fbpx

Zapping vol. 0: Lara Fabian και υπερδιαφήμιση – του Νάσου Καββαθά

Νάσος Καββαθάς

Νάσος Καββαθάς

jokersbonus@yahoo.com

Μα, τριάντα χρόνια «φούρναρης» στα μουσικά – από ..μωρό που λέει κι ο Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ – κι όταν πρωτοάκουσα για την επερχόμενη συναυλία της Lara Fabian, εδώ και μήνες, είπα: Α, ναι, καααάπου, κάποτε το’χα ξανακούσει το όνομα. Για δεκαετίες που ενημερώνομαι και γράφω για τη μουσική, στ’ αλήθεια, επειδή είμαι αυθεντικά μανιακός με τα μουσικά, προσπάθησα να θυμηθώ έστω και μία στιγμή που να ακούστηκε, έστω κι ελάχιστα το όνομά της στο παρελθόν στην Ελλάδα. Έστω, ένα τραγουδάκι της που να έγινε κάποτε έστω και «μισή» επιτυχία στην Ελλάδα. Ξεσκόνισα τη σελίδα της στο Wikipedia κι ούτε ένας τίτλος τραγουδιού μου θύμισε τίποτα – απορώ αν πούλησε ποτέ καμιά χούφτα κόπιες στην Ελλάδα η καλλιτέχνις, τουλάχιστον τόσες ώστε να δικαιολογούν έστω κι ελάχιστα την σκανδαλώδη προπαγάνδιση «σα να μην υπάρχει αύριο» της συναυλίας της.

Πρόκειται για «επιβολή». «Επιτέλους έρχεται!» γράφει πάνω η αφίσα κι αναρωτιέμαι – δεν ξέρω κανέναν ή καμία που να ανυπομονούσε να ακούσει ζωντανά μια σχεδόν άγνωστη στη χώρα μας Βελγοκαναδέζα καλλιτέχνιδα.

Δεν έχω τίποτα προσωπικό μαζί της, να της το πείτε! (Προστέθηκε και 2η ημερομηνία, οι αμνοί ανταποκρίθηκαν αναμενόμενα). Δεν είναι όπως οι Scorpions, π.χ., που τους ξέρουν κι οι πέτρες και δεν «ξενίζει» η διαφήμισή τους (που παίζει αισθητά λιγότερες φορές). Πρόκειται για τέτοια πλύση εγκεφάλου που δημιουργεί από μόνη της «γεγονός». Είναι: «Μάθετέ με κι ελάτε να με δείτε», κι όχι: «Με ξέρετε, ότι είμαι καλή, ελάτε να με δείτε!». Ε, με τέτοιο τρόπο υπερβολικής διαφήμισης μπορείς να επιβάλλεις οποιονδήποτε, όχι μόνο τη «Λάρα». Με τόση διαφήμιση μπορείς να πουλήσεις οποιονδήποτε, ακόμη και ψόφια ζόμπι όπως τους ***-*** (αυτολογοκρισία), πουλώντας «φοιτητική νοσταλγία a la 90s!» (οοps!)

Εκτιμώ ότι δεν έχει και καμία προοπτική, να πεις, ότι τι; Θα κάνει καριέρα στην Ελλάδα η «Λάρα»; Μου θυμίζει μία άλλη περίπτωση, που ποτέ μα ποτέ δεν ακούω τ’ ονοματάκι της, παρά μόνο όταν επισκέπτεται την Ελλάδα (συνήθως μαζί με τον Νταλάρα), την Emma Shapplin. (Φαντάσου, το αναφέρει ακόμη και το Wikipedia! Είναι σαν: ακόμη και να μην κάνει ούτε μία  συναυλία πουθενά αλλού, Ελλάδα και Ηρώδειο όμως θα κάνει… Ετησίως!

Μα, να ο κύριος προβληματισμός μου: Αφού δεν πρόκειται ποτέ να πουληθεί η μουσική τους στη χώρα μας, γιατί πέφτει τέτοια διαφήμιση που ούτε πραγματικά γνωστοί καλλιτέχνες, σταρς κλπ δεν χαίρουν όταν έρθουν εδώ;

Απάντηση: Because they can!

Είναι ένα μικρό «είδος» αυτές οι καλλιτέχνιδες, που ενδεχομένως στην πατρίδα τους να έχουν εμπορική δυναμική. Κι έρχονται στον συντάκτη τα δελτία τύπου για να τον σιγουρέψουν (και φρονιμέψουν) πληροφορώντας τον για κάποιους φευγαλέους «θριάμβους» της καλλιτέχνιδος, κάποια βραβεία βγαλμένα απ’ του βοδιού το κέρατο και κάποιες ομιχλώδεις «επιτυχίες».

Μα ποιος τα ακούει, ποιος τα αγόρασε όλα αυτά; Aλήθεια, εσύ που διαβάζεις τώρα, είχες ξανακούσει ποτέ τη Lara πριν δεις ή ακούσεις για καμιά εκατοστή φορές το διαφημιστικό της, ή, όπως οι περισσότεροι, άρχισες να την ψάχνεις στο youtube για να μη θεωρηθείς άσχετος/η;