InTownPost

Ακολουθήστε μας :

16
Κυρ, Μάι
Tο διάβασαν 114 άτομα (114 Views)

«Ένα Ψηλό Κορίτσι»

(Dylda / Beanpole)


 
 

 

 

  • Είδος: Δράμα ιστορικής περιόδου
  • Παραγωγή: Ρωσία (2019)
  • Σκηνοθεσία: Καντεμίρ Μπαλάγκοφ
  • Με τους: Βικτόρια Μιροσνιτσένκο, Βασίλισα Περελίτζινα, Αντρέι Μπικόφ
  • Διάρκεια: 130’
  • Διανομή: Seven Films
  • Διακρίσεις: Βραβείο Σκηνοθεσίας και βραβείο της Fipresci στο τμήμα «Ένα Κάποιο Βλέμμα» του Φεστιβάλ Καννών

Λένινγκραντ, 1945. Ο δεύτερος μεγάλος πόλεμος έχει τελειώσει και είναι το πρώτο, μεταπολεμικό φθινόπωρο στην πόλη.  Οι δομές είναι συντρίμμια και οι άνθρωποι εξαντλημένοι σωματικά και ψυχικά. Η δεινή πολιορκία από τα γερμανικά στρατεύματα τελείωσε αλλά η μάχη για τη ζωή συνεχίζεται.

Δύο νεαρές γυναίκες, η πανύψηλη Ίγια (Βικτόρια Μιροσνιτσένκο – πολύ καλή), που χαϊδευτικά την αποκαλούν Ντίλτα (καλαμιά) και η Μασά (Βασιλίσα Περελίγκινα – επίσης πολύ καλή), που υπηρετήσαν στον σοβιετικό στρατό, προσπαθούν να ξαναφτιάξουν τη ζωή τους. Η Ίγια πάσχει από εγκεφαλικές διαταραχές μετατραυματικού στρες (PTSD), λόγω του τραυματισμού της σε μάχη, ενώ η Μασά επέστρεψε από την μεγάλη μάχη των Σοβιετικών στρατευμάτων  στο Βερολίνο. Εργάζονται και οι δυο στο νοσοκομείο με τους ανάπηρους του πολέμου.

https://youtu.be/uIHMImMrfCc



Το σενάριο της ταινίας είναι γραμμένο από τον ίδιο τον σκηνοθέτη και τον Αλεξάντερ Τέρεκοφ βασισμένο στο εξαιρετικό βιβλίο «Ο Πόλεμος δεν Έχει Πρόσωπο Γυναίκας» της βραβευμένης με Νόμπελ Λογοτεχνίας Σβετλάνα Αλεξίεβιτς, (εκδόσεις Πατάκη). Είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο να γίνεσαι αυτήκοος και αυτόπτης μάρτυρας μια καλής κινηματογραφικής παραγωγής φτιαγμένη από έναν 28χρονο σκηνοθέτη. Ο Καντεμίρ Μπαλάγκοφ (Οι δικοί μου Άνθρωποι) στην τρίτη κατά σειρά με ταινία του είναι καταπληκτικός τόσο στο θέμα της προσεγμένης παραγωγής, όσο και στην αντιμετώπιση του θέματος, από την πλευρά της σκηνοθεσίας.

Ο νεαρός Μπαλάγκοφ χειρίζεται άψογα ένα πολύ σημαντικό γεγονός, που ελάχιστοι άνθρωποι γνωρίζουν, εκτός, βεβαίως των ιστορικών μελετητών. Την ύψιστη σημασία της συμμετοχής γυναικών στον σοβιετικό στρατό και τι συνέβη στον ψυχισμό τους με την λήξη του πολέμου. Οι δυο γυναίκες είναι τα σημεία προσέγγισης του θεατή για να επισκεφθεί τους διαλυμένους κόσμους τους και την ψυχοσύνθεση τους έπειτα από τα φρικαλέα γεγονότα που βίωσαν.

Ο Μπαλάγκοφ σκιαγραφεί τόσο προσεκτικά τα ανθρώπινα ράκη, με όλη την σημασία της λέξης, τις σοκαρισμένες ψυχές τους και τα στρεσαρισμένα, ασυντόνιστα πιά μυαλά τους που σε πιάνει η καρδιά σου. Άλλωστε οι Ρώσοι καλλιτέχνες έχουν παρελθόν με αυτό το κλειστό και απέραντα άβολο, είτε στα γραπτά, είτε στην μουσική, είτε στο σινεμά τους. Ε, ο 28χρονος σκηνοθέτης είναι καλός μάστορας και μπράβο του, καθώς όλη η παραγωγή είναι στην εντέλεια προσαρμοσμένη στο ύφος και την ατμόσφαιρα της ιστορικής περιόδου.

Σε αυτές τις δυο γυναίκες όμως, ειδικά στην νεαρή, ψηλή Ίγια, εδράζεται ένας ολόκληρος λαός που καλείται να ακολουθήσει την ζωή, την επιβίωση μετά από την απώλεια της αθωότητας. Η οριογραμμή προς την ενσυναίσθηση είναι ολότελα καταστρεμμένη και το ανθρώπινο οικοδόμημα καταρρέει στο γκρεμό της τρέλας.

Ο Μπαλάγκοφ κλείνει συνεχώς τον κλοιό δίχως όμως να τον σφραγίσει ολοκληρωτικά, αφήνοντας ένα παράθυρο ανάσας προς το ανθρώπινο φως, φωτογραφίζοντας ευαίσθητα, κάπου την ανεμελιά ή την γυναικεία φύση που επιζητά την μητρότητα ως φυγή με χρωματικές να προσδίδουν μικρή χαρά. Δείτε την ταινία, είναι μια έκπληξη!

Αξιολόγηση Ταiνιας


* * * * *  Αριστούργημα * * * * Εξαιρετική * * * Ενδιαφέρουσα * * Προβληματική * Αδιάφορη @ Κάκιστη


«Corpus Christi»
«Η Ομορφιά της Ύπαρξης»

Σχετικές Δημοσιεύσεις

Με την αποδοχή θα έχετε πρόσβαση σε μια υπηρεσία που παρέχεται από τρίτο μέρος εκτός του https://intownpost.com/