27
Τρι, Οκτ

Κάνε κράτηση Parking στο αεροδρόμιο

«Το Καστελόριζο στα Μάτια μου», γράφει η Νότα Διαμαντοπούλου

20200824_13001_20200825-055048_1

Θα σας διηγηθώ μια ιστορία με σασπένς, τσακωμούς, παρακάλια και γενικά ό,τι είδους τερτίπια μπορεί να κάνει μια γυναίκα, που θέλει να κρατήσει τον άντρα της ασφαλή. Βλακεία μου!

Λοιπόν, τέλη Ιουλίου και λίγο πριν τις διακοπές που θα κάναμε στο συνηθισμένο, τα τελευταία πέντε χρόνια θέρετρο, μου ανακοινώνει: πως την τελευταία βδομάδα του Αυγούστου θα πρέπει να παρευρεθεί για εννέα ημέρες, στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ «Πέρα από τα Σύνορα», που θα γινόταν που; Στο Καστελόριζο.

Άποψη του πανέμομορφου Καστελόριζου (φωτο Νότα Διαμαντοπούλου)


Τζάνκι των ειδήσεων και διαβάζοντας τα γεγονότα όπως τα αποτύπωναν εφημερίδες και τηλεοπτικοί σταθμοί, για τις Ελληνοτουρκικές σχέσεις με αερομαχίες, φρεγάτες και όλα τα συναφή, που από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, διαδραματίζονται κάθε καλοκαιράκι, σαν παλιό Ελληνικό μιούζικαλ, η αγωνία μου χτύπησε κόκκινο.

Έτσι, απ το να κάθομαι να τσακώνομαι, ανάμεσα σε δυο βουτιές στον κόλπο του Τολού, αποφάσισα πως από το να δώσω ένα σκασμό λεφτά στις κινητές τηλεφωνίες, τον ακολουθώ στο Καστελόριζο.

Μια διανυκτέρευση στη Ρόδο, ένα σχεδόν άδειο νησί φέτος, όπως μάθαμε απ τον ρεσεψιονίστ του ξενοδοχείου και το επόμενο πρωί άφιξη στο ακριτικό νησί.

Αν δεν υπήρχε το μικρό πολεμικό πλοίο, που είναι αραγμένο στο λιμάνι, με τα ναυτάκια τα «ζουμπουρλούδικα», το τοπίο δεν έχει να ζηλέψει τίποτα απ τα κοσμικά χωριουδάκια της Νότιας Ιταλίας, τύπου Πορτοφίνο.

Τώρα κάνω μια βουτιά στα πεντακάθαρα νερά της προβλήτας και επανέρχομαι δριμύτερη!
Η αρθρογράφος Νότα Διαμαντοπούλου στα νερά της Μεγίστης


Αφού δεν πάτησα κανέναν αχινό και δεν συγκρούστηκα με καμιά απ τις τεράστιες ή μικρότερες θαλάσσιες χελώνες, μασκότ του νησιού, ξανακάθομαι μόνη σαν την ανεμώνη, με τους ελάχιστους περαστικούς, Έλληνες και ξένους να με χαιρετούν.

Η Μεγίστη μοιάζει σαν ένα πέταλο καλοτυχίας. Τα σπίτια και τα ξενοδοχεία της βαμμένα με όλα τα χρώματα, που το Αιγαίο δώρισε στα νησιά του.

Δύο Ελληνικές σημαίες, βαμμένες στους λοφίσκους που το περικλείουν, δίνουν την απόδειξη πως το Καστελόριζο είναι μια από τις γλυκές και φιλόξενες άκρες της χώρας μας.

Φιλόξενοι και ανοιχτοί είναι και οι άνθρωποι του. Στο χθεσινό μου μπάνιο, είχα παρέα έναν μπαμπά με τα δυο παιδάκια του. Ντόπιος. Σαραντάρης. Πάνω στην κουβέντα εξέφρασε την αγωνία του για τα έξοδα της οικογένειας το χειμώνα που έρχεται. Λίγοι οι τουρίστες φέτος. Κάποιοι Ιταλοί με τα σκάφη τους, καθώς τα Δωδεκάνησα ήταν στην κατοχή τους μέχρι και το τέλος του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου.

Φυσικά κανένας Τούρκος από απέναντι, καθώς τα σύνορα έχουν κλείσει, λόγω covid 19. Μέχρι και πέρσι μου είπε πως κάθε μέρα διακόσιοι άνθρωποι αποβιβάζονταν από Τουρκία και άφηναν χρήματα στο νησί.

Φέτος μόνο το Φεστιβάλ δίνει μια ανάσα στους κατοίκους.

Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Καστελόριζου: «Πέρα από τα Σύνορα» (φωτο Νότα Δαμαντοπούλου)


Σε αυτούς τους κατοίκους, που έχουν συνηθίσει από τα παιδικά χρόνια τους, να ζουν με τις διενέξεις των δύο κρατών. Τις αερομαχίες που διεξάγονται μακρύτερα από το νησί, οι κάτοικοι δεν τις ακούν, όπως και εμείς. Μου είπε, πως όταν ήταν παιδί και πήγαινε σχολείο, βλέπανε που και που κανέναν μερακλή πιλότο της Ελληνικής Αεροπορίας, που θέλοντας να κάνει τα «τσαλίμια» του, περνούσε ξυστά πάνω απ το καμπαναριό του Αγίου Κωνσταντίνου, χαιρετώντας τα πιτσιρίκια.

Ανταπόκριση από μια φοβισμένη ξανθιά, που ήρθε στο Καστελόριζο και βλέπει πως μπορεί να ήταν ο παράδεισος!

Η φωτογραφία στο εξώφυλλο, η αρθρογράφος του InTownPost, Νότα Διαμαντοπούλου στο Κατελόριζο απέναντι από τις ακτές της Ιωνίας (σημερινά τουρκικά παράλια) και η φρεγάτα του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού στην είσοδο του λιμανιού της Μεγίστης.
«Διχόνοια Για Μια Κορώνα», γράφει η Νότα Διαμαντοπ...

By accepting you will be accessing a service provided by a third-party external to https://intownpost.com/

→ Όροι Χρήσης ←
→ Πολιτική Cookies ←

Υλοποίηση: Infinite - Colors
2020 © InTownPost.com
0
Shares