Miltos Couture «Η Διαχρονικότητα του Επαγγελματία στο Χρόνο»: της Νότας Διαμαντοπούλου

Νότα Διαμαντοπούλου

Νότα Διαμαντοπούλου

notadiamantopoulou@gmail.com

Απογευματάκι, στρίβω από την Πατριάρχου Ιωακείμ στην Ηροδότου 29.

Χτυπάω το κουδούνι, μου ανοίγει ο ίδιος ο Μίλτος. Πιο όμορφος από ποτέ, εξολοθρευτής της φθοράς και της αβάσταχτης μετριότητας. Περιμένοντας να τελειώσει το προηγούμενο ραντεβού, έρχονται στο νου τα μικράτα μας. Τα αστεία μέχρι δακρύων, η συναυλία της Διεθνούς Αμνηστίας, όταν η κοινή μας φίλη η Άννα, χάθηκε στο ΟΑΚΑ και ενώ η Tracy Chapman τραγουδούσε, εκείνη έκλαιγε ψάχνοντας μας.

Τα ανοιξιάτικα βράδια όταν υπήρχε ακόμα το Αττικόν και ο Απόλλωνας, μπαινοβγαίναμε απ το «Λιμάνι της Αγωνίας» στο «Ξαφνικά Πέρσι το Καλοκαίρι» και αφήνοντας πίσω μας τη «Τζίλντα» αγωνιούσαμε μαζί με τη «Ρεβέκκα».

Πιο όμορφος από ποτέ είπα αλλά και πιο μεστός, πιο ώριμος. Με τα μολύβια του σκιαγραφεί χιούμορ και ευστροφία. Το όνειρο έγινε πραγματικότητα με κόπο, δουλειά, σπουδή και διάρκεια.

«Το Μετάξι που τον Προσδιόρισε»

«Όντας υπεύθυνος πωλήσεων σε μια εταιρία με ολομέταξα υφάσματα και ερχόμενος σε επαφή με την ύλη που τα πάντα καθορίζει, γνώρισα όλα τα ατελιέ στο Κολωνάκι. Σιγά – σιγά μπήκε ο σπόρος, να κάνω μια δική μου δουλειά και αυτό από μια συγκυρία, όταν μια φίλη μου, που δούλευε στις δημόσιες σχέσεις, μου ζήτησε να της σχεδιάσω κάποια ιδιαίτερα ρούχα. Έτσι έγινε η αρχή και φτάσαμε στο σήμερα.»

«Σχεδιάζω από τα 10 μου Χρόνια»

«Σχεδιάζω απ τα 10 μου χρόνια, από τότε που κατάλαβα τον εαυτό μου. Όχι βέβαια με την ίδια άνεση γιατί σπούδασα, έκανα όλες τις απαραίτητες ενέργειες, αφού έστησα πρώτα το ατελιέ μου. Το παράδοξο είναι πως έστησα ένα ατελιέ, πριν ακόμα μάθω. Από ΕΝΣΤΙΚΤΟ και ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ. Απλώς ήξερα τα υφάσματα, τις γραμμές. Ταλαντούχος ή όχι, ήξερα ότι αυτό ήθελα να κάνω. Μετά βρήκα χρόνο και σπούδασα το σχέδιο, το πατρόν, την κοπή, την ιστορία της τέχνης, την ιστορία των κουστουμιών, τα πάντα.»

«Κολωνάκι: Η πιάτσα των Σχεδιαστών»

«Το Κολωνάκι από πάντα ήταν μια «πιάτσα» για τους σχεδιαστές, για τα καφέ και τα εστιατόρια. Ο κόσμος γυρόφερνε ψάχνοντας το καλύτερο ή το ιδιαίτερο. Αυτά βέβαια την εποχή της ευμάρειας. Σήμερα πια δεν υπάρχει το «φαίνεσθαι», δεν υπάρχει αυτή η ανάγκη της εικόνας, οπότε τα πράγματα είναι πιο ήρεμα ακόμα και στο Κολωνάκι.»

 «Οι Αιώνιοι Σχεδιαστές που δεν Γνώρισα»

«Δύο είναι για μένα οι αιώνιοι δάσκαλοι μου, χωρίς να τους έχω γνωρίσει αλλά τους χρωστώ το ότι κάνω ρούχα και τους έχω μελετήσει σε βάθος, στην προσωπική τους ζωή, στα σχέδια τους, στη σχέση τους με τη μόδα και στις απόψεις τους. Είναι η Κοκό Σανέλ και ο Υβ Σεν Λοράν.»

 «Το Χρώμα και το Ύφασμα είναι η Ύλη του Σχεδιαστή»

«Κάνω θεματικές τις συλλογές και τι εννοώ θεματικές. Μπαίνω με γνώση μιας ταινίας, ενός βιβλίου ή μιας μουσικής που έχω ακούσει και με αφορμή την ύλη, επαναλαμβάνω η ΥΛΗ, είναι το πιο σημαντικό πράγμα. Μπορεί ένα χρώμα ή ένα ύφασμα να με οδηγήσουν σε μια συλλογή. Ποτέ μια συλλογή στα ρούχα, γιατί απλά είναι χαρτιά. Στα χαρτιά σχεδιάζεις μόνα τα ρούχα χωρίς την ύλη. Όταν την βρεις, αυτό πραγματοποιείται και γίνεται αυτό που θέλεις. Η ύλη σε πάει μόνη της πια να καθορίσεις και τη γραμμή και το ύφος.»

«Είμαστε μια Γενιά Σχεδιαστών Ανάμεσα σε 2 Κόσμους»

«Ανήκουμε σε μια γενιά σχεδιαστών που πατάει απ τη μια μεριά στο παρελθόν, στα πρότυπα που είχαμε απ τους προηγούμενους και μια γενιά που κοιτάει προς το μέλλον με γνώμονα το Pinterest, το facebook, τα Social media. Η ενημέρωση των γυναικών είναι πια τόσο καταιγιστική που καταντάει στο να μη μπορείς να την παρακολουθήσεις με αποτέλεσμα και οι ίδιες να μπερδεύονται.»

 «Καταναλωτές και Πελάτες»

«Το πιο σημαντικό με την πελατεία είναι η εκτίμηση μέσα στο χρόνο. Εξάλλου η άποψη μου είναι πως οι επαγγελματίες χωρίζονται σε 2 κατηγορίες. Σ αυτούς που θέλουν καταναλωτές και σ αυτούς που θέλουν πελάτες. Ο καταναλωτής έχει να κάνει με τη σεζόν, ο πελάτης έχει να κάνει με το χρόνο. Ο χρόνος δικαιώνει και ο χρόνος ακυρώνει οποιονδήποτε.»

«Ο Μεγάλος Γκάτσμπι»

«Η νέα κολεξιόν έχει επηρεαστεί από τη γραμμή του ’30, με αφορμή το μεγάλο Γκάτσμπυ και τα φορέματα που έντυναν τη Ντέιζι. Μουσελίνες, σατέν και ελαφριά κρεπ. Πολύ παστέλ αποχρώσεις, ασπρόμαυρα βέβαια με το γνωστό color block που αγαπώ ιδιαίτερα – λευκό, μαύρο και μπεζ -, που για μένα είναι απ τις πιο σικάτες εκδοχές ρούχων.»

Μετά από την 27χρονη πορεία του @Miltos Couture, περιμένουμε την απαλότητα και την απλότητα της ύλης.