16
Πεμ, Ιουλ

Κάνε κράτηση Parking στο αεροδρόμιο

«Η Εποχή των Μάγων», του Γιώργου Noir Παπαϊωσήφ

-1

Ένα σημαντικό λάθος, συχνά εκφραζόμενο από εμάς τους ανθρώπους όταν γινόμαστε αυτήκοοι ή αυτόπτες μάρτυρες ή και τα δυο ταυτοχρόνως, παράξενων, σκοτεινών φαινομένων που απορρέουν από τις απόκρυφες τέχνες και δεν τα κατανοούμε, θέλοντας, βεβαίως να τα κατηγοριοποιήσουμε, ως επί το πλείστον στην αρνητική σφαίρα, χρησιμοποιούμε, ατυχώς, το γνωστό: «αυτό είναι μαύρη μαγεία». Ουδέποτε, από δημιουργίας του ανθρώπινου είδους, υπήρξε «λευκή» και «μαύρη» μαγεία. Η «μαγεία» της ζωής, που είναι ύψιστη Τέχνη, είναι μια και μοναδική και την χρησιμοποίησαν οι χαρακτηρισμένοι «λευκοί» και οι «μαύροι» μάγοι, οι μεν πρώτοι για την πρόοδο και την διασφάλιση της σωστής πορείας της ανθρωπότητας, οι δε δεύτεροι για την υποδούλωση, την εξόντωση του ανθρώπου και τον αφανισμό της ανθρωπότητας.

«Λευκοί» και «μαύροι» μάγοι, με εργαλείο την τέχνη της «μαγείας», των φανερών και των απόκρυφων μυστικών της ζωής στην ανθρώπινη ενσάρκωση, εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια βρίσκονται σε έναν αέναο, πνευματικό πόλεμο, που θα καθορίσει το μελλοντικό τοπίο στον πλανήτη Γη. Ο Εφέσιος Ηράκλειτος είναι σαφής και ξεκάθαρος στις λιγοστές ρήσεις του και όσα αφορούν το υλικό και το πνευματικό πεδίο δράσης: «πόλεμος πάντων μν πατήρ στι, πάντων δ βασιλεύς».

Ο πόλεμος, στην αποκρυφιστική του διάσταση, συντελείται πρώτα πνευματικά και κατόπιν υλικά. Οτιδήποτε, κινηθεί με αφετηρία το υλικό πεδίο, δίχως να έχει καταστρωθεί πρώτα πνευματικά, θα γευτεί την πλήρη αποτυχία. Η πολυπόθητη ειρήνη, που επιζητά, διακαώς, το ανθρώπινο γένος πάνω στην Γη, θα είναι το αποτέλεσμα ενός αθέατου πολέμου, που γίνεται ορατός, εφόσον κυριαρχήσουν οι δυνάμεις που προστατεύουν το ανθρώπινο είδος και την ίδια την ανθρωπότητα. Ο σύγχρονος Αυστριακός ψυχαναλυτής Σίγκμουντ Σλόμο Φρόιντ, που προσπάθησε να διεισδύσει στο ανθρώπινο υποσυνείδητο και ήταν ένθερμος νεοπλατωνιστής, αλληλογραφώντας με τον έτερο, ομόθρησκό του επιστήμονα, Άλμπερτ Άινσταϊν, έγραψε σε μια επιστολή του, το επίσης εξαιρετικό και ακριβές λατινικό απόφθεγμα: «Sivis pacem, para bellum» (Εάν θέλεις ειρήνη, προετοιμάσου για πόλεμο). Και αυτή είναι η μοναδική αλήθεια.

Άπασες οι μεγάλες μάχες των αρχαίων προγόνων μας, αυτές που καθόρισαν το μέλλον των ανθρώπων παγκοσμίως, αλλά και ο αγώνας των νεωτέρων οπλαρχηγών, αυτών της Ελληνικής Επανάστασης, πρώτα περνούσαν από την πνευματική διάσταση των «λευκών» μάγων, τους επονομαζόμενους ιεροφάντες και μύστες των απόκρυφων Τεχνών και έπειτα κρινόντουσαν τελειωτικά στα αιματοβαμμένα πεδία των πολέμων. Όταν άρχιζε να αλληθωρίζει το, αδρά πληρωμένο από τον Ξέρξη, Μαντείο των Δελφών για τον χρησμό ως προς την έκβαση της Ναυμαχίας της Σαλαμίνας, οι Ιεροφάντες και οι Μύστες των Ελευσινίων Μυστηρίων κατάλαβαν αμέσως το σκοτεινό παιχνίδι που στήνουν οι δωροδοκούμενοι ιερείς, «παίζοντας» τα παραδόπιστα παιχνίδια τους στην πλάτη του ελληνικού πολιτισμού και αμέσως προσκάλεσαν, σχεδόν απαίτησαν από τον Θεμιστοκλή να επισκεφθεί την Ελευσίνα, για να προετοιμάσουν σωστά την ναυμαχία. Καταλαβαίνετε, λοιπόν, τι ακριβώς οργανώθηκε πνευματικά σε εκείνη την επίσκεψη του Θεμιστοκλή στο Ιερό χώρο της Ελευσίνας, ως προς την έκβαση και το αποτέλεσμα της ναυμαχίας, που όλοι μας γνωρίζουμε. Ο Ηρόδοτος, μάλιστα, έχει καταγράψει διάφορα παραφυσικά και ανεξήγητα φαινόμενα που έλαβαν μέρος κατά την διάρκεια της σφοδρής, θαλάσσια αναμέτρησης.

Ο Μέγας Αλέξανδρος καθ΄ όλη την διάρκεια της εκστρατείας του, ακολουθούμενος από τους προστάτες ιερείς των Καβειρίων Μυστηρίων – και ο ίδιος μυημένος στα εν λόγω μυστήρια – οργάνωνε, πρώτα πνευματικά τις μάχες του και αφού καθόριζε και προστάτευε την επιτυχία στο άυλο πεδίο, με την βοήθεια των μυστών, τότε ξεκινούσε στο φυσικό πεδίο την επίθεση, εξασφαλίζοντας τις νίκες του. Μην ξεχνάμε πως ο ολιγάριθμος στρατός του Μακεδόνα βασιλιά στάθηκε, σχεδόν αφύσικα, αήττητος απέναντι στα μηδικά και σε άλλα βαρβαρικά στίφη. Άλλωστε, δίπλα του ήταν και οι οκτώ, έμπιστοι, στρατηγοί, σωματοφύλακες και Εταίροι του (Λυσίμαχος, Πτολεμαίος, Αριστόνους, Πευκέστας, Πείθων, Περδίκκας, Λεοννάτος, Ηφαιστίων), επίσης μυημένοι στα ίδια Μυστήρια με τον Μακεδόνα Στρατηλάτη – και με τον συμβολικό και αποκρυφιστικό αριθμό εννέα (μαζί με τον Αλέξανδρο), αριθμός που αφορά την άρρηκτη δομή μιας κλειστής ομάδας πνευματικής εργασίας εν ενεργεία, λειτουργούσαν καθοριστικά και στο μεταφυσικό επίπεδο.

Ο οικονομολόγος και συγγραφέας Δρ. Λεωνίδας Μπίλης στο βιβλίο του: «Οι Σωματοφύλακες, Σύμβουλοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου» (Εκδόσεις Αρχύτας), γράφει: «…όχι απλώς στάθηκαν δίπλα στον Αλέξανδρο και ενστερνίστηκαν όσο και αυτός το όραμα της μεγάλης Ελλάδας, αλλά τον επηρέασαν καθοριστικά, τόσο στην προσωπική του ζωή, όσο και στη στρατηγική εκείνου του μεγάλου εγχειρήματος της εκστρατείας. Οι προσωπικότητες των οκτώ Σωματοφυλάκων του Αλέξανδρου, οι οποίοι δεν ήταν απλώς σωματοφύλακες με τη σημερινή έννοια του όρου, αλλά ήταν πρωτίστως επιστήθιοι φίλοι του και εν συνεχεία, Σωματοφύλακες-Σύμβουλοι στην Ανώτατη Διοίκηση του Ηγεμόνα, τον καθοδηγούσαν στη λήψη αποφάσεων, για το πώς πρέπει να σχεδιαστεί ένα έργο, που πρέπει να επιχειρηθεί η δράση του και πότε πρέπει να εκτελεστεί». Το γιατί αποχώρησε από την ζωή αιφνίδια και νεότατος ο Αλέξανδρος, αφήνοντας εκτεθειμένη την «εργασία» του να πάει στράφι, είναι ένα τεράστιο θέμα, που πάλι σχετίζεται με έναν επίσης σκληρό, πνευματικό πόλεμο, σκοτεινών ιερατείων, που δοθείσης ευκαιρίας θα γράψουμε για αυτό.

Η Ναυμαχία της Σαλαμίνας: Έργο του Γερμανού ζωγράφου Βίλχελμ φον Κάουλμπαχ (1805 - 1874)

Τα «στρατόπεδα» είναι εξ' αρχής οργανωμένα και τακτοποιημένα στους πολέμους των «λευκών» και των «μαύρων» μάγων, που οι μεν «λευκοί» μάγοι είναι οι συνεργαζόμενοι με τις ουράνιες δυνάμεις και τους ξέρουμε ως «φωτεινούς» ή «πολεμιστές του φωτός», οι δε «μαύροι» μάγοι είναι αυτοί που συνεργάζονται με τις χθόνιες δυνάμεις και επίσης τους ξέρουμε ως οι «αρνητικοί» ή οι «σατανιστές». Καλό είναι να επισημάνουμε εδώ, ότι αυτές οι δυο κατηγορίες, δηλαδή: οι «πολεμιστές του φωτός» και οι «σατανιστές» είναι απολύτως σύγχρονοι, εκλαϊκευμένοι χαρακτηρισμοί, που δεν αντανακλούν το εύρος, το βάθος και το ύψος των γνώσεων που κατέχουν οι μεν και οι δε από αρχαιοτάτων χρόνων, τότε που ακόμα και η επίσημη, ιστορική κοινότητα δεν τολμά να προσεγγίσει, ένεκα θρησκευτικών φραγμών ή της ανελέητης ιστορικής παραχάραξης και εξαφάνισης που έχει υποστεί η ιστορική καταγραφή. Η γνώση, επιτρέψτε μου να γράψω αγαπητοί μου φίλοι, είναι απύθμενη, καθώς και οι δυο «μάγοι» των δυο διαφορετικών στρατοπέδων, χρησιμοποιούν στο αόρατο πεδίο την ίδια ακριβώς «εργαλειοθήκη» από την μαγεία της ανθρώπινης ζωής στην Γη. Για να καταλάβετε τι ακριβώς εννοώ, σκεφτείτε εμάς τους ανθρώπους, το τέλειο, έμψυχο Ον, το οποίο φέρει τρεις απίστευτες σε δύναμη υποστάσεις: την υλική, την πνευματική και την ψυχική, δηλαδή τρία, εντελώς διαφορετικά μεταξύ τους επίπεδα ενεργειών, που το κάθε ένα από αυτά έχει τους δικούς του, ξεχωριστούς και ιδιαίτερους Νόμους. Αυτό το Ον, λοιπόν, ζει επάνω σε έναν πλανήτη με άλλα στοιχεία, τα οποία και αυτά είναι εντελώς διαφορετικά, μεταξύ τους, επίπεδα ενεργειών, που το κάθε ένα έχει τους δικούς του, ξεχωριστούς, ιδιαίτερους Νόμους λειτουργίας. Το πυρ, ο αέρας, το ύδωρ, η γη και ο αιθέρας είναι οι φυσικές δυνάμεις της Γης, απερίγραπτης γνώσης, δύναμης και δημιουργίας. Οπότε, ο τριαδικός Άνθρωπος εντός τους είναι η πλούσια «εργαλειοθήκη», που χρησιμοποιούν οι «μάγοι» των λεπτών, σχεδόν αδιόρατων ορίων ως προς την προστασία, την συνεργασία της ανθρώπινης ζωής και του πλανήτη ή της καταστροφής τους.

Αχαρτογράφητα νερά για όλους εμάς όχι όμως για τους «λευκούς» και τους «μαύρους» μάγους. Βέβαια, η συντήρηση του φωτός, της αρμονίας, της ευταξίας, της ευνομίας, της ειρήνης και της προόδου στον πλανήτη μας επιβάλλει στον άνθρωπο την απόκτηση αυτής της γνώσης, πρωτίστως, για την κατανόηση και την τελειοποίηση του εαυτού του, αλλά και του σεβασμού και της άψογης συνεργασίας του με την μητέρα Φύση, που όπως πάλι ο Εφέσιος Ηράκλειτος αναφέρει: «Φύσις, Θεός εστί». Από την άλλη πλευρά η Αλίκη Μπέιλι έγραψε, πως «η γνώση είναι ένα κεφαλόβρυσο, που έρχεται να πιεί όποιος θέλει, όποτε θέλει και όσο θέλει».

Η εποχή των μάγων δεν έχει ολοκληρωθεί αυτά τα εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια και οι πνευματικές μάχες συνεχίζονται μέχρι σήμερα και μάλιστα είναι ανελέητες. Ο «υλικός» άνθρωπος, δυστυχώς, υπέκυψε στα θέλγητρα της ψευδαίσθησης μιας εφήμερης ευζωίας δίχως πνευματικότητα, που πρότειναν και πρόσφεραν αφειδώς τα σκοτεινά ιερατεία, γιατί ήταν ο εύκολος και ο ανέκοπος δρόμος. Μεγάλο μερίδιο ευθύνης φέρει ο θρησκευτικός σκοταδισμός, που αποπροσανατόλισε τον ελεύθερο άνθρωπο από τον κυρίαρχο σκοπό του. Θρησκείες υποσχόμενες λαγούς με πετραχήλια για να έχουν υπόδουλες τις μάζες, κάτι οι επαναστατικές, ψευδοφιλοσοφίες του ατομισμού και βέβαια, η σημαντική έλξη του γήινου πεδίου προς την υπερβολή του υλισμού, το ορατό πεδίο, μέσω της άυλης εργασίας των «μαύρων» μάγων στήθηκε επιτυχώς. Σε αυτό το σημείο οι «μαύροι» μάγοι ανακάλυψαν φλέβα χρυσού εντός του ορυχείου των ανθρώπινων αδυναμιών και πραγματικά έστησαν το κολασμένο τους πανηγύρι τους.

Ο πνευματικός πόλεμος των «λευκών» μάγων είναι άνισος σε αυτό το πεδίο, καθώς ο άνθρωπος με την δική του βούληση και γονυπετής ασπάστηκε την Ύβριν. Γράφω με κεφαλαίο την λέξη γιατί πρόκειται περί τρανής νίκης των «μαύρων» μάγων, αφού κατάφεραν να κάνουν ζάφτι, εμάς τους ανθρώπους και να αθετήσουμε τον αρχαίο όρκο μας στο να προστατεύουμε και να συνεργαζόμαστε με την μάνα Γη. Με απλά λόγια γίναμε επίορκοι, εξορκίσαμε τις αρετές μας και αντικαταστήσαμε το θεϊκό, αξιακό μας σύστημα με θρησκευτικές εντολές, απειλές από έναν τιμωρό Θεό και λογής ανυπόστατα φιλοσοφήματα των ακαδημαϊκών σφαιρών περί υλισμού και οντολογικών θεωρημάτων. Ο τριαδικός άνθρωπος ως χωλό δυαδικό ον πιά, κατέστη ένα «πολύτιμο» εργαλείο σε κάθε είδους πνευματικού και φυσικού πολέμου ανάμεσα στα δυο στρατόπεδα. Μοιάζει ως απαισιόδοξη η σκέψη μου, το να είμαστε εκτεθειμένοι και έρμαιοι στην κάθε αόρατη και ορατή δύναμη. Σε πρώτο επίπεδο αυτό είναι, αλλά σε μια δεύτερη καλή ανάγνωση δεν είναι, καθότι στο πεδίο του εφήμερου που εργάζονται πνευματικά οι «μαύροι» μάγοι είναι τα μάλα προβληματικό για αυτούς, διότι οι Νόμοι που διέπουν τις Αρχές του έμψυχου, ανθρώπινου Όντος και της Γαίας εκπορεύονται απευθείας από το Σύμπαν, το υλικό αλλά και το πνευματικό Σύμπαν, κι εκεί τα πράγματα, πιστέψτε με, είναι ζόρικα για όποιον «δακτυλίζει» την σοφία και την νομοτέλεια δισεκατομμυρίων ετών για ίδιον όφελος. Όμως, ο άνθρωπος, εδώ που τα λέμε μεταξύ μας, αποκρίθηκε στο πρόσταγμα τους, αποδέχθηκε τις προσφορές των «μαύρων» μάγων, ενέδωσε στο τραγούδι των σειρήνων και τα βράχια της νήσου Ανθεμόεσσας βρίσκονται ελάχιστα μέτρα μπροστά του, έτοιμος για να γίνει βορρά στα σαρκοφάγα σαγόνια των τεράτων.

Μια και αναφέραμε τις Σειρήνες, θυμήθηκα τον αγαπημένο μου Οδυσσέα και αξίζει μια μικρή στάση, όπου μπορούμε να γευτούμε ελάχιστα από έναν σπουδαίο, «λευκό» μάγο της υπέροχης, μυητικής μυθιστορίας μας. Ο Οδυσσέας ξεκίνησε από την Ιθάκη ως άνθρωπος-άναξ και έπειτα από ένα δεκαετή, εμφύλιο πόλεμο με τους Τρώες παρέμεινε ζωντανός με την βοήθεια του γιού του Τηλέμαχου (μάχη από μακριά). Έπειτα από δεκαετή, μυητική περιπλάνηση στην θάλασσα -το νερό συμβολίζει το χαμηλό αστρικό που εδράζεται το ανθρώπινο συναίσθημα - επέστρεψε στο νησί του ως θεός για να θανατωθεί στο τέλος από τον έξ-αλο (από την θάλασσα προερχόμενο) δεύτερο γιό του με την Κίρκη, τον Τηλέγονο (ο γεννημένος μακριά). Στο πνευματικό του ταξίδι, ο Οδυσσέας όταν κατέβηκε στον Άδη και συνάντησε την ψυχή του Τειρεσία λησμόνησε τον χρησμό του μάντη ιερέα, που έλεγε, ότι «θα πεθάνει έξ αλός», δηλαδή, εκ θαλάσσης. Κορυφαίες στιγμές της ελληνικής, αρχαίας γραμματείας, βαθιά εμπλουτισμένες από την ανθρώπινη και την θεϊκή δύναμη.

O μάγος, είτε είναι «λευκός», είτε είναι «μαύρος» μάγος, είναι ανθρώπινο ον ανεξαρτήτου φύλου, που έχει επιλέξει συνειδητά το πνευματικό του στρατόπεδο και ανήκει στην κατηγορία αυτών που κατέχουν άριστα τις απόκρυφες Τέχνες. Ο «λευκός» μάγος είναι ο γήινος σύμμαχος των ουράνιων δυνάμεων του φωτός, που συνεργάζεται για την προστασία των ανθρώπων, αλλά και την εύρυθμη λειτουργία του πλανήτη, ενώ ο «μαύρος» μάγος είναι το δυνατό, γήινο κανάλι των χθόνιων δυνάμεων που υπηρετεί, με σκοπό την υποδούλωση ή την εξόντωση των έμψυχων ανθρώπων, αλλά και την κυριαρχία του πλανήτη. Είναι η ανώτερη βαθμίδα στην ιεραρχία των αποκρυφιστών. Είναι μάντης, καθότι αισθάνεται τα μελλούμενα, ερμηνεύει τα αθέατα και τα ορατά σημάδια, είναι διάμεσο, διότι επικοινωνεί και συνεργάζεται με δυνάμεις, είτε των ανώτερων πνευματικών επιπέδων εάν είναι «λευκός» μάγος, είτε επικοινωνεί με χθόνιους θεούς και δαίμονες εάν είναι «μαύρος» μάγος. Επίσης, είναι πολύ καλός ιερουργός, καθώς γνωρίζει όλα τα τελετουργικά στην παραμικρή τους λεπτομέρεια, αλλά είναι και γνώστης της χρησιμότητας και της συμπεριφοράς των άνωθεν, κάτωθεν εντός και εκτός ενεργειών, δυνάμεων αλλά και των ακτινών με τις οποίες συνεργάζεται. Είναι μύστης, διότι έχει διδαχθεί την γνώση που υπηρετεί και συνάμα έχει μυηθεί σε όλα τα μυστήρια, όπου στη συνέχεια μπορεί να μυήσει τους μαθητές του. Τέλος, είναι Διδάσκαλος των Τεχνών, που πλέον γνωρίζει, κατέχει, ενεργοποιεί και εργάζεται πνευματικά και, πάντα, όπως συνηθίζεται σε «λευκούς» ή «μαύρους» μάγους συστήνεται κύκλος μαθητείας γύρω τους για να μεταλαμπαδευτούν οι γνώσεις τους.

Οι «λευκοί» μάγοι την σημερινή εποχή σπανίως θα τους συναντήσεις, καθώς έχουν επιλέξει μια μοναχική ζωή μακριά από κοινωνικότητες για να μην στοχοποιηθούν. Οι άνθρωποι δεν αναζητούν από αυτούς συμβουλές ή καθοδήγηση, γιατί είναι ανεξίθρησκοι όχι άθεοι, τσεκουράτοι, λένε την σκάφη σκάφη και τα σύκα σύκα, ενώ εάν υπάρχει κύκλος μαθητών τους, τότε σε αριθμό είναι μετρημένος στα μισά δάχτυλα του ενός χεριού. Είναι προσεκτικοί και βασανιστικά αυστηροί στην επιλογή των μαθητών τους, διότι ελλοχεύει ο κίνδυνος της καταστροφής του έργου τους, αλλά και της πτώσης τους από λανθασμένες ενέργειες των μαθητών τους.

Οι «μαύροι» μάγοι την σημερινή εποχή είναι κοινωνικότατοι, κυκλοφορούν παντού, καθώς αυτό που υπηρετούν είναι η υπερβολή των ανθρώπινων εκδηλώσεων στον υλικό πολιτισμό και τους συναντάς συχνά δίπλα σε πολιτικούς, επιχειρηματίες, ιερείς όλων των θρησκειών, καλλιτέχνες, επιστήμονες, εκδότες, καναλάρχες, ανώτατους στρατιωτικούς και σε διάφορα, υψηλά στελέχη του δημόσιου και του ιδιωτικού βίου. Έχουν πλήθος ασχέτων, ημιμαθών, φανατικών οπαδών, αλλά συγκεκριμένους, πιστούς μαθητές πλάι τους, που και αυτοί, όπως και οι «λευκοί» μάγοι μεταλαμπαδεύουν τις γνώσεις τους. Είναι αλαζόνες, υπερόπτες και θεωρούν, τους τελευταίους τέσσερις αιώνες, πως δεν κινδυνεύουν από κανέναν γιατί, επίσης, θεωρούν, πως έχουν κερδίσει το γήινο στοίχημα. Χειραγωγούν αιρέσεις, μυστικά τάγματα, θρησκευτικές ομάδες, διαθέτουν άφθονο πλούτο και ρυθμίζουν κατ΄ εντολή των «θεών» τους την παγκόσμια κοινότητα.

Ο Απόλλων και η Άρτεμης σκοτώνουν τον Πύθωνα: Έργο του Ιταλού ζωγράφου Μαρκαντόνιο Φραντσεσκίνι (1648 - 1729)

Οι επιστήμονες των αρχαίων χρόνων, είναι μια σημαντική κατηγορία «λευκών» μάγων, όταν εντός του φυσικού και μεταφυσικού πεδίου δράσης, αλλά και του αποκρυφισμού, γιατροί, φυσικοί, μαθηματικοί, αστρονόμοι, γεωμέτρες πρόσφεραν στην ανθρωπότητα την γνώση των διαστάσεων, των αριθμών, των γραμμάτων, του διαστήματος και της ίασης του ανθρώπινου σώματος. Άπαντες οι επιστήμονες του αρχαίου, ελληνικού κόσμου ήταν μυημένοι στα τότε γνωστά μυστήρια και οι γνώσεις τους όρθωσαν τον παγκόσμιο πολιτισμό του πλανήτη. Οι δραματουργοί, οι ποιητές, οι μουσικοί, οι λιθοξόοι, οι αρχιτέκτονες και οι μαρμαρογλύπτες ήταν και αυτοί μυημένοι στα τότε γνωστά μυστήρια και κάθε έργο τους είναι μια σπουδαία διδασκαλία πάνω στο τριαδικό, ανθρώπινο Ον, είτε αφορά το θέατρο, είτε τον στίχο, είτε την μελωδία, είτε ένα οικοδόμημα ή ένα άγαλμα, ως πραγματικοί «λευκοί» μάγοι ιερουργούσαν με κέντρο τον άνθρωπο και πορεία το άπειρον. Οι άριστοι, οι στρατιωτικοί, οι πολιτικοί ήταν και αυτοί μυημένοι στα τότε γνωστά μυστήρια και δημιούργησαν κοινωνίες, πόλεις, κράτη, αμύνθηκαν σε πνευματικά και υλικά πεδία με σθένος, φιλοπατρία και ύψιστα ιδανικά σε βάρβαρους και τερατόμορφους εχθρούς, έδωσαν ζωή σε άγριους τόπους, δίδαξαν πολιτισμό, νομοθέτησαν και ως «λευκοί» μάγοι πάκτωσαν πυλώνες φωτός για να οικοδομηθεί επάνω τους ολάκερη η ανθρωπότητα. Τότε ακόμα οι «λευκοί» και οι «μαύροι» μάγοι ήταν ορατοί, οι θεοί και οι δαίμονες αναγνωριζόντουσαν μεταξύ τους, τότε ακόμα το θετικό και το αρνητικό είχαν όνομα, υπόσταση και η γνώση των δυνάμεων της Γης δεν ήταν δεισιδαιμονία, αλλά σοφία. Η σωστή παρατήρηση των σημείων και των σημαδιών από τις δυνάμεις της Φύσης δεν ήταν αγυρτεία, αλλά συνεργασία και οι οιωνοί καθοδηγούσαν ή απέτρεπαν.

Τότε, ο τριαδικός άνθρωπος συνεργαζόταν με όλα τα βασίλεια της Φύσης σαν ένα ζωντανό, ενιαίο νευρικό σύστημα με κοινό σκοπό. Δεν κατασπάραζε τα ζώα, δεν μόλυνε, δεν αφάνιζε δάση, δεν έκλεβε ζωτικό χώρο, δεν έστηνε ανίερα ολοκαυτώματα και ως αληθινός «λευκός» μάγος, ο άνθρωπος ιερουργούσε επί της Γης. Όποτε, παρέβαινε τον Νόμο - και είναι αρκετές οι ιστορικές αναφορές του αρχαίου κόσμου στα ανθρώπινα ατοπήματα – θέριευε η Νέμεσις και έσπερνε στον υβριστή το πυρ και τον θάνατο, άνευ συγχώρεσης, γιατί ο έμψυχος άνθρωπος βαθιά μέσα του γνωρίζει, πως μετασχηματίστηκε σε ένα σκοτεινό «εργαλείο», που διαιωνίζει την άρνηση στο υλικό και στο πνευματικό πεδίο και πάραυτα συνεχίζει.

Το να γνωρίζεις το φως και να εργάζεσαι για το σκότος συνειδητά είναι όνειδος, συμφορά και δεν υπάρχει έλεος, μηδέ οίκτος για τον ένοχο. Τα θρησκευτικά συγχωροχάρτια, οι μετάνοιες και η «άφεσις αμαρτιών» είναι ακριβώς το ίδιο και απαράλλαχτα με την πολιτική ασυλία: δημιουργήθηκαν από σκοτεινούς νόες για να διασώζονται τα «εργαλεία», οι κατ΄ εξακολούθηση κακοποιοί και οι «μαύροι» μάγοι.




Η φωτογραφία στο εξώφυλλο του άρθρου είναι έργο του Ιταλού ζωγράφου Καμίλο Μιόλα (1840 - 1919) με τον τίτλο: Διαβούλευση με την Πυθία

Η ΕΡΤ δημιούργησε το «Ertflix» και είναι δωρεάν γι...
«Ιστορίες Κινηματογραφικής Τρέλας», του Γιώργου No...

By accepting you will be accessing a service provided by a third-party external to https://intownpost.com/

→ Όροι Χρήσης ←
→ Πολιτική Cookies ←

Υλοποίηση: Infinite - Colors
2020 © InTownPost.com
0
Shares