30
Δευ, Νοε

Κάνε κράτηση Parking στο αεροδρόμιο

«Star Trek και X-Files Vs Star Wars: Ιδεολογική, Θρησκευτική Σύγκρουση σε Γη και Διάστημα» (Μέρος 2ον) του Γιώργου Noir Παπαϊωσήφ

part-two-cover

Θα προσπαθήσω να είμαι όσο το δυνατόν «προσγειωμένος» σε τούτο το «φανταστικό» ταξίδι, περιγράφοντας δυο σειρές, που πριν περάσουν στις κινηματογραφικές, σκοτεινές αίθουσες, άφησαν την δική τους ανεξίτηλη ιστορία στα χρονικά της τηλεοπτικής, επιστημονικής φαντασίας, αλλά και σε μια αντίστοιχη που γεννήθηκε απ΄ ευθείας στο λευκό πανί της μεγάλης οθόνης και εκπροσώπησαν τις δυο διαφορετικές, απέναντι όχθες του φιλοσοφικού ποταμού: «Star Trek» και «X-Files» εναντίον «Star Wars», όπου ο δικός τους πόλεμος είναι άκρως ιδεολογικός, θρησκευτικός και αφορά την παλαιά ιστορία της Γης, αλλά και αυτή του Διαστήματος σε σχέση με την ιδέα Άνθρωπος.

Διαβάστε το 1ο Μέρος του άρθρου (εδώ)

Space: The Final Frontier…

Το κατάλευκο αστρόπλοιο Έντερπραϊζ με τoν διακριτικό αριθμό μητρώου στο κύτος του: «NCC 1701» (ως το πρώτο εξερευνητικό σκάφος διαστημικών, επιστημονικών ταξιδιών της σειράς «17» του αστροστόλου), χάνεται με ταχύτητα δίνης 5 στον ωκεανό των φωτεινών αστεριών. Μην προσδεθείτε. Αφεθείτε στην μαγεία της αναζήτησης και της ανακάλυψης, όπως σοφά είχε αναφέρει ο δημιουργός του «Star Trek», Τζιν Ρόντενμπερι, αλλά και ο σχεδιαστής του εντελώς πρωτότυπου σκάφους, Ματ Τζέφερις, στους ανυποψίαστους τηλεθεατές της σειράς. Εμπνευσμένος άνθρωπος, ακραιφνής φιλέλληνας και με όραμα, ο Τεξανός συγγραφέας και παραγωγός, κατάφερε να υλοποιήσει μια ιδέα, που όταν την πρωτάκουσαν οι συνάδελφοί του μειδίασαν συγκαταβατικά, πλήρους κατανοήσεως, εκτιμώντας από μέσα τους, πως θα ήταν μια ακόμα σειρά επιστημονικής φαντασίας για την τηλεόραση με αβέβαιη πορεία.

Ο Ροντενμπέρι γνώριζε άριστα, πως, μελλοντικά, η δύναμη της τηλεόρασης θα διαμόρφωνε συμπαγή άποψη στο αμερικάνικο κοινό, γι'αυτό τον λόγο και μόνο η ιδέα του «Star Trek» έπρεπε να δομηθεί με διαχρονικότητα, καλλιεργημένη φαντασία, εμπεριστατωμένη επιστημονική γνώση, ελεύθερο πνεύμα και ακατάρριπτες, ανθρώπινες αξίες, ώστε να μην εξανεμιστεί στο τεράστιο χωνευτήρι της στιγμιαίας εντύπωσης, όπως οι περισσότερες, άλλωστε, τηλεοπτικές σειρές εκείνης της εποχής.

Όταν ξεκίνησε η εξωπλανητική δράση του «Star Trek» στους τηλεοπτικούς δέκτες, αξίζει να αναφέρουμε για την ιστορία, ότι δυο μόνο δεκαετίες χώριζαν τον άνθρωπο της Γης από το τέλος του δευτέρου μεγάλου πολέμου, που συγκλόνισε τα δυο τρίτα του πλανήτη και οι μνήμες ήταν νωπές όσο υπήρχαν οι ήρωες, οι νικητές, οι ηττημένοι, τα εκατομμύρια των νεκρών, κι ακόμα αναπάντητα ερωτήματα και ασαφείς απαντήσεις. Έπειτα από την λήξη του απεχθούς πολέμου, ένα σημαντικό κομμάτι του ευρωπαϊκού χώρου με έντονο γεωπολιτικό ενδιαφέρον ρίχτηκε χυδαία σε ζαριές συμφερόντων, ερήμην των πολιτών της Γης, όπου τα ισχυρά, κόκκινα τσιφλίκια έστησαν το δικό τους σκληρό παιχνίδι, που δεν διέφερε από αυτό των Αγγλοσαξόνων. Ο δε άνθρωπος υποδέχεται απροετοίμαστος την νέα πυρηνική εποχή, που μοιάζει με την δαμόκλειο σπάθα, κρεμασμένη σε λεπτή κλωστή να παλινδρομεί απειλητικά, ελάχιστα χιλιοστά πάνω από τον γυμνό σβέρκο του. Οι ισχυρές υπερδυνάμεις, φανερώνουν για πολλοστή φορά την αποτρόπαια μορφή τους και οι ανθρώπινες κοινωνίες μοιράζονται, ξανά, ένθεν και εκείθεν της μια γραμμής, που τράβηξε ξεδιάντροπα ο Αγγλοσάξωνας κογιότος και η Σοβιετική αρκούδα στον γαλάζιο πλανήτη.

Στενάχωρη η δεκαετία του εξήντα για το Αμερικανικό έθνος. Τα πολιτισμικά, τα πολιτικά γεγονότα, μαζί και η συγκλονιστική δολοφονία, ίσως, του πιο αγαπητού, καθολικού προέδρου των Η.Π.Α., οι σχεδιαστές της τηλεοπτικής κουλτούρας-προπαγάνδας προειδοποιούν αυστηρά τον κάθε συγγραφέα, παραγωγό και σκηνοθέτη να είναι προσεκτικοί με το είδος της τηλε-μασημένης τροφής και τον τρόπο που θα σιτίζουν το πνεύμα και τα μυαλά των πολιτών της αστερόεσσας και κατ΄ επέκταση των υπολοίπων ανθρώπων της γης. Η ισχυρή αποικιοκρατική Αγγλία βγάζει στο φωτεινό, πολιτικό προσκήνιο την μεγάλη της αποικία, δείχνοντας, ότι παραδίδει την σκυτάλη των ρυθμιστικών, πολιτικών και γεωπολιτικών ζητημάτων στην διεθνή, δίχρωμη σκακιέρα. Ο πόλεμος του Βιετνάμ είναι προ των πυλών και τα επιστημονικά, ανθρώπινα δάχτυλα ψηλαφίζουν άτσαλα, αδέξια και ανταγωνιστικά την ράχη της γήινης εξώσφαιρας, ενώ το κίνημα του χιπισμού απειλεί σαν ωρολογιακή βόμβα τα θεμέλια της αμερικανικής, άριας ενδοχώρας. Το ψευδεπίγραφο «αμερικανικό όνειρο» κουρδίζεται εκ νέου, πάνω σε μια ταραγμένη, διεθνή πολιτισμική εικόνα. Οι όποιοι «ιδεαλιστές» πολιτικοί πέφτουν σαν τα σπουργίτια νεκροί από τις σφαίρες των σκοτεινών ομάδων, που λειτουργούσαν με τις ευλογίες μιας αόρατης «ελίτ», αλλά και της κρατικής προστασίας.

Η τέχνη του κινηματογράφου αφοσιώθηκε πιστά στα ανάλαφρα, ακίνδυνα μελοδράματα, τις κωμωδίες, τα μιούζικαλς καθώς όλη η λεγόμενη προοδευτική κάστα της Έβδομης Τέχνης ήταν ακόμα λουφαγμένη και τρομαγμένη από το «κυνήγι μαγισσών» του Μακάρθρι. Οι υπερπαραγωγές της χολιγουτιανής βιομηχανίας τοποθετήθηκαν στο μικροσκόπιο της αμφισβήτησης από την πιο σκεπτόμενη κάστα της βόρειας ηπείρου και η μικρή οθόνη κερδίζει σημαντικό μερίδιο θεατών. Οι κινηματογραφόφιλοι στην απέναντι όχθη του Ατλαντικού Ωκεανού, την δεκαετία του εξήντα, βιώνουν την καλλιτεχνίζουσα, ρεαλιστική ανατολή με το πνευματικό κενό.

Το «Star Trek», και η γενικότερη δομή του περιβάλλοντος της τηλεοπτικής σειράς, μπορούμε να αναφέρουμε, πως ήταν ο προπομπός μιας εξωπολιτικής συμπεριφοράς (Exopolitics) προς τα 200 δισεκατομμύρια άστρα του Γαλαξία μας. Επ΄ ουδενί μην φανταστείτε πως η Γη είναι το κέντρο του Σύμπαντος Κόσμου, αλλά λάβετε υπ' όψη σας σοβαρά, πως η σημαντικότητα του πλανήτη μας, θεωρώ πως είναι πια, αιχμή του δόρατος για την συνολική πορεία του σύμπαντος.

Ο διδάκτωρ της Νομικής του Πανεπιστημίου του Γέιλ και σύμβουλος του Τζίμι Κάρτερ, αλλά και συν-δημιουργός της «Συνθήκης Διατήρησης του Διαστήματος» και του «Νόμου Διατήρησης του Διαστήματος», Άλφρεντ Λάμπερμοντ Γουέμπρ, ως ενεργός οραματιστής για την ειρήνη και την συνεργασία των απανταχού νοημόνων όντων του Διαστήματος, στο βιβλίο του «Exopolitics: Politics, Government and Law in the Universe» (2005) γράφει:

«Σε αρχαιότερους χρόνους, η Γη ήταν μέλος μιας διαπλανητικής κοινωνίας. Καθένας από εμάς είναι ελεύθερος να αποφασίσει αν αξίζει να αφιερώσει λίγη σκέψη σε αυτή την πιθανότητα […] Πρέπει να ανακτήσουμε την θέση που έχουμε χάσει εδώ και αιώνες και την οποία οι γήινες κυβερνήσεις και οι διψασμένες για εξουσία ομάδες είχαν σκόπιμα κρατήσει κρυφή τόσα χρόνια. Τώρα όλα αυτά θα αλλάξουν ριζικά».

Ο παραγωγός και εμπνευστής του "Star Trek" Τζιν Ρόντεμπερι, με τους πρωταγωνιστές της σειράς: Γουίλιαμ Σάτνερ, Λέοναρντ Νίμοϊ και ΝτιΦόρεστ Κέλι


Ο Τζιν Ρόντενμπερι, δημιουργώντας την καταστατική χάρτα της «Ενωμένης Ομοσπονδίας Πλανητών», θέτει ως βασική προϋπόθεση την γήινη ειρήνη, ενός πλανήτη δηλαδή, που έχει αφήσει πίσω του όλα τα αυτοκαταστροφικά τραύματα, δεν αυτοεξοντώνεται, σέβεται το φυσικό του περιβάλλον, προοδεύει με πνευματική γνώση, χρησιμοποιεί με φρόνηση τα επιστημονικά, τεχνολογικά επιτεύγματα, και αφού μπορεί και διαχειρίζεται δίκαια και με φρόνηση τους ενεργειακούς πόρους, τότε μόνο οργανώνει εξωπλανητικά την αναζήτηση άλλων πολιτισμών. Σοφή η σεναριακή προσέγγιση, καθώς η φιλοσοφική βάση αναπτύσσει στο από αρχαιοτάτων χρόνων πρότυπο, ότι το φως προέρχεται εκ των έσω. Σε έναν πλανήτη, λοιπόν, που βιώνει με αυτογνωσία και ειρηνικά την τεχνολογική επανάσταση για το κοινό καλό, είναι καθ' όλα έτοιμος για ανακαλύψεις, αλλά και για την συγκομιδή της απαραίτητης γνώσης, πάλι για την πρόοδο και την συνεργασία όχι μόνο του συγκεκριμένου ουράνιου σώματος, αλλά ολόκληρου του σύμπαντος.

Η πενταετής αποστολή του Έντερπραϊζ στο απέραντο διάστημα δεν είναι κατακτητική, αλλά ένα επιστημονικό ταξίδι γνωριμίας, γνώσης και συνεργασίας με άλλους πολιτισμούς, περισσότερο εξελιγμένους ή με πολιτισμούς στην εκκίνηση της δημιουργίας, που η συναναστροφή μαζί τους απαιτεί διακριτικότητα έως και αφάνεια για να μην υπάρχει παρέμβαση στην πρόοδο των λιγότερο προοδευμένων πολιτισμών του συστήματος.

Ο Άγγλος συγγραφέας του κινηματογραφικού, διαστημικού έπους «2001: Οδύσσεια του Διαστήματος», σερ Άρθουρ Κλαρκ, ήταν στενός φίλος του Τζιν Ρόντεμπερι και κάτι παραπάνω από επιστημονικός σύμβουλος σε αρκετά επεισόδια της τηλεοπτικής σειράς. Όταν, λοιπόν το 1969 οι παραγωγοί διέκοψαν «αναίτια» την προβολή του «Star Trek», έπειτα από τρία επιτυχημένα χρόνια παρουσίας του σε υψηλή ζώνη τηλεθέασης και εθνικό δίκτυο προβολής - η σειρά να κτυπάει κόκκινο στα νούμερα (το αστρόπλοιο, δυστυχώς, δεν ολοκλήρωσε την πενταετή αποστολή του) -, ο Άγγλος συγγραφέας, παρότρυνε τον Ρόντεμπερι να μην εγκαταλείψει το εγχείρημα, λέγοντας του, πως: «οι διάφοροι διευθυντές του τηλεοπτικού καναλιού, εκτός του ότι δεν γνωρίζουν την δουλειά τους, είναι θορυβημένοι από την καθαρότητα της σειράς και την αναπάντεχη αποδοχή των θεατών».

Ο Τεξανός παραγωγός περιήλθε σε κατάσταση κατάρρευσης το 1969 από την αιφνίδια απόφαση των στελεχών του NBC να διακόψουν τα επεισόδια, μιας σειράς με την τηλεθέαση να σημειώνει ποσοστά άνω του 73% τηλεθέασης. Έπειτα από μερικά χρόνια, κι όταν το «Star Trek» αποφάσισε να ταξιδέψει με την ταχύτητα δίνης 5 στην μεγάλη οθόνη, ο Τζιν έγραψε για τον διάσημο Άγγλο συγγραφέα και φίλο του: «Ο Άρθουρ κυριολεκτικά έδωσε δύναμη στην ιδέα μου για το «Star Trek», συμπεριλαμβανομένων των τηλεοπτικών σειρών, των ταινιών και των συλλόγων και οι γνώσεις του για μένα είναι ανεκτίμητες». Ο δε Άρθουρ Κλαρκ, όταν ο Ρόντεμπερι αποχώρησε από τα γήινα (19 Αυγούστου 1921 - 24 Οκτωβρίου 1991), σημείωσε στο βιβλίο του αφιερωμένο στον φίλο του και εμπνευστή του «Star Trek»: «Λίγοι άντρες έχουν αφήσει μια άριστη κληρονομιά. Το Έντερπραϊζ θα συνεχίσει να ταξιδεύει στους γαλαξίες στους αιώνες που έρχονται».

Εκτός από τον διάσημο συγγραφέα, Άρθουρ Κλαρκ, ο οποίος ήταν και φίλος του Τζιν Ρόντεμπέρι, γύρω από τα τηλεοπτικά «Ταξίδια στα Αστέρια» συσπειρώθηκαν σπουδαίοι επιστήμονες και συγγραφείς της επιστημονικής φαντασίας εκείνης της εποχής. Φανατικός θεατής της σειράς, διορθωτής επιστημονικών θεμάτων και κατόπιν σύμβουλος του «Star Trek», ήταν ο γνωστός Ρώσος, εμιγκρέ επιστήμονας, ο βραβευμένος συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας και δημιουργός του γνωστού, προφητικού μυθιστορήματος «Εγώ, το Ρομπότ», («I, Robot» - 1950), Ισαάκ Ασίμοφ, ο οποίος συνέταξε την χάρτα και τους Νόμους της ρομποτικής. Ο Ασίμοφ, αρχικά γνωρίστηκε με τον Ρόντεμπερι μέσω αλληλογραφίας όταν ταχυδρομούσε στον παραγωγό επιστολές με τις επιστημονικές διορθώσεις στα λάθη που εντόπιζε παρακολουθώντας τα επεισόδια, για να χρηστεί στην συνέχεια επιστημονικός σύμβουλος της εκπομπής, μαζί με τον Άρθουρ Κλαρκ. Όταν δε, ενημερώθηκε για την τηλεοπτική λήξη του «Star Trek», είπε σε μια συνέντευξη του: «ήταν το πιο λογικό και το πιο σημαντικό τηλεοπτικό πρόγραμμα στο είδος της επιστημονικής φαντασίας, διότι πρώτον: μίλησε, αληθινά για τα κοινωνικά προβλήματα και δεύτερον: δεν αναλώθηκε αποκλειστικά στην περιπέτεια, ενώ είχε πλήρως συνειδητοποιημένους χαρακτήρες. Μπόρεσε ακόμη να αντιταχθεί στο περίφημο διαχωριστικό άπειρο και κατόρθωσε με τόλμη να παρουσιάζει την παγκόσμια αδελφότητα της νοημοσύνης. Η σειρά διακόπηκε γιατί αρνήθηκε να προσφέρει ανούσια, νεανική φαντασία και να βάλει την «Λάσι» να παίξει στα επεισόδια».

Ο Ισάακ Ασίμοφ (αριστερά) και ο Τζιν Ρόντεμπέρι

Στο φούντωμα του ψυχροπολεμικού περιβάλλοντος, στο παρανάλωμα των εξεγέρσεων του μαύρου πληθυσμού σε πολλές πολιτείες των Η.Π.Α., αλλά και στην δίνη του πολέμου στο Βιετνάμ, ο Τζιν Ρόντεμπερι τοποθετεί σε βασικούς πρωταγωνιστικούς ρόλους στο «Star Trek», τον Ρώσο Τσέκοφ (Γουόλτερ Κόνιγκ), τον Ασιάτη Σούλου (Τζόρτζ Τακέι), την Αφροαμερικάνα Ναϊότα Ουχούρα (Νισέλ Νίκολς), αλλά και τον μισό εξωγήινο, μισό γήινο, Δόκτορα Σποκ (Λέοναρντ Νίμοϊ). Το οικουμενικό, αλλά και το συμπαντικό πνεύμα του Τεξανού παραγωγού, που σμίγει γόνιμα και εποικοδομητικά στις ανθρώπινες πνευματικές και τις επιστημονικές σφαίρες, ανεξαρτήτου χρώματος και εθνικότητας, δημιούργησε μια άκρως ενοχλητική, έως εφιαλτική, δυσπεψία στα σκοτεινά υπογάστρια των ενορχηστρωτών της κοινωνικής καθοδήγησης εκείνα τα τρομερά χρόνια των σίξτις.

Ήταν αδιανόητο για το άκαμπτο, συντηρητικό καθεστώς των Η.Π.Α., ένας συγκροτημένος Ασιάτης (πόλεμος του Βιετνάμ) ή ένας σκωπτικός Ρώσος (ψυχρός πόλεμος), μια όμορφη Αφροαμερικάνα που δεν είναι υπηρέτρια (ταξικοί αγώνες των μαύρων) και ένας ευφυής «μπάσταρδος» (αρραγής και ομόφυλη, αμερικάνικη οικογένεια), να αποτελούν την βασική αντιπροσωπεία της Γης στις διαστημικές εξερευνήσεις. Το άριο, αγγλοσαξωνικό ιδεώδες μπλοκαρίστηκε αριστοτελικά από την οικουμενική σύλληψη του Ρόντεμπερι, όταν όλοι, οι μη λευκοί γήινοι, είναι πρώτης γραμμής άξιοι επιστήμονες, τολμηροί και αποφασισμένοι εξερευνητές, που από αυτούς εξαρτάται η ασφάλεια του σκάφους, του πληρώματος, αλλά το σπουδαιότερο όλων: η εικόνα του πλανήτη που «σερβίρεται» στο βλέμμα και την συνείδηση των τηλεθεατών.

O Ρόντεμπερι γνώριζε, επίσης, κάτι το οποίο είχε δηλώσει στο παρελθόν, πως: «η Γη στους αρχαίους χρόνους της είχε συχνή επαφή και συνεργασία με πολιτισμούς από τα άστρα». Το αποκαλύπτει ξεκάθαρα, πλέον, στο δεύτερο επεισόδιο του δεύτερου κύκλου της τηλεοπτικής σειράς με τον τίτλο «Who Mourns for Adonais;» («Ποιος θρηνεί για τον Αδωνάι;» - 1967), όταν το πλήρωμα του Έντερπραϊζ αιχμαλωτίζεται από τον θεό Απόλλωνα, που διαμένει μόνος του, εξόριστος, μακριά από τους υπόλοιπους  θεούς του πάλαι ποτέ Ολύμπου, σε έναν πλανήτη, βιώνοντας την απόλυτη μοναξιά, αλλά και την αποκήρυξη του από τους γήινους, που δεν τον θυμούνται πια. Ο παραγωγός του «Star Trek» στο συγκεκριμένο επεισόδιο φανερώνει την ελληνοφιλία και την αγάπη του στον αρχαίο, ελληνικό πολιτισμό, δίνοντας τα ονόματα του δωδεκάθεου στην ελληνική τους απόδοση: Ζεύς, Άρτεμης, Αθηνά, Αφροδίτη και όχι με την λατινική εκφορά του ρωμαϊκού πανθέου: Τζιούπιτερ, Ντιάνα, Μινέρβα, Βένους, όπως καθιερώθηκαν από τον Λατίνο, τραγικό ποιητή του 3ου αιώνα π.Χ. Κόντιο Έννιο και με αυτές τις ονομασίες αναγνωρίζονται από τους Αμερικανούς μέχρι σήμερα. Ο δε Θεός Απόλλων, αποκαλεί το πλήρωμα τού Έντερπραϊζ: «παιδιά του!»

Η ειρηνική και η φιλική προσέγγιση με σκοπό την συνεργασία και την πρόοδο σε αμφότερα πεδία, ανάμεσα στους άγνωστους κόσμους, πάντα για την συμπαντική πρόοδο, είναι τα ζητούμενα του «Star Trek» σε όλα τα επεισόδια του, αλλά και η σκληρή αντίθεση στο φιλοπόλεμο πνεύμα που διακατέχει την υπερδύναμη των Η.Π.Α.. Ο πολιτισμός, η γνώση και η μη βία, η συμφιλίωση με το άγνωστο, αχανές διάστημα και τους συγκατοίκους μας σε μια συμπόρευση προς τα ανώτερα ιδανικά που αφορούν όχι μόνο την Ανθρώπινη Φυλή της Γης, αλλά όλους τους κατοίκους του Σύμπαντος Κόσμου, είναι το κρυστάλλινο, διαυγές πνεύμα που δίνει την ζωή στο «Star Trek» του 1966 και το διαφοροποιεί απόλυτα από κάθε άλλη σειρά επιστημονικής φαντασίας.

- Ενεργοποιήστε τους ελληνικούς υπότιτλους στο video - 

Ενώ το «Star Trek» της δεκαετίας του '60 συνεχίζει να ταξιδεύει ειρηνικά στο διάστημα της δικής μας φαντασίας ανακαλύπτοντας άλλους πολιτισμούς, το 1977 καταφθάνει στο κινηματογραφικό σύμπαν το «Star Wars» του Τζορτζ Λούκας, για να διαμορφώσει μια διαφορετική εικόνα, αυτή τη φορά με φιλοπόλεμες, άγριες διαθέσεις, ενώ η πνοή που βασιλεύει στον κόσμο του σκότους είναι δύσοσμη, επεκτατική και καταστροφική. Σε αντίθεση με το «Star Trek», που ο σκοπός του είναι η ανακάλυψη και η συνύπαρξη του ανθρώπου με το άγνωστο, ακόμα και μέσα από το ήδη υπάρχον «κακό», το υφιστάμενο από δημιουργίας του Κόσμου, το «Star Wars» ενεργοποιεί την πολεμική μηχανή για να αποκαταστήσει την «ειρήνη» και την «αρμονία». Οι «λευκές» και «μαύρες» πνευματικές δυνάμεις βρίσκονται σε αιματηρές μάχες, αμφότερα, με ισχυρούς μάγους.

Στις δυο πρώτες τριλογίες που στήνει ο Λούκας (η τελευταία τριάδα, αλλά και τα spin off είναι τόσο κουτά και ανούσια, οπότε δεν υπάρχει λόγος να αναφερθούμε), συντελείται η σχοινοβασία στην λεπτή γραμμή που διαχωρίζει το «φως» από το «σκότος». Η αποκηρυγμένη αίρεση των Σιθ (Σιθ, Σεθ ή και Σουτέκ που είναι η αρνητική όψη του αιγυπτιακού θεού Όσιρι, αυτόν που οι Έλληνες αποκαλούσαν Τυφώνα) να είναι από την μια πλευρά, την «σκοτεινή», ενώ από την άλλη πλευρά του ενεργειακού ποταμού οι «ασκητές» με τις καφέ ρόμπες: Σεντάι – Τζουντάι - Τζεντάι του Ερεβαίου Κρόνου-Σαβαώθ, να αντιμάχονται για την διαστημική επικράτεια. Οι μεν φαραωνικοί Σεθ επιθυμούν δικό τους το Σύμπαν, οι δε «διωγμένοι» Ιουδαίοι Σεντάι- Σεντάι – Τζουντάι - Τζεντάι, προσπαθούν να επιβάλλουν μια άγνωστη δύναμη, που, υποτίθεται, ότι εργάζεται για την ειρηνική και εύρυθμη λειτουργία του Κόσμου. Κανείς από τους δύο δεν αφήνει την ενεργειακή ροή να κυκλοφορήσει ελεύθερα στις υπερίνες των αστερισμών, καθώς και οι δυο στην θρησκευτική τους σημειολογία (Σεθ και Σεντάι- Σεντάι – Τζουντάι – Τζεντάι) είναι αρνητικοί και πνευματικά εκπροσωπούν, οι μεν Σιθ το σκότος, οι δε Σεντάι- Σεντάι – Τζουντάι – Τζεντάι του Κρόνου, την πνευματική υποδούλωση με κάποια ελεγχόμενα προνόμια ελευθερίας. Δηλαδή, αυτό που βιώνει σήμερα ο πλανήτης Γη.

Ένα μεγάλο «εύγε!» στον σοφό και διαβασμένο Στίβεν Σπίλμπεργκ (εκτός της αρχαίας, ελληνικής γραμματείας, ο σκηνοθέτης διαθέτει, επίσης, αξιόλογη, προσωπική, αποκρυφιστική βιβλιογραφία) για την προσθήκη του «Άστρου του Θανάτου» στο «Star Wars», που είναι ολόιδιο με την δική μας Σελήνη. Η ιδέα είναι δική του να υπάρχει στο σενάριο της ταινίας, όπου στηρίχτηκε όλο το οικοδόμημα της κινηματογραφικής, διαστημικής saga. Εύστοχο και προφητικό, θα σκεφτούμε, καθώς οι γνωρίζοντες την βαθιά ιστορία της Γαίας και τους περίφημους, διαστημικούς πολέμους του ηρωικού Περσέα, ξέρουν καλά την σημασία της ύπαρξης μιας Σελήνης ως «δορυφόρου» της Γης και τι ακριβώς συμβαίνει σε αυτή την «παράξενη» σχέση, του πλανήτη μας με τον εγκατεστημένο του «δορυφόρο».

Το καλό και το κακό, ευθύς, ζυγίζονται σε ένα ομοιοκραδασμικό σύμβολο του γιν και του γιανγκ, προτείνοντας μια συγκεκριμένη ισορροπία για να αρχίσει το γαλαξιακό μακελειό δύο ίδιων αδελφοτήτων με ίδιες προοπτικές η κάθε μια. Φουτουριστική και εντυπωσιακή η προσπάθεια για να διασωθεί η έννοια και η δυναμική της «ελευθερίας» σε ένα περιβάλλον που θυμίζει Άγρια Δύση εντός του αχανούς διαστήματος, που ως άγνωστο όπως είναι, συνάμα απέραντη και άγνωστη η χωροχρονική του διάσταση, ο καθένας μπορεί να πράξει ό,τι επιθυμεί, τουλάχιστον κινηματογραφικά. Η σεναριακή βάση του «Star Wars» είναι μελετημένη με θρησκευτική ευλάβεια, προτείνοντας στο κινηματογραφόφιλο κοινό άφθονη περιπέτεια, δράση δομημένα στον ιουδαϊκό αποκρυφισμό.

Το "Άστρο του Θανάτου", κυρίαρχο σημείο δράσης σε όλα τα επεισόδια του "Star Wars", του Τζόρτζ Λούκας


Προσέξτε την πρώτη βαθιά τάφρο που βρίσκουμε στο μονοπάτι του «Star Wars». Ο Λούκας αναφέρεται σε «επαναστάτες» με αρχηγό μια πριγκίπισσα, που προσπαθούν να αποκαταστήσουν την «Republic» και όχι την «Democracy» σε ένα Γαλαξία πριν πολλά πολλά χρόνια. Σαν παραμύθι ξεκινά το έπος με τα πλατιά, έντονα, λευκά γράμματα, αναφερόμενα στην άγνωστη σε εμάς ιστορία του Γαλαξία, να απλώνονται στο διάστημα με την έναρξη της ταινίας. Λέξεις, φράσεις, γραμμές τοποθετημένα όμοια και ζυγισμένα σαν σε παρέλαση πειθαρχημένων, ετοιμοπόλεμων στρατιωτών έτοιμων για μάχη, κινούνται αργά, στιβαρά και απειλητικά προς το απέραντο του σύμπαντος, συνοδευόμενα από, το επίσης, εμψυχωτικό, μιλιταριστικό μουσικό θέμα (μαρς) του καταπληκτικού, συνθέτη Τζον Γουίλιαμς.

Ένας θεαματικός, φιλοπόλεμος «Πόλεμος των Άστρων» στην μεγάλη οθόνη, κι όχι μια συμπαντική αναζήτηση. Τα γήινα τραύματα, ο Λούκας τα ταξιδεύει σε άλλα πλανητικά συστήματα, υπακούοντας στις αποφάσεις αυτών που θέλουν το διάστημα ως καθρέπτη των δικών τους συμφερόντων. Έξυπνο, μαγευτικό, περίτεχνα εικονοποιημένο, πρωτοποριακό και ευφυές. Μια δύναμη δίχως όνομα, που ποτέ δεν ερμηνεύτηκε από πού εκπορεύεται και σε πρώτη ματιά φαντάζει να είναι μακριά από θεότητες και θρησκείες, πλανάται 43 χρόνια στο μεγάλο, άσπρο πανί. Αυτή η «δύναμη» ακολουθεί, τονώνει και προστατεύει τους «ενάρετους», μυημένους με τις καφέ ρόμπες, και τα εντυπωσιακά φωτόσπαθα, Σεντάι – Τζουντάι – Τζεντάι του Κρόνου Σαβαώθ, ως τους «ιερείς», τους «δασκάλους», τους «μύστες», αλλά και ως πρεσβευτές, ειρηνόφιλους μοναχούς-ασκητές ενός Γαλαξία που φλέγεται από τα εξουσιαστικά πάθη του σκοτεινού, «Ρωμαίου» αυτοκράτορα.

Οι Σεντάι – Τζουντάι – Τζεντάι του Τζόρτζ Λούκας, κολασμένα αντλούν πνοή από τον ασκητικό ιουδαϊσμό των κοινοβιακών Εσσαίων και ως προς την μαχητικότητα φέρνουν στους άλλους ασκητές του βουδιστικού ιερατείου με τους, επίσης, ζεν μάστερς των πολεμικών τεχνών. Οι Ιουδαίοι Εσσαίοι που αποτραβήχτηκαν στο Κουμράν της Νεκρής Θάλασσας, δημιουργώντας την δική τους θρησκευτική σέκτα, περίμεναν, εντός του λιτού και του πνευματικού βίου, την δική τους «Αποκάλυψη», που τελικά κατέφθασε από τις ρωμαϊκές λεγεώνες, όταν τους αφάνισαν μέχρι ενός, περίπου το 70 μ.Χ.. Οι Σεντάι – Τζουντάι – Τζεντάι του «Star Wars», παίρνουν, κινηματογραφικά τουλάχιστον, το «αίμα» τους πίσω, αφανίζοντας μαζί με τους παράνομους, επαναστατημένους πολιτισμούς τους κακούς «Ρωμαίους», μιας σκοτεινής αυτοκρατορίας που βούλεται το Σύμπαν και τα όντα του. Το δε προτεσταντικό δόγμα, από την πλευρά των επαναστατημένων, απουσία θηλυκής αρχής ως προς την πνευματική καθοδήγηση, υποκλίνεται θριαμβευτικά προσανατολισμένο στην ιουδαϊκή έρημο Εν-γαδί και στο Μπουντάταρμα (φυσικός Νόμος), όπως ακριβώς το διέδωσε στην Ασία ο άναξ Ασόκα.

O Σεντάι – Τζουντάι - Τζεντάι, Μπεν Όμπι Γουάν Κανόμπι (Άλεκ Γκίνες) εναντίον του Σιθ, Νταρθ Βέιντερ (φωνή: Τζέιμς Ερλ Τζόουνς και ηθοποιός: Ντέιβιντ Μπρόοουζ) στο "Star Wars" του Τζορτζ Λούκος το 1977.


«The force be with you», επικαλούνται αναμεταξύ τους οι Κρόνιοι Σεντάι – Τζουντάι - Τζεντάι σε κάθε δυσκολία και αναποδιά, σαν χαιρετισμό αναγνώρισης και ευχή. Μόνο μεταξύ τους, ενώ οι υπόλοιποι μοιάζουν με μάζες όντων που φοβούνται τις παρουσίες αυτής της μυστήριας σέκτας με τις ρόμπες, τις εξελιγμένες, πνευματικές δυνάμεις και τα πολύχρωμα, απειλητικά φωτόσπαθα. Η ιουδαϊκή Καμπάλα κερδίζει έδαφος και από «res» (πράγματα), όπως έχουν χαρακτηριστεί οι Ιουδαίοι από τους Ελοχίμ θεούς τους, στο «Star Wars» μετουσιώνονται σε σπουδαίους καθοδηγητές και ρυθμιστές μιας νέας κατάστασης πραγμάτων, όπως ο επαναστάτης-μάγος Μωϋσής, όταν οδήγησε τους Εβραίους σκλάβους από την Αίγυπτο στην έρημο, δίνοντας την ελευθερία τους, καταδιωκόμενοι από τον «δυνάστη» Φαραώ.

Η προσέγγιση των «δασκάλων» Σεντάι – Τζουντάι - Τζεντάι και η «μαγική» επίκληση τους: «πίστεψε και η δύναμη θα σε προστατέψει», απέχει εκατομμύρια έτη φωτός από την συμπαντική προσέγγιση του Τζιν Ρόντενμπερι και την ελληνική, φιλοσοφία περί αμφισβήτησης, αναζήτησης, ελευθερίας και πνευματικής υπέρβασης του «Star Trek».

Η σωκρατική αντίληψη των ζητημάτων από την πλευρά του γήινου κυβερνήτη Κάπτεν Κέρκ και ο αριστοτελικός ορθολογισμός από την πλευρά του μπασταρδεμένου, εξωγήινου Δρ Σποκ (μισός άνθρωπος μισός Βουλκάνος), ως προς την τέλεια ισορροπία ενεργοποιούν το θετικό και το αντίθετό του σε μια άκρως γόνιμη συνεργασία προς την ανεύρεση της ορθής λύσης στο ταξίδι των αναζητήσεων τους. Να αναφέρουμε, βέβαια, πως ο χαιρετισμός του Σποκ με το ανυψωμένο, δεξί χέρι, την ανοικτή παλάμη προς τα εμπρός και τον αντίχειρα εκτεταμένο, ενώ τα δάχτυλα χωρίζονται μεταξύ του μέσου και του παράμεσου, είναι έμπνευση τού, ιουδαϊκής καταγωγής, ηθοποιού Λέοναρντ Νίμοϊ και προέρχεται από την ιερατική ευλογία των Κοενίμ (Ιουδαίοι ιερείς), συμβολίζοντας το εβραϊκό γράμμα «σιν» (ש) και αναφέρεται στον Ελ Σεντάι (Γιαχβέ). Ο συγκεκριμένος δακτυλικός χαιρετισμός του Δρ. Σποκ ακολουθείται, επίσης, από την ευχή: «Live long and porsper» (μακροημέρευση και ευημερία).

Ο χαιρετισμός του Δρ. Σποκ στο "Star Trek"

Τα εννέα συνολικά επεισόδια από δημιουργίας του «Star Wars» δεν έχουν ίχνος αναζήτησης, είναι άδεια φεγγοβόλου γνώσης, στέρφα σε φιλοσοφικό επίπεδο, ενώ υποδόρια κυριαρχεί ο σκοτεινός αποκρυφισμός, ειδικά στην επίσης φαντασμαγορική τριλογία: «The Phantom Menace» (1999), «Attack of The Clones» (2002) και «Revence of The Sith» (2005), που είναι η prequel τριλογία των πρώτων κινηματογραφικών επεισοδίων: «Star Wars» (1977), «Η Αυτοκρατορία Αντεπιτίθεται» (1980) και «Η Επιστροφή των Τζεντάι» (1983). Με την νεαρή σε ηλικία άνασσα, την επονομαζόμενη Αμιντάλα του πλανήτη των τριών φεγγαριών, Νάμπου (ονομασία και αστρική γεωγραφία να θυμίζει τον πλανήτη Νιμπίρου και τον έκπτωτο ηγέτη του, τον θεό Ανουνάκι των Σουμερίων: Άνου), βρίσκεται στο προσκήνιο ως η θηλυκή, γραμμή αίματος των ηρώων που αγαπήσαμε στα πρώτα και τα επόμενα επεισόδια του «Star Wars». Η Αμιντάλα είναι η ενσαρκωμένη ιδέα της διάσωσης, μιας σημαντικής «γραμμής αίματος», όπως είναι η ιουδαϊκή μητρογραμμική θρησκεία (όμοια με την αντίστοιχη ελληνική), η γυναίκα που παραιτείται από το βασιλικό αξίωμα για να αφιερωθεί στην διατήρηση της ενότητας της «Republic», φέρνοντας στο κόσμο την σωτηρία με δυο διαφορετικού φύλου δίδυμα: μια πριγκίπισσα και έναν ασκητή-μαχητή Σεντάι – Τζουντάι – Τζεντάι, αλλά και τα δυο τέκνα της, που μοιράστηκαν σε διαφορετικές οικογένειες για να διασωθούν, να είναι οι φανατικοί πολέμιοι του σκοτεινού «καίσαρα» και του «ύπατου», πλανεμένου, «μάγου» πατέρα τους.

Από την άλλη υπάρχει και ο grand master Γιόντα, από το πρώτο κιόλας κινηματογραφικό επεισόδιο του Star Warts» (1977) εμφανίζεται ο συμπαθής, μικροσκοπικός, σαυροπρόσωπος δάσκαλος με τα μυτερά αυτιά, που βιώνει την αποτυχία του σύμπαντος κόσμου αναχωρητικά, οπότε και ασκητικά, σε τόπο αυτοεξορίας. Εντός σπηλιάς με διαλογισμό στην «δύναμη» και λιτή τροφή ο εσσαϊκός τρόπος ζωής του βραχύσωμου, υπερβατικού, σαυρόμορφου δασκάλου Γιόντα λαμβάνει σπουδαίο ρόλο. Η διδασκαλίες του περί της «Αρμονικής Ροής» και οι διαλογισμοί του στο «Δένδρο της Ζωής», δηλαδή, στις τρεις αποκρυφιστικές μεθόδους της Καμπάλα (θεωρητικός, μαγικός, υπερβατικός), εντυπωσιάζουν τους θεατές. Ο Γιόντα ως δάσκαλος που είναι απαντάει, κοφτά με γρίφους, όπως οι Θιβετανοί Λάμα προς τον «μαθητή του», αισθανόμενος, συγχρόνως, τα ορατά και τα αόρατα συμβάντα σαν τρανός μάγος. 

Η μορφή του μάστερ Γιόντα στο «Star Wars», που φέρεται ως ο «προστάτης» του φωτός, ο «μάγος» της «Αρμονικής Ροής» είναι ένας σπουδαίος ραβίνος και μέγας γνώστης της ιουδαϊκής Καμπάλα. Το ιστορικό πρόσωπο στον ιουδαϊκό αποκρυφισμό που αντανακλάται ολοκάθαρα στον σαυροπρόσωπο, βραχύσωμο Γιόντα είναι ο σεβάσμιος, μυστικιστής Αβραάμ Αμπουλάφια (1240 - 1296), ο οποίος ήταν από τους μεγαλύτερους υποστηρικτές της μαγικής, υπερβατικής Καμπάλα με διαλογισμούς ανωτέρου επιπέδου, οι οποίοι έφταναν στα επίπεδα της προφητείας, όπως, άλλωστε, και ο Γιόντα. Την διδασκαλία και τους υπερβατικούς διαλογισμούς του Αβραάμ Αμπουλάφια ως μέσο επίτευξης υψηλότερων επιπέδων επίγνωσης, συναίσθησης και συνειδητότητας, οι καμπαλιστές τα αποκήρυξαν ως επικίνδυνα. Μόνο οι φτασμένοι σε άλλα πνευματικά επίπεδα Ιουδαίοι μυστικιστές, αλλά και οι αποκρυφιστές, που κατοικούσαν τον 16ον αιώνα αποκλειστικά στην πόλη Σαφέντ (ή Σφαθ, πόλη που ήταν το κέντρο της μυστικιστικής Καμπάλα, μια από τις τέσσερις ιερές πόλεις του Ιουδαϊσμού, μαζί με την Ιερουσαλήμ, την Χεβρώνα και την Τιβεριάδα), συνέχιζαν να χρησιμοποιούν τους υπερβατικούς διαλογισμούς και την αποκρυφιστική διδασκαλία του Αβραάμ Αμπουλάφια.

Ο μικρός Άνακιν Σκάιγουκερ, ως ο «εκλεκτός» («The Phantom Menace» (1999)), η οντότητα με το άριστο αίμα (απροκάλυπτη αντιγραφή από την ελληνική ιστορία και το Ιχώρ στο αίμα των γνήσιων Ελλήνων, των παιδιών των θεών), που θα μπορούσε να φέρει την ισορροπία στο Σύμπαν, πλανημένος από την σκοτεινή δύναμη μεταμορφώνεται στον τρομερό Νταρθ Βέιντερ των Σιθ να υπηρετεί τον κακό Ρωμαίο και μαύρο «μάγο» «καίσαρα». Η μορφή του Βέιντερ στο «Star Wars» είναι ο ραβίνος Γιοσέφ Ντε Λα Ρέινα (1418 - 1472), ο οποίος ήταν ένας από τους μεγαλύτερους δασκάλους της μαγικής Καμπάλα. Υπάρχουν, μάλιστα, σπουδαία, ιστορικά γεγονότα, που αναφέρουν, πως με τις απίστευτες, πνευματικές του δυνάμεις προσπάθησε να επιφέρει την τελευταία, μεγάλη λύτρωση στον ιουδαϊκό κόσμο, αλλά απέτυχε γιατί βλάφτηκε πνευματικά και στην συνέχεια πλανήθηκε. Η αποκρυφιστική ιστορία της Καμπάλα γράφει, επίσης, πως ο μαχητικός ραβίνος Γιοσέφ Ντε Λα Ρέινα αυτοκτόνησε, άλλα η μεγαλύτερη μερίδα των Ιουδαίων αποκρυφιστών διαψεύδουν τα περί αυτοκτονίας και επιμένουν, πως έγινε αποστάτης και αυτομόλησε στους «αρνητικούς» μάγους, καταλήγοντας ως δεινός εχθρός της «Αρμονικής Ροής» στο «Δένδρο της Ζωής».

Όσο για την πριγκίπισσα Λέια και τον Λουκ Σκάιγουόκερ, τα δίδυμα αδέλφια (Θήλυ και Άρρεν) στο ιουδαϊκό «Star Wars» του Τζόρτζ Λούκας εκπροσωπούν απόλυτα τις δέκα εκφάνσεις του Θεού (Σεφιρόθ) της Καμπάλα, όπως αποτυπώνονται αρχικά στην αβραμική διδασκαλία και κατόπιν στην μεσαιωνική Καμπάλα του Σοχάρ. Κλιμακώνοντας τα τρία επίπεδα και ξεκινώντας από το πρώτο χαμηλό επίπεδο των «Συνειδητών Συναισθημάτων», τα δίδυμα με την πορεία και τα κατορθώματα τους ανέρχονται στην Συνειδητή Νόηση για να καταλήξουν, ο καθένας από τον δικό του δρόμο στον κοινό σκοπό, στο Υπερ-συνειδητό και το μεγάλο στέμμα «Κετέρ», στην λευκή κεφαλή, στην Θεία Βούληση για δημιουργία, το Άπειρο Φως του Δημιουργού, στο εβραϊκό όνομα του Θεού «Ehyeh Asher Ehyeh»: Είμαι αυτό που Είμαι». Η μεν πριγκίπισσα Λέια ως η μεγάλη ιδέα της «επανάστασης» εναντίον του κατακτητικού και δυνάστη «καίσαρα» και ο Λουκ ως ο υπέρτατος ραβίνος-«μάγος» και μαχητής, που διασώζουν και εξασφαλίζουν, τελικά, την «Αρμονική Ζωή» στους τρεις άξονες-σφαίρες του καμπαλιστικού «Δένδρου της Ζωής».
Ο Σεντάι – Τζουντάι – Τζεντάι, μάστερ Γιόντα και ο Λουκ Σκάιγουοκερ (Μαρκ Χάμιλ)


Το διάστημα δεν είναι για να τρομάζει

Το «Star Wars», δημιούργησε υποσυνείδητα ένα άκρως φοβικό πεδίο στη σκέψη του θεατή, παρουσιάζοντας το διάστημα ως ένα απέραντο πεδίο θανάτου και φυσικά έναν χώρο για ελάχιστους και τολμηρούς επισκέπτες. Το επιδερμικά ανάλαφρο διάκοσμο των τριλογιών του Λούκας με τα λογής όντα, τους φιλόξενους ή αφιλόξενους πλανήτες, τον κατάμαυρο Νταρθ Βέιντερ με τις πνευματικές δυνατότητες και την ερεβώδη φωνή, τα παιχνιδιάρικα φωτόσπαθα, τα πρωτοποριακά σε σχεδιασμό αστρόπλοια και τους «γενναίους» του ήρωες, χρησιμοποιήθηκαν ως όχημα της εντυπωσιακής, κινηματογραφικής, υπερπαραγωγής, δραπετεύοντας από αντίστοιχα, φτηνα b-movies, αποκτώντας, όμως, σοβαρό αποτύπωμα, όμοιο, θα έλεγε κάποιος, με αυτό των υποτιθέμενων αστροναυτών όταν «πάτησαν το ποδάρι» τους στην επιφάνεια της Σελήνης. Ο άπλετος χώρος του διαστήματος, όμως, είναι ακόμα, μερικώς αμφιλεγόμενος, έως τρομακτικός για τους γήινους θεατές, ενώ κύριος σκοπός είναι να μετασχηματιστεί σε ένα εντελώς απρόσιτο, απαγορευτικό και φοβικό πεδίο γεμάτο κινδύνους, ακυρώνοντας την όποια ονειροπόληση για ταξίδια και αναζητήσεις που δημιούργησε το τηλεοπτικό «Star Trek». Το διάστημα επιβάλλεται να κατεβάσει τις μπάρες του και να εμποδίσει δια παντός την είσοδο σε οποιαδήποτε, έστω, ρομαντική ή ελεύθερη, προσέγγιση από τους απλούς ανθρώπους.

Τα πνευματικά δώρα που πρόσφερε το «Star Trek» στο τριετές διαστημικό του ταξίδι στο τηλεοπτικό κοινό, αλλά και το «X Files» είναι σημαντικά στην ψυχολογία των θεατών που παρακολουθούσαν τα επεισόδια τους. Το σπουδαιότερο είναι η συμφιλίωση του ανθρώπου με τον άγνωστο χώρο του διαστήματος, αλλά και της ιστορίας του ανθρώπου σε σχέση το διάστημα, σε εποχές που οι γήινες υπερδυνάμεις καταβάλουν τεράστιες προσπάθειες να το προσεγγίσουν από την διαφορετική οδό, την βάναυση και την ιδιοτελή. Γνωρίζοντας εξ' αρχής τις δυναμικές και την γνώση που κρύβει μέσα του το διάστημα ή ότι άλλο χρήσιμο για την ανθρωπότητα, οι σειρές και οι κινηματογραφικές ταινίες προβάλλουν ιδέες και εικόνες γεμάτες βία, απόγνωση, θάνατο, ικανές να αποτρέπουν την σκέψη μας από την όποια φιλική και συνεργάσιμη θέση του προς εμάς και να το φανταζόμαστε ως μια απέραντη αρένα σφαγής και αίματος. Οι κινηματογραφικές ταινίες και οι τηλεοπτικές σειρές επιστημονικής φαντασίας αποκαλύπτουν το διάστημα στον άνθρωπο ως ένα πεδίο με αμέτρητους, σοβαρούς κινδύνους, δηλαδή, σαν ένα πεινασμένο στόμα έτοιμο να κατασπαράξει κάθε επίδοξο εξερευνητή και ονειροπόλο που σκαρώνει ταξίδια στα άστρα. Θα χρησιμοποιώ τις σκέψεις του Άλφρεντ Λάμπερμοντ Γουέμπρ:

«Συγκεκριμένες ομάδες χωρών διεξάγουν ένα κρυφό πόλεμο πληροφόρησης ενάντια στο δικαίωμα της συμμετοχής μας στην Συμπαντική κοινωνία. Πρόκειται για τις ίδιες εκείνες ομάδες που διαχειρίζονται το δίκτυο παρακολούθησης Echelon (σύστημα παρακολούθησης των προσωπικών τηλεφωνικών μας συνδιαλέξεων). Οι κυβερνήσεις που χειρίζονται το Echelon φαίνεται ότι είναι όσες κυρίως συμμετέχουν σε αυτόν τον αντι-Συμπαντικό πόλεμο της πληροφόρησης».

Ο Τζιν Ροντενμπέρι μετασχηματίστηκε σε αγκάθι για όσους ήθελαν να ποτίζουν τους ορίζοντες μας με τοξικά μηνύματα περί φόβου και διαστημικού τρόμου. Το «Star Trek» και οι ειρηνικές του πνευματικές και επιστημονικές αναζητήσεις προβλημάτισαν τους σχεδιαστές, που σκόπευαν να επενδύσουν στην φιλοσοφία της διαστημικής τρομοκρατίας, απομακρύνοντας την ανθρώπινη, φιλική ματιά από την γαλαξιακή και στην συνέχεια την συμπαντική μας συμμετοχή. Μόλυναν τα όνειρα μας με λογής κινηματογραφικές και τηλεοπτικές φόρμουλες, ευτελή αναγνώσματα, ορθώνοντας, συνάμα, ένα σαθρό, θρησκευτικό δόγμα ως σημαία, ότι είμαστε τα μοναδικά δημιουργήματα ενός Θεού του Σύμπαντος Κόσμου και όλη αυτή η απεραντοσύνη είναι ένα άδειο πεδίο με άνοα, κανίβαλα τέρατα, που θέλουν μόνο το κακό μας.

Ο Ρίντλεϊ Σκοτ, πιάνει τον σφυγμό και το 1979 μετασχηματίζει τα διαστρικά όνειρα του κινηματογραφόφιλου κοινού σε εφιάλτες, συστήνοντας τον απόλυτο διαστημικό τρόμο στην ταινία «Alien». Έπειτα από την καταστροφή του μεταγωγικού, αστροσκάφους Νοστρόμο και την ανελέητη ανθρωποφαγία από το αποτρόπαιο και πανίσχυρο, εξωγήινο τέρας (σχεδιασμένο εξαιρετικά κολασμένα από τον εικαστικό, Χανς Ρούντολφ Γκίγκερ), ο χώρος του κινηματογραφικού διαστήματος αλλάζει ριζικά. Απέκτησε τον δικό του αδίστακτο «φύλακα» στους λογής ρομαντικούς, γήινους δραπέτες, που κάποτε έστηναν, νοητικά, ταξίδια σε άγνωστους αστερισμούς και γαλαξίες.

Η τρομακτική, κανίβαλλη εξωγήινη στο "Alien", του Ρίντλεί Σκοτ (1979), σχεδιασμένη από τον εικαστικό Χανς Ρούντολφ Γκιγκερ


Ο εμπνευσμένος Τεξανός παραγωγός και σεναριογράφος του «Star Trek», αλλά και ο Καλιφορνέζος Κρίς Κάρτερ των «X-Files», κατάφεραν να ξεπεράσουν όλους τους σκοπέλους με μαεστρία, χρησιμοποιώντας πολλούς δούρειους ίππους, για να απελευθερώσουν το διαυγές πνεύμα της ολότητας, τοποθετώντας την αδάμαστη επιθυμία του ανθρώπου και κάθε έλλογου όντος, ώστε να ενωθεί με το άπειρο και να το ξεπεράσει. Και εν πρώτοις, το μοναδικό, υλικό και ορατό άπειρο που βρίθει γνώσης, είναι η απεραντοσύνη του διαστήματος και η απύθμενη γνώση του. Η αναβίωση του τηλεοπτικού «Star Trek» με το «Star Trek Next Generation» και «Babylon 5», όπως και η τελευταία δέκατη περίοδος των «X Files» υπέπεσαν, όπως ήταν αναμενόμενο, στο αλεστήρι των εύπεπτων τηλεοπτικών σειρών, άνευ ουσίας.

Η αμφισβήτηση στην αέναη αναζήτηση θα απαντάται ερευνητικά και με παρρησία ως: «I want to believe και τα προσωπικά μας, εσωτερικά ταξίδια θα εξακολουθήσουν να εξερευνούν, ειρηνικά με διάκριση, σεβασμό, ελευθερία και γνώση, γαλαξίες και αστερισμούς, ως εκεί όπου: «where no man has gone before!»

«Ο Λύκος και το Γεράκι: Μια ταινία, ένα μυητικό πα...
«Star Trek & X-Files Vs Star Wars: Ιδεολογική, Φιλ...

By accepting you will be accessing a service provided by a third-party external to https://intownpost.com/

→ Όροι Χρήσης ←
→ Πολιτική Cookies ←

Υλοποίηση: Infinite - Colors
2020 © InTownPost.com
0
Shares