26
Πεμ, Νοε

Κάνε κράτηση Parking στο αεροδρόμιο

« Ἡ ἀδικαιολόγητη διαμάχη τῶν ἐξωπραγματικῶν πίστεων», γράφει ο Ἀνδρέας Μπλαμούτσης, ό Εὐπάτωρ

EXBL-A222340


Μέ αφορμή τίς πάντοτε ἐπίκαιρες πολιτισμικές καί θρησκευτικές ἀντιπαραθέσεις παγκοσμίως πιστεύω ὅτι εἶναι πολύ χρήσιμο τό κατωτέρω θαυμάσιο κείμενο τοῦ Ἄγγλου κ. Τζών Χάρισσον (John Harrison MBE. MIDSc Member of the Order of the British Empire (MBE), μέλους τοῦ Τἀγματος τῆς Βρετανικῆς Αὐτοκρατορίας (παράσημο ὑψηλοτάτης άξίας διά την Ἀγγλική Κοινωνία).

Και εἶναι χρήσιμο εἰς τήν Ἑλληνική κοινωνία τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, ἀλλά και για τήν Έκκλησία, ἡ ὁποία εἰς τήν πλειονότητά της χαρακτηρίζεται ἀπό τήν ἴδια φονταμενταλιστική λογική ὅπως τό Ἰσλάμ, ἀλλά καί οἱ Ρωμαιοκαθολικοί και οἱ Προτεστᾶντες γενικῶς. Τήν ἄποψί μου αὐτήν θά προσπαθήσω νά ἐξηγήσω ὥστε νά γίνη εὐκολότερα κατανοητή.


Ἅς ἀρχίσω μέ τήν ἐπεξήγησι τῆς ἐννοίας τῆς περιλαμβανομένης εἰς τίς λέξεις «φονταμενταλισμός, φονταμενταλιστικός».

Ἡ ἀείμνηστος μεγάλη γλωσσολόγος Ἄννα Τζιροπούλου - Εὐσταθίου μᾶς δίδει τήν ἐτυμολογικήν προέλευσιν στό περίφημο βιβλίο της «Ἑλλην Λόγος»:

«Ἡ ῥίζα ἀνάγεται εἰς το βάθος μέν ἀπό την λληνικήν πρακτικῶς ὅμως ἀπό τήν λατινικήν: εἴτε ἀπό τήν «fons, -ntis πού προέρχεται ἀπό τήν Ελληνικήν «Χῶνος, χωνί, χοάνη» καί σημαίνει πηγή, κρήνη, ἡ ἐπιστροφή στίς ρίζες, εἰς τό παρελθόν, εἰς τά θεμέλια, εἰς την ἀρχικήν ἄποψιν ἐπί τῆς ὁποίας ἐστηρίχθη ὅλον το μεταγενέστερον πνευματικόν οἰκοδόμημα, δηλ. εἰς την ἀρχική περίοδο τῆς συγκεκριμένης δημιουργίας, εἴτε ἀπό τήν λατινικήν: «fundus» πού σημαίνειβάθος, πυθμήν ἐκ τοῦ funis= σχοινίον (ἐκ τῆς μετρήσεως τοῦ βάθους διά σχοινίου-ἀντιδάνειο φοῦντο, φουντάρω, φόντο)».

Κατωτέρω παραθέτω μερικά παραδείγματα τά ὁποῖα ἐπιβεβαιοῦν τήν ἀποκρυσταλλομένην ἄποψίν μου, περί τῆς χειρίστης ἐπιρροῆς τῶν θρησκειῶν ἐπί τῶν ἀνθρώπων καί ἡ ὑποδαύλισις δημιουργίας φανατικῶν πιστῶν, ἐν εἴδη ποδοσφαιροχούλιγκανς, εἰς την καλλιτέραν τῶν περιπτώσεων.

Προσφάτως μέ τόν κοροναϊό εἴχαμε τήν κυρία πού ἐπειδή θά πήγαινε στήν Ἐκκλησία «πίστευε», ὅτι ὁ Θεός θά τήν προστατεύση μέσα στήν Εκκλησία καί δέν θά πάθη τίποτε. Μαζί μέ τήν κυρία αὐτή, ἐνεφανίσθησαν Ἀρχιερεῖς, Ἱερεῖς, Ἱερομόναχοι, και πλῆθος λαοῦ νά ἰσχυρίζονται τήν ἰδία ἀπόλυτο ἀνοησία.

Ἔλα λοιπόν, πού καί παπάδες, ἀρρωστήσανε καί κόσμος ἄλλος πολύς. Ὁ Θεός βλέπεις, δέν ἔβαλε πόρτα ἤ ἔστω παραβάν στήν εἴσοδο τῶν ναῶν μέσα στούς ὁποίους ἔμπαιναν καί ἀσθενεῖς, καλοπροαίρετα λέγω: προφανῶς μἐ ἀνεκδήλωτο νόσημα, ἀλλά φορεῖς τοῦ βακτηριδίου καί ἀναμεταδότες τῆς νόσου. Ἀντικοινωνική, ἐγωϊστική, κακότροπη συμπεριφορά: «ἐγώ νά κάνω τό δικό μου κέφι, αὐτό πού ἐγώ θέλω, κι ὅλοι ἐσεῖς νά πᾶτε νά πνιγεῖτε...» ἤ μπάς καί μπορεῖ κανείς νά ἀναγνώση ἀλλοιῶς αὐτήν την συμπεριφορά; ἀκόμη κι ἄν, ἀνοήτως, δέν ἔχει πεισθῆ διά τήν ὕπαρξιν κινδύνου.

Ἄλλο προχθεσινό παράδειγμα, στό Παρίσι, ἰσλαμιστής 18άρης φανατικός ἰσλαμιστής Τσετσένος, ἐσφαγίασε τόν καθηγητή, ἀποκεφαλίζοντάς τον, ἐπειδή διά διδακτικούς λόγους ἔδειξε στους μαθητές του τά σκίτσα τῆς σατυρικῆς έφημερίδος Charlie Hebdo, μέ τά ὁποῖα ἡ ἐφημερίς σχολίαζε τήν «ξαφνική» ἰσλαμική ὑστερία καί ἐπιθετική στάσι ἔναντι παντός μή Μουσουλμάνου(=πιστοῦ στον Ἀλλάχ). Έγινε γνωστόν ὅτι ὁ δολοφόνοςἔμενε100 χιλιόμετρα μακρυά καί ἔφυγε ἀπό το σπίτι του να πάη να σκοτώση μετά από μια-δυό μέρες. Χωρίς ίχνος «βρασμού ψυχῆς καί πνεύματος» ἀλλά προμελετημένου φόνου.


Ὅταν ἔν ἔτει 2020 ὑπάρχουν ἄνθρωποι πού πραγματικά πιστεύουν ὅτι ἀνεξαρτήτως τῆς ποιότητος τῆς προηγουμένης ζωῆς των ἐάν σκοτώσουν ἕνα ἄπιστο, δηλ. μή Ἰσλαμιστή, θά πᾶνε στόν Παράδεισο νά ἔχουν 72 παρθένες, οὐρί, καί θά παραμείνη στήν ἱστορία ὡςἥρως-μάρτυς, μιᾶς θεότητος χωρίς ἀνοχές, πού ἐπιβάλη ἐνοχές καί ἐκδικητικό μένος πρός τά δημιουργήματά του, πού τυγχάνει νά μήν πρεσβεύουν τά ἴδια.

Πεντακάθαρη ἀπόδειξις ὅτι οἱ φανατικές παρωπίδες δέν ἐπιτρέπουν τήν ἀνοχήν εἰς ὅτι ὁ ἄλλος ἔχει διάφορον ἄποψιν. Δηλαδή, εἰς τήν Ἑλλάδα ὅπου ἡ καθύβρισις τῶν θείων θεωρεῖται καί ποινικό ἀδίκημα και τιμωρεῖται ἀπό τον νόμον, θα ἔπρεπε οἱ μισοί Ἕλληνες νά εἶναι σκοτωμένοι καί οἱ ἄλλοι μισοί στήν φυλακή. Ἤ μήπως κάνω λάθος;

Ἐπίσης, πάρα πολύ σύγχρονο παράδειγμα, άκόμη πιό «παλαβό»: κατεδικάσθη ὁ χρυσαυγίτης Ρουπακιᾶς διά τόν φόνον ἐν ψυχρῶ τοῦ Φύσσα λόγῳ διαφορετικῆς ἄπόψεως, περί τά πολιτικά ἤ θρησκευτικά, καμμία διαφορά.Καί στήν δίκη 20.000 ἐν δυνάμει «ἐπικίνδυνοι» διά τέλεσιν ὁμοίου ἐγκλήματος φανατισμένοι, ζητοῦσαν τήν κεφαλήν ἐπί πίνακι τῶν δικαζομένων.

Καταλήγω στό συμπέρασμα ὅτι ἡ θέσις καί ἄποψις ὅτι μία εἶναι ἡ ἀλήθεια, ἡ δική μου άλήθεια, καί καμμία ἄλλη,εἶναι μία ἀπολύτως ἐγωϊστική και κατά συνέπειαν «φασιστική» κατά τήν Μουσολινικήν θεωρίαν. Καί ἡ πολιτική πλευρά Ρουπακιᾶ και ἡ πολιτική πλευρά τῶν 20.000 ἐξάλλων διαμαρτυρομένων ἔξω ἀπό το δικαστήριο.

Λίγη σοβαρότης δέν θά ἔκανε καθόλου κακό στήν κοινωνία μας τῶν 200 χρόνων ἀπό τήν ἀπελευθέρωσι ἀπό τήν τουρκική κατοχή.


Ἰδοῦ λοιπόν τό ἐξαιρετικό κείμενο τοῦ Τζών Χάρισσον (John Harrison MBE. MIDSc)

Θέμα: «Ο άβολος ορισμός για έναν «άπιστο»...»

Μου άρεσε αυτό, γιατί είναι μια πραγματικά αληθινή ιστορία που πολύ σωστά αναλύει μια διαστρεβλωμένη αντίληψη που ακόμη και το ίδιο το Ισλάμ έχει αποτύχει στην κατανόηση της. Αποφασίστε ό,τι νομίζετε, αφήνοντας τον παράγοντα «φόβο» στην άκρη.Διότι πρέπει να βρούμε έναν τρόπο να συνυπάρξουμε σ' αυτόν τον Πλανήτη.

Με την ίδρυση Μουσουλμανικών σχολείων αναρωτιέται κανείς πώς τα παιδιά των μουσουλμάνων θα αποκτήσουν τις αξίες μας και θα είναι σε θέση να ενταχθούν με επιτυχία στην κοινωνία μας.Το περιστατικό συνέβη στο Λονδίνο.
Τον περασμένο μήνα παρακολούθησα την ετήσια συνέλευση για την διατήρηση/ανανέωση της αδείας μου στην ασφάλεια υπηρεσίας των φυλακών. Έγιναν παρουσιάσεις από τρεις ομιλητές, για τις τρεις θρησκείες, την Ρωμαιοκαθολική, την Προτεσταντική και την Μουσουλμανική, οι οποίοι εξήγησαν τις πεποιθήσεις τους.

Ενδιαφέρθηκα ιδιαίτερα σε ότι ο Ισλαμιστής Ιμάμης είχε να πει σχετικά με τις βάσεις του Ισλάμ, μαζί με την παρουσίαση βίντεο. Μετά τις παρουσιάσεις, ήλθε η ώρα των ερωτήσεων.

Απευθύνθηκα προς τον Ιμάμη και τον ρώτησα:

«Διορθώστε με αν κάνω λάθος, αλλά καταλαβαίνω ότι οι περισσότεροι ιμάμηδες και κληρικοί του Ισλάμ έχουν δηλώσει έναν ιερό πόλεμο εναντίων των άπιστων του κόσμου και ότι με τη δολοφονία ενός άπιστου, η οποία είναι μια εντολή προς όλους τους Μουσουλμάνους, έχουν εξασφαλίσει την πρόκρισή τους στον Παράδεισο. Αν αυτή είναι η περίπτωση, μπορείτε να μου δώσετε τον ορισμό του άπιστου

Δεν υπήρξε διαφωνία με τη δήλωσή μου και, χωρίς δισταγμό μου απάντησε, «αυτοί που δεν πιστεύουν!»

Του ανταπάντησα: «Επιτρέψτε μου λοιπόν για να σιγουρευτώ, ότι σωστά αντιλήφθηκα την απάντηση σας: Όλοι οι οπαδοί του Αλλάχ έχουν εντολή να σκοτώσουν όλους όσοι δεν είναι οπαδοί του Αλλάχ, ώστε να μπορέσουν να έχουν μια θέση στον Παράδεισο. Είναι σωστό αυτό;»

Η έκφραση στο πρόσωπό του Ιμάμη άλλαξε από αυτήν της εξουσίας με εκείνη ενός μικρού αγοριού που μόλις πιάστηκε με το χέρι του στο κουτί με τα μπισκότα.
Εκείνος ντροπαλά απάντησε, «Ναι».

Στη συνέχεια δήλωσα: «Λοιπόν, έχω ένα πραγματικό πρόβλημα προσπαθώντας να φανταστώ (σήμερα ) τον Πάπα Βενέδικτο να διατάζει όλους τους Καθολικούς ν' αρχίσουν να σκοτώνουν Μουσουλμάνους ή τον Αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπουρι να παροτρύνει όλους τους Προτεστάντες να κάνουν το ίδιο, προκειμένου να τους εξασφαλίσουν μια θέση στον Παράδεισο!»

Ο Ιμάμης ήταν άφωνος! Και συνέχισα:

«Έχω επίσης ένα πρόβλημα με το να είμαι « φίλος» σας όταν εσείς και οι κληρικοί αδελφοί σας λέτε στους οπαδούς σας να με σκοτώσουν! Επιτρέψτε μου να σας θέσω ένα ερώτημα: Θα διαλέγατε τον Αλλάχ σας, που σας λέει να με σκοτώσετε για να μπορέσετε να πάτε στον Παράδεισο ή τον Ιησού μου που μού λέει να σας αγαπώ γιατί θα με πάρει στον Παράδεισο και θέλει να είστε και εσείς μαζί μου;»

Θα μπορούσατε να είχατε ακούσει μια καρφίτσα που πέφτει καθώς ο ιμάμης έμεινε άφωνος.

Περιττό να πούμε ότι, οι διοργανωτές του σεμιναρίου της «Διαφοροποιήσεως» δεν ήταν ευχαριστημένοι με τον τρόπο που αποκαλύφθηκε «η αλήθεια και το πιστεύω των μουσουλμάνων».

Μέσα σε είκοσι χρόνια, θα υπάρχουν αρκετοί μουσουλμάνοι ψηφοφόροι στο Ηνωμένο Βασίλειο για να εκλέξουν μια κυβέρνηση της αρεσκείας τους, που θα είναι συμβατή με τον νόμο της Σαρίας.
Ο καθένας στον κόσμο πρέπει και απαιτείται να το διαβάσει, αλλά με την τρέχουσα πολιτική παράλυση,το ανεκτικό σύστημα της δικαιοσύνης, τα φιλελεύθερα μέσα ενημέρωσης και με την επικρατούσα τρελή «πολιτική ορθότητα», δεν υπάρχει περίπτωσις αυτό το κείμενο να γίνει ευρέως γνωστό. (John Harrison MBE. MIDSc Member of the Order of the British Empire (MBE))


Η φωτογραφία στο εξώφυλλο του άρθρου είναι ζωγραφικό έργο του Λόυσιαν Φρόιντ: «Reflection with Two Children» (1965)
«Γίνε αγάπη…», γράφει η Μαρκέλλα Χρυσοστόμου

By accepting you will be accessing a service provided by a third-party external to https://intownpost.com/

→ Όροι Χρήσης ←
→ Πολιτική Cookies ←

Υλοποίηση: Infinite - Colors
2020 © InTownPost.com
0
Shares