fbpx

«Ένα Αγγελικό Πρόσωπο»

 

 

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

(Gueule D Ange / Angel Face)

 

 

  • Είδος: Δράμα
  • Παραγωγή: Γαλλία (2018)
  • Σκηνοθεσία: Βανέσα Φιλό
  • Με τους: Μαριόν Κοτιγιάρ, Αιλίν Ακσού – Ετέξ, Αλμπάν Λενουάρ
  • Διάρκεια: 108’
  • Διανομή: Weird Wave

Η Μαρλέν (Μαριόν Κοτιγιάρ) είναι  η μητέρα, που ζει και μεγαλώνει μόνη την οκτάχρονη κόρη της Έλι (Αιλίν Ακσού – Ετέξ). Αποφασίζει να παντρευτεί και κατά την διάρκεια της δεξίωσης του γάμου, ο νέος σύζυγος και η μικρή της κόρη πιάνουν στα πράσα την Μαρλέν να κάνει έρωτα με έναν άγνωστο καλεσμένο στην κουζίνα του μαγαζιού.

Παρατημένη από τον κερατωμένο σύζυγο συνεχίζει να ζει με την 8χρονη Ελί, πίνοντας και ξοδεύοντας την ζωή της σε μικρό απολαύσεις και διασκέδαση. Ένα βράδυ σε ένα κλαμπ που έχει πάει να διασκεδάσει με μια ελαφρόμυαλη φίλη της παίρνει την κόρη μαζί της και διαπιστώνει ότι το κοριτσάκι πίνει αβέρτα αλκοόλ. Της βάζει για λίγο τις φωνές και αφού την φλερτάρει ένας τύπος ρίχνει την πιτσιρίκα σε ένα ταξί με προορισμό το σπίτι και η Μαρλέν ακολουθεί νυχτιάτικα τον άγνωστο.

Η απουσία της μάνας κρατάει κάμποσες ημέρες, αδιαφορώντας για την ανήλικη κόρη της και η μικρή Έλι ολομόναχη αρχίζει έναν αγώνα επιβίωσης και προσπάθειας για να ενωθεί και πάλι με την μητέρα της.

Πρώτη ταινία μεγάλου μήκους για την Γαλλίδα Βανέσα Φίλο με την ερμηνευτική υποστήριξη της οσκαροβραβευμένης Μαριόν Κοτιγιάρ, που έχουμε καιρό να δούμε καλή ταινία της.

 

Δυστυχώς και σε αυτή την, τραβηγμένη από τα μαλλιά, δραματική ταινία η Κοτιγιάρ σπαταλάει το ταλέντο της. Η σκηνοθέτις Φιλό από τα μουσικά βίντεο κλιπ παίρνει βάρκα και ξεχύνεται στους φουρτουνιασμένους ωκεανούς του κινηματογραφικού δράματος, δίχως να δώσει σημασία στην κατάσταση του πλεούμενου. Το βαρκάκι μπάζει από παντού νερά και η απέλπιδη προσπάθεια της απρόσεκτης, νεόκοπης σκηνοθέτιδας καταλήγει σε ναυάγιο.

 

Σέβομαι τον εαυτό μου και τους αναγνώστες, οπότε αδυνατώ να γράψω ξανά τους μύριους λόγους που ακόμα μια γαλλική ταινία του είδους, θερινής κατανάλωσης, είναι εντελώς αδιάφορη, κενή ενδιαφέροντος.

 

Ό,τι διαδραματίζεται στο σενάριο με την μικρή Αιλίν Ακσού – Ετέξ – το κοριτσάκι μια χαρά βγάζει την δουλειά – δεν συμβαίνει ούτε στις ακραίες κοινωνίες των βαρβάρων.

Αδιάφορη μάνα, αδιάφορο το σχολείο, αδιάφορη η γειτονιά, αδιάφορο όλο το σύγχρονο, δομημένο κοινωνικό σύμπαν απέναντι σε μια 8χρονη που ζει ολομόναχη, μπεκροπίνει και τριγυρίζει στους δρόμους σαν φτωχοδιάβολος;

 

Το ζητούμενο της Φιλό και των υπολοίπων σεναριογράφων είναι η οδύσσεια της μικρής να ξανασυναντηθεί με την βλαμμένη μάνα της, αγνοώντας αυτοκρατορικά τα όποια αντανακλαστικά του αστικού περιβάλλοντος στην εικόνα ενός μοναχικού μικρού κοριτσιού.

 

Κορυφαία στιγμή, είναι όταν η μικρή βρίσκει έναν πρώην αθλητή των καταδύσεων, «κρεμιέται» επάνω του, κοιμάται στο τροχόσπιτο του, κι αυτός δεν παραδίδει την μικρή στην αστυνομία για να μεριμνήσει η πολιτεία. Και άλλα πολλά γεγονότα στραγγαλισμένα από την γαλλική, κινηματογραφική οπτική του ναρκισσισμού και της ρεαλιστικής διαστροφής, που μόνο οι Φράγκοι καταφέρνουν να τα μετασχηματίζουν σε ταινίες. Δραματικό το δράμα της Φιλό και η Μαριόν Κοτιγιάρ σφουγγαρίζει τις σκάλες.