fbpx

«Solo: A Star Wars Story»

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

 «Solo: A Star Wars Story»

  • Είδος: Επιστημονικής Φαντασίας
  • Σκηνοθεσία: Ρον Χάουαρντ
  • Με τους: Άλντεν Έρενραϊκ, Γιούνας Σουοτάμο, Γούντι Χάρελσον, Πολ Μπέτανι, Εμίλια Κλαρκ, Ντόναλντ Γκλόβερ, Τάντι Νιούτον
  • Διάρκεια: 135’
  • Διανομή: Feelgood Entertainment

Αναμενόμενο και ευπρόσδεκτο. Είναι το δεύτερο spin-off της επικής διαστημικής saga του «Πολέμου των Άστρων» (το πρώτο είναι το «Rogue One» του 2016, οπότε μέσα σε δυο χρονάκια σερβιρίστηκε και το δεύτερο), που πιάνει την γαλαξιακή μυθολογία από τα παλιά, συναρμολογώντας μεθοδικά και με ακρίβεια την απίστευτη ιστορία όχι μόνο των γεγονότων, αλλά και των εμβληματικών ηρώων της μέχρι στιγμής  βασικής οκταλογίας Star Wars. Πρωταγωνιστής, όπως καταλαβαίνεται είναι ο κανάγιας, ο λαθρέμπορος, το γοητευτικό λαμόγιο του διαστήματος, ο παράνομος Χαν Σόλο. Ο ριψοκίνδυνος παρτάκιας και κυβερνήτης του μοναδικού Millennium Falcon, του διαστημοπλοίου φαινόμενο, που πάντα δίπλα του για να τον προστατεύει έχει τον μαλλιαρό γενναίο πολεμιστή και πίστο σύντροφο-συνεργάτη Τσουπάκα ή Τσούι, χαϊδευτικά. Το «χρυσό» αυγό κότας του Τζόρτζ Λούκας μετασχηματίστηκε σε στρουθοκαμήλου και ολοένα αναβαθμίζεται σε μέγεθος για να κρατήσει το ενδιαφέρον των φανατικών αμείωτο και, φυσικά, η μονέδα να ρέει ποταμηδόν. Παράλληλα, όμως, παρατηρούμε την επίμονη μεθόδευση δημιουργίας ενός κινηματογραφικού, ακλόνητου σύμπαντος με περιπετειώδες παρελθόν, ηρωικό υπόβαθρο, αποτελεσματικά αντανακλαστικά, ραντισμένα με εσωτερική γνώση (ας πούμε), να ορθώνεται ατόφιο σαν κάτι το υπαρκτό, σαν να έχει συμβεί (όλα όσα διαδραματίζονται ανήκουν στο μακρινό, διαστημικό παρελθόν), σαν μια παρακαταθήκη ήθους και αρετών, που κάλλιστα θα άρμοζαν σε ένα εκ νέου δημιουργημένο, ανθρώπινο, αξιακό σύστημα. Εκεί, όπου τα ελαττώματα μετουσιώνονται σε προτερήματα και ο ατομικισμός παραδίνεται στον αλτρουισμό και την αυτοθυσία, το Star Wars έχει προτάσεις, δίχως να είναι διδακτικό, δίχως να κουνάει δάχτυλο, αλλά μέσα από την περιπέτεια, την δράση και την φαντασία κτίζει γόνιμο έδαφος. Απαλλαγμένο από εξόφθαλμο θρησκευτικό μανιπουλάρισμα, αλλά με την ιουδαϊκή, πολεμική γραμμή των γαλήνιων μαχητών του καλού και υπερασπιστών της συμπαντικής αρμονίας, τους θρυλικούς Τζένταϊ, Τζούνταϊ, να επικαλούνται μια άγνωστη, αόρατη «Δύναμη», που διευθετεί τα πάντα και χρειάζεται αλύγιστη πίστη για να είναι κοντά σου (the force be with you), η όποια σκέψη του θεατή για υποδόρια χειραγώγηση, διακόπτεται αίφνης από τα περίτεχνα τζενταϊκά κόλπα των φωτόσπαθων τους. Αμ, το άλλο το ωραίο, το πολιτικό, που από την αχανή, διαγαλαξιακή republic (όχι democracy), περνάμε στο αυτοκρατορικό σκότος και στους επαναστάτες, τους outcast που θέλουν να αφανίσουν το έρεβος των Σεθ (Αιγύπτιος θεός του Κάτω Κόσμου, ο λεγόμενος και κοκκινοτρίχης) για να επαναφέρουν στα πράγματα την republic και όχι την democracy, επαναλαμβάνω. Για να καταλήξουμε στο εκπληκτικό, ότι όλα τα μεγάλα γεγονότα, τόσο της οκταλογίας, όσο και των δυο spin off episodes, ως σημείο εκκίνησης και διαχείρισης αναφέρεται η μεγάλη «Μάνα» (που είσαι Ντάρεν Αρονόφσκι…), η θηλυκή μορφή. Από την βασίλισσα-κυβερνήτη Αμιντάλα (Νάταλι Πόρτμαν) στην πριγκίπισσα Λέια (Κάρι Φίσερ) και από την πολεμίστρια Τζιν Έρσο (Φελίσιτι Τζόουνς – «Rogue One: A Star Wars Story») στη έξυπνη θεραπαινίδα αρχιμαφιόζου, Κι’ρα (Εμίλια Κλαρκ). Αυτά, κι άλλα πολλά περνούν ελάχιστα χιλιοστά κάτω από την απαστράπτουσα επιδερμίδα αυτής της ιστορίας του διαβόητου Λούκας, που κρατάει τους συμπαντικούς πυλώνες ακλόνητα σταθερούς, αρχής γενομένης με την «Νέα Ελπίδα» του πρώτου επεισοδίου του 1977 («Episode IV, A New Hope»), ταράζοντας τις διαθέσεις του σινεφίλ κοινού της επιστημονικής φαντασίας. Επί σαράντα ένα έτη μπαινοβγαίνουμε χαλαρά στο interstellar ενός απίστευτου μυθολογικού κόσμου γεμάτου δράση, περιπέτεια και ενδιαφέρον, ορίζοντας, συνάμα, με ραγδαίους ρυθμούς ένα αυξανόμενο σε αριθμό, πιστοποιημένων φανατικών οπαδών από γενιά σε γενιά και από δεκαετία σε δεκαετία. Αυτό μάλιστα!… αυτό είναι δόξα ουράνια και επιτυχία με φούντες.

Σε άθλια πόλη απομακρυσμένου σύμπαντος ζει στα υπόγεια ο ορφανός, νεαρός λωποδύτης Χαν (Άλντεν Έρενραϊκ – πολύ καλός), που βρίσκεται στη δούλεψη μιας συμμορίας. Η τελευταία κλεψιά του στράβωσε και πρέπει να αποδράσει από τον πλανήτη, παίρνοντας μαζί την αγαπημένη του κοπέλα Κι΄ρα (Εμίλια Κλαρκ – καταπληκτική) για να μην τους σκοτώσει ο φονιάς της αρχηγού. Λίγο πριν επιβιβαστούν στο σκάφος οι γκάνγκστερς συλλαμβάνουν την Κι΄ρα ενώ ο Χαν ξεφεύγει. Υπόσχεται πως σύντομα θα επιστρέψει στον πλανήτη για να την σώσει. Αναγκαστικά και για να ταξιδέψει μακριά από την σκατένια πόλη κατατάσσεται ως πιλότος στις δυνάμεις της Αυτοκρατορίας. Έπειτα από χρόνια και ενώ είναι άριστος πιλότος, ο ανένταχτος χαρακτήρας του τον ρίχνει στην πρώτη γραμμή των βρώμικων πολέμων με τους πεζικάριους. Εκεί γνωρίζει τον έμπειρο ληστή Μπέκετ (Χούντι Χάρλεσον – υπέροχος) και την μικρή του συμμορία. Μια μικρή προδοσία τον ρίχνει στα λασπωμένα μπουντρούμια για να συναντηθεί με τον τριχωτό Τσουπάκα (Γιούνας Σουοτάμο – τζάμι ως Τσούι). Δραπετεύουν και εντάσσονται στο πλήρωμα του Μπέκετ για να αρχίσουν τα μεγάλα κόλπα, ώστε να ικανοποιήσουν τον αδίστακτο, αρχικακοποιό και συντονιστή του υποκόσμου Νράιντεν Βος (Πολ Μπέτανι – σταθερή αξία αυτός ο ηθοποιός), που ανήκει μάλιστα σε μια μυστική σέκτα με την ονομασία «Πορφυρή Αυγή». Στο πολυτελές σκάφος του Βος, ο Χαν Σόλο (το «Σόλο» φορμαρίστηκε από τον στρατολόγο καραβανά και αφορά την ορφάνια του νεαρού, δηλαδή μόνος και έρημος), συναντά έπειτα από χρόνια την αγαπημένη του Κι΄ρα να εκτελεί χρέη θεραπαινίδας του «νονού» Βος, αλλά και σύμβουλού του. Πολύτιμο είδος συναλλαγής και πλούτου είναι ένα υγρό μέταλλο, που το εκμεταλλεύεται αποκλειστικά η Αυτοκρατορία. Ο Βος για να πατσίσει την χασούρα από το τελευταίο, αποτυχημένο κόλπο αναθέτει στον Μπέκετ και τον Σόλο να κλέψουν το μέταλλο από ένα επικίνδυνο ορυχείο στην άκρη του σύμπαντος, παίρνοντας μαζί και την Κι΄ρα. Για να επιτευχθεί ο σκοπός χρειάζονται ένα καλό σκάφος και ο Χαν βάζει στο μάτι το τσίλικο Millennium Falcon του κιριλέ τζογαδόρου Λάντο Καλρίσιαν (Ντόναλντ Γκλόβερ – καλός).         

Υπάρχει μια φωτογραφία στο press kit, της διανομής με κόντρα φωτισμό που απεικονίζει το σκιαγραμμισμένο σώμα του νεαρού Χαν Σόλο σε στάση άγριας δύσης να μπαίνει στο χαμετυπείο-σαλούν για να τζογάρει απέναντι στον Λάντο Καλρίσιαν με σκοπό να κερδίσει το στιλάτο σούπερ σκάφος του μαύρου τυχοδιώκτη (φωτο επάνω). Ο Σόλο με την πιστόλα στο πλάι, κάτι σε Λούκι Λουκ, το καουμπόικο περιβάλλον, το ύφος και η συνολική φιλοσοφία – δομή της ταινίας, στρογγυλοκάθεται αβλεπί στο mood ενός γουέστερν στο διάστημα. Πόλεις πνιγμένες στην παρανομία, συμμορίες με αδίστακτους αρχηγούς, ληστεία σε τρένο, πολύτιμα ορυκτά, απομονωμένα ορυχεία, μονομαχίες, η καπάτσα γυνάικα στο πολυτελέστατο σαλούν του προύχοντα αρχισυμμορίτη, φονιάδες πιστολέρο και αντί για γρήγορα απαλούζα και όμορφα, ημίαιμα μάστανγκ, υπάρχει το μήλον της έριδος, το ένα και μοναδικό Millennium Falcon. Ένας Κόσμος, αρκετών πλανητικών συστημάτων, που κυβερνάται αδίστακτα από την μαύρη Αυτοκρατορία. Το έστησε έξυπνα και γουστόζικα ο βραβευμένος με Όσκαρ σκηνοθέτης Ρον Χαόυαρντ (Ένας Υπέροχος Άνθρωπος) Επιστράτευσε στο σενάριο την παλιά καραβάνα – πένα, Λόρενς (Λάρι) Κάσταν («Η Αυτοκρατορία Αντεπιτίθεται» και  «Η Επιστροφή των Τζένταϊ»), παρεάκι με τον γιό του Τζόναθαν, γράφοντας μια vintage εκδοχή του Star Wars μούρλια. Έχει την ίδια θολούρα, την ίδια σκοταδίλα με την τριλογία του 1977, του 1980 και του ’83 (Star Wars IV,V, VI), συντονισμένη στις απαιτήσεις της σημερινής τεχνολογίας των ψηφιακών εφέ. Ο ωραίος Άλντεν Έρενραϊκ (Χαίρε, Καίσαρ!) αποδίδει άψογα τον Χαν Σόλο σε νεαρή ηλικία, μεταφέροντας τις κινήσεις, τις ατάκες, το  χαμόγελο του Χάρισον Φορντ, πλαισιωμένος από τους εκπληκτικούς Χούντι Χάρλεσον («Παιχνίδια Πείνας», «True Dedectives») και Πολ Μπέτανι («Κώδικας ΝταΒίντσι», «Master and Commander», «Εκδικητές: Η εποχή του Ultron»). Η Εμίλια Κλαρκ (Καλίσι του «Game of Thrones»), ξεφεύγοντας από την θρυλική, τηλεοπτική δρακομάνα που την καθιέρωσε σε σταρ πρώτης γραμμής, απέδειξε την ερμηνευτική της σταθερότητα στο τρυφερό και συγκινητικό, ερωτικό δράμα του 2016 «Πριν Έρθεις Εσύ», δίνοντας στο κινηματογραφικό κοινό καλές γεύσεις ηθοποιού πέραν της μικρής οθόνης. Δίπλα στο Χαν, ως ο μεγάλος, νεανικός του έρωτας πριν την πριγκίπισσα Λέια Οργκάνα, η Κλαρκ δένει όμορφα και ο χαρακτήρας της ηρωίδας αφήνει ουρά, πιθανώς, για μια ακόμα συνέχεια.  Millennium Falcon, όλα τα λεφτά!!!