16
Πεμ, Ιουλ

Κάνε κράτηση Parking στο αεροδρόμιο

«O Αόρατος Άνθρωπος» (The Invisible Man)

2527_T1F_0001



«O Αόρατος Άνθρωπος»

(The Invisible Man)



Είδος: Ψυχολογικό θρίλερ επιστημονικής φαντασίας

Παραγωγή: Η.Π.Α., Αυστραλία (2020)

Σκηνοθεσία: Λι Γουανέλ

Με τους: Ελίζαμπεθ Μος, Άλντις Χοτζ, Στορμ Ρίντ, Χάριετ Ντάιερ

Διάρκεια: 96΄

Διανομή: Tulip Entertainment

Παγιδευμένη σε μια βίαιη, κακοποιητική σχέση με έναν πλούσιο και ευφυή επιστήμονα, η Σεσίλια Κας (Ελίζαμπεθ Μος – πολύ καλή) καταφέρνει να αποδράσει μέσα στη νύχτα από την απομονωμένη, μινιμαλιστικού ύφους έπαυλη και να εξαφανιστεί, με τη βοήθεια της αδερφής της (Χάριετ Ντάιερ), ενός παιδικού της φίλου (Άλντις Χοτζ) και της μικρής του κόρης (Στορμ Ρέιντ).

Όταν όμως ο βάναυσος πρώην σύντροφος της Σεσίλια (Όλιβερ Τζάκσον – Κόεν) αυτοκτονεί και της αφήνει ως κληρονομιά ένα μεγάλο μέρος της τεράστιας περιουσίας του, η Σεσίλια υποψιάζεται ότι πρόκειται για παγίδα. Μια σειρά από παράξενες συμπτώσεις θα αποβούν σχεδόν θανατηφόρες και θα απειλήσουν τις ζωές εκείνων για τους οποίους η Σεσίλια νοιάζεται. Η λογική της θα αρχίσει να κλονίζεται και θα προσπαθεί απελπισμένα να αποδείξει στον περίγυρό της, ότι καταδιώκεται από μια αόρατη παρουσία, που είναι ο πρώην άνδρας της, και την καταδιώκει με σκοπό να την σκοτώσει.

Ο «Αόρατος Άνθρωπος» του μοναδικού και ευφάνταστου συγγραφέα Χέρμπερτ Τζορτζ Γουέλς γράφτηκε το 1897 και μόλις το 1933 ο σκηνοθέτης Τζέιμς Γουέιλ έφερε τον μυστηριώδη κύριο Γκρίφιν στην μεγάλη οθόνη για να στοιχειώσει μαζί με την «Μούμια», τον «Λυκάνθρωπο», τον «Φρανκενστάιν» και μερικά ακόμα, γνωστά, χάρτινα τέρατα, την φαντασία του κινηματογραφόφιλου κοινού. Μικροπαραλλαγές, και κάποιες αναφορές έχουν γίνει κατά διαστήματα στην ιστορία του «Αόρατου Ανθρώπου» σε διάφορες κινηματογραφικές ταινίες ή σε τηλεοπτικές σειρές όχι όμως κάτι το σπουδαίο, μέχρι το 2000, όταν ο τρελό-Ολλανδός Πολ Βερχόφεν στην έναρξη της νέας χιλιετίας προσφέρει το «Αόρατο Άγγιγμα» (Hollow Man) με τον απίθανο Κέβιν Μπέικον στον ρόλο του επιστήμονα Σεμπάστιαν Κέιν που τελικά ανακαλύπτει τον τρόπο να γίνει αόρατος. Μια σπουδαία ταινία από τον χώρο του φανταστικού σινεμά.

Το θέμα που πραγματεύεται ο «Αόρατος Άνθρωπος», ξεκινώντας ως χάρτινος ήρωας, εκτός της γοητείας να γίνεται άφαντος και να συμπεριφέρεται σαν πνεύμα στο περιβάλλον, είναι ότι οι επιστήμονες είναι μια χαρά άνθρωποι, αγαπούν την σύντροφό τους και μόνο με την χρήση της μεθόδου για να γίνονται αόρατοι και της έκθεσης του οργανισμού τους στα λογής φάρμακα, ώστε να αποκτήσουν αυτή την ιδιότητα, μετατρέπονται σε μοχθηρά όντα, που στο τέλος επιζητούν μόνο το κακό και την καταστροφή. Εδώ, ο αξιότιμος Λι Γουανέλ, που αγαπάμε πολύ ως σκηνοθέτη, μας συστήνει έναν ήρωα που είναι εξ΄ αρχής κέρατο βερνικωμένο, έναν χειριστικό, βίαιο άνθρωπο, που η γυναίκα του Σεσίλια διάγει μαζί του βίον σταύρωσης με γιαπωνέζικα, ψυχολογικά βασανιστήρια και κάποιες φάπες και για αυτό αποφασίζει να δραπετεύσει, η άμοιρη, από την εκπάγλου ομορφιάς έπαυλη τους και την άνετη ζωή, προς την ελευθερία της.

Ο Γουανέλ από το πρώτο κιόλας δευτερόλεπτο της ταινίας σε αρπάζει από τα μαλλιά και σε αδειάζει στουβαλάτα και χύμα στην άψογα ρυθμισμένη θρίλερ ατμόσφαιρα, ώρα βραδινή, σε ντιζαϊνάτο σπίτι φτιαγμένο από πέτρα και γυαλί για να βλέπεις έξω την φαινομενική ελευθερία και να συμπάσχεις με την αγωνία της Σεσίλια στο να τα καταφέρει και φύγει και να πάει στην ευχή του Θεού.

Δεύτερη επιτυχία για τον σκηνοθέτη Γουανέλ και το πρώτο bonus για την ηθοποιό Ελίζαμπεθ Μος, η οποία, παρότι δεν είναι αυτή που αντικειμενικά ονομάζουμε: η καλλονή (συμπαθητική έως γοητευτική είναι), κατάφερε έπειτα από πολύ δουλειά να δημιουργήσει μια ενδιαφέρουσα υποκριτική περσόνα με καλές ερμηνείες σε ρόλους. Ποιο είναι το αυτό το bonus; Είναι, ότι ενώ παρακολουθείς μια γυναίκα να προσπαθεί να αποδράσει από το μοδάτο σπίτι της, ναρκώνοντας, μάλιστα, τον σύντροφο της, με κάποιο ανεξήγητο τρόπο, δίχως να ξέρεις το γιατί, είσαι μαζί της. Μπορεί, διάολε, να είναι μια θεότρελη δολοφόνος, εσύ όμως καταλαβαίνεις ενστικτωδώς πως κάτι ιδιαίτερο «παίζει» με την κυρία και συμμετέχεις στην αποστολή της, συμπάσχεις σφίγγεται το στομάχι σου από την κινηματογράφηση των ανοιχτών και συνάμα κλειστοφοβικών πλάνων του Γουανέλ και οπωσδήποτε θέλεις να φύγει.

Αυτή είναι επιτυχία της ταινίας και η απόλυτη στρογγυλοποίηση του είδους που ονομάζουμε ψυχολογικό θρίλερ. Από το πρώτο λεπτό της ιστορίας ο Γουανέλ σε αρπάζει, σε παίρνει μαζί του για να σε αφήσει στο τέλος πια, αποκαμωμένο και ενεό. Καταλαβαίνετε, λοιπόν αγαπητοί μου, ότι για 96 λεπτά της ώρας θα είστε στην τσίτα. Στο τεντωμένο σχοινί της κινηματογραφικής έντασης θα βαδίζετε, που αξίζει να το περάσετε με οδηγό τον Αυστραλό σκηνοθέτη του πολύ καλού προπέρσινου neo-noir φανταστικού σινεμά «Upgrade» (Εδώ), μια ταινία που «σκλάβωσε» κυριολεκτικώς όλους τους φανατικούς φίλους του είδους του φανταστικού σινεμά και του body horror, βγάζοντας πέντε πήχες γλώσσα στους πολύχρωμους ήρωες με τα κολάν και τις μπέρτες.

Ψυχολογικό θρίλερ προδιαγραφών «Ο Αόρατος Άνθρωπος» με ενσταλάξεις τρόμου άψογα κινηματογραφημένα και επιστημονική φαντασία μαζί αποτελούμενη από μετρημένα, καλοστημένα εφέ, άνευ φανφαρολογίας και κομπασμών. Τέλειος συνδυασμός, που είχαμε αρκετά χρόνια να δούμε και να ιδρώσουμε ως θεατές στο μονοθέσιο της σκοτεινής, κινηματογραφικής αίθουσας.

Στον δικό του «Αόρατο Άνθρωπο» ο ταλαντούχος Αυστραλός κινηματογραφιστής, φτάνοντας στην τρίτη κατά σειρά ταινία του, συστήνει εντελώς το προσωπικό του στιλ στο στόρι (δικό του το σενάριο) και βγαίνει εκτός των γνωστών διαδρομών της πρωτότυπης ιστορίας. Ο «Αόρατος Άνθρωπος» για τον Γουανέλ είναι η βασική απειλή στο σενάριο, ο μπαμπούλας, ο απόλυτος τρόμος, εστιάζοντας όμως αποκλειστικά στο θύμα του, την μικροαστή γυναίκα, το πρώην κοριτσάκι που σπούδασε μεν αλλά παντρεύτηκε τον φραγκάτο επιστήμονα για να φτιάξει την ζωής της, η οποία όμως τρελαίνεται, παγιδευμένη στον ιστό της εκδίκησης του ψυχάκια άνδρα της. Τέλειο, σαν την ταινία του Τζόζεφ Ρούμπεν «Νύχτες με τον Εχθρό μου» του 1991 την Τζούλια Ρόμπερτς και τον Πάτρικ Μπέρτζιν.

Εντελώς μέσα στο πνεύμα, καθολικά ενταγμένος στο κοινωνικό γίγνεσθαι ο Αυστραλός σκηνοθέτης με την γυναίκα ως «υποχείριο» στα καμώματα του ευφυούς, αλλά νοσηρού, ισχυρού άνδρα (βλέπε τα διάφορα που γίνονται στο Χόλιγουντ μεριά), τοποθετεί την φοβισμένη αρχικά, τρελαμένη στην συνέχεια και στο τέλος αποφασισμένη γυναίκα να πολεμήσει έως εσχάτων για να τα βγάλει πέρα με το βλαμμένο, δυσλειτουργικό αρσενικό και δη «αόρατο», ως το κακό πνεύμα των ονείρων της. Υπέροχη ταινία που από την αρχή έως το τέλος βλέπεται με μια ανάσα, και αυτή κομμένη.
«Η Μπαλάντα της Τρύπιας Καρδιάς»
«Brahms: The Boy II»

By accepting you will be accessing a service provided by a third-party external to https://intownpost.com/

→ Όροι Χρήσης ←
→ Πολιτική Cookies ←

Υλοποίηση: Infinite - Colors
2020 © InTownPost.com
0
Shares