2020 © InTownPost.com
0
Shares