InTownPost

Ακολουθήστε μας :

16
Κυρ, Μάι
Tο διάβασαν 233 άτομα (233 Views)

«Διαρρήκτης Υψηλής Τέχνης»

05143joseharo


«Διαρρήκτης Υψηλής Τέχνης»

(The Burnt Orange Heresy) 






Είδος: Θρίλερ

Παραγωγή: Ιταλία, ΗΠΑ (2019)

Σκηνοθεσία: Τζουζέπε Καποτόντι

Με τους: Κλες Μπανκ, Ελίζαμπεθ Ντεμπίκι, Μικ Τζάγκερ, Ντόναλντ Σάδερλαντ

Διάρκεια: 98'

Διανομή: Odeon

O Τζέιμς Φιγκουέρας (Κλες Μπανκ - καλός), είναι ο φημισμένος, ευφυής αλλά όχι τόσο καθαρός κριτικός τέχνης και η Μπερενίς Χόλις (Ελίζαμπεθ Ντεμπίκι – πολύ καλή) είναι η μυστηριώδης, γοητευτική Αμερικανίδα που ταξιδεύει στην Ευρώπη. Οι δυο τους μεταφέρονται στη λίμνη Κόμο προσκεκλημένοι του ζάμπλουτου γκαλερίστα και μανιώδη συλλέκτη έργων τέχνης, Τζόσεφ Κάσιντι (Μικ Τζάγκερ – μια χρωματιστή, ας πούμε, πινελιά η παρουσία του), για να καταγράψει ο Τζέιμς τα έργα τέχνης της συλλογής.

Ο Κάσιντι, όμως, θα αποκαλύψει στο ζευγάρι, πως ο πραγματικός λόγος της συνάντησης τους στο ιταλικό θέρετρο δεν είναι η καταγραφή της συλλογής του, αλλά για να πλησιάσει ο Τζέιμς τον σπουδαίο και απομονωμένο από τα εγκόσμια ζωγράφο Τζερόμ Ντέμπνι (Ντόναλντ Σάδερλαντ – φανταστικός), ο οποίος ζει στο κτήμα του πλούσιου Κάσιντι και έχει να εκθέσει κάμποσες δεκαετίες, λόγω κάποιων σοβαρών ατυχημάτων του παρελθόντος. Ο Τζέιμς πρέπει να εξασφαλίσει με κάθε τρόπο, έστω, ένα έργο του ζωγράφου για τον συλλέκτη. Το δέλεαρ για τον κριτικό είναι τεράστιο και αποδέχεται την πρόταση, καθώς θα εξασφαλίσει την αποκλειστική συνέντευξη από έναν θρύλο των σύγχρονων εικαστικών, ένα γερό χρηματικό ποσό από τον Κάσιντι και, φυσικά, διεθνή φήμη και επιτυχία. Η αποστολή του φιλόδοξου κριτικού είναι παραπάνω από απλή και οι καταστάσεις δεν εξελίσσονται όπως ακριβώς τις υπολόγιζε.

Βασισμένο στο ομότιτλο ερωτικό θρίλερ του πολυπράγμονα, Αμερικανού συγγραφέα Τσαρλς Γουίλεφορντ (1919 – 1988), το «The Burnt Orange Heresy»- με την αποτυχημένη ελληνική απόδοση ως «Διαρρήκτης Υψηλής Τέχνης» - εντάσσεται στην σφαίρα του νέο-noir, πετυχαίνοντας τον στόχο του.

Από την έναρξη έως το πρώτο 45λέπτο είσαι σίγουρος πως η ταινία είναι από αυτές που περιμένουν ως μάνα εξ' ουρανού οι καλοκαιρινές οθόνες για να «ταΐσουν» αφειδώς τις ορέξεις του κινηματογραφόφιλου κοινού κάτω από τον θερινό, έναστρο ουρανό. Σφιχτό, ευφυές, αντιδραστικό με λεκτικά, βελούδινα καρφώματα και λόγια, έως τσεκουράτη άποψη περί της ύπαρξης των κριτικών τέχνης, το σενάριο τού Σκοτ Σμιθ διεκπεραιώνεται προσεκτικά, τελετουργικά και με μεράκι από τον φακό του Ιταλού σκηνοθέτη τηλεοπτικών σειρών, Τζουζέπε Καποτόντι, πάντα συντροφιά, βέβαια, από τα μαγευτικά πλάνα της λίμνης Λάριο του Κόμο. Ακριβώς μετά από το 45λέπτο και αφού τοποθετηθούν νοικοκυρεμένα στο πολύχρωμο κάδρο άπαντες οι χαρακτήρες της υπόθεσης με τα μυστικά τους, τότε αρχίζει να απλώνεται το γυάλινο δάπεδο της θριλερικής πλοκής. Τα καμώματα, οι απόψεις περί τέχνης και κριτικών, αλλά και οι λεκτικές φιοριτούρες τραβιούνται στην άκρη και τον πρώτο λόγο έχει η δράση και η αγωνία.

Η δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του Τζουζέπε Καποτόντι δεν είναι δοκίμιο περί τέχνης και κριτικής, όπως δεν είναι και το βιβλίο του Τσαρλς Γουίλεφορντ, γραμμένο το 1971 και, επουδενί, δεν βασίζεται σε κάτι τέτοιο και για αυτό, όταν διακόπτονται τα διαλεκτικά «πυροτεχνήματα» και τα φιλοσοφικά πλατσουρίσματα και αναλαμβάνει η ανθρώπινη σκοταδίλα και ο κανιβαλισμός στον χώρο της τέχνης, το σενάριο συνεχίζει να ρέει ικανοποιητικά στο δεύτερο μέρος της ταινίας με διαφορετική ενδυμασία. Άλλωστε ο Γουίλεφορντ έγινε διάσημος ως συγγραφέας στο ευρύ κοινό από τις αστυνομικές του ιστορίες με ήρωα τον σκληρό ντεντέκτιβ Χοκ Μόσλι και όχι από κουλτουριάρικα πονήματα. Δεν είναι το αριστούργημα, αλλά είναι έντιμο και βλέπεται ευχάριστα με μια αρμονική, αδιάρρηκτη χημεία ανάμεσα στους δυο πρωταγωνιστές. Ο κομψός, Δανός ηθοποιός του «Τετραγώνου», Κλες Μπανκ σε ένα παρόμοιο ρόλο, η σαγηνευτική Ελίζαμπεθ Ντεμπίκι, άνευ υπερβολών στον ρόλο της, ο αειθαλής, γεροντόβραχος Ντόναλντ Σάδερλαντ, που συνεχίζει να γοητεύει, ακόμα και η πιασάρικη επιλογή του Μικ Τζάγκερ στο καστ - έχει να εμφανιστεί σε κινηματογραφικό ρόλο από το 2001 (Συνοδός Κυριών), μια χαρά τα καταφέρνει ο 77χρονος ρόκερ -, δένουν ταμάμ στην κάμερα του Καποτόντι, προσφέροντας αξιοπρεπές σινεμά.

Μέσα από τις μικρές του ατέλειες ο «Διαρρήκτης» κλέβει όμορφα το ενδιαφέρον του θεατή.

Photo Gallery «Διαρρήκτης Υψηλής Τέχνης»
«Μετά τα Μεσάνυχτα»
«Ένα Ψάρι που το Έλεγαν Γουάντα»

Σχετικές Δημοσιεύσεις

Με την αποδοχή θα έχετε πρόσβαση σε μια υπηρεσία που παρέχεται από τρίτο μέρος εκτός του https://intownpost.com/