InTownPost

Ακολουθήστε μας :

14
Δευ, Ιουν
Tο διάβασαν 140 άτομα (140 Views)

«Ad Astra»

 

 

  • Είδος: Επιστημονικής Φαντασίας
  • Παραγωγή: Η.Π.Α. (2019)
  • Σκηνοθεσία : Τζέιμς Γκρέι
  • Με τους: Μπραντ Πιτ, Τόμι Λι Τζόουνς, Ρουθ Νέγκα, Λιβ Τάιλερ, Ντόναλντ Σάδερλαντ
  • Διάρκεια: 124’
  • Διανομή: Odeon

Στο εγγύς μέλλον θανατηφόρα περιστατικά συμβαίνουν στη Γη, καθώς συχνότατα ξεσπούν πυρκαγιές και συντρίβονται αεροπλάνα εξαιτίας βραχυκυκλωμάτων στο δίκτυο, που με τη σειρά τους προκαλούνται από ραδιενεργά ρεύματα. Το επιστημονικό κονκλάβιο των Η.Π.Α., που είναι μια εταιρεία κολοσσός, πιστεύει πως οφείλονται σε κοσμικές ακτίνες, προκαλούμενες έπειτα από έκρηξη κατά τη διάρκεια μιας αποστολής, υπό την ονομασία «Σχέδιο Λίμα». Η εν λόγω αποστολή έλαβε χώρα κοντά στον Κρόνο πριν από αρκετά χρόνια και τα μέλη του πληρώματος χάθηκαν στο διάστημα.

 Ο αστροναύτης Ρόι ΜακΜπράιντ (Μπραντ Πιτ - καλός), σχεδιαστής της μεγαλύτερης κεραίας του διαστήματος ως προς την αναζήτηση ανώτερης μορφής ζωής (παραλίγο να του κοστίσει την ζωή), τώρα, ταξιδεύει στα πέρατα του ηλιακού συστήματος για να βρει τον χαμένο πατέρα του (Τόμι Λι Τζόουνς – καλός στην ολιγόλεπτη συμμετοχή του), αλλά και να διαλευκάνει ένα μυστήριο που απειλεί την επιβίωση του πλανήτη. Το ταξίδι του θα φέρει στην επιφάνεια μυστικά που θέτουν υπό αμφισβήτηση τη φύση της ανθρώπινης ύπαρξης και τη θέση μας στο σύμπαν.

https://youtu.be/BgQ3LnEt_vw



Το όνομα του Νεοϋρκέζου Τζέιμς Γκρέι («Η Χαμένη Πόλη του Ζ», «Κάποτε στη Νέα Υόρκη», «Η Νύχτα μάς Ανήκει») στο σκηνοθετικό πιλοτήριο του «Ad Astra», από μόνο του προσδίδει μια προβληματική, που, σαφέστατα, έχει να κάνει με το ταινιακό του παρελθόν. Ο Γκρέϊ, σκηνοθετικά «πειραματίζεται» από το 1994 με διάφορα είδη σινεμά και σε αυτά τα 25 χρόνια της θητείας του στην 7η Τέχνη, ακόμα συμπεριφέρεται σαν φοιτητής σε εξεταστική και όχι σαν πτυχιούχος με κατασταλαγμένη άποψη και ακλόνητη θέση.

Οι συνεργασίες του, πάντα είναι ευδόκιμες, με εύστοχες επιλογές σε συνεργάτες, τόσο στο ερμηνευτικό πεδίο, χρησιμοποιώντας ηθοποιούς με ιδιαίτερα ερμηνευτικά χαρακτηριστικά (Τιμ Ροθ, Σαρλίζ Θερόν, Χοακίν Φίνιξ, Μαριόν Κοτιγιάρ, Μαρκ Γουόλμπεργκ, Γκουίνεθ Πάλτροου, Τζέρεμι Ρένερ, Τσάρλι Χάναμ), όσο και στο τεχνικό μέρος (μοντάζ, μουσική, φωτογραφία). Η κάθε του ταινία είναι αψεγάδιαστα δομημένη ως παραγωγή. Οι προβληματικές αρχίζουν έντονα από το ειδικό βάρος και το εκτόπισμα που προσδίδει στα έργα του. Ενώ εξωτερικά είναι ένα άψογα αμπαλαρισμένο, εντυπωσιακό κουτί, το περιεχόμενο του μοιάζει σωστό αλλά είναι μια κινέζικη απομίμηση, που σε τρεις ημέρες θα σου μείνει στο χέρι. Κοινώς και απλοϊκά, ο Τζέιμς Γκρέι συνεχίζει να με κρατά ανέπαφο με τα είδη του σινεμά που καταπιάνεται. Οι προβληματικές του δεν πείθουν και οι ιστορίες του δεν με «παραμυθιάζουν».

Ο Μπραντ Πιτ, ως πρώτης γραμμής επαγγελματίας διασώζει την κατάσταση στην ταινία με το συνεχές αφαιρετικό, στωικό, φιλοσοφικό ύφος σε ταξίδι αυτογνωσίας στο κενό του αχανούς διαστήματος. Ως μικρή επιβεβαίωση στην ταπεινή μου απορία, καταφθάνει τροχάδην η απάντηση, πως μόνο ένας Ντέιβιντ Φίντσερ και ένας Κουέντιν Ταραντίνο διθέτουν, τελικώς, την ικανότητα να διαχειριστούν και να βγάλουν μπροστά τον όποιο ερμηνευτικό χείμαρρο του καλού Μπραντ.

Εάν τοποθετήσουμε στην άκρη το τεχνικό σκέλος της ταινίας, που είναι επιμελημένο, μαζί με την καταπληκτική μουσική του 53χρονου, Γερμανού συνθέτη Μαξ Ρίχτερ («Ταξιδεύοντας με τον Εχθρό μου», «Επιστροφή στο Μοντόκ», «Miss Sloane», συνέθεσε και το υπέροχο: «On the Nature of Daylight» από την ταινία του Ντενί Βιλνέβ «Άφιξη»), το «Ad Astra», σε σενάριο του ίδιου του σκηνοθέτη και του Ίθαν Γκρος, είναι ένα τρελό «σκονάκι» από την «2001: Οδύσσεια του Διαστήματος» (στο φουτουριστικό διάκοσμο της ταινίας), από το «Interstellar» (στο επιστημονικό-φιλοσοφικό υπέδαφος του σεναρίου) και από το «Gravity» (στα σημεία δράσης και περιπέτειας).

Η διαστημική πυξίδα του «Ad Astra» στον φανταστικό, τον επιστημονικό, αλλά και στον φιλοσοφικό ορίζοντα του θέματος είναι εντελώς απομαγνητισμένη. Η βελόνα γυροφέρνει ζαλιστικά μέχρι το τέλος της ταινίας δίχως αποτέλεσμα και εμείς είμαστε χαμένοι στο διάστημα!      

Αξιολόγηση Ταiνιας


* * * * *  Αριστούργημα * * * * Εξαιρετική * * * Ενδιαφέρουσα * * Προβληματική * Αδιάφορη @ Κάκιστη


«Διαφυγή»
«Ο Καταδικασμένος»

Με την αποδοχή θα έχετε πρόσβαση σε μια υπηρεσία που παρέχεται από τρίτο μέρος εκτός του https://intownpost.com/