16
Πεμ, Ιουλ

Κάνε κράτηση Parking στο αεροδρόμιο

«Οι Συναντήσεις με την Αλίκη», γράφει η Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

-100


«…Ήμουν αυτόφωτη και αυτοδημιούργητη και αυτό είναι που δεν μου συγχωρούν. Εκείνο που έχω να πω είναι, ότι είμαι ο σηματοδότης για πολλούς. Και σε αυτούς που βγάζουν κάποιο φθόνο τους απαντώ, ότι τους αγνοώ και προχωράω»


«…'Οσο ακόμη αυτή γενιά θα παλεύει μπερδεμένη στα δίχτυα, που άλλοι της έστησαν και πιάστηκε, το αερόστατο Βουγιουκλάκη θα μετεωρίζεται στο σκοτεινό ουρανό μας. Εκτός αν με ένα άχυρο πολυτελείας και τρομερής τεχνολογίας δεν το τρυπήσει η ΕΟΚ! Αλίμονό μας. Η πολυεθνική Βουγιουκλάκη ούτε ναζιάρα είναι ούτε, στο κάτω-κάτω, ακίνδυνη. Τότε ίσως να νοσταλγήσουμε τη Βουγιουκλάκη και να την αναζητήσουμε…», γράφει ο Κώστας Γεωργουσόπουλος.

Στις 23 Ιουλίου συμπληρώνονται 24 χρόνια από τον θάνατο της Αλίκης Βουγιουκλάκη και ο μύθος της παραμένει ζωντανός, αφού εξακολουθεί να γοητεύει, να συγκινείς τους νέους και τους παλιούς και να αποθεώνεται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Μέσα στις τόσες σελίδες έχουμε και μία νέα στο Instagram, την οποία έστησε ο γιός της Γιάννης Παπαμιχαήλ και παρουσιάζει σπάνιες φωτογραφίες από την ζωή και την καριέρα της εθνικής μας σταρ.

Είχα την τύχη να γνωρίσω την Αλίκη στα πρώτα δημοσιογραφικά μου βήματα. Παρότι ήμουν πολύ νέα με εμπιστεύτηκε και πάντα θα την ευχαριστώ. Μάλιστα όταν είχε κάτι να μου πει, τηλεφωνούσε και συναντιόμαστε. Θυμάμαι πως τραβούσε την προσοχή του κόσμου μπαίνοντας στο θέατρό της στην οδό Αμερικής.

Τις πρώτες φορές ομολογώ, ότι έτρεμαν τα πόδια μου, όταν με υποδεχόταν στο φιλόξενο καμαρίνι της, και έχανα τα λόγια μου, αλλά στο πέρασμα του χρόνου «πήρα το κολάι», όπως λέει ο λαός, με την έννοια ότι απέκτησα την ικανότητα να στέκομαι απέναντί της με άνεση.

«Δεν υπήρχε επίθετο της χρηστομάθειας που να μην επιστρατεύτηκε από την κινηματογραφική βιομηχανία για να συνοδεύσει το είδος που εκπροσωπούσε στην οθόνη η Βουγιουκλάκη. Έτσι κατασκευάστηκε ένα αερόστατο που γέμισε από τις λαχτάρες, τους καημούς, τα όνειρα ενός τραυματισμένου κόσμου που την έβλεπε σαν μοντέλο του μέλλοντός του», όπως εύστοχα σχολιάζει ο Κώστας Γεωργουσόπουλος στο βιβλίο του «Προσωπολατρία».

Οι περισσότερες συνεντεύξεις μου με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, που πάντα ανέβαζε τις κυκλοφορίες όταν αποφάσιζε να βγει να μιλήσει κατά την δημοσιογραφική έκφραση, δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα «Έθνος» και «Έθνος της Κυριακής». Ξεφυλλίζοντας τες σκέφθηκα να σας μεταφέρω κάποια αποσπάσματα, καταθέσεις ψυχής, ως ελάχιστο φόρο στη μνήμη της.

Οργασμός στο θέατρο «Αλίκη» λίγο πριν ανοίξει η αυλαία για να βγει στο προσκήνιο 32 χρόνια μετά η «Ωραία Κυρία» και η Αλίκη συγκινημένη επαναφέρει στη μνήμη της, αυτό που είχε γράψει για εκείνη ο Καραγάτσης στο πρώτο ανέβασμα του έργου, όταν ερμήνευσε μια ταπεινή κι αμόρφωτη λουλουδού που μεταμορφώθηκε σε δούκισσα: «Μια πρωταγωνίστρια γεννιέται ελπίδα της Ελληνικής Σκηνής. Κι έμεινα πρωταγωνίστρια από τότε ως τώρα, αλλά νομίζω ότι εξακολουθώ να είμαι και μία ελπίδα της Ελληνικής Σκηνής.»

Πόσο έχετε αλλάξει ως άνθρωπος από το πρώτο ανέβασμα του έργου;

Νομίζω ότι δεν έχω αλλάξει καθόλου. Το ανακάλυψα στις πρόβες. Έχω τη δεκτικότητα της πρωτοεμφανιζόμενης που διψάει για μάθηση. Είναι μια συγκλονιστική ανακάλυψη για μένα!

Κοιτώντας πίσω βλέπετε πράγματα για τα οποία έχετε μετανιώσει;

Όχι δεν μετανιώνω. Ό, τι κάνω είναι καλό. Κι αν έχω πονέσει, έχω στεναχωρηθεί, αν έχω αποτύχει είναι όλα μέσα στο παιχνίδι της ζωής και της δουλειάς, όλα αυτά είναι τα όπλα και τα εφόδιά μου.

Σε επόμενη συνέντευξη, το 1990, όταν η Αλίκη Βουγιουκλάκη προσπάθησε να σφραγίσει με τα δικά της ίχνη την τραγική ηρωίδα του Σοφοκλή Αντιγόνη σε διδασκαλία Μίνωα Βολανάκη, μια παράσταση που δίχασε κοινό και κριτικούς και γέμισε θλίψη την Αλίκη, παραδέχτηκε:

Είμαι επαναστάτρια σε κάθε άδικο, είμαι ανένταχτη, αλλά ως άνθρωπος δεν μπορώ να ταυτιστώ με την Αντιγόνη. Στην πορεία μου στη ζωή έναν άνθρωπο συνάντησα, μια Αντιγόνη είδα, τον Αλέκο Παναγούλη. Αυτός ακριβώς έπραξε κάτι που ήταν όχι κόντρα στην εξουσία αλλά κάτι σύμφωνο με τους νόμους των Θεών και ήταν βέβαιο ότι θα έχανε τη ζωή του. Δεν την έχασε βέβαια, εκείνη τη στιγμή, αλλά μετά. Ήταν ταμένος στο θάνατο. Αν υπήρχαν τέτοιες μορφές, πολλές Αντιγόνες σήμερα, ίσως να ήταν καλύτερη η εποχή που διανύουμε.

Η Αντιγόνη αγνοεί τους νόμους και αγωνίζεται για το δίκαιο. Η Αλίκη Βουγιουκλάκη;

Αυτή τη στιγμή δεν σκέφτομαι ούτε τους εχθρούς,ούτε τους φίλους. 'Έχω υψωθεί πάνω από αυτά, ίσως γιατί έχω επηρεαστεί και από το ρόλο. Για μένα ένα έχει σημασία, ότι αισθάνομαι, όπως λέει και η Αντιγόνη, ότι έχω γεννηθεί για να μοιράζομαι αγάπη και όχι έχθρα. Αυτοί που χαρακτηρίζουμε εχθρούς, αυτή τη φορά πιστεύω ότι βλέπουν την απόφασή μου να ερμηνεύσω ένα τόσο σπουδαίο ρόλο με συμπάθεια. Πιστεύω ότι το δικαιούμαι ύστερα από τόσα χρόνια που είμαι στο θέατρο.

Κι όλοι κάποια στιγμή καταπιανόμαστε με ένα μεγάλο ρόλο. Εμένα είναι τώρα η στιγμή μου. Ίσως και να΄ταν όταν πρωτοβγήκα Ιουλιέτα, δεν πειράζει. Ο ηθοποιός για μένα είναι σπουδαίος, όταν μπορεί να μεταλλάσσεται και να ερμηνεύει όλα τα δύσκολα είδη του θεάτρου.

Την κοιτάζω και αναρωτιέμαι, πόσο πόνεσε αυτό το χέρι, που η Αλίκη Βουγιουκλάκη με τη βελουδένια απαλότητα χάιδεψε τα βάσανά μας, ξεκούρασε τις έγνοιες μας, ενώ η ίδια δεν λογάριασε τη δικιά της κόπωση.

Αυτό είναι αλήθεια. Δεν λογάριασα ούτε τη δικιά μου κόπωση, ούτε τη δικιά μου ζωή. Μια ολόκληρη ζωή μου ξέφυγε και είναι δοσμένη και αφιερωμένη εκεί που τάχτηκα. Στην επιλογή που έκανα, που είναι το θέατρο και η συνέπειά μου στο κοινό. Αυτό το θαυμάσιο ελληνικό κοινό που τόσα χρόνια με παρακολουθεί. Και ένα κέρδος μου μεγάλο θα είναι ένα μεγάλο μέρος του κοινού που θα έρθει στην Επίδαυρο, να είναι αυτό που θα έρθει για πρώτη φορά. Γιατί πρέπει το κοινό να μάθει πως η κουλτούρα μας δεν είναι προς Θεού ούτε αυτές οι ταινίες οι πολύ ωραίες, ούτε τα σίριαλ. Η κουλτούρα μας, οι ρίζες μας, η παράδοσή μας, η περηφάνια μας είναι ακριβώς αυτά τα αρχαία κείμενα που οι πρόγονοι μας άφησαν κληρονομιά.

Δεν θα ναι μεγάλη η προσφορά της Αλίκης, ένα μεγάλο μέρος του κοινού να μπορέσει να πλησιάσει αυτά τα κείμενα, που για κάποιο διάστημα είχαν πάψει να διδάσκονται στα σχολεία;

Μιλώντας για την πορεία της σε άλλη συνομιλία μας σχολίασε:

Τραβάω μια πορεία από τα 17 μου χρόνια μόνη μου χωρίς ποτέ να δημιουργήσω σκάνδαλα. Γιατί σκάνδαλο σημαίνει για μένα, εκμεταλλεύομαι περιστάσεις ή καταστάσεις για να επωφεληθώ ή κοιτάζω να κάνω ένα γάμο για να εξασφαλιστώ η φροντίζω να βρω ένα στήριγμα να πείσω. Εγώ αυτά δεν τα είχα στη ζωή μου. Ήμουν αυτόφωτη και αυτοδημιούργητη και αυτό είναι που δεν μου συγχωρούν. Εκείνο που έχω να πω είναι, ότι είμαι ο σηματοδότης για πολλούς. Και σε αυτούς που βγάζουν κάποιο φθόνο τους απαντώ ότι τους αγνοώ και προχωράω.

Αυτή ήταν η εθνική μας σταρ. Η πρώτη Ελληνίδα ηθοποιός που έγινε κούκλα, μια πολύ δυναμική γυναίκα που πέταξε με τα δικά της φτερά κι έγινε σύμβολο στο χώρο της αλλά και πηγή αιώνιας νεότητας. Γι΄ αυτό όσες φορές κι αν προβάλλονται οι ταινίες της στη μικρή οθόνη θα δίνουν πάντα τα μεγαλύτερα ποσοστά τηλεθέασης, αφού στο χώρο που με πίστη υπηρέτησε θα υπάρχουν πάντα γυναίκες ηθοποιοί που θα θέλουν να την μιμηθούν.

Photo Gallery Αλίκη Βουγιουκλάκη

Συνέντευξη της Ναταλίας Τσίπη στην Μαρκέλλα Χρυσοσ...

By accepting you will be accessing a service provided by a third-party external to https://intownpost.com/

→ Όροι Χρήσης ←
→ Πολιτική Cookies ←

Υλοποίηση: Infinite - Colors
2020 © InTownPost.com
0
Shares