08
Σαβ, Αυγ

Κάνε κράτηση Parking στο αεροδρόμιο

«Ένα Ντιβάνι στην Τυνησία»

1

«Ένα Ντιβάνι στην Τυνησία»

(Arab Blues)






Είδος: Κωμωδία

Παραγωγή: Γαλλία, Τυνησία (2019)

Σκηνοθεσία: Μανέλ Λαμπιντί

Με τους: Γκολσιφτέ Φαραχανί, Μαζίντ Μαστουρά, Αϊσα Μπεν Μιλντ, Φεργιέλ Χαμαρί, Χισέμ Γιακουμπί

Διάρκεια: 88΄

Διανομή: Feelgood Entertainment

Η ψυχαναλύτρια Σέλμα (Γκολσιφτέ Φαραχανί - καλή), έπειτα από χρόνια εγκαταλείπει το Παρίσι και επιστρέφει στην πατρίδα της, την Τύνιδα, για να ανοίξει το δικό της γραφείο και να υποδεχθεί πελάτες.

Τα προβλήματα της εγκατάσταση της είναι αρκετά σε μια χώρα που η Τυνησιακή Επανάσταση ανοίγει μια νέα εποχή, ενώ έρχεται σε επαφή με μία σειρά από ιδιόρρυθμους θεραπευόμενους.

Η τυνησιακής καταγωγής Γαλλίδα Μανέλ Λαμπιντί, κατόπιν από μία μικρού μήκους ταινία, δίνει το άλμα και ντεμπουτάρει στην σφαίρα ταινιών μεγάλης διάρκειας, δοκιμάζοντας τις δυνάμεις της σκηνοθετώντας, μάλιστα, κωμωδία κοινωνικο-πολιτικών διαστάσεων με πρωταγωνίστρια την γοητευτική και λαμπερή Γκολσιφτέ Φαραχανί.

Σε πρώτο πλάνο, είναι η cool και μυστηριώδης οντότητα της ίδιας της ηρωίδας με το άνετο στιλ, όπως την ζωγραφίζει η σεναριογράφος και σκηνοθέτις με την ευρωπαϊκή νοοτροπία, που ματαιοπονεί να γεφυρώσει τους δυο διαφορετικούς πολιτισμούς. Η Σέλμα προτείνει ευθαρσώς την ψυχανάλυση σε ένα θρησκευτικό κράτος, που το συνειδητό και το υποσυνείδητο των ανθρώπων του είναι ρεζερβέ από τον μέγα ψυχαναλυτή Αλλάχ και το δόγμα του Κορανίου. Οι άνθρωποι, οι τραγελαφικές καταστάσεις, το χαλαρό, αραβικό «InshAllah», συγκρούονται κατακέφαλα με την ευρωπαϊκή κουλτούρα του απόλυτου τετραγωνισμού και της πολιτικής ορθότητας.

Σε δεύτερο πλάνο η Λαμπιντί δημιουργεί ένα φολκλόρ ταπισερί ανατολίτικων στοιχείων, δουλεμένο, πρωτίστως, με τα αραβικά χρώματα, κινηματογραφώντας μια σύγχρονη Τύνιδα, ως ένα θρησκευτικό έθνος με ιστορία, που αναζητεί την νέα του ταυτότητα στην καινούργια κατάσταση πραγμάτων. Δυο επίπεδα που η σκηνοθέτις θέλει φιλότιμα να αναπτύξει και δεν το πετυχαίνει στον βαθμό που απαιτείται με αποτέλεσμα όλα να διαπερνούν, κομμάτι αδούλευτα, απλά και χαριτωμένα την επιδερμίδα του θέματος. Ξεκλειδώνεται, ενίοτε, ένα κάποιο μειδίαμα στα χείλη. Άλλωστε οι γυναίκες σκηνοθέτες του κινηματογράφου δεν διακρίνονται για τις χαλαρές βόλτες τους στο ολάνθιστο περιβόλι του χιούμορ, ούτε καν για τους σοφιστικέ περιπάτους τους στους εύοσμους κήπους της σάτιρας.

Ο τύπος της ψυχαναλίτριας Σέλμας, φυσικά και μαγνητίζεται στο βλέμμα του θεατή από την αέρινη, εξωτική θωριά της Γκολσιφτέ Φαραχανί. Το άψογα δουλεμένο μοντάζ του βραβευμένου Έλληνα με το Σεζάρ Καλύτερου Μοντάζ το 2019 για την ταινία «Μετά το Χωρισμό», Γιώργου Λαμπρινού είναι από τα ατού της ταινίας. Η μουσική, επίσης, δεν γλιστράει αδιάφορα, καθώς η παραγωγή επανδρώνεται από ένα καταπληκτικό playlist με συνθέσεις, από το ιταλικό ρεπερτόριο, ένα έξυπνο τρικάκι, μια καλοδεχούμενη αντίθεση της Μανέλ Λαμπιντί. Βλέπεις μαντίλα, μπούρκες και μπιχλιμπιδωτά αυτοκίνητα, ενώ στα ώτα σου προσγειώνονται δροσερές, μπλουζίστικες μελωδίες των Loolie and the Surfing Rogers και τα διαχρονικά, στιλάτα: «Città vuota», «Io Sono Quel che Sono» της Μίνα. Σαλάμ αλέκουμ στα φανερά με Καμπάρι στα κρυφά.

Photo Gallery «Ένα Ντιβάνι στην Τυνησία»
«Μια Nύχτα Mαγική»
«Το Κλαμπ των Χωρισμένων»

By accepting you will be accessing a service provided by a third-party external to https://intownpost.com/

→ Όροι Χρήσης ←
→ Πολιτική Cookies ←

Υλοποίηση: Infinite - Colors
2020 © InTownPost.com
0
Shares