30
Δευ, Νοε

Κάνε κράτηση Parking στο αεροδρόμιο

«Αριμάσπεια Έπη» του Αριστέα του Προκονήσιου (Μέρος 8ον: «Οι Μασσαγέτες»), γράφει ο Μιχάλης Μπατής

Η πολυετής και ενδελεχής μελέτη-έρευνα στην χαμένη, ελληνική μυθιστορία και την προϊστορία αποκλειστικά στο InTownPost. Λαοί, χώρες και τόποι, εντέχνως, τοποθετημένοι στην σφαίρα του μύθου αποκαλύπτονται, αποδεικνύοντας την πραγματική τους υπόσταση, την προέλευσή τους αλλά και την άρρηκτη σχέση τους με τον πολιτισμό της Αιγηίδας φυλής, μέσα από τα αρχαία κείμενα και τις αναφορές προ-ομηρικών εποχών, καλά κρυμμένα για τους γνωστούς, ευνόητους λόγους, στα άβατα των μεγάλων βιβλιοθηκών του δυτικού κόσμου.




Μασσαγέτες


Οι Μασσαγέτες ήταν ομοσπονδία αρχαίων Σκυθικών νομαδικών λαών στα υψίπεδα του Ιράν. Κύρια πηγή για τα έθιμα και την ιστορία τους είναι το έργο του Ηροδότου και του Διόδωρου Σικελιώτη (3,67,  5 - 57 και 5, 74), ο οποίος αναφέρει ότι  σύμφωνα με το Διονύσιο Σκυτέα παλαιότερου ιστορικού ο πρώτος βασιλεύς των Μασσαγετών ήτο ο Μάσγης (ιερέας του Απόλλωνα) από τον οποίο έλαβαν και το όνομά τους, γιός του Θεσαλού Κλεοδαίου. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο το όνομά τους είναι συγγενικό με αυτό των Γετών και των Θυσσαγετών Πολύ πιθανόν να ήλθαν σε επιμειξία αργότερα με Ιρανικά και Μογγολικά φύλα από τα οποία και έλαβαν βαρβαρικά έθιμα.

Από τον Έλληνα ερευνητή Ηρόδοτο, μαθαίνουμε επίσης ότι οι Μασαγάτες έμεναν κοντά στον ποταμό Άραξη. Δυστυχώς, η αναφορά του Ηρόδοτου σε αυτόν τον ποταμό προκαλεί σύγχυση μεταξύ των Αρμαίων Αραξάς, του Οξού και των Γιαξαρτών στην Κεντρική Ασία, αλλά μπορούμε να αποκλείσουμε τον πρώτο ποταμό. Οι Σάκες δεν κατοικούσαν στην Αρμενία και μπορούμε να αποκλείσουμε τον δεύτερο ποταμό επειδή η κοιλάδα του Οξού κατοικείται από τους Βάκτρους και τους Χορασμένους . Αυτό σημαίνει ότι οι Μασσαγέτες έζησαν κατά μήκος του υπόλοιπου ποταμού, του Ιάξάρτη.

Η πρώτη αναφορά του Ηροδότου στους Μασσαγέτες, γίνεται μετά την περιγραφή της καθυπόταξης των Βαβυλωνίων στον Κύρο στο απόσπασμα των Ιστοριών του, (Κλειώ, 201): Αφού υπέταξε και αυτόν το λαό ο Κύρος, θέλησε να υποτάξει και τους Μασσαγέτες. Λένε λοιπόν ότι αυτός ο λαός είναι μεγάλος και πολεμοχαρής και κατοικεί προς το μέρος της αυγής, εκεί που ανατέλλει ο ήλιος, πέρα από τον ποταμό Αράξη και έχει απέναντί του τους Ισσηδόνες. Υπάρχουν μερικοί που αναφέρουν πως αυτός ο λαός (μπορεί) να κατάγεται από τους Σκύθες. Ο Κύρος εκστράτευσε εναντίον τους και σκοτώθηκε σε μάχη με τον στρατό των Μασσαγετών, του οποίου ηγούνταν η βασίλισσα Τόμυρις.

Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι οι Μασσαγέτες ντύνονταν όπως οι Σκύθες και ζούσαν κατά τον ίδιο τρόπο. Πολεμούσαν έφιπποι και πεζοί καθώς ήταν έμπειροι και στα δύο είδη μάχης. Εκτός από τόξα και ακόντια στη μάχη είχαν και τις "σαγάρεις", δίστομα τσεκούρια σκυθικού τύπου. Χρησιμοποιούσαν χαλκό για τις αιχμές των ακοντίων και των βελών καθώς και για τις σαγάρεις, και χρυσό για τα κράνη και τις ζώνες τους. Οι θώρακες των αλόγων ήταν φτιαγμένοι από χαλκό αλλά τα χαλινάρια, τα στόμια και τα στολίδια από χρυσό. Τα δύο αυτά μέταλλα ήταν άφθονα στην περιοχή τους, σε αντίθεση με το σίδηρο και τον άργυρο.

Κάθε άνδρας παντρευόταν μία μόνο γυναίκα, ίσχυε όμως «κοινοκτημοσύνη» των γυναικών. Όταν δηλαδή ένας άνδρας ήθελε μια γυναίκα, κρέμαγε τη φαρέτρα του στην άμαξά της και συνουσιαζόταν μαζί της χωρίς φόβο. Οι Μασσαγέτες δεν είχαν συγκεκριμένο όριο ηλικίας. Οι υπερβολικά γέροι θυσιαζόταν από τους συγγενείς τους, οι οποίοι αφού πρόσθεταν και άλλα σφαχτά στη θυσία, έβραζαν τα κρέατα και τα έτρωγαν. Αυτός μάλιστα θεωρούνταν ένας ευτυχής θάνατος, σε αντίθεση με το «δυστυχή» θάνατο από κάποια νόσο. Αν κάποιος δηλαδή πέθαινε από μια αρρώστια, δεν τρωγόταν, αλλά θαβόταν.

Οι αρχαιολόγοι EM Murphy και JP Mallory του Βασσιλικού Πανεπιστημίου του Μπέλφαστ έχουν υποστηρίξει ( Antiquity , 74 (2000): 340-105) και ο Στράβων το ανωτέρω έθιμο πρέπει να ισχυσε μετά την μίξη τους με Μογγολικές φυλές.


Απεικόνιση της βασίλισσας Τομύρις που σκότεσε σε μάχη τον βασιλιά Κύρο

Κύρια τροφή των Μασσαγετών ήταν το κρέας από ζώα και ψάρια, καθώς δεν καλλιεργούσαν τη γη, ενώ προσφιλές τους ήταν και το γάλα. Λάτρευαν μόνο έναν θεό, τον Ήλιο, στον οποίο συνήθιζαν να θυσιάζουν άλογα.

Όπλα των νομάδων Sacan.

Από το Στράβωνα, μαθαίνουμε ότι κάποιοι από τους Μασαγέτες ζούσαν στα βουνά, άλλοι στην πεδιάδα, άλλοι στα έλη κατά μήκος των ποταμών και άλλοι σε νησίδες εντός των ελών. Αυτές οι ομάδες είχαν διαφορετικούς τρόπους ζωής. Κύρια τροφή των Μασσαγετών ήταν το κρέας από ζώα και ψάρια, καθώς δεν καλλιεργούσαν τη γη, ενώ προσφιλές τους ήταν και το γάλα. Λάτρευαν μόνο έναν θεό, τον Ήλιο, στον οποίο συνήθιζαν να θυσιάζουν άλογα.

Ο Στράβων μας αναφέρει επίσης ότι οι Μασσαγέτες ήσαν νομάδες, ταξίδευαν με φορτάμαξες και ζούσαν με τα πρόβατά τους, τα οποία δεν τα εσφαγίαζαν, αλλά τα χρησιμοποιούσαν για το μαλλί και το γάλα τους. 



Στο επόμενο 9ον Μέρος: «Οι Κιμμέριοι»

 

Διαβάστε εδώ το 1ο Μέρος

"Ο Άριστέας ο Προκοννήσιος"


Διαβάστε εδώ το 2ο Μέρος

"Αριμάσπεια Έπη"


Διαβάστε εδώ το 3ο Μέρος

"Οι Αριμασποί"

 


Διαβάστε εδώ το 4ο Μέρος

"Οι Αρμένιοι"


Διαβάστε εδώ το 5ο Μέρος

"Οι Σκύθες"


Διαβάστε εδώ το 6ο Μέρος

"Οι Ισσηδόνες"


Διαβάστε εδώ το 7ο Μέρος

"Οι Σαρμάτες"


Πηγές:

  • Ηρ. 4.13.
  • Ηρ. 4.27.
  • Ηρ. 3.116.
  • Διόδ. Σ. 2.43.5.
  • Σχόλ. στον Πίνδ., Ολ. 3.24.137.
  • Ευστ., Σχόλ. στο Διον. Περ. 31.
  • Αισχ., Πρ. 802-806· Παυσ. 1.24.5· Πλίν., ΦΙ. 7.2.10· Solin. 15.20-22.
  • Ντορέτα Πέππα : Αριμάσπεια έπη - Αριστλεας ο Προκονήσιος
  • Δοκίμιο του Alberto Bernabé, "Un extraño viajero: Aristeas de Proconeso", στο βιβλίο, Viajes en el Mediterráneo, Madrid, Editorial Universitaria, Ramón Areces
    Ηρόδοτος, Μελπομένη 
  • Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού, Εύξεινος Πόντος
  • Ερευνα -συλλογή πληροφοριών Γιώβη Βασιλική
  • West, S., “Herodotus on Aristeas
  • Δημήτριος Σαραντάκος : Οι πρώτες Αρχαίες Ελληνικές Εξερευνήσεις
  • Phillips, E.D., “The Legend of Aristeas
  • Huxley, G., “Aristeas and the Cyzicene
  • J.D.P. Bolton [Aristeas of Proconnesus (Oxford 1962)],    
  • Σ. Δωρικου & Κ. Χατζηγιαννάκη. Ελληνοππελασγικά γλωσσικά στοιχεία στις Υπερβόρειες Ευρωπαικές Γλώσσες
  • Τσαβέλλα-Evjen, Χ., Τα πτερωτά όντα της προϊστορικής εποχής του Αιγαίου (Αθήνα 1970),
  • Αισχ., Πρ. 802-806· Παυσ. 1.24.5· Πλίν., ΦΙ. 7.2.10· Solin. 15.20-22.
  • Παναγιώτης Λέντζος. Η κυριαρχία των Κιμμερίων στον Β Εύξινο πόντο και η υπο των Σκυθών διώξεις τους.
  • Richard Μπρεζίνσκι, Mariusz Mielczarek, Gerry Embleton, Οι Σαρμάτες 600 π.Χ.-450 μ.Χ. (με σειρά Men-at-Arms 373), Oxford: Osprey Publishing , 2002. ISBN 9781841764856 .
  • Davis-Kimball, Jeannine. 2002. "Πολεμιστές Γυναίκες: Αναζήτηση ενός αρχαιολόγου για κρυφές Ηρωίδες της Ιστορίας . Warner Books, Νέα Υόρκη. πρώτη έκδοση, 2003. ISBN 0-446-67983-6 (PBK).

 

  • Tadeusz Sulimirski , "Οι Σαρμάτες" (vol. 73 στην σειρά "Αρχαίοι λαοί και τόποι») London: Thames & Hudson / Νέα Υόρκη: Praeger, 1970.
  • Αλέξανδρος Guagnini (1538-1614), "Sarmatiae Europeae
  • Ηρόδοτος «Ιστορίαι»  4. 110-116 Loeb Κλασσική Βιβλιοθήκη έκδοση 1914
  • Πολύβιος «Ιστορία»  20.4-6 38.1 Τύμφη. Evelyn S. Shuckburgh London: Macmillan, 1889
  • Πλίνιος «Φυσική Ιστορία» 4.80 J. M. Dent & Sons, Ltd., London, 1905
  • Βαλέριος Φλάκος Αργοναυτικά 6 Loeb Κλασσική Βιβλιοθήκη έκδοση 1914
  • Ηροδότου Ιστοριών πρώτη επιγραφομένη Κλειώ Ι, 215-216
  • Emmy Patsi-Garin: Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
  • Παυσανίας, Ἀττικά 24.6.5. Εκδώσεις Κάκτος
  • Διονύσιος ο Περιηγητής. Οἰκουμένης Περιήγησις,. Εκδώσεις Κάκτος
  • Ηρoδώτου Ιστορια  3.116 Εκδώσεις Κάκτος
  • Wells. Academik Greek Dictionaries and Encyclopedias
  • Νόννος, Διονυσιακά 48. 395 ff, 48. 449 ff
  • Ηρόδοτος, Ιστοριών 3. 116. 1, 4. 13. 1, 4. 27. 1, 4. 79. 1, 4. 152. 4 
    Invisible Lucans team. Περιοδικό Μυστήρια
  • Στράβων, Γεωγραφικά 8. 3. 12 
    Παυσανίας, Ελλάδος περιήγησις 1. 24. 6, 8. 2. 7, 1. 31. 2 
    Φιλόστρατος, «Τὰ ἐς τὸν Τυανέα Ἀπολλώνιον» 3. 48, 6. 1 
  • Κλήμης ο Αλεξανδρεύς, Στρωματείς, 6.12.7.
  • Αριστοφάνου Ερήνης στ.1270
  • Ηροδότου Ιστορια 4,6
  • Στράβων , Γεωγραφία , 11.8.1
  • Γεωργιάδης, Θανάσης (2002). Περίπλους Ευξείνου, Σύγχρονοι Ορίζοντες, Αθήνα
  • Τ. Sulimirski. Οι Σμαρτιανοί στη σειρά Αρχαίοι λαοί και μέρη (Θάμς & Hudson, 1970).
  • ED Phillips, "Ο μύθος του Αριστέα: Γεγονός και φαντασία στις πρώιμες ελληνικές έννοιες της Ανατολικής Ρωσίας, της Σιβηρίας και της εσωτερικής Ασίας" Artibus Asiae 18,2 (1955), σελ. 161-177
  • Λεξικό των Αρχαίων Ελληνικών και Περι-ελλαδικών φύλων, Δημητρίου Δ. Ευαγγελίδη
«Αριμάσπεια Έπη» του Αριστέα του Προκονήσιου (Μέρο...
«Αριμάσπεια Έπη» του Αριστέα του Προκονήσιου (Μέρο...

Σχετικές Δημοσιεύσεις

By accepting you will be accessing a service provided by a third-party external to https://intownpost.com/

→ Όροι Χρήσης ←
→ Πολιτική Cookies ←

Υλοποίηση: Infinite - Colors
2020 © InTownPost.com
0
Shares