16
Σαβ, Ιαν
Tο διάβασαν 119 άτομα (119 Views)

«Vivarium»

0190-Gemma-Imogen-Poots-and-Tom-Jesse-Eisenberg-Street---Martin-Maguire

«Vivarium»

Είδος: Κοινωνικό, ψυχολογικό θρίλερ, επιστημονική φαντασία

Παραγωγή: Ιρλανδία, Βέλγιο, Δανία, Καναδάς, (2019)

Σκηνοθεσία : Λόρκαν Φίνεγκαν

Με τους: Τζέσι Αϊζενμπεργκ, Ίμοτζεν Πουτς, Τζόναθαν Άρις

Διάρκεια: 97'

Διανομή: Weird Wave


Η νεαρή νηπιαγωγός Τζέμα (Ίμοτζεν Πουτς – πολύ καλή) και ο κηπουρός Τομ (Τζέσι Αϊζενμπεργκ, επίσης πολύ καλός) είναι ένα αγαπημένο ζευγάρι που ενδιαφέρονται να αγοράσουν σπίτι για να στεγάσουν τον έρωτά τους και την οικογένεια που προγραμματίσουν να φτιάξουν. Το μεσιτικό γραφείο που επισκέπτονται, ο παράξενος υπάλληλος Μάρτιν (Τζόναθαν Άρις – καλός) προτείνει στο ζευγάρι να ξεναγηθούν στα προάστια της πόλης και στον νεόδμητο οικισμό «Γιόντερ» με τα ολόιδια, όμορφα, αστικά σπίτια, τα εξοπλισμένα με όλα τα κομφόρ, ιδανικά στοιχεία για μια οικογένεια που είναι έτοιμη να ξεκινήσει την καινούργια της ζωή.

Λίγο πριν τελειώσει η παρουσίαση του σπιτιού, ο μεσίτης Μάρτιν εξαφανίζεται και το ζευγάρι παγιδεύεται στον δαιδαλώδη χώρο του οικισμού δίχως την δυνατότητα εξόδου. Κάθε δρόμος που ακολουθούν καταλήγει στο σπίτι με τον αριθμό 9. Εγκλωβισμένοι, ολομόναχοι στον έρημο, λαβυρινθώδη οικισμό Γιόντερ με τα αμέτρητα, πανομοιότυπα σπίτια, παραλαμβάνουν ξαφνικά έξω από το σπίτι με τον αριθμό 9, από άγνωστο αποστολέα μια χαρτόκουτα με τρόφιμα. Σε μια απέλπιδη προσπάθεια να απελευθερωθούν, μια δεύτερη χαρτόκουτα, πάλι από άγνωστο αποστολέα, βρίσκεται έξω από το σπίτι. Αυτή την φορά περιέχει ένα μωρό αγόρι και μια ρητή, έγγραφη εντολή: «πάρτε το και μεγαλώστε το».


Με την δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του, ο Ιρλανδός σκηνοθέτης και συν-σεναριογράφος Λόρκαν Φίνεγκαν συστήνεται στο ελληνικό κοινό. Με την πρώτη δουλειά του 41χρονου σκηνοθέτη το 2016 και τον τίτλο «Without Name» δεν έχω επαφή, αφού δεν υπήρξε διανομή, ούτε αφίχθη πακεταρισμένη σε κάποιο ντόπιο ή διεθνές φεστιβάλ της χώρας μας. Τα κινηματογραφικά αντανακλαστικά του πρώην μικρομηκά Φίνεγκαν είναι πλήρως κουρδισμένα στο εφιαλτικό σύμπαν του παράδοξου, ραντισμένα μάλιστα από εύκαμπτη αλληγορική διάθεση περί της σύγχρονης αστικής οικογένειας. Η καλαίσθητη, εικαστική φόρμα στα πλάνα του, που το έντονο φως στα ψυχρά χρώματα του μπλε, του πράσινου και του γαλάζιου να μοιάζει το ντεκόρ με ζωγραφιά παιδικού βιβλίου ή αρχιτεκτονική μακέτα, αλλά και την αθόρυβη, απάνεμη, ηρεμία να δουλεύουν ως συστατικά και να εμπλουτίζουν, ως σχήμα οξύμωρο, το γεμάτο ένταση σενάριο και την έξυπνη σκηνοθεσία.

Ο τίτλος με το λατινικό «Vivarium», που προσδιορίζει τον κλειστό και ελεγχόμενο χώρο για την διατήρηση των ζώων ή των φυτών σε έρευνα και παρατήρηση, αλλά και με την έναρξη της ταινίας να βλέπουμε ντοκιμαντερίστικα την παρασιτική ζωή του πτηνού κούκου, λαμβάνουμε την πρόγευση για το τι θα ακολουθήσει στο σενάριο. Η αλήθεια είναι πως έχουμε δει αρκετές κινηματογραφικές να εστιάζουν κριτικά, απαξιωτικά ή φιλοσοφημένα, άλλοτε επιτυχώς και άλλοτε άτοπα, στην στείρα, σύγχρονη αστική μόντα, αυτή που συνήθως φυλακίζει και τέλος κατακερματίζει την ανθρώπινη ελευθερία. Η ψευδαίσθηση του τακτοποιημένου και βολεμένου φαίνεσθαι, όπου αναπτύσσεται ο μικρόκοσμος της οικογένεια και ο μεγαλόκοσμος του κοινωνικού πολιτισμού.

Ο Λόρκαν Φίνεγκαν συνάπτει το δικό του άγριο μνημόνιο με την ανελευθερία, όπως αθέλητα είναι φυλακισμένο το ζευγάρι στον άνευ διεξόδου «ονειρικό» οικισμό, με την μητρότητα, τις μικροαστικές συνήθειες, την παρουσία του άνδρα και τον θάνατο, για να ενταχθεί αυτό το μνημόνιο πανέξυπνα και ήρεμα στην σφαίρα του εφιάλτη και της επιστημονικής φαντασίας. Η αλήθεια είναι πως η ιστορία και ο τρόπος της σκηνοθεσίας διαθέτουν τους δικούς τους, ξεχωριστούς κινηματογραφικούς κώδικες, διαφοροποιώντας την ταινία από αντίστοιχες του είδους. Η εύστοχη επιλογή του καστ με την Ίμοτζεν Πουτς και τον Τζέσι Αϊζενμπεργκ στους πρωταγωνιστικούς ρόλους, είναι μια έκπληξη, όπως εντυπωσιακή είναι και η εικαστική πρόταση της ταινίας.

Αρκετοί θα εκφράσουν την άποψη, ότι η ταινία χρειαζόταν μικρότερη διάρκεια ή μοιάζει με επεισόδιο της σειράς «Twilight Zone». Όλες οι ταινίες κάπου μοιάζουν, πόσο μάλιστα όταν το θεματολογικό υπόβαθρο διαθέτει σκέψη και αφορά το παράδοξο και την επιστημονική φαντασία, τότε όλες είναι επιμηκυμένα χρονικά επεισόδια της εν λόγω τηλεοπτικής σειράς. Όσο για τον χρόνο, να αναφέρω, ότι ο κινηματογραφικός χρόνος είναι ο ρυθμός του βήματος που αναπτύσσει ο κάθε σκηνοθέτη, είναι ο αέρας του από τους πνεύμονες, είναι η μηχανική να ξεδιπλώνεται και να δίνει το επιθυμητό μπόι στο δημιούργημα του, δίχως να εξαρθρώνεται. Η τέχνη του μοντάζ κρατάει υγιή τα παραπάνω στοιχεία και ο Ιρλανδός φροντίζει να είναι συντονισμένα στον ρυθμό που ο ίδιος έχει αποφασίσει.

Ως πρώτη γνωριμία με τον Λόρκαν Φίνεγκαν, διακρίνω πως το ανάστημα του στο «Vivarium» είναι άψογο, ατρόμητο, καινοτόμο, στιλάτο έχει φινέτσα και ψυχή και δίχως να βιαστούμε αναμένουμε την επόμενη δουλειά του.

Photo Gallery «Vivarium»
«Το Γεράκι του Φυστικοβούτυρου»
«Η Δίκη των 7 του Σικάγου»

Με την αποδοχή θα έχετε πρόσβαση σε μια υπηρεσία που παρέχεται από τρίτο μέρος εκτός του https://intownpost.com/