12
Δευ, Απρ
Tο διάβασαν 542 άτομα (542 Views)

«Ο Λόρδος Έλγιν ζει και ομιλεί ελληνικά: Οι αρχαιότητές μας δανείζονται στους ξένους»

EKUM3334-01


Αιφνίδια η απόφαση, ακόμα πιο σύντομη η υλοποίηση της από την νυν κυβέρνηση με την συναίνεση του ΚΙΝ.ΑΛ., εν μέσω της πανδημίας του κορωνοϊού και οι υπογραφές απλώθηκαν φαρδιές πλατιές από την υπουργό Πολιτισμού, την κα Λίνα Μενδώνη και της προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας, κας Κατερίνας Σακελλαροπούλου στην τροπολογία του νόμου για τον εκσυγχρονισμό της δομής, οργάνωσης και λειτουργίας του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων, που αναφέρει, ότι: «οι Ελληνικές Αρχαιότητες και τα αντικείμενα του Ελληνικού Πολιτισμού, των κινητών μνημείων μας, θα δανείζονται για 25 χρόνια και ακόμα 25 χρόνια» ως παράταση, συνολικώς 50 χρόνια, σε όποιον τα επιθυμεί εκτός Ελλάδος.

Το διάβαζα ξανά και ξανά και δεν το πίστευα. Έρχεται όμως το ανατριχιαστικό γκράφιτι, που είχα δει πριν τέσσερα χρόνια γραμμένο με τεράστια μαύρα γράμματα να φιγουράρει σε τοίχο σπιτιού στο κέντρο των Αθηνών και, τελικώς, να λαμβάνει σάρκα και οστά:

«Γκρεμίστε το παρελθόν».


Δικαιολογίες που δεν πείθουν

Ως γνωστόν, όλα τα νομοσχέδια και οι τροπολογίες τέτοιου είδους από τις κυβερνητικές αρχές της πατρίδας μας, που σκοπό έχουν τον αφανισμό του Ελληνικού Πολιτισμού, του Πνεύματος και των ανθρώπων του, έτσι και αυτό, είναι περίτεχνα γραμμένο, προτάσσοντας, βέβαια, την «αναγκαιότητα της προβολής του σπουδαίου Ελληνικού Πολιτισμού στα πέρατα της Γης». Η αποψίλωση των Ελληνικών Μουσείων που θα ακολουθήσει από τα ουράνιας τεχνικής και κάλλους εκθέματα τους ή από τα σπουδαία ευρήματα ανασκαφών, που ακόμα βρίσκονται φύρδην μίγδην σε κασόνια και χαρτόκουτες δευτεροθαμμένα σε ανήλιαγες αποθήκες, η ελληνική κυβέρνηση, έκρινε άκριτα, πως είναι σκόπιμο, ως ύψιστη, πολιτιστική ανάγκη, να μεταφερθούν «δανειζόμενα», αρχικά για 50 συν 50 χρόνια (τροπολογία για τη λειτουργία του Ταμείου του νόμου του 1977 από τα 10 χρόνια σε 100 χρόνια) σε προθήκες άλλων μουσείων εκτός Ελλάδος για να τα απολαύσουν και να τα χαρούν οι πολίτες άλλων χωρών, που δεν έχουν την δυνατότητα να επισκεφθούν την Ελλάδα και να θαυμάσουν τον λαμπρό πολιτισμό μας.

Υπήρξαν, αρχικά, κάποιες μικρό-αντιδράσεις περί των 100 χρόνων «δανεισμού», όπως αναφέρει το ρεπορτάζ, για να διορθωθεί ταχύτατα η χρονική διάρκεια του «δανεισμού» και η τροπολογία να φορμαριστεί στα 25 χρόνια συν 25 χρόνια παράταση, δηλαδή στα 50 χρόνια για να συν-υπογραφεί αποθεωτικά και από το ΚΙΝ.ΑΛ. Τα δε δικά μας τέκνα και τα τέκνα των τέκνων μας, αφού η πολιτιστική τους προίκα και οι μνήμες της πατρίδας τους δεν θα βρίσκονται στην Ελλάδα τους, θα πρέπει να πληρώνουν εισιτήριο μεταφοράς από την Ελλάδα προς άλλη χώρα και εισιτήριο στα ξένα Μουσεία για να αντικρίσουν τον δικό τους Πολιτισμό και την δική τους Ιστορία.

Έκτακτα! Δυο κυρίες, δυο Ελληνίδες γυναίκες, με οικογένειες στον προσωπικό τους βίο και με την εξουσία που διαχειρίζονται και τις διακρίνει σε σημαντικά κυβερνητικά αξιώματα, βάζοντας τις υπογραφές τους, επισημοποίησαν στο νομοσχέδιο (Νόμος 3028/2002) την νέα τροπολογία του (4761/2020), η οποία βρίσκεται επίσημα στο Φύλλο της Κυβέρνησης (διαβάστε προσεκτικά εδώ το Φ.Ε.Κ. του νομοσχεδίου 3028/2002 με τις τελευταίες αλλαγές των άρθρων στην τροπολογία 4761/2020).

Το υπουργείου Πολιτισμού, βέβαια, στα δικαιολογητικά ολισθήματα αυτής της ενέργειας προτάσσει την ελληνική ομογένεια της Αυστραλίας, ως κέντρο ενδιαφέροντος και την δημιουργία ενός Μουσείου (συγκεκριμένα το Μπενάκειο Μουσείο) στην Μελβούρνη με εκθέματα, αντιπαραθέτοντας, μάλιστα, την κίνηση των Γάλλων που ίδρυσαν αντίστοιχο Μουσείο Λούβρου το 2007 στο Άμπου Ντάμπι, μεταφέροντας στα Ενωμένα Αραβικά Εμιράτα συλλογές του σπουδαίου, γαλλικού Μουσείου από εκθέματα της Ελληνικής, της Αιγυπτιακής, της Ρωμαϊκής και της Ετρούσκικης αρχαιότητας, της εγγύς ανατολής, αλλά και τεχνουργήματα της Ισλαμικής ιστορίας, τα οποία τα προσέφερε ο Ναπολέων Βοναπάρτης στο Μουσείο του Λούβρου.

Μόνο, που υπάρχει η ειδοποιός διαφορά με τις θολο-δικαιολογίες του ελληνικού υπουργείου Πολιτισμού. Το γαλλικό Μουσείο του Λούβρου, χώρος που εκφράζει απόλυτα το πνεύμα του ευρωπαϊκού Διαφωτισμού, δεν δάνεισε τα 300 τον αριθμό εκθέματα του στα Ενωμένα Αραβικά Εμιράτα, αλλά τα ενοικίασε - προσέξτε καλά: τα «ενοικίασε» - στο καινούργιο και ντιζαϊνάτο Μουσείο του Λούβρου, που κτίστηκε για αυτόν ακριβώς τον λόγο στο Άμπου Ντάμπι, δια χειρός του διάσημου, Γάλλου αρχιτέκτονα Ζαν Νουβέλ ( Jean Nouvel), έναντι του χρηματικού ποσού του ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων, ποσό που περιλαμβάνει και την χρήση του ονόματος του Μουσείου «Λούβρο», πληρωμένο έως το έτος 2037.

Και δεν είναι μόνο αυτό. Άρθρο της γνωστής αμερικάνικης εφημερίδας Washington Post, αναφέρει, ότι το Μουσείο του Λούβρου στο Άμπου Ντάμπι, υποχρεώθηκε να καταβάλει επιπλέον το χρηματικό ποσό των 750 εκατομμυρίων δολαρίων ως μισθοδοσία για να στελεχωθεί το νέο αραβικό Λούβρο μόνο από Γάλλους ειδικούς, που θα προσέχουν και θα φροντίζουν τα ενοικιαζόμενα και όχι «δανειζόμενα» πάσης φύσεως ανεκτίμητα εκθέματα, όσο καιρό θα βρίσκονται εκεί για να τα θαυμάζουν οι επισκέπτες.

Η συγκεκριμένη μονομερής συμφωνία πολιτιστικών ανταλλαγών ανάμεσα στην Γαλλία και τα Ενωμένα Αραβικά Εμιράτα, αυτή που δήθεν προτείνει το δικό μας υπουργείο Πολιτισμού ως σημείο αναφοράς, στέλνοντας στον αγύριστο τις ανεκτίμητες αρχαιότητες μας, παρότι αντέδρασε σύσσωμη η ακαδημαϊκή, γαλλική κοινότητα, πάραυτα αποφαίνεται τίμια και με τρανό, οικονομικό συμφέρον προς την πλευρά της Γαλλίας και φυσικά δεν έχει καμιά σχέση με την νέα τροπολογία του εν λόγω, τρομερού και ανθελληνικού νομοσχεδίου, που παραδίδει τον Πολιτισμό και την πολύτιμη κληρονομιά των προγόνων μας αυθαίρετα και άνευ διάκρισης στα χέρια και τις «ορέξεις» ξένων συμφερόντων και συλλεκτών με ιδιωτικά μουσεία. Καταλαβαίνεται, λοιπόν, τι εμποροπανήγυρις θα στηθεί με τα αρχαία μας.

Επίσης, είναι εντελώς διαφορετικό σε δράση και νόημα η όποια βραχύβια παραχώρηση, ελληνικών ιστορικών εκθεμάτων χρονικής διάρκειας ενός ή δυο ετών για κάποια περιοδική έκθεση ενός μεγάλου Μουσείου του εξωτερικού, η οποία συνηθίζεται συχνά πυκνά, που τα όποια εκθέματα δανείζονται και αμέσως με την λήξη της έκθεσης επιστρέφουν ξανά σε εμάς και άλλο ο δανεισμός των 50 χρόνων. Για μισό αιώνα, επί παραδείγματι, οι Καρυάτιδες θα κατοικοεδρεύουν σε άλλη γη και άλλα μέρη.

Ερώτηση απλού πολίτη: «Ποια άλλη χώρα στον κόσμο προβαίνει σε τέτοιου είδους γενναιόδωρες «συμφωνίες» που να αφορά τον πολιτιστικό της πλούτο;» 

Απάντηση, επίσης απλή: «Ουδεμία. Μόνο η Ελλάδα!» Ένα επονείδιστο νομοσχέδιο και ακόμα μια ντροπιαστική τροπολογία, εις βάρος του πνευματικού και του ιστορικού πλούτου μας στην σκιά των φοβερών μνημονίων, που υποδούλωσαν ένα ολόκληρο έθνος και την ιστορία του.

Κάποιοι ρομαντικοί και ιδεαλιστές συμπατριώτες μας μάταια προσπαθούν και αγωνίζονται χρόνια ολόκληρα για να επαναφέρουν στην πατρίδα μας τους κλεμμένους θησαυρούς μας από τα ξένα Μουσεία ή να σταματήσουν την αθρόα εξαγωγή λαθραίων αρχαιολογικών ευρημάτων, είτε αντικειμένων, είτε νομισμάτων, προϊόντα σφοδρότατης αρχαιοκαπηλίας, που εκπλειστηριάζονται έναντι μυθικών χρηματικών ποσών στους διάφορους οίκους δημοπρασιών παγκοσμίως και ανερυθρίαστα και απαθώς οι ελληνικές κυβερνήσεις το επιτρέπουν. Όλα τώρα, όμως, θα διακινούνται και θα φυγαδεύονται νόμιμα, καθαρά με τις υπογραφές συναίνεσης του πολιτικού χώρου και τον βολικό, χειριστικό όρο «δανεισμός» για να μην υπάρχουν αντιδράσεις.



Στο στόχαστρο η Ιστορία του Ελληνικού Πολιτισμού; 

Με την ίδια λογική, όσο ακραίο κι αν ακούγεται όχι όμως ανέφικτο, αύριο μεθαύριο οι όποιοι Γερμανοί ή Άγγλοι ή Κινέζοι μπορούν να επιθυμήσουν και να ζητήσουν από το ελληνικό κράτος για 25 και ακόμα 25 χρόνια ολόκληρο τον Ναό του Επικούρειου Απόλλωνος, αυτόν που ο Παυσανίας τον θεωρεί ως δεύτερο, μετά της Τεγέας, πελοποννησιακό ναό σε Κάλλος και Αρμονία, ο οποίος βρίσκεται ακόμα μπαλαρισμένος σε μορφή συσκευασίας στην Φιγαλεία της Αρκαδίας, με το "αγαθό" πρόσχημα να τον «εκθέσουν» στις χώρες τους. Με τις νέες τεχνικές και την σύγχρονη τεχνολογία άνετα ξεθεμελιώνεται ένας ναός και μεταφέρεται ακέραιος όπου θελήσει ο καθείς. 

Ευελπιστούμε, ότι από τους διάφορους φορείς, την ελληνική, ακαδημαϊκή κοινότητα, του αρχαιολόγους, αλλά και από εμάς τους Έλληνες, πιστέψτε με δεν τρέφω ελπίδες από τον πολιτικό κόσμο, πως θα ευαισθητοποιηθούμε, θα κινητοποιηθούμε για να αποτραπεί η εφαρμογή του νέου νομοσχεδίου, που περίτρανα αναβιώνει την δράση νέων σφοδρών λεηλασιών, όπως αυτές του βάρβαρου Σκοτσέζου «λόρδου» Έλγιν, του σκοταδιστή, ναζιστή Αδόλφου Χίτλερ, του βάνδαλου Φράγκου αβά Μισέλ Φουρμόν, που δεν άφησαν πέτρα στην πέτρα στην Ελλάδα ως προς το παρελθόν και τις πολύτιμες μνήμες μας. Μνήμες που όρθωσαν τον παγκόσμιο πολιτισμό και θέλουν να τις ακυρώσουν με συνοπτικές διαδικασίες.

Δείτε (εδώ) video την συγκλονιστική συνέντευξη με τον συγγραφέα, δημοσιογράφο, κοινωνιολόγο, λαογράφο κ. Γιώργο Λεκάκη


«Το Πλαστό το Πασαπόρτι: 200 Χρόνια «Λεφτεριάς»»
«1821: Ήρωες σαν Έλληνες» Η πρώτη ψηφιακή παραγωγή...

Σχετικές Δημοσιεύσεις

Με την αποδοχή θα έχετε πρόσβαση σε μια υπηρεσία που παρέχεται από τρίτο μέρος εκτός του https://intownpost.com/