03
Τετ, Ιουν

Κάνε κράτηση Parking στο αεροδρόμιο

«Η Φάρμα των Ζώων: Πως θα το Μαζέψετε Τώρα;», γράφει η Νότα Διαμαντοπούλου

6

Οικτίρω τον εαυτό μου, που έστω και για λίγο, στην αρχή αυτής της υποτιθέμενης «πανδημίας» αφέθηκα να γίνω το πειραματόζωο στην παγκόσμια «φάρμα των ζώων». Αφέθηκα στον φόβο. Πολύ δυνατό αίσθημα. Μια παγκόσμια κοινότητα υπό το κράτος του. Μάσκες, αντισηπτικά, χλωρίνη. Φίλοι, άνθρωποι αγαπημένοι μακριά μας. Επαφή μέσω διαδικτύου. Σειρήνες μέσα στην σιωπή των άδειων δρόμων. Χαμένοι στην πληροφορία που τα συστημικά μέσα αφειδώς προσέφεραν. Η κλειστή τηλεόραση, παρέμεινε κλειστή.

Ο φόβος πλανιόταν στην ατμόσφαιρα. Και ξέρουμε πολύ καλά όλοι πόσο βασικό μέσο χειραγώγησης της μάζας είναι. Είναι το όπλο τους.

Ο άνθρωπος στις σπηλιές όταν ερχόταν αντιμέτωπος με το φόβο, συσπειρωνόταν για την ασφάλεια και την απειλή που ελλόχευε εκεί έξω. Αν και είχαν άγνοια σύστηναν ομάδες. Μετά από χιλιάδες χρόνια θα έχουμε την απαρχή του έθνους – κράτους.

Ο 20Ος αιώνας, είναι κι αυτός που γίνεται πιο εχθρικός στους πολίτες του. Αντί να προστατεύει, σπέρνει δεινά. Οι μεγαλύτερες ανακαλύψεις: εμβόλια, αντιβιοτικά, αερομεταφορές, δομή του DNA, γύρισαν μπούμερανγκ.

Και νάμαστε φέτος, στον 21ο σε εμπόλεμη κατάσταση με έναν αόρατο εχθρό. Αυτό ακούγαμε από τα χείλη των ηγετών σε παγκόσμιο επίπεδο. Μένουμε σπίτι, δουλεύουμε σπίτι, καθαρίζουμε σπίτι, θλιβόμαστε σπίτι. Και το σπίτι μας πλακώνει.

Κρεματόρια, Χιροσίμα, ψυχρός πόλεμος, HIV, πτώση των δίδυμων πύργων, τρομοκρατία, τζιχαντισμός, θερμά επεισόδια, οικονομικές κρίσεις. Μετρήστε τους θανάτους.

Να, όμως, που ένας πανίσχυρος ιός έσπειρε τον τρόμο στην υφήλιο. Τι έγινε, ξεμείνανε από ιδέες τρομοκρατίας; Τόσο πολύ τους ένοιαξε Τώρα για τις ζωές μας; Λοιμωξιολόγοι αντικατέστησαν υπουργούς υγείας, σωτήρες της ύπαρξης μας έσπερναν φοβικά μηνύματα, απαριθμούσαν θανάτους κάθε απόγευμα. «Σας Σώσαμε». Από τι;

Από την ανεργία; Τα κλειστά μαγαζιά; Τους ανθρώπους που δεν ξέρουν αν και πότε θα γυρίσουν στις δουλειές τους; Τον πολιτισμό που αφάνισαν με τις αποστάσεις; Αυτόν τον πολιτισμό που μας κράτησε σε μια ισορροπία;

Σκεφτείτε λίγο: Αν δεν ακούγαμε μουσική, αν δεν βλέπαμε ταινίες, αν δεν διαβάζαμε βιβλία, αν ξεκρεμούσαμε τους πίνακες απ τα σπίτια μας; Τι θα έμενε; Λευκά Κελιά.

Βγάζω εγώ τη μάσκα τώρα και ας την βάλει ο κάθε ηγετίσκος που ακολουθεί τη γραμμή που του υπέδειξαν οι «παγκοσμοποιητές» μήπως; Αν εκείνοι θέλουν να αλλάξουν τα γεωπολιτικά και οικονομικά συμφέροντα τους εγώ δεν θέλω να είμαι το πείραμα τους. Και ναι το πείραμα τους πέτυχε.

Εγώ, θέλω την αγκαλιά των φίλων μου.

«Ο Mia Couto και Το Τελευταίο Πέταγμα του Φλαμίνγκ...

→ Όροι Χρήσης ←
→ Πολιτική Cookies ←

Υλοποίηση: Infinite - Colors
2020 © InTownPost.com
0
Shares